27 Ιουνίου, 2018, 09:5325 Οκτωβρίου, 2018, 12:01

Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο: Κατά κεφαλήν δαπάνες υγείας στα δύο τρίτα της Ευρώπης

Άννα Παπαδομαρκάκη

Έκθεση για τη βελτίωση της περίθαλψης στην Ελλάδα μετά την κρίση – Απαιτείται συνεχής δράση για τη βελτίωση, τις επιδόσεις, τη διακυβέρνηση και τη βιωσιμότητα του συστήματος υγείας

To χαμηλότερο ποσοστό κατά κεφαλήν δαπάνης υγείας μεταξύ των κρατών μελών της Ε.Ε. προ του 2004, και σχεδόν στα δύο τρίτα του μέσου όρου των δαπανών στα 28 κράτη – μέλη της Ε.Ε. το 2018, διατηρούμε στην Ελλάδα, δαπανώντας περίπου 2204 δολ. ΗΠΑ.

Η χρηματοδότηση του συστήματος γίνεται μέσω ενός συνδυασμού δημόσιων και ιδιωτικών πόρων, συμπεριλαμβανομένων των ασφαλιστικών ταμείων και φόρων, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν ποσοστά περίπου από το 30% το καθένα, ενώ οι ιδιωτικές δαπάνες των χρηστών αποτελούν το υπόλοιπο 41%.

Οι δαπάνες για την υγεία το 2015 ήταν 8,4% του ΑΕΠ (σε σύγκριση με τον μέσο όρο της ΕΕ κατά 9,5%). Ωστόσο, στο πλαίσιο του δραστικώς μειωμένου ΑΕΠ από την έναρξη της οικονομικής κρίσης, οι δαπάνες μειώθηκαν σημαντικά (κατά ένα πέμπτο) από το 2010.

Οι δημόσιες δαπάνες για την υγεία έφθασαν στο 5% του ΑΕΠ το 2015 και το 2017 στο 6% του ΑΕΠ.

Το ποσοστό των δημοσίων δαπανών για την υγεία ήταν 59% το 2015 το τέταρτο χαμηλότερο στην ΕΕ), με το υπόλοιπο 41% να αφορά ιδιωτικές πληρωμές, ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στην ΕΕ και συνήθως πρόκειται για απ΄ ευθείας πληρωμές που περιλαμβάνουν τη συμμετοχή για φάρμακα, άμεσες πληρωμές για υπηρεσίες που δεν καλύπτονται από το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης (και οι οποίες αντιπροσωπεύουν πάνω από το 90% των απ΄ ευθείας πληρωμών), καθώς και πληρωμές για υπηρεσίες που καλύπτονται από το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, αλλά αγοράζονται εκτός του δημόσιου συστήματος για την ενίσχυση της πρόσβασης και ποιότητας. Επιπλέον, οι ανεπίσημες πληρωμές εφαρμόζονται ευρέως, εν μέρει λόγω της υποαπασχόλησης του συστήματος και εν μέρει λόγω της έλλειψης μηχανισμών ελέγχου. Η ιδιωτική ασφάλιση ασθενείας καλύπτει μόνο ένα μικρό ποσοστό των δαπανών για την υγεία (3,9% των σημερινών δαπανών για την υγεία το 2015).

27 Ιουνίου, 2018, 09:4125 Οκτωβρίου, 2018, 12:01

Η πέμπτη δεξαμενή το
Στο Ελληνικό Δημόσιο επιστράφηκε χθες η μεγάλη 5η δεξαμενή των ναυπηγείων Σκαραμαγκά, παρουσία του υφυπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης, Στέργιου Πιτσιόρλα.

Είναι η μεγαλύτερη δεξαμενή της Ανατολικής Μεσογείου, που μπορεί να ανεβάσει δεξαμενόπλοιο 300.000 τόνων, μαζί με 220 στρέμματα χερσαίας έκτασης.

Αποδόθηκε από την Ελληνικά Ναυπηγεία ΑΕ (ΕΝΑΕ) στο Ελληνικό Δημόσιο, στο πλαίσιο της ανάκτησης των παράνομων κρατικών ενισχύσεων που έχουν επιδικαστεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ήδη από το 2008.

Κατά την επίσκεψή του στις εγκαταστάσεις του ναυπηγείου ο κ. Πιτσιόρλας δήλωσε ότι «έγινε το πρώτο βήμα για την αξιοποίηση μιας πολύ σημαντικής υποδομής.

Το Δημόσιο θα προχωρήσει άμεσα σε διαγωνιστικές διαδικασίες για να βρεθούν επενδυτές.

Στη συνέχεια, θα γίνουν ακόμη δύο διαγωνισμοί από τον ειδικό διαχειριστή και στις αρχές του 2019 θα μπορούμε να πούμε ότι έχουμε επιλύσει οριστικά ένα πρόβλημα ετών».

Σημειώνει ότι για τη δεξαμενή έχει ήδη εκφράσει ενδιαφέρον η κινεζική COSCO, ενώ για το στρατιωτικό κομμάτι ο νέος επενδυτής θα πρέπει να προέρχεται από δυτική χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ

27 Ιουνίου, 2018, 08:1025 Οκτωβρίου, 2018, 12:01

Ομιχλώδες το τοπίο στα Σκούρτα

27 Ιουνίου, 2018, 07:5025 Οκτωβρίου, 2018, 12:01

Έγινε φέσι: οι 50 αποχρώσεις της μέθης

από sarant

Σε μια συζήτηση τις προάλλες στη γλωσσική ομάδα Υπογλώσσια στο Φέισμπουκ, ένας φίλος διηγήθηκε ότι ενώ βρισκόταν σε μια πολυεθνική παρέα, οι Έλληνες της παρέας έλεγαν για κάποιον που μέθυσε πολύ, που έγινε τύφλα στο μεθύσι, που έγινε φέσι, που έγινε ντίρλα, και χρησιμοποίησαν την έκφραση “έγινε κομοδίνο”. Τότε ένας Τούρκος συνάδελφός τους γελώντας τούς εξήγησε ότι στα τούρκικα χρησιμοποιούν τον χαρακτηρισμό komodin για κάποιον άχρηστο, αυτόν που δεν έχει άλλη αξία παρά να στέκεται διακοσμητικός σε μια άκρη. “Γιατί πολεμάμε με αυτούς τους ανθρώπους;” αναρωτήθηκε ο συνάδελφος.

Ομως το σημερινό άρθρο δεν έχει σκοπό να προβληματιστεί για τα κοινά στοιχεία Ελλήνων και Τούρκων ούτε να κάνει κήρυγμα για τη φιλία των λαών, αλλά να διερευνήσει το κομοδίνο και τις άλλες 50 (να είναι τόσες; ή περισσότερες;) αποχρώσεις της μέθης.

Βέβαια στον τίτλο δεν έβαλα την έκφραση “έγινε κομοδίνο” επειδή δεν είναι τόσο κοινή, προτίμησα να βάλω γνωστότερες. Για να πω μάλιστα την αλήθεια, την έκφραση αυτή, το λέω χωρίς να κοκκινίζω, δεν την ήξερα -ο φίλος που τη χρησιμοποίησε είναι αρκετά νεότερος, και κάθε γενιά έχει (και) δικές της λέξεις για να περιγράψει το μεθύσι. Μεθάμε κι εμείς οι γεροντότεροι αλλά το περιγράφουμε αλλιώς.

Γιατί κομοδίνο ο μεθυσμένος; Δεν είναι πάντα εύκολο να εξηγήσεις πώς γεννήθηκε μια έκφραση, αλλά ο φίλος θεωρεί ότι βγήκε επειδή περιγράφει κάποιον “που έχει πιει τόσο, που οι διανοητικές του λειτουργίες είναι σε κατάσταση επίπλου”. Πιθανώς την ίδια προέλευση να έχει και μια άλλη έκφραση που αναφέρθηκε στην ίδια συζήτηση, το “έγινε μπαούλο”.

Σκέφτηκα να συγκεντρώσω λοιπόν σε αυτό το άρθρο όλες τις εκφράσεις που βρήκα και που θυμήθηκα για την περιγραφή των μεθυσμένων, πάντοτε της μορφής “έγινε Χ” ή “είναι Χ” ή “Χ στο μεθύσι”. Σημειώνω και μερικές παλιότερες, ως και αρκετά παλιότερες. Η αργκό, το είπαμε και χτες, γερνάει γρήγορα και ανανεώνει γρήγορα το λεξιλόγιό της, οπότε οι νεότεροι δεν θα ξέρουν πολλές από τις εκφράσεις του καταλόγου. Ρώτησα και τις κόρες μου, τι λένε όταν μεθάνε, και μου είπαν κάποιες μάλλον κοινές εκφράσεις όπως έγινε ντίρλα, σκνίπα, φέσι, κώλος, χώμα, τάπα.

