Τι πήγες και ψήφισες ρε Μήτσο; 

Έχουμε κι εμείς τα εθνίκια τις άσχημές μας, αλλά σε αυτό το σημείο δεν θα φτάναμε! Όχι, ρε φίλε! Δεν θα βγάζαμε αυτό το τσίρκο. Τι πήγες και έκανες Μήτσο; Τι πήγες και ψήφισες, αγόρι μου; Τα παιδιά σου δεν τα λυπήθηκες, το βιος σου δεν το υπολόγισες. Και τώρα τι κάνουμε Μήτσο; Ασφαλιστικά μέτρα στον Λαζόπουλο που σου καταχράστηκε το όνομα;

Δεν μας αφήνουν τα παιδιά σε ησυχία. Κάθε μέρα που ξημερώνει μαθαίνουμε και κάτι νέο. Ο ένας λέει ότι ο Παύλος Μελάς, ο φίλος της γιαγιάς του Αντώνη, πολεμούσε παρέα με τους Σλαβομακεδόνες απέναντι στους Βούλγαρους κομιτατζήδες. Κι άντε τώρα να εξηγήσεις στους πολιτικούς απογόνους της Μακεδονίας του Αιγαίου ότι την εποχή εκείνη και οι Σλαβομακεδόνες πίστευαν ότι είναι Βούλγαροι. Είχε την πειθώ ο Παύλος και είχε πάρει κάποιους με το μέρος μας, αλλά δεν θα πούμε τώρα ότι το VMRO ήταν χωρισμένο σε Σλάβους Εξωτερικού και Εσωτερικού! Δεν είναι όλα τα πράγματα στην λογική Βοράς – Νότος. Ούτε και έχουμε κοινή ιστορική κληρονομιά με τους Σλαβομακεδόνες.

Άντε τώρα εθνίκι, εσύ που σκέφτεσαι ότι κάποια εποχή ο Αλέξανδρος ο Μέγας πατούσε τα πόδια του στην γη της Μακεδονίας, να κάνεις ένα επαναληπτικό μάθημα. Κατά τον Μέγα τον Καρανίκα, η γη της Μακεδονίας ήταν γεμάτη έλη και έτσι δεν μπορούσε να πατήσει ο Αλέξανδρος. Μύθος, λέει ο Αλέξανδρος. Έτσι είναι Μήτσο μου. Η κάθε εποχή έχει τους άνδρες που επιλέγει. Τα χρόνια τα παλιά οι Μακεδόνες είχαν τον Μέγα Αλέξανδρο. Εμείς τον Μέγα Καρανίκα.

Διότι, Μήτσο μου, δεν χρειάζεται πλέον να στέλνεις τα παιδιά σου στα φροντιστήρια και να ανησυχείς για το μέλλον τους. Η ανάπτυξη είναι ήδη εδώ. Κάνναβη, Μήτσο μου. Αν πιστέψουμε τους αριθμούς του Καρανίκα, θα βγάζουμε πιο πολύ ιατρική Κάνναβη και από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η αλήθεια είναι Μήτσο ότι έχουμε τα σωστά εδάφη!

Αυτή είναι η Ελλάδα του μέλλοντος που ψήφισες! Θα καλλιεργούμε κάνναβη στα μπαλκόνια μας και θα γίνουμε ζάμπλουτοι. Να μην σου πω ότι θα νοικιάζουμε κατευθείαν τα σπίτια μας στους αλλοδαπούς που θα θέλουν να βιώσουν το «από την παραγωγή στην κατανάλωση». Airbnb το λένε αυτό Μήτσο.

Κι ύστερα θα κατεβαίνουν οι τουρίστες στις πλατείες, όπου κάθε βράδυ θα έχουμε στημένες τις κλούβες της αστυνομίας και τα παιδιά θα πετάνε βόμβες μολότοφ και θα εξασκούνται στην επανάσταση. Επαναστατικός τουρισμός λέγεται αυτό Μήτσο μου.

