ΟΡΕΙΝΟΣ

Ένα ακόμη βιβλίο από τα παλιά της βιβλιοθήκης μου (1977).

Όταν η εξέγερση γίνεται σύστημα και πιστό αντίγραφο αυτού που ήθελε να ανατρέψει..

Το «Αντεπανάσταση και Εξέγερση» του Marcuse δεν μιλά μόνο για επαναστάσεις.

Μιλά για κάτι πιο ύπουλο:

πώς κάθε εξέγερση κινδυνεύει να απορροφηθεί, να εξημερωθεί, να γίνει μέρος του ίδιου του συστήματος που θέλησε να ανατρέψει.

Σ’ έναν κόσμο όπου η αντίσταση γίνεται μόδα

και η αμφισβήτηση προϊόν,

το ερώτημα παραμένει ενοχλητικά επίκαιρο:

Μπορεί η εξέγερση να μείνει ζωντανή ή είναι καταδικασμένη να μετατραπεί σε «αντεπανάσταση»;

Μια μικρή μαργαρίτα ξεπροβάλλει ανάμεσα στις άγριες πέτρες τις φθαρμένες από την πολυκαιρία..

Και όμως στέκεται όρθια.

Δεν έχει χώμα, δεν έχει άνεση, δεν έχει «συνθήκες». Έχει μόνο επιμονή.

Αν το δεις λίγο πιο βαθιά, είναι μια εικόνα σχεδόν συμβολική:

η ζωή δεν ζητά το τέλειο περιβάλλον· ζητά μια χαραμάδα.

Κι εκεί σε μια σχισμή ανθίζει!

Η μια από τις ενδείξεις της μετριότητας του νου είναι η επιθυμία συνέχεια να μιλάει.

Λα Μπριγερ:

Από τις πιο σημαντικές μορφές της γαλλικής λογοτεχνίας του 17ου αιώνα. Δοκιμιογράφος και σατιρικός συγγραφέας.

 

Άλλος ένας φίλος από τα παλιά μας αποχαιρέτησε..

Καλό κατευόδιο

αιώνια η μνήμη του