Από την άλλη, στο Λεξικό της Λαϊκής του Δαγκίτση βρήκα τις εξής εκφράσεις: έγινε βαποράκι, γκον, κουρούνα, κουτούκι, μούσκεμα, σκνίπα, σκρου, στουπί, στύφα, τάβλα, τύφλα, φέσι. Στο λεξικό των συνωνύμων του, ο Δαγκίτσης προσθέτει και το παπόρι. Περίπου τα ίδια έχει και ο Βλαστός στα Συνώνυμα και συγγενικά: κουτουκι, τύφλα, τάβλα, στουπί, τάπα, σκρου, φέσι, σκνίπα· κουρούνα, μούσκεμα. Βαποράκι.

Η σκνίπα, το στουπί, η τύφλα και το φέσι είναι σε χρήση και σήμερα, καναδυό ακόμα μπορεί να είναι γνωστές, κάποιες δεν θα τις ξέρετε.

Στο λεξικό συνωνύμων του Μπαμπινιώτη δίνονται: σκνίπα, τύφλα, πίτα, στουπί, τάβλα, κουδούνι, σταφίδα, χώμα, φέσι.

Περισσότερες εκφράσεις καταγράφονται στο Λεξικό της περιθωριακής γλώσσας του Γιώργου Κάτου, που υπάρχει και ονλάιν αλλά δεν βρήκα τρόπο να λινκάρω στη σελίδα των αποτελεσμάτων της αναζήτησης, ενώ αρκετές υπάρχουν στο Πιπέρι στο στόμα, τη μελέτη για τις λέξεις-ταμπού που έχουμε παρουσιάσει κι εδώ. Από διαδικτυακές πηγές, το slang.gr έχει φυσικά πολλές εκφράσεις, που επίσης τις έχω συμπεριλάβει στον κατάλογο.

Πρέπει να πούμε ότι πολλές από τις εκφράσεις αυτές ισχύουν όχι μόνο για το μεθύσι αλλά και για την κατανάλωση ουσιών ή ακόμα και για τη σωματική εξάντληση π.χ. η “είμαι χώμα”. Κάποιες βέβαια είναι μόνο για το μεθύσι, όπως εκείνες που δηλώνουν διαβροχή (έγινε στουπί). Σε πολλές από τις εκφράσεις ο μεθυσμένος παρομοιάζεται με αλοιφή ή συναφές υλικό, σε άλλες με ζώο ή έντομο, σε άλλες με έπιπλο.

Τον κατάλογο τον έφτιαξα συνενώνοντας όσα υπάρχουν στις πηγές που ανέφερα παραπάνω, χωρίς να σημειώνω ολες τις παραπομπές. Πρόσθεσα μερικά που έχω αποδελτιώσει απο τη λογοτεχνία.

Ας δούμε λοιπόν τον κατάλογο με κάποιο σχολιασμό για κάποιες εκφράσεις. Σε αλφαβητική σειρά:

έγινε/είναι αλιάδα (Κάτος)
έγινε/είναι άλογο (slang.gr)
έγινε/είναι αλοιφή (Κάτος)
είναι αποκαής. Παπαδιαμαντικό. Το βάζω τιμής ένεκεν, αν και διαφέρει λίγο αφού περιγράφει την ειδική κατάσταση του μεθύστακα που με ελάχιστη ποσότητα μεθάει πάλι, όπως ο φούρνος που μόλις έχει αρχίσει να κρυώνει.
έγινε/είναι βαποράκι (Δαγκίτσης, Βλαστός) Ανεξάρτητα από τη χρήση βαποράκι = αυτός που μεταφέρει λαθραία, ιδίως ναρκωτικά, για λογαριασμό άλλου.
έγινε/είναι γκάιντα (Κάτος)
έγινε/είναι Γκόγκολ (slang.gr) Παιγνιώδης πλατειασμός του “γκολ”
έγινε/είναι γκολ (slang.gr, Κάτος) Εικάζω ότι είναι εξέλιξη του “έγινε γκον”, όταν χάθηκε η διαφάνειά του
έγινε/είναι γκον (Κάτος, Δαγκίτσης) Ο Κ. Καραποτόσογλου, «Δυσετυμολόγητα της νέας Ελληνικής» ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ 15 (1989), το ετυμολογεί από το gone=drunk, dead drunk, υποστηρίζοντας ότι «πέρασε στην ελληνική είτε από τους μετανάστες που γύριζαν στις ιδιαίτερες πατρίδες τους, είτε από τους διαλόγους των κινηματογραφικών ταινιών». Το βρίσκω πειστικό. Ενδιαφέρουσα είναι και η ετυμολόγηση του Ζάχου από το γκογκ, που ο Καραποτόσογλου τη βρίσκει «πληρέστερη αλλά όχι και απόλυτα πειστική».
είναι “εν τη δόξη του”. Παπαδιαμαντικό, τιμής ένεκεν.
έγινε/είναι ένα με τη γη (Κάτος)
έγινε/είναι ένα με το χώμα (Κάτος)
έγινε/είναι ζάντα (slang.gr)
έγινε/είναι ζάντα φε (slang.gr)
έγινε/είναι ζούνα. Παπαδιαμαντικό. Ήτο αγγλικόν ρούμι, και με ολίγας δόσεις εγένετο κανείς “ζούνα”. (Βαρδιάνος στα σπόρκα).
έγινε/είναι κόκαλο άλογο (slang.gr)
έγινε/είναι κομμάτια (slang.gr) Βέβαια η έκφρ. “κομμάτια να γινει” έχει άλλη σημασία.
έγινε/είναι κομοδίνο (Υπογλώσσια)
έγινε/είναι κουδούνι (Κάτος)
έγινε/είναι κουνουπίδι (slang.gr, Κάτος). Περί τη μία μεταμεσονύχτιο διαλύθηκαν -κουνουπίδι απαξάπαντες- για να μεταβούν έκαστος εις τα ίδια (Καραγάτσης, Το 10).
έγινε/είναι κουρούνα (Δαγκίτσης, Βλαστός) κι οι σκαπανείς μαζευονται απ το κρασί κουρούνα, στίχος του Σουρή περί το 1880
έγινε/είναι Κουστώ (slang.gr) Διότι έχει πιει πολύ και την έχει ακούσει.
έγινε/είναι κουτούκι (Δαγκίτσης, Βλαστός) …είμαι κουτούκι, σε στίχο του Σουρή, 1882
έγινε/είναι κωλίδι (slang.gr)
έγινε/είναι κώλος (slang.gr)
έγινε/είναι λάσπη (slang.gr, Κάτος)
έγινε/είναι λέσι (Κάτος)
έγινε/είναι λιάδα (Κάτος)
έγινε/είναι λιάρδα (slang.gr) Κατά το σλανγκρ, από το αρβανίτικο λιάρδα που σημαίνει λιώμα. Ωστόσο, πρέπει να είναι από το “λιάδα” δηλαδή αλιάδα, δηλαδή σκορδαλιά.
έγινε/είναι λιώμα (slang.gr, Κάτος)
έγινε/είναι μανουάλι (slang.gr)
έγινε/είναι μούσκεμα (Δαγκίτσης,, Βλαστός)
έγινε/είναι μπαούλο (Υπογλώσσια)
έγινε/είναι Μπομπ Ντίρλαν (slang.gr) Παιγνιώδης πλατειασμός του “έγινε ντίρλα”
έγινε/είναι ντέφι (Κάτος)
έγινε/είναι ντίρλα (slang.gr, Κάτος). Εικάζω ότι προέρχεται από το Ντιρλαντά-ντιρλανταντά.
έγινε/είναι ντούρλα. Ίσως παραλλαγή της ντίρλας. Κι ένα βράδυ, που ήταν υπηρεσία στη μονάδα, αφού πρώτα έγινε ντούρλα στο μεθύσι, βγήκε “εφόδου”, και δεν ήξερε πού πάν’ τα τέσσερα. (Τόλης Καζαντζής, Ματαιότης ματαιοτήτων).
έγινε/είναι παϊτόνι (Κάτος)
έγινε/είναι παπόρι (Δαγκίτσης)
έγινε/είναι πατάτα (Κάτος)
έγινε/είναι πίτα (slang.gr, Κάτος) Και πίτας (Κάτος)
έγινε/είναι σκατά (Κάτος)
έγινε/είναι σκνίπα (slang.gr, Κάτος, Δαγκίτσης) Και σκνίπας (Κάτος) Ίσως επειδή οι σκνίπες διαγράφουν τροχιές που θυμίζουν το περπάτημα του μεθυσμένου με οχτάρια. Οι ξυλένιοι φαφλατάδες από το μεθύσι σκνίπες, στίχος του Σουρή.
έγινε/είναι σκρου (Δαγκίτσης, Βλαστός)
έγινε/είναι σούπα (Κάτος)
έγινε/είναι σούρα (Κάτος)
έγινε/είναι σπανακόπιτα (Κάτος)
είναι στα πράματα. Παπαδιαμαντικό.
έγινε/είναι σταφίδα (Κάτος, Μπαμπινιώτης)
έγινε/είναι στειλιάρι. Κι εγώ στηλιάρι έγινα με κόκκινο κρασί στίχος του Σουρή στον Ρωμηό, 1889,
έγινε/είναι στουπί (Κάτος, Δαγκίτσης)
έγινε/είναι στύφα (Δαγκίτσης) Υπάρχει και η παραλλαγή: στούφα στο μεθύσι.
έγινε/είναι τάβλα (Κάτος, Δαγκίτσης, Βλαστός)
έγινε/είναι τάπα (Κάτος, Βλαστός) “ένας μόρταρος … από το μεθύσι τάπα” σε στιχούργημα του Λαπαθιώτη, 1933.
έγινε/είναι τέζα (Κάτος)
έγινε/είναι τούνγκα (Κάτος)
έγινε/είναι τούντζι. Του Καραγάτση, π.χ. Σύντομα γίνηκαν τούντζι απαξάπαντες (“Γιούγκερμαν”)
έγινε/είναι τούρνα (Κάτος)
έγινε/είναι τύφλα (Κάτος, Δαγκίτσης). Και τύφλας (Κάτος) Τύφλα στο μεθύσι της η Πλάση, δεν πρόσεξε καθόλου το σβήσιμο τ’ ακριβού της. Καρκαβίτσας, Αρχαιολόγος
έγινε/είναι φέσι (Κάτος, Δαγκίτσης, Βλαστός).
έγινε/είναι φέτα (Κάτος)
έγινε/είναι χάλια (Κάτος)
έγινε/είναι χημείο (slang.gr)
έγινε/είναι χέσμα (slang.gr)
έγινε/είναι χότζας (Κάτος)
έγινε/είναι χύμα (Κάτος)
έγινε/είναι χώμα (slang.gr)
έγινε/είναι ψάθα (Πιπέρι στο στόμα) Είναι η παλαιότερα καταγραμμένη από τις εκφράσεις, αφού τη βρίσκουμε σε ποίημα του Σούτσου, 1835: Κι εγώ τρέχω ζαλισμένος κι από το μεθύσι ψάθα