Και δεν θα μπορείς, Μήτσο μας, να βγάλεις κουβέντα. Έτσι και τολμήσεις να διαμαρτυρηθείς, να πεις ότι κάτι απ’ όλα αυτά δεν σου αρέσει, θα έρχεται ο Ρουβίκωνας, Μήτσο μας. Για να σου θυμίζει τι ακριβώς ψήφισες.

Τι πήγες και έκανες ρε φίλε;

Θανάσης Μαυρίδης
[email protected]

Ο κούριερ που πίστεψε ότι είναι διαπραγματευτής

Print Friendly and PDF
-A +A
Του Αντώνη Πανούτσου
Θα μπορούσε να  το είχαν πλασάρει σαν Uttar Maisedoniya. Северная Македония ή North Kimasedonia. Το θέμα όμως δεν είναι αν ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθήσει να πλασάρει την μετονομασία της FYROM στα Χίντι, στα ρωσικά ή στα σουαχίλι.
Το θέμα δεν είναι αν στα αγγλικά το «Severna Makedonija» μπορεί να μεταφραστεί σαν «Aurora Macedonia» αφού κανένας δεν πρόκειται να αποκαλέσει τα Σκόπια «Μακεδονικό Σέλας» ή  «Μακεδονία της Αυγής». Το θέμα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σε έναν από τους αυτοσχεδιασμούς που προσπαθούν να καλύψουν τις αποτυχίες του απέφυγε  να μεταφράσει το «Severna Makedonija» ώστε όσο λιγότεροι γίνεται να καταλάβουν ότι είναι το «North Macedonia» ή «Βόρεια Μακεδονία». Η τακτική του «Πες το και όπου πιάσει» και η παντελής έλλειψη στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ που προσπαθεί να κερδίσει χρόνο με τεχνικές παπατζή.
Από το τέλος του εμφύλιου πλασάρεται το παραμύθι της ξενόδουλης δεξιάς. Της δεξιάς που φτάνει οι αμερικάνοι και οι γερμανοί να αγριοκοιτάξουν και είναι έτοιμη να τους δώσει τα πάντα.  Τον Ιανουάριο του 2015 ο λαός ψήφισε την πρώτη κυβέρνηση αριστερά.  Του ΣΥΡΙΖΑ που εκτός από σκισμένα μνημόνια, και νταούλια στις αγορές είχε δεσμευτεί ότι «Στρατηγικός στόχος είναι η απεμπλοκή της χώρας από το ΝΑΤΟ και η διάλυσή του». Μια θέση που αναφέρθηκε σαν επίσημη θέση του κόμματος τον Αύγουστο του 2014 στην Βουλή από τον Θόδωρο Δρίτσα. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ αντί να βγούμε και να διαλύσει τον ΝΑΤΟ ψάχνει ονόματα κοινής αποδοχής για τα Σκόπια. Ωστε να μπορέσουν να μπουν στο ΝΑΤΟ. Τι έχει συμβεί;
Ένα που μπορεί να συμβαίνει είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πιέζεται από τους Αμερικάνους και τους Γερμανούς να συμφωνήσει σε ένα όνομα. Αν όμως πιέζεται και υποχωρεί για την ονομασία των Σκοπίων πόσο παπάτζα ήταν τα ««Να φύγουμε. Το λέει το συνέδριό μας με επίσημη απόφαση» που έλεγε ο Δρίτσας στην Βουλή το 2014.
Δεύτερον που μπορεί να συμβαίνει είναι «Η σημερινή κυβέρνηση έρχεται να δώσει λύση στο πρόβλημα αυτό με την γείτονα χώρα και το κάνει με διεθνής όρους, με ευρωπαϊκή προοπτική και με σκοπό την ειρηνική συνύπαρξη των λαών, την κοινή ιστορία και τον πολιτισμό της συνεργασίας» όπως έγραψε ο στοχαστής Καρανίκας στο facebook. Μόνο που τότε και το ΝΑΤΟ πρέπει να αγωνίζεται για την ειρηνική συνύπαρξη των λαών και τον πολιτισμό της συνεργασίας.
Τρίτον ο Κοτζιάς και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να κατάλαβαν ότι με τους δικές τους δυνάμεις όχι δεν μπορεί να βγάλουν την Ελλάδα από το ΝΑΤΟ αλλά από την Eurovision. Να έχουν περιοριστεί να διαρρέουν ονόματα για τα Σκόπια και όταν αυτά δεν πιάνουν να πηγαίνουν πίσω για να τους δώσουν καινούργια. Ακόμα μια ιστορία που ξεκίνησε σαν περήφανη  διαπραγμάτευση και κατέληξε στο παραμύθι του κούριερ που πίστεψε ότι είναι διαπραγματευτής.