Είχα πει για 50 αποχρώσεις αλλά πλησιάζουμε τις εβδομήντα και δεν αποκλείεται, μαζί με τα σχόλια, να ξεπεράσουμε και τις εκατό.

Περιμένω λοιπόν να πλουτίσετε τον κατάλογο στα σχολια!

27 Ιουνίου, 2018, 06:5225 Οκτωβρίου, 2018, 12:01

Ποια χώρα θα δώσει κίνητρα 10 δισ. ευρώ για 1 εκατ. ηλεκτρικά ΙΧ έως το 2022

Του Γιώργου Κ. Ανδρή

Πάνω από 1 εκατ. ηλεκτρικά οχήματα θα επιδιώξει να κυκλοφορούν στους δρόμους της Ιταλίας έως το 2022 η νέα κυβέρνηση σε μια προσπάθεια να τονώσει τις πωλήσεις των οικολογικών οχημάτων και να αποτελέσει την ισχυρότερη αγορά στην Ευρώπη παίρνοντας τα σκήπτρα από τη Νορβηγία.

Για να πετύχει κάτι τέτοιο η ιταλική κυβέρνηση θα χρειαστούν περίπου 8-9 δισ. ευρώ σε κίνητρα.

Πάντως ο κυβερνητικός συνασπισμός αποφάσισε τον προηγούμενο μήνα να προωθήσει τη μείωση της κίνησης των βενζινοκίνητων και πετρελαιοκίνητων οχημάτων ενώ παράλληλα να ενισχύσει τα κίνητρα απόκτησης υβριδικών και ηλεκτρικών αυτοκινήτων.

Εκπρόσωπος επιβεβαίωσε ότι η ιταλική κυβέρνηση εργάζεται προς την κατεύθυνση του στόχου, χωρίς να διευκρινίζει εάν ο αριθμός των 1 εκατομμυρίων αυτοκινήτων αναφέρεται σε πλήρως ηλεκτρικά μοντέλα ή περιλάμβανε και υβριδικά μοντέλα.

Οι Ιταλοί πέρυσι αγόρασαν μόλις 2.600 ηλεκτρικά αυτοκίνητα, από περίπου 2 εκατομμύρια οχήματα που πωλήθηκαν και ο αριθμός τους αυξάνεται μόνο σε 4.800 περίπου, αν συμπεριληφθούν τα plug-in υβριδικά μοντέλα, σύμφωνα με τον ACEA.

Λιγότερα από 5.000 ηλεκτροκίνητα μοντέλα υπολογίζονται σήμερα στους δρόμους της χώρας. Και αυτό είναι το πρόβλημα, εκτιμούν οι αναλυτές οι οποίοι επισημαίνουν πως για να καταστεί η Ιταλία η μεγαλύτερη αγορά ηλεκτροκίνητων αυτοκινήτων θα πρέπει να δαπανήσει πολλά δισ. ευρώ η ιταλική κυβέρνηση.

«Αν θέλετε 1 εκατομμύριο ηλεκτρικά αυτοκίνητα στους ιταλικούς δρόμους τα επόμενα πέντε χρόνια, η μόνη επιλογή είναι τεράστια φορολογικά οφέλη όπως εκείνα που έχει υθιοθετήσει η Νορβηγία”, δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας του Ινστιτούτου Promotor Gian Primo Quagliano, ο οποίος παρακολούθησε τις πωλήσεις αυτοκινήτων στη χώρα για 25 χρόνια.

«Η κυβέρνηση θα πρέπει να δώσει κίνητρα 9.000 ευρώ ανά αυτοκίνητο, όπως η Γαλλία», είπε.

Στη Νορβηγία, τα κίνητρα καλύπτουν τα πάντα, από φορολογικλές απαλλαγές έως μηδενικά διόδια αλλά και ελεύθερη διέλευση από τα πορθμεία.

Οι Νορβηγοί μπορούν να αναμένουν περίπου 9,000 ευρώ γισα το ηλεκτροκίνητο VW eGolf ή 7.000 ευρώ για ένα VW Up.

Στη Γαλλία, η οποία θα μπορούσε να τριπλασιάσει τις πωλήσεις ηλεκτροκίνητων οχημάτων σε περίπου 150.000 μέχρι τον Μάιο του 2022, σύμφωνα με την Bloomberg New Energy Finance, τα κίνητρα κυμαίνονται στα περίπου 10.000 ευρώ ανά αγορά ηλεκτρικού αυτοκινήτου.

27 Ιουνίου, 2018, 06:4125 Οκτωβρίου, 2018, 12:01

Καιρός και barbeque έφεραν ελλείψεις στο… βρετανικό χαλλούμi

Eλλείψεις διαθεσιμότητας σε χαλλούμι παρουσιάζεται σε ορισμένα καταστήματα της Βρετανίας, η οποία αποτελεί την κύρια εξαγωγική αγορά του κυπριακού τυριού.
Εντούτοις το πρόβλημα δεν είναι τόσο σοβαρό, όπως παρουσιάζεται από ορισμένα βρετανικά μέσα, σύμφωνα με όσα αναφέρει ο ο πρόεδρος του Συνδέσμου Τυροκόμων Κύπρου, Γιώργος Πέτρου.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΚΑΙΡΙΚΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ “Υπάρχει πραγματικά έλλειψη γάλακτος, που θα μπορεί να ικανοποιήσει την αυξημένη ζήτηση, ενώ επικρατεί σοβαρός προβληματισμός μεταξύ των τυροκόμων, επειδή οι τωρινές καιρικές συνθήκες (ζέστη και υγρασία), μείωσαν την παραγωγή γάλακτος”, τόνισε ο κ. Πέτρου, εξηγώντας ότι η υποχρεωτική ποσόστωση με 20% αιγοπρόβειο γάλα στο χαλλούμι οδηγεί αναπόφευκτα στον περιορισμό της παραγωγής.
Πρόσθεσε ακόμα ότι η ζήτηση που υπάρχει είναι μεγαλύτερη από ό, τι προβλέφθηκε από τους πελάτες του εξωτερικού, καθώς οι καλές καιρικές συνθήκες στην Ευρώπη ώθησαν πολλούς να ξεκινήσουν τα barbeque. “Οι ψηλές θερμοκρασίες των τελευταίων τριών μηνών και τα barbeque είχαν ως αποτέλεσμα να αυξηθούν ραγδαία οι πωλήσεις του χαλλουμιού, με αποτέλεσμα κάποιες από τις αλυσίδες να πέσουν έξω στις παραγγελίες τους και τα ράφια τους να μείνουν χωρίς χαλλούμι”, επισήμανε ο κ. Πέτρου.
ΠΙΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ Αξίζει να αναφερθεί ότι οι τυροκόμοι υποχρεώθηκαν να στείλουν χαλλούμι στη Βρετανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες αεροπορικώς, και όχι με πλοία, ενώ ταυτόχρονα ασκούνται πιέσεις στους αιγοπροβατοτρόφους για αύξηση της παραγωγής, χωρίς, ωστόσο, αυτό να είναι εφικτό.
“Παρόλο, που πιέζουμε για αύξηση της παραγωγής, είναι δύσκολα τα πράγματα, καθώς το κράτος είναι αυτό που θα πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλία για ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος”, τόνισε ο πρόεδρος του Συνδέσμου Τυροκόμων Κύπρου.
O ίδιος τόνισε ότι οι ποσότητες, που απαιτούνται για να καλύψουν τις ανάγκες τα επόμενα 4-5 χρόνια, αλλά και τις απαιτήσεις για 51% αιγοπρόβειο γάλα στο χαλλούμι, θα πρέπει να είναι τριπλάσιες από τις σημερινές, εκφράζοντας έντονη ανησυχία για την αναμενόμενη μελλοντική μείωση

27 Ιουνίου, 2018, 06:0425 Οκτωβρίου, 2018, 12:01

26 Ιουνίου, 2018, 19:3625 Οκτωβρίου, 2018, 12:01

Ένα χερόβολο στάχυα

ΕΝΑ ΧΕΡΟΒΟΛΟ ΣΤΑΧΥΑ

Λαογραφήματα του Γιώργου Ζούγρου, δασκάλου

«Όσο σε βοηθάει η νύχτα κι η αυγή

δεν σε βοηθάει η μάνα κι η αδερφή»

Αυτή η λαϊκή σοφία επικρατούσε σ’ όλο το χωριό και έκρυβε μεγάλη αλήθεια. Γι’ αυτό ξυπνούσαν θαμπά-θαμπά και τους έβρισκε το ξημέρωμα στο χωράφι.

Τα στάχυα βαρέθηκαν το παιχνίδι με το αεράκι και περίμεναν το χέρι του θεριστή. Ο θέρος όμως δεν ήταν παιχνίδι, ήταν ένας αγώνας για το ψωμί, μέσα στο λιοπύρι. Ήταν και οι κολτσίδες, τα σακοτρύπια και τ’ αγκάθια οι κεφαλάδες που φύτρωναν ανάμεσα στα στάχυα.

Οι άντρες κατέβαιναν στο βαρκό, να βρέξουν το δεματικό, εκεί που οι νεροφίδες κυνηγούσαν τα μπακακάκια ανάμεσα στα βούρλα. Οι μικρομάνες κουβαλούσαν και τα κούτσικα στο θέρο. Γύριζαν ένα σαμάρι ανάποδα για μπισίκι και τ’ άφηναν εκεί στον ίσκιο της γκορτσιάς. Κι όταν αυτά έκλαιγαν τα βυζόπιαναν λιγάκι και ξαναρίχνονταν στον έργο.

Το δρεπάνι έκοβε ασταμάτητα τα στάχυα, που γίνονταν χερόβολα και δεμάτια. Ο ιδρώτας κυλούσε στο μέτωπο, όσο ανέβαινε το καντήλι του ήλιου στον ουρανό. Αποκαμωμένοι ξώμαχοι οι θεριστές τράβαγαν για το σκορδόξυδο στον ίσκιο της γκορτσιάς, να δροσιστούν τα σωθικά τους.

Μια ζωή θα κουβαλάμε μέσα μας αυτές τις εικόνες σαν χαϊμαλί στον κόρφο μας. Έτσι για να μπορούμε πάντα να εκτιμάμε και να τιμάμε το ψωμί που τρώμε. Κι αν σήμερα όλα αυτά ξεμάκρυναν τόσο πολύ, μια εικόνα δεν πρόκειται να χαθεί ποτέ απ’ το μυαλό μου. Εκείνο το μικρό κοριτσάκι που σεργιάναγε ανέμελα ανάμεσα στις κόκκινες παπαρούνες, κρατώντας ένα χερόβολο στάχυα, παίζοντας με τις πεταλουδες και τις πασχαλίτσες.

Τα δεμάτια του σταριού καρτερούν στ’ αλώνι την πατόζα, καλοβαλμένα σε θυμωνιές και τσιρένια. Άλλα στο Μυριά, άλλα στη Τζιούμα κι άλλα στο Παλιοχώρι. Πολλοί κοιμόταν εκεί κοντά στο μόχθο τους, για να μην έρθουν τη νύχτα λυμένα ζώα και τους κάνουν ζημιά.

Ένα βράδυ έπεισα τον πατέρα, να με πάρει μαζί του, στα δεμάτια μας στο Παλιοχώρι. Ήταν η πρώτη φορά που θα κοιμόμουν έξω τη νύχτα κι είχα ένα φόβο κυρίως για τα ζούμπερα. Εκεί κοντά τριγυρνούσε κι ο αγροφύλακας και μόλις μας είδε ήρθε και στρογγυλοκάθισε για κουβέντα. Αφού είπαν πολλές παλιές ιστορίες, μας καληνύχτισε κι έφυγε για το χωριό. Τότε μου έστρωσε ο πατέρας μια βελέντζα καταή και μου είπε «Πλάγιασε τώρα!»

Πού να κλείσω μάτι εγώ! Πότε τήραγα στον ουρανό τ’ αστέρια, πότε μου μύριζε η φρεσκοκομμένη σταροκαλαμιά και πότε με μάγευαν τα τριζόνια με τη συναυλία τους. Η πιο όμορφη όμως μελωδία ήρθε αργότερα, όταν ένα κοπάδι πρόβατα αρματωμένο με τα κουδούνια του, νυχτοβόσκαγε στα γύρω τσαΐρια κι ο τσοπάνος τ’ αλκόταγε σιουρίζοντας.

Αποκαμωμένος απ’ όλα αυτά και απ’ τα παιγνίδια της μέρας παραδόθηκα σ’ έναν γλυκό ύπνο. Ούτε το γκάρισμα του γαϊδάρου δεν μ’ ενοχλούσε πια!

Το πρωινό δροσιό κι ο ήλιος που ρόδισε πέρα στης Γούρας την ανατολή, έκοψαν τ’ όνειρο στη μέση. Είχε χαράξει για τα καλά!

Ζούγρος Γιώργος

Δάσκαλος-λαογράφος

26 Ιουνίου, 2018, 18:5425 Οκτωβρίου, 2018, 12:01

Από fb αντιγράφουμε την ανάρτηση της Εφης Νοδάρα

ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ…Ο ΚΑΙΡΟΣ ΗΤΑΝ ΣΥΜΜΑΧΟΣ ΜΑΣ….ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΤΑΝΑΓΡΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΣΤΗΡΙΞΕ ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΑΣ, ΤΟΝ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟ Κο ΠΕΤΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΔΗ.Κ.Ε.Τ Κο ΑΝΥΦΑΝΤΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΠΟΥ ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ. ΌΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΙΑ ΤΙΤΑΝ Α.Ε. ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΧΟΡΗΓΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΒΟΗΘΑΕΙ , ΤΟΝ Κο ΒΟΥΓΙΕΣΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΤΑ ΝΕΡΑ ΤΟΥ. ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΧΗΜΑΤΑΡΙΟΥ ΠΟΥ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΒΕΒΑΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΗΤΑΝ ΑΣΦΑΛΗΣ Η ΒΟΛΤΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΝΕΩΝ ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΩΝ Η ΄΄ΔΡΑΣΗ΄΄ .ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΑΛΛΑ ΒΟΗΘΗΣΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΑΣ. ΤΕΛΟΣ ΠΟΛΛΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΠΟΔΗΛΑΤΕΣ ΜΑΣ ….ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΤΗΝ ΠΟΔΗΛΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΒΟΛΤΑ. ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ……ΜΕ ΠΙΟ ΠΟΛΛΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ….ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!!!!