Ενας τίτλος που κανείς δεν αντέχει να χάσει

SportscasterSportscaster 3 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018, 11:24 
Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός μονοπωλούν τους τίτλους στην Α1 μπάσκετ από το 1993. Ενας φίλαθλος κάτω των 30 ετών δεν έχει άλλον πρωταθλητή να θυμάται. Το πρωτάθλημα του 2002, που κατέκτησε η ΑΕΚ, είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Κι όμως, η σειρά των τελικών που αρχίζει απόψε (19:00) στο «Νίκος Γκάλης» του ΟΑΚΑ είναι αλλιώτικη από τις άλλες. Επειδή σε αυτήν παίζεται ένα τρόπαιο που κανένας από τους δυο φιναλίστ δεν αντέχει να χάσει. Γι’ αυτό και το πολεμικό κλίμα που είθισται να καλλιεργείται τις τελευταίες μέρες πριν από το τζάμπολ, εφέτος ξεπέρασε κάθε προηγούμενο.
Τα ντέρμπι Παναθηναϊκού – Ολυμπιακού μυρίζουν μπαρούτι, έτσι κι αλλιώς. Παντού και πάντα. Ακόμη και… στο τάβλι. Αλλά, ποτέ άλλοτε δεν είχαμε φτάσει στο σημείο να ζητείται η παρέμβαση του Πρωθυπουργού, μαζί με τη μετάκληση ξένων διαιτητών για να «σφυρίξουν» τα παιχνίδια. Είτε έχουν δίκιο που «χάλασαν τον κόσμο» είτε όχι, οι ιδιοκτήτες της ΚΑΕ Ολυμπιακός, Παναγιώτης και Γιώργος Αγγελόπουλος, πρόδωσαν με αυτή τους την κίνηση πόσο απεγνωσμένα χρειάζεται η ομάδα τους την Κούπα. Την οποία, βεβαίως, έχει απόλυτη ανάγκη και ο Παναθηναϊκός.
Φταίει η (εξαιρετικά σπάνια) συγκυρία. Δυο σύλλογοι που έχουν καλομάθει στα ευρωπαϊκά μεγαλεία, που μετρούν -μαζί- εννέα Ευρωλίγκες, 15 τελικούς και 21 συμμετοχές σε Final-4, απέτυχαν στην Ευρώπη, έχασαν το Κύπελλο από την ΑΕΚ και, τώρα, βλέπουν το Πρωτάθλημα σαν την κολυμβήθρα που θα ξεπλύνει τις «αμαρτίες» μιας ολόκληρης σεζόν. Οποιος χάσει, θα έχει μείνει με άδεια χέρια. Για τον Ολυμπιακό το χτύπημα θα είναι ακόμη πιο βαρύ, επειδή και πέρυσι δεν πήρε τίποτα. Δύο χρονιές χωρίς ούτε το… κατσαρολάκι του Κυπέλλου Ελλάδας, είναι κάτι που δεν αντέχεται. Και δεν δικαιολογείται. Τουλάχιστον όχι από τη νοοτροπία των οπαδών των δυο «αιωνίων» αντιπάλων, που για κάποιο λόγο πιστεύουν ότι οι δικές τους ομάδες εξαιρούνται από τον άγραφο νόμο της ακμής και της παρακμής.
Αλλά και για τον Παναθηναϊκό, η απώλεια του Πρωταθλήματος θα είναι σοβαρή ζημιά. Ιδίως από τη στιγμή που θεωρείται γκραν φαβορί, επειδή έχει πλεονέκτημα έδρας και το τελευταίο τρίμηνο βρίσκεται σε εξαιρετική αγωνιστική κατάσταση. Εάν χάσει, θα έχει ολοκληρώσει μια σεζόν χωρίς τρόπαιο, μεγάλο ή μικρό, για πρώτη φορά μετά το 1997.
Στο τέλος της σειράς, τον χαμένο τον περιμένει… η Κόλαση. Ακόμη και η φτωχούλα ΑΕΚ, με το ασημικό του Basketball Champions League και το Κύπελλο Ελλάδας που κατέκτησε εφέτος, θα είναι πιο επιτυχημένη απ’ ό,τι ο ηττημένος των τελικών. Το ίδιο και ο ΠΑΟΚ, που στο δεύτερο μισό της σεζόν έπαιξε καταπληκτικό μπάσκετ και στο τέλος κατέλαβε την τρίτη θέση, παίζοντας με «αμούστακους» νεαρούς και μπάτζετ μόλις 700.000 ευρώ.