26 Ιουνίου, 2018, 15:4325 Οκτωβρίου, 2018, 12:01

26 Ιουνίου, 2018, 13:1025 Οκτωβρίου, 2018, 12:01

“Τώρα, που έκλεισε η συμφωνία για το χρέος, ήρθε η ώρα να δουλέψετε κι εσείς περισσότερο”.
Η φράση αυτή ανήκει σε εκπρόσωπο του πολιτικού κόσμου και απευθυνόταν σε Έλληνες επιχειρηματίες, κατά τη διάρκεια δείπνου, χθες το βράδυ.
Εμβρόντητοι οι επιχειρηματίες, προσπαθούσαν να καταλάβουν αν επρόκειτο για αστεϊσμό ή όχι. Και, όταν κατάλαβαν ότι ο συνδαιτημόνας τους μιλούσε σοβαρά, κόντεψαν να μείνουν από το θράσος του πολιτικού.
Λογικό. Έρχεται, δηλαδή, ο συγκεκριμένος εκπρόσωπος του ελληνικού λαού και εγκαλεί τον επιχειρηματικό κόσμο να δουλέψει περισσότερο !
Όλους αυτούς, δηλαδή, που παλεύουν επί οκτώ χρόνια τώρα να κρατήσουν τις επιχειρήσεις τους ζωντανές, μέσα στο απόλυτα δυσμενές επιχειρηματικό περιβάλλον στη χώρα μας.
Λίγη σοβαρότητα δε βλάπτει. Τόσο απλά.

Νεκτάριος Β. Νώτης

26 Ιουνίου, 2018, 11:5825 Οκτωβρίου, 2018, 12:01

ελεύθερος ο Δημήτρης Ρίζος – Η άνοδος και η πτώση του δημοσιογράφου

Αποφυλακίστηκε ο πρώην εκδότης Δημήτρης Ρίζος μετά από φυλάκιση μερικών ημερών στο σωφρονιστικό κατάστημα της Κώ.

Ο 82χρονος που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας συνελήφθη στις 14 Ιουνίου στο Α.Τ Ελληνικού όπου είχε πάει να δώσει το “παρών” για κάποιες παλιές του υποθέσεις. Οι αστυνομικοί αφού τον ενημέρωσαν ότι εκκρεμούσε σε βάρος του ένταλμα σύλληψης για καταδικαστικές αποφάσεις με συνολική ποινή φυλάκισης 3 ετών και 6 μηνών και χρηματική ποινή 22.500 ευρώ για παραβάσεις σχετικές με τη Νομοθεσία περί κοινωνικής ασφάλισης, μη καταβολή δεδουλευμένων, τον οδήγησαν στη συνέχεια στον Εισαγγελέα εκτελέσεως ποινών όπου διέταξε τη φυλάκιση του στην Κω. Ο 82χρονος οδηγήθηκε την περασμένη Τρίτη και μετά από παραμονή μερικών ημερών στο σωφρονιστικό κατάστημα της Κω τελικά αποφυλακίστηκε.

Ο πρώην εκδότης της εφημερίδας «Αδέσμευτος Τύπος» είχε δηλώσει πτώχευση πριν από πέντε χρόνια και είχε αναστείλει την έκδοση του φύλλου. Στη συνέχεια δούλεψε για ένα διάστημα στον «Ελεύθερο Τύπο». Κατόπιν, αποσύρθηκε.

Δημήτρης Ρίζος: Από ελεύθερος και αδέσμευτος Τύπος, στις φυλακές της Κω

Το λιπόσαρκο παιδάκι που βάδιζε γρήγορα, θαρρείς τρέχοντας για να φτάσει σπίτι του, δεν νοιαζόταν για το κρύο που είχε, εκείνο το απόγευμα στην πόλη της Δράμας. Σε ηλικία 14 ετών ο Δημήτρης Ρίζος είχε υπογράψει το πρώτο του ρεπορτάζ στην εφημερίδα «Πρωινός Τύπος της Δράμας», όντας μαθητής Γυμνασίου ακόμη. Ηθελε να το πει στον πατέρα του Χρήστο, αυτόν που τον αγκάλιαζε όταν ήταν πολύ μικρός στο πατρικό τους σπίτι, στην Πρώτη Σερρών, τα κρύα βράδια του χειμώνα. Τότε που το χιόνι σκέπαζε το χωριό στο οποίο γεννήθηκε ο Δημήτρης Ρίζος, το μακρινό 1936, λίγο προτού ξεσπάσει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, που έφτασε τέσσερα χρόνια μετά στην Ελλάδα.

Η μετακόμιση της οικογένειας στη Δράμα έδωσε την ευκαιρία στον μικρό να δείξει από πολύ νωρίς την κλίση του στη δημοσιογραφία, το λειτούργημα στο οποίο έμελλε να μεγαλουργήσει αργότερα. Πιθανότατα να μη φανταζόταν ούτε ο ίδιος ότι κάποιες δεκαετίες μετά από εκείνο το κρύο απόγευμα θα έγραφε μια ξεχωριστή ιστορία με τις παραπολιτικές του στήλες στον ελληνικό Τύπο, τις διευθυντικές θέσεις σε κορυφαίες εφημερίδες, αλλά και τις εκδοτικές του προσπάθειες. Μια ιστορία που έκλεισε απότομα με το κλείσιμο του «Αδέσμευτου Τύπου» τον Δεκέμβριο του 2012 και τη σύντομη επιστροφή του ως δημοσιογράφου στον «Ελεύθερο Τύπο» όπου είχε μεγαλουργήσει για μια δεκαπενταετία. Εκτοτε άφησε πίσω του χρέη τα οποία τον κυνηγούν ακόμη και σήμερα, όπως αποδείχθηκε από την προφυλάκισή του στις Φυλακές της Κω την περασμένη Τετάρτη το πρωί. Το χαρτί της αποφυλάκισής του εστάλη τελικά από την Εισαγγελία Αθηνών στις φυλακές της Κω την Παρασκευή, όμως η γραμματεία ήταν κλειστή, ενώ απουσίαζε και ο διευθυντής, οπότε ο πρώην εκδότης θα αποφυλακιστεί αύριο.

Με την τρίτη του σύζυγο Πέγκυ. Γνωρίστηκαν πριν από 23 ολόκληρα χρόνια και έχουν αποκτήσει μία κόρη, τη Δήμητρα, η οποία σπουδάζει Μουσική στο Λονδίνο

Ο Καραμανλής τού άνοιξε τον δρόμο

Αν ο Δημήτρης Ρίζος είχε ταλέντο και πάθος για τη δημοσιογραφία, ο αριστερών φρονημάτων πατέρας του είχε κάτι άλλο, που αποδείχθηκε πολύ σημαντικό. Μια πολύ ξεχωριστή γνωριμία και στενότατη φιλία με έναν συγχωριανό του, τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος τον εκτιμούσε απεριόριστα και τον είχε στενό συνεργάτη του. Αυτή η γνωριμία έμελλε να αποδειχθεί καθοριστική για τον νεαρό τότε Ρίζο, που εκτός από το ταλέντο του στο γράψιμο ήταν και ένας εξαιρετικός αθλητής μεγάλων αποστάσεων.

«Είχα εκπληκτικές επιδόσεις στα 5.000 μέτρα και αυτό με ώθησε να δώσω εξετάσεις στη Γυμναστική Ακαδημία», έλεγε πριν από λίγα χρόνια σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του. Μόνο που η αγάπη του για τον στίβο -το κοντό και αδύνατο κορμί του τον βοηθούσε πολύ- δεν ήταν παντοτινή, αφού η εισαγωγή του στο Πάντειο έδωσε τέλος στο τρέξιμο. Οταν κατέβηκε στην Αθήνα το 1953, ο πατέρας του είχε φροντίσει να πάρει τηλέφωνο τον Καραμανλή λέγοντάς του μόνο τέσσερις λέξεις: «Σου στέλνω τον μικρό».