Τσάβι Πασκουάλ αριστερά) και Γιώργος Σφαιρόπουλος την ημέρα της συνέντευξης Τύπου για τους τελικούς φωτό: INTIMEsports)Τσάβι Πασκουάλ αριστερά) και Γιώργος Σφαιρόπουλος την ημέρα της συνέντευξης Τύπου για τους τελικούς (φωτό: INTIMEsports)

Ο Παναθηναϊκός έχει το μομέντουμ με το μέρος του. Εδώ και δυο τρεις μήνες παίζει καταπληκτικό μπάσκετ, έχει τον Νικ Καλάθη σε δαιμονισμένη φόρμα και έφτασε ως εδώ αήττητος. Αυτό το 31-0 είναι ένα εντυπωσιακό ρεκόρ, όχι μόνον επειδή δεν έχασε από τον Ολυμπιακό (στο Πρωτάθλημα), αλλά και γιατί ο ανταγωνισμός στην Α1 ήταν πιο έντονος εφέτος. Χάρη στην ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ, τον Προμηθέα, αλλά και το Λαύριο, για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το rotation του Τσάβι Πασκουάλ στα play-offs φρόντισε να ενεργοποιήσει κάποιους παίκτες (π.χ. τον Παππά και τον Μήτογλου) και να ξεκουράσει κάποιους άλλους (Καλάθη, Γκιστ, Σίνγκλετον). Ο «Εξάστερος» δείχνει αγωνιστικά και ψυχολογικά πανέτοιμος για τη σειρά των τελικών.
Ο Ολυμπιακός, πάλι, ποτέ δεν ήταν τόσο… αουτσάιντερ όσο εφέτος. Είτε λόγω των τραυματισμών που τον χτύπησαν αλύπητα, είτε γιατί οι ξένοι του προσέφεραν ελάχιστα, παρουσιάστηκε ευάλωτος και ασταθής ακόμη και σε «ελληνικά» του παιχνίδια. Κι όμως, πήγε και κέρδισε τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ (για την Ευρωλίγκα), κόντρα σε όλες τις προβλέψεις. Επειδή οι καλοί παίκτες δεν του λείπουν. Αλλά και γιατί, όταν ο Ολυμπιακός βλέπει απέναντί του τον Παναθηναϊκό (και αντιστρόφως), το ματς αρχίζει από το μηδέν. Ο,τι έχει προηγηθεί, σβήνεται. Ξεχνιέται. Ακόμη και το πλεονέκτημα έδρας εξουδετερώνεται. Τρεις φορές την τελευταία πενταετία (2013, 2014, 2017) οι «ερυθρόλευκοι» ετοίμαζαν φιέστες, όμως την Κούπα την πήρε ο Παναθηναϊκός. Οι πρασινοκόκκινοι τελικοί είναι πάντοτε μια tabula rasa, ένας άγραφος πίνακας.
Τούτο το καλοκαίρι προμηνύεται «καυτό» για τον Ολυμπιακό. Τα συμβόλαια του Σπανούλη, του Παπαπέτρου και του Παπανικολάου λήγουν, ο Μιλουτίνοφ κάνει όνειρα για το ΝΒΑ, ο Γιάννης Σφαιρόπουλος αμφισβητείται εντόνως, ακόμη και για τους Αγγελόπουλους ακούγονται (και γράφονται) πολλά. Ολα δείχνουν ότι ο Ολυμπιακός της επόμενης σεζόν, ούτε που θα μοιάζει στον εφετινό. Κι όμως, με τρεις νίκες στους τελικούς όλα μπορεί να αλλάξουν.
Το μόνο που δεν αλλάζει, είναι η αθλητική μας κουλτούρα. Στην ανάλυσή του για το Game 1 των τελικών Ουόριορς – Καβαλίερς, το ίδιο το ΝΒΑ παραδέχτηκε ότι στα τελευταία 12″ της κανονικής διάρκειας οι διαιτητές του αγώνα έκαναν δυο σοβαρά λάθη -και τα δυο σε βάρος των Καβαλίερς- που οδήγησαν το ματς στην παράταση και τους φιλοξενούμενους στην ήττα. Κανένας, όμως, δεν ζήτησε τη διαγραφή των διαιτητών, την παραίτηση του κομισάριου Ανταμ Σίλβερ, ή… την παρέμβαση του Ντόναλντ Τραμπ.
  • Δεν αναγνωρίσαμε ποτέ «μακεδονική γλώσσα»