Ο Σερραίος πολιτικός είναι υπουργός Δημοσίων Εργων και ο νεαρός Δημήτρης γίνεται αρχικά το παιδί για όλες τις δουλειές στο ιδιαίτερο γραφείο του. Είναι έξυπνος και γρήγορος, γεγονός που εκτιμάται σύντομα, και μετά από έξι μήνες αναλαμβάνει να χειρίζεται τα ρουσφέτια που ζητούσαν φίλοι και ψηφοφόροι του Καραμανλή. Οταν ο τελευταίος θα γίνει πρωθυπουργός, ο νεαρός φοιτητής θα εξακολουθήσει να δουλεύει στο ιδιαίτερο γραφείο του, υπό την εποπτεία του Αχιλλέα Καραμανλή. Δεν θα χάσει την επαφή μαζί του ούτε κατά τη διάρκεια της Χούντας, όπου, όπως έχει παραδεχτεί ο ίδιος, διατηρούσε πολύ καλές σχέσεις με τη γυναίκα του δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου, Δέσποινα. Τότε είναι που θα κάνει και τηλεόραση -το 1968- αρχικά με τη χιουμοριστική εκπομπή «Τα παραλειπόμενα» και μετά με την εκπομπή «Οι Ρίζοι», όπου εκτός από αυτόν και τον αδελφό του συμμετέχει λόγω επιθέτου και ο ηθοποιός Νίκος Ρίζος.

Με τον Νίκο Μαστοράκη θα γίνουν φίλοι στο τέλος της δεκαετίας, όταν θα αγοράσει από τον γνωστό σκηνοθέτη διάφορα μηχανήματα τηλεοπτικών παραγωγών για μια εταιρεία που έστησε και η οποία ανέλαβε τα δελτία ειδήσεων της ΕΡΤ. Το βράδυ που επιστρέφει ο Καραμανλής από το Παρίσι, ο Ρίζος είναι στον Εβρο ως επιστρατευμένος, αλλά την επομένη καλείται να επιστρέψει στην Αθήνα για να είναι δίπλα στον πρώτο πρωθυπουργό της Μεταπολίτευσης. Λίγο αργότερα θα ξεκινήσει να δουλεύει ως δημοσιογράφος στην ιστορική «Βραδυνή» του Τζώρτζη Αθανασιάδη, χωρίς να εγκαταλείψει μέχρι το 1980 το πρωθυπουργικό γραφείο.

Από μικρός ο Δημήτρης Ρίζος ήταν το παιδί για όλες τις δουλειές στο ιδιαίτερο γραφείο του Κωνσταντίνου Καραμανλή

Η πρώτη κόντρα

Στην ουσία, είναι εκείνος που ανέπτυξε αυτά που σήμερα αποκαλούμε «παραπολιτικά σχόλια», μέσα από μια στήλη την οποία ονομάζει «Κεντρί» και η οποία γίνεται πολύ δημοφιλής. Μικρά κείμενα γραμμένα με καυστικό τρόπο, κουίζ και πιπεράτες ειδήσεις από τον χώρο της πολιτικής απλώνονται σε μια ολόκληρη σελίδα της εφημερίδας. Ο ίδιος έλεγε τότε ότι χάρη σε αυτόν η «Βραδυνή» έφτασε να πουλάει 150.000 φύλλα την ημέρα και κάποιοι υποστηρίζουν ότι αυτό στάθηκε η αιτία για τις αρχηγικές του τάσεις στα χρόνια που ακολούθησαν. Ο αείμνηστος Τζώρτζης Αθανασιάδης τον εμπιστευόταν ξέροντας ότι ήταν το πρώτο βιολί της εφημερίδας, αφού πολλές φορές τού έφερνε αποκλειστικά θέματα για το πρωτοσέλιδο. Μιλούσε σχεδόν καθημερινά με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος τον εκτιμούσε επειδή ήξερε ότι τίποτε από τα off the record θέματα που συζητούσαν δεν θα έβλεπε ποτέ το φως της δημοσιότητας. Μαζί του ο Ρίζος γύρισε σχεδόν όλο τον κόσμο, όταν εργαζόταν στο γραφείο του, ενώ ήταν παρών σε δεκάδες πολιτικές αλλά και προσωπικές του στιγμές. Μία από αυτές ήταν στην πρώτη μεγάλη δεξίωση για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας που έλαβε χώρα στο κτίριο της ΕΡΤ με πάνω από 3.000 καλεσμένους. Ο Ρίζος ήταν δίπλα στον Καραμανλή, που κρατώντας ένα ποτήρι στο χέρι συζητούσε με τον κόσμο που τον χαιρετούσε, όταν ξαφνικά εντοπίζει μια πολύ όμορφη νεαρή γυναίκα.

Ο Καραμανλής πηγαίνει κατευθείαν προς το μέρος της, αγκαλιάζονται, φιλιούνται και αρχίζουν να συζητάνε, ενώ όποτε περνάει σερβιτόρος που κρατάει δίσκο με κεφτεδάκια τσιμπάει ένα από αυτά με οδοντογλυφίδα και την ταΐζει στο στόμα. Οι φωτογράφοι απαθανατίζουν τη στιγμή και την επομένη η νεαρή που ακούει στο όνομα Μιμή Ντενίση βλέπει τη φωτογραφία σε όλες τις εφημερίδες.

Οκτώ χρόνια μετά τη βραδιά εκείνη, ο Δημήτρης Ρίζος είναι πανίσχυρο στέλεχος στη «Βραδυνή» μέχρι τη μοιραία νύχτα της 19ης Μαρτίου του 1983. Ηταν το τελευταίο Σαββατοκύριακο της Αποκριάς, όταν ο εκδότης της ιστορικής εφημερίδας Τζώρτζης Αθανασιάδης δολοφονήθηκε από άγνωστο άνδρα μέσα στο γραφείο του. Στην κηδεία του ο κόσμος αποθέωσε τον Ρίζο, αλλά οι κόρες του ήταν αρκετά αποστασιοποιημένες απέναντί του και τους επόμενους μήνες η κόντρα μαζί τους θα τον οδηγήσει στην έξοδο. Κατά την προσωπική του άποψη, η Ειρήνη Αθανασιάδη και οι αδελφές της δεν μπορούσαν να δεχτούν ότι εμφανιζόταν στην εφημερίδα σαν να του ανήκε ενώ ήταν απλώς ένας δημοσιογράφος. Μόλις έγινε γνωστό ότι είναι ελεύθερος, υπέγραψε σχεδόν εν μια νυκτί στην «Ακρόπολη», όπου η σελίδα του ονομάζεται «Ξυπνητήρι». Ωστόσο σε αυτή δεν θα μείνει παρά μόνο έξι μήνες. Το τηλεφώνημα για ραντεβού με τον Αρη και τη Λίλιαν Βουδούρη θα αποδειχθεί καταλυτικό για τη μετέπειτα πορεία του σε μια εφημερίδα που θα σημαδέψει ποικιλοτρόπως τη διαδρομή του.

Η Λιάνη, το «Guadalahara» και ο Κοσκωτάς

Η μεταγραφή του στον «Ελεύθερο Τύπο» δεν θα εκτοξεύσει μόνο τις δικές του μετοχές, αλλά και αυτές της εφημερίδας, αφού το δισέλιδο που υπογράφει με τίτλο «Ανάδελφος Τύπος» γίνεται αμέσως το αγαπημένο των αναγνωστών. Η κυκλοφορία εκτινάσσεται από τις 150.000 στις 250.000 φύλλα και ο Ρίζος γίνεται ο απόλυτος εκφραστής των οπαδών της Νέας Δημοκρατίας και ατύπως Νο2 στην εφημερίδα.

Εικάζεται ότι ήταν αυτός που έφερε στην εφημερίδα τις περίφημες γυμνές φωτογραφίες της Δήμητρας Λιάνη, τις οποίες αγόρασε μεν ο Αρης Βουδούρης, αλλά δεν τις δημοσίευσε ποτέ. Δεν το επέτρεπε, λένε άνθρωποι που έζησαν τον εκδότη ο οποίος ήθελε πάντα κλειστές τις κουρτίνες του γραφείου του, η αισθητική του, αφού θεωρούσε ότι αυτό θα ήταν χτύπημα κάτω από τη μέση για τον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου, τον οποίο αντιπολιτευόταν σκληρά η εφημερίδα του. Αυτό βέβαια δεν τον εμπόδισε να υποκύψει σε τίτλους όπως «Ο απατεώνας και το τσόκαρο» για τον Ανδρέα και τη Μιμή -ο τότε πρωθυπουργός είχε αποκαλέσει «πατσαβούρα» την εφημερίδα-, η οποία ήταν συνεχώς στο στόχαστρο του Ρίζου.