Η βουλγαροσερβική γλώσσα των Σκοπίων ούτε αναγνωρίστηκε το 1977 ούτε και τώρα μπορεί να επισημοποιηθεί ως «μακεδονική γλώσσα». Ως μέγιστη υποχώρηση θα μπορούσε να ονομάζεται «Σλαβομακεδονική», κατά τον Γεώργιο Μπαμπινιώτη.

Οι πεντάδυμες αδερφές Dionn κι η δυσάρεστη ιστορία που τις συνοδεύει

Στις 28 Μαΐου 1935, σε ένα μικρό χωριό στον Καναδά, συνέβη κάτι απίστευτο. Μία γυναίκα γέννησε και διπλασίασε την ήδη πενταμελή της οικογένεια.
Έχοντας ήδη τόσα πολλά παιδιά, η Elzire Dionne ήξερε πως κάτι ήταν διαφορετικό στην εγκυμοσύνη αυτή. Είπε στον άντρα της, Oliva Edouard Dionne, πως θα πρέπει να ετοιμάζονται για δίδυμα.
Είχε κάνει όμως λάθος. Γέννησε 2 μήνες πριν την ώρα της στο οικογενειακό αγρόκτημα κοντά στο Callender του Οντάριο και σόκαρε τους γιατρούς όταν γέννησε 5 πανομοιότυπα κοριτσάκια. Και τα πέντε μωρά επιβιώνουν. Πήραν τα ονόματα Marie, Cecile, Yvonne, Émilie και Annette
Τα νέα για τα πεντάδυμα μαθεύτηκαν πολύ γρήγορα. Άνθρωποι από όλο τον κόσμο τους ζητούσαν συμβουλές, τους υποστήριζαν και τους έκαναν ακόμα και δωρεές.
Αφού ένα τσίρκο από το Σικάγο προσφέρθηκε να τα αγοράσει από τους φτωχούς γονείς από το Οντάριο, η κυβέρνηση μπήκε στην μέση για να ‘προστατέψει’ τα μωρά από την εκμετάλλευση.
Τότε ήταν που ξεκίνησε η τραγική τους ιστορία…
Η οικογένεια είχε υπογράψει συμβόλαιο για να πουλήσει τα μωρά τους σε ένα τσίρκο στο Σικάγο αλλά η κυβέρνηση παρενέβη.