Τον Ιούλιο του 1988, ο Σωκράτης Κόκκαλης -ο Βουδούρης τον μισούσε και τον θεωρούσε Νο1 εχθρό του παρά το γεγονός ότι κάποτε ήταν συνέταιροι και φίλοι- που έχει πάρει χωρίς διαγωνισμό από τον ΟΤΕ του Θεοφάνη Τόμπρα τις 470.000 ψηφιακές συνδέσεις, παραχώρησε το κότερό του «Guadalahara» στον Ανδρέα Παπανδρέου και τη Δήμητρα Λιάνη για κρουαζιέρα 20 ημερών στο Αιγαίο.

Ο Ρίζος, σύμφωνα με το παρασκήνιο της εποχής, πήρε στα χέρια του από ισχυρό πρόσωπο της δημόσιας ζωής φωτογραφίες του ζεύγους από την κρουαζιέρα, οι οποίες δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα και προκάλεσαν τεράστιο θόρυβο. Με το σκάνδαλο Κοσκωτά να είναι στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, η «αμαρτωλή» κρουαζιέρα σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως. Λίγους μήνες αργότερα ο Ρίζος είναι ο μοναδικός Ελληνας δημοσιογράφος που κατάφερε να πάρει συνέντευξη από τον συλληφθέντα πλέον ευτραφή τραπεζίτη. Ηταν πια παντοδύναμος, έβλεπε κάθε βράδυ σχεδόν την πρώτη σελίδα προτού βγει για να διασκεδάσει με φίλους και εντυπωσιακές γυναίκες που έλκονταν από την εξουσία που είχε, χωρίς όμως να προκαλεί ιδιαίτερα.

Σχεδόν όλες οι γυναίκες τον περνάνε ένα κεφάλι, για τον Ρίζο, πάντως, δεν υπήρχε πρόβλημα ύψους, αν και ενίοτε πατούσε στις μύτες των παπουτσιών του, για να μικρύνει τη διαφορά με τη συνοδό του κερδίζοντας κάποιους πόντους.

Η βόμβα και η σύγκρουση με τον Κύρτσο

Παρά τα απειλητικά τηλεφωνήματα και τις ανώνυμες επιστολές το αυτί του δεν ίδρωνε, τουλάχιστον μέχρι το απόγευμα που η γραμματέας του Ρούλα Καψοκέφαλου τον προλαβαίνει, όπως έχει πει ο ίδιος, όταν μόλις είχε αρχίσει να ανοίγει έναν φάκελο. Η μυρωδιά του εκρηκτικού έγινε αντιληπτή, με τη γραμματέα του να παίρνει τον φάκελο και να τον κατεβάζει στην είσοδο του κτιρίου όπου καλείται η αντιτρομοκρατική. Ούτε αυτό όμως θα έχει την ισχύ της εσωτερικής σύγκρουσης που ξεσπάει λίγους μήνες μετά τον θάνατο του Αρη Βουδούρη σε φοβερό τροχαίο επί της λεωφόρου Βουλιαγμένης.

Ο Ρίζος ανέλαβε τη διεύθυνση της εφημερίδας. Με τον Γιώργο Κύρτσο αγαπημένο «παιδί» του Αρη Βουδούρη οι ισορροπίες ήταν εξαρχής πολύ λεπτές και δεν άργησαν να διαταραχθούν ανάμεσα στο λαϊκό παιδί από την Πρώτη Σερρών και τον αστό με τις περγαμηνές από το London School of Economics. Τα συμβούλια των μελών του Ιδρύματος Βουδούρη τού έσπαγαν τα νεύρα, πρωτίστως επειδή τον ενδιέφερε περισσότερο η έκδοση του φύλλου, ενώ υπήρξε και βράδυ που βρήκε το γραφείο του κλειδωμένο, όπως έλεγε, κατ’ εντολή του Κύρτσου, γεγονός που τον έκανε έξαλλο.

Τάχθηκε υπέρ της πώλησης της εφημερίδας καθώς «δεν πήγαινε άλλο με τους “άσχετους” του Ιδρύματος Βουδούρη» που τώρα ήταν ο ιδιοκτήτης της εταιρείας. Η σύγκρουση ήρθε και τότε διαισθάνθηκε ότι πρέπει να φύγει – και το έπραξε παίρνοντας μαζί του αρκετούς δημοσιογράφους που τον εμπιστεύονταν και τον στήριζαν στην κόντρα του με τον Κύρτσο. Την μια ημέρα ήταν διευθυντής του «Ε.Τ.» και την άλλη η εφημερίδα κυκλοφορούσε με κεντρικό τίτλο «Φίδι κολοβό ο Ρίζος» που υπαινισσόταν την φιλική σχέση του με τον επιχειρηματία που είχε κατηγορηθεί τότε για παράνομες δραστηριότητες. Το σοκ ήταν μεγάλο. Σύμφωνα με τον αστικό μύθο, εισέπραξε μια αποζημίωση ύψους 40 εκατ. δραχμών και χωρίς να ησυχάσει λεπτό έβαλε μπροστά τον «Αδέσμευτο Τύπο» συμπράττοντας με τον επιχειρηματία Κώστα Μήτση.

Το νέο κεφάλαιο που ανοίγει στη δημοσιογραφική του πορεία δεν θα μπορούσε, λένε κάποιοι, να μην περιείχε άλλη μία σύγκρουση, η οποία ήρθε μετά από λίγα χρόνια.

rizos03

Σε πολιτικό πηγαδάκι με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τον Ακη Τσοχατζόπουλο, τον Απόστολο Κακλαμάνη, τη Μαρία Δαμανάκη και στο κέντρο τον Αριστοτέλη Διβάνη

Ο διπλός «Αδέσμευτος» και η Πέγκυ

Αν σιχαινόταν ένα πράγμα ο Δημήτρης Ρίζος, αυτό ήταν τα οικονομικά και η διαχείριση, στα οποία, όπως έχει παραδεχθεί δημόσια, ήταν πάντα κάκιστος. Η μόνη φορά, όπως τόνισε σε συνέντευξή του, που έβγαλε λεφτά ήταν όταν μαζί με τον επιχειρηματία και στενότατο φίλο του Δημήτρη Κοπελούζο αποφάσισαν να αγοράσουν από τον όμιλο Κουλουκουντή τον τηλεοπτικό σταθμό Seven-X αντί 160 εκατ. δραχμών. Τον πούλησαν σε έναν χρόνο στον αλήστου μνήμης Γιώργο Μπατατούδη αντί 1,5 δισ. δραχμών, σύμφωνα με τα όσα είπε χρόνια μετά ο Ρίζος. Ο «Αδέσμευτος Τύπος» κυκλοφόρησε το 1994 με σχετικά ικανοποιητική κυκλοφορία, χωρίς όμως να φέρει κάτι καινούριο σε έναν χώρο όπου η καινοτομία και οι νέες ιδέες είναι απαραίτητες για τη μακροημέρευση ενός Μέσου. Μέχρι τις αρχές του 1998 Ρίζος και Μήτσης πορεύονταν μαζί αλλά κάποια στιγμή υπήρξε κόντρα, με αποτέλεσμα η συμμαχία να σπάσει με πολύ άσχημο τρόπο, αφού ο επιχειρηματίας ήθελε να διώξει τον Ρίζο. Ξαφνικά όμως έγινε κάτι το πρωτοφανές.

Κυκλοφόρησαν δύο εφημερίδες με τίτλο «Αδέσμευτος Τύπος», η μια με εκδότη τον Δημήτρη Ρίζο και η άλλη με εκδότη τον Κώστα Μήτση. Οι αναγνώστες μπερδεύονταν για μεγάλο διάστημα, οι μηνύσεις και τα ασφαλιστικά μέτρα έπεφταν βροχή και όλο αυτό μόνο καλό δεν έκανε στην εφημερίδα τα επόμενα χρόνια. Το 2003 μια ομάδα συνεργατών αποχώρησε από την εφημερίδα του Ρίζου θεωρώντας άστοχες τις επιλογές αλλά και τον τρόπο παρουσίασης των θεμάτων. Την ίδια στιγμή ακούγονταν διάφορα για την επιρροή που ασκούσε στον εκδότη η τρίτη κατά σειρά σύζυγός του Πέγκυ Ρίζου, μια εντυπωσιακή γυναίκα που είχε μπει στη ζωή του το 1995.

Πάθη, γάμοι, διαζύγια και business

Μέχρι εκείνη τη χρονιά ο 65χρονος δημοσιογράφος-εκδότης μετρούσε ήδη δύο γάμους, ισάριθμα διαζύγια και δύο παιδιά. Παντρεύτηκε για πρώτη φορά το 1956 σε ηλικία μόλις 20 ετών τη Βίλμα, η οποία του χάρισε έναν γιο, τον Χρήστο. Ακολούθησε ο έρωτας με τη Γωγώ Δεμέναγα, που κατέληξε στα σκαλιά της εκκλησίας και σε ένα δεύτερο παιδί, τον Απόστολο, ο οποίος σπούδασε Οικονομικά στο Λονδίνο. Ακολούθως άρχισε να εργάζεται δίπλα στον πατέρα του, ο οποίος τον λατρεύει και ήταν πάντα δίπλα του ενθαρρύνοντάς τον να παίρνει πρωτοβουλίες. Η γνωριμία του με την Πέγκυ έμελλε να αποδειχθεί ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής του. Είναι μαζί 23 ολόκληρα χρόνια και έχουν αποκτήσει μια κόρη τη Δήμητρα, η οποία σπουδάζει Μουσική στο Λονδίνο. Η μουσική μπήκε στη ζωή του Δημήτρη Ρίζου όταν αποφάσισε στα μέσα της δεκαετίας του ’90 να αγοράσει έναν ραδιοφωνικό σταθμό για να διαφημίζει τον «Αδέσμευτο Τύπο». Ενα μεσημέρι που συνέτρωγε με τους Γιάννη και Θέμη Αλαφούζο, εκείνοι του παραχώρησαν δωρεάν τον παλιό Top FM του Λαμπράκη, που τον είχαν μετονομάσει σε Pop FM. Μόνο που για να τον μετονομάσει και να τον μεταφέρει χρειαζόταν γύρω στα 100 εκατ. δραχμές, τα οποία δεν είχε, γι’ αυτό άρχισε να τσιγκλάει τον Γιάννη Αλαφούζο να μπει μέτοχος και να βάλει λεφτά. Ο τελευταίος το έκανε, αλλά του είπε να μην τον ενοχλήσει για το παραμικρό σχετικά με τον σταθμό και ενώ όλοι περίμεναν ότι ο Ρίζος θα έστηνε μια ενημερωτική συχνότητα έκανε το εντελώς αντίθετο. Δημιούργησε τον ραδιοφωνικό σταθμό Λάμψη, που παίζει μόνο ελληνική μουσική, μέσα σε λίγους μήνες χτύπησε 30% ακροαματικότητα και έκλεισε τον πρώτο χρόνο με κέρδη 2 δισ. δραχμές!

Εκεί ασχολούνταν ενεργά και η σύζυγός του, η οποία εμφανιζόταν επίσημα ως ιδιοκτήτρια και έδειχνε να παθιάζεται με τη νέα της ενασχόληση, ενώ το ζευγάρι έδινε το «παρών» σε πολλές κοινωνικές εκδηλώσεις.

Το λουκέτο και το δράμα με τον Απόστολο

Οταν πουλήθηκε ο Λάμψη, ακούστηκαν πολλά ποσά, από 1,5 έως 3 δισ., αλλά, όπως είπε ο ίδιος πριν από πέντε χρόνια, «πούλησα τον σταθμό πάνω από 7 δισ., ενίσχυσα τον ‘‘Αδέσμευτο Τύπο’’, ενώ ταυτόχρονα πήρα έναν άλλον μικρότερο σταθμό, τον Παρέα FM».

Ωστόσο η ενίσχυση αποδείχθηκε μάταιη τελικά στο πέρασμα των χρόνων και στην εποχή του ευρώ, αφού η κυκλοφορία του φύλλου συρρικνώθηκε και δεν μπορούσε πλέον να είναι ανταγωνιστική. Το καλοκαίρι του 2012 οι εργαζόμενοι δεν έβλεπαν από τον Ιούνιο λεφτά στον λογαριασμό τους και παρά την υπομονή τους διαισθάνονταν ότι το καράβι βούλιαζε. Τα δάνεια ήταν 2,5 εκατ. ευρώ, αλλά δεν εξυπηρετούνταν, ο Ρίζος, όπως έλεγε στους εργαζομένους, δεν είχε τίποτε στο όνομά του, με αποτέλεσμα εκείνοι να προχωρούν σε επίσχεση εργασίας αφού ήταν μισό χρόνο απλήρωτοι. Τελικά, η εφημερίδα κατέβασε ρολά τον Δεκέμβριο του 2012.

Ο πόλεμος μεταξύ των εργαζομένων και του πρώην εκδότη είχε μόλις αρχίσει και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, αφού οι πρώτοι κατάφεραν να κηρυχθεί σε πτώχευση η εταιρεία Μακεδονικές Εκδόσεις Α.Ε. που εξέδιδε την εφημερίδα, πέντε χρόνια μετά το λουκέτο. Αυτό που τους εξόργισε περισσότερο ήταν η πρόσληψη του πρώην εκδότη τους στον «Ελεύθερο Τύπο» ως συμβούλου έκδοσης, την οποία κατήγγειλαν προτού γίνει.

Η μοίρα όμως επιφύλασσε ένα πολύ σκληρό χτύπημα στον πρώην κραταιό εκδότη τον Απρίλιο του 2014, όταν ο γιος του Απόστολος τραυματίστηκε πολύ σοβαρά σε τροχαίο, οδηγώντας το μηχανάκι του χωρίς να φοράει το κράνος του.Η σύγκρουση δεν ήταν σφοδρή, αλλά ο νεαρός έπαθε σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και μετά από σοβαρή επέμβαση στο κεφάλι παρέμεινε στην Εντατική για περίπου ενάμιση μήνα. Μέχρι τώρα ο Απόστολος προσπαθεί ακόμη να επανέλθει ολοκληρωτικά μετά την περιπέτειά του που τσάκισε ψυχολογικά την οικογένεια, και δη τον πατέρα του, ο οποίος δεν ξεπέρασε ποτέ εκείνη την Παρασκευή του Απρίλη.

Τα τελευταία δύο χρόνια βγαίνει από το σπίτι μόνο για να δώσει το «παρών» στο Αστυνομικό Τμήμα του Ελληνικού για τα περιοριστικά μέτρα που του έχουν επιβληθεί.

Από την περασμένη Τρίτη ο άνθρωπος που είχε δεχτεί πάνω από 900 αγωγές και παρ’ όλα αυτά είχε λευκό ποινικό μητρώο, όπως έλεγε, βρισκόταν προφυλακισμένος στις Φυλακές της Κω για χρέη προς το Δημόσιο ύψους 22.500 ευρώ. Ελάχιστα μεν σε σύγκριση με τα χρέη του Σταύρου Ψυχάρη, αρκετά δε για να στείλουν τον 82χρονο πρώην εκδότη κρατούμενο πίσω από τα σίδερα ενός σωφρονιστικού ιδρύματος. Τελικά αφέθηκε ελεύθερος.

πηγή protothema.gr

Κέρδος online 26/6/2018 8:57

26 Ιουνίου, 2018, 11:1825 Οκτωβρίου, 2018, 12:01

Πρώτη αποτίμηση της υπογραφείσης συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας – Σκοπίων από την Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών

αναρτήθηκε από Ιωάννης Φιλίστωρ Ιουνίου 23, 2018

Η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, έχοντας, προ ολίγων ημερών, εκφράσει την

ιδιαίτερη ανησυχία της για την πορεία της διαπραγμάτευσης της ελληνικής κυβέρνησης με την κυβέρνηση των Σκοπίων, προβαίνει πλέον σε μία πρώτη αποτίμηση της ήδη υπογραφείσης

Συμφωνίας, βασιζόμενη αποκλειστικά και μόνο στην τυπική αναφορά των επιμέρους

ρυθμίσεων, επειδή ελλείπει η σχετική συνοδευτική της εν λόγω Συμφωνίας αιτιολογική

έκθεση, η οποία θα διευκρίνιζε το πνεύμα και τον ειδικότερο σκοπό των παρατιθέμενων

διατάξεων. Σημειώνεται κατ’ αρχήν ότι η ελληνική πλευρά διέθετε κατά τις διαπραγματεύσεις ένα σημαντικό