Ακύρωσε το συμβόλαιο και ανακήρυξε ανίκανους τους γονείς, με αποτέλεσμα να τους πάρει τα παιδιά.
Η επιμέλεια πέρασε στο κράτος με τον γιατρό που τις ξεγέννησε, Dr. Allan Dafoe, να έχει τον τελικό λόγο. Τα κορίτσια μεγάλωσαν με χρήματα από τον Ερυθρό Σταυρό.
Διαμορφώθηκε μία περιοχή παρατήρησης έξω από το δωμάτιο που ζούσαν τα κορίτσια, όπως βλέπουμε σε ζωολογικούς κήπους. Επιστήμονες και επισκέπτες παρατηρούσαν τα κορίτσια να παίζουν, να γελάνε και να μαθαίνουν.
Καθώς μεγάλωναν, τραβούσαν το ενδιαφέρον όλο και περισσότερων με αποτέλεσμα να φτάσουν να έχουν 6,000 επισκέπτες τη μέρα.
Το πρόγραμμά τους ήταν συγκεκριμένο και όλα γινόντουσαν την προγραμματισμένη ώρα. Τις είχαν πάει στην Βασίλισσα Ελισάβετ το 1939, στον Clark Gable, τον James Stewart, τον Bette Davis και άλλους διάσημους αστέρες.
 Υπολογίζεται πως τα πεντάδυμα έφεραν κέρδη $51 εκατομμύρια στην κυβέρνηση από τουρίστες αλλά μόνο λίγα από αυτά τα χρήματα έφτασαν στην οικογένεια από τα κορίτσια και καθόλου στις ίδιες.
Ο κόσμος τις χρησιμοποιούσε για να πουλήσει πάνες, δημητριακά, οδοντόκρεμες, απορρυπαντικά και βασικά οτιδήποτε χρησιμοποιεί ένα νοικοκυριό.
Το 1943, η οικογένεια Dionne πήρε πίσω την επιμέλεια των κοριτσιών, αλλά δεν ήταν μία χαρούμενη επανένωση. Σε συνεντεύξεις τους, τα κορίτσια μίλησαν για την κακοποίηση που βίωσαν από τους γονείς τους.
Τις έλεγαν πως ήταν βάρος στην οικογένεια και δεν τις άφηναν να βλέπουν τα άλλα 5 τους αδέρφια, ενώ τις τιμωρούσαν πιο βαριά από τα άλλα παιδιά.
Είπαν πως δεν ήξεραν πως ο πατέρας τους είχε βγάλει χρήματα από την εκμετάλλευσή τους μέχρι αφού μετακόμισαν.
Όσο μεγάλωναν, έχαναν επαφές με τους γονείς τους και αργότερα παντρεύτηκαν. Έκαναν δικά τους παιδιά και μπορούσαν επιτέλους να ζήσουν φυσιολογικές ζωές.
Ωστόσο, η ζωή τους δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα. Η Emilie πέθανε στην ηλικία των 20 μετά από κρίση και η Marie πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία το 1970.
Γράφτηκαν πολλά βιβλία και γυρίστηκαν ντοκιμαντέρ για την ιστορία τους και το 1997 γεννήθηκαν τα εφτάδυμα McCaughey στην Iowa. Νιώθοντας σύνδεση προς τα 7 μωρά, έγραψαν ένα ανοιχτό γράμμα προς τους γονείς τους.
«Η ζωή μας καταστράφηκε από την εκμετάλλευση που δεχτήκαμε στα χέρια της κυβέρνησης. Ελπίζουμε να μάθετε από την ιστορία μας και να μην αφήσετε τα παιδιά σας να πάθουν τα ίδια.»
Το 1998, οι αδερφές έκαναν μήνυση στην κυβέρνηση και πήραν $2.8 εκατομμύρια αλλά η Yvonne πέθανε το 2001.
Οι δύο αδερφές που έχουν επιβιώσει σπάνια δίνουν συνεντεύξεις αλλά γιόρτασαν τα 83α τους γενέθλια.
Ζουν ήσυχη ζωή όπως όλοι οι παππούδες αλλά θα έχουν για πάντα μία θέση στην ιστορία για την κακοποίηση που βίωσαν.

***

Πηγή: viralman Credit: shared.com
Αντικλείδι , https://antikleidi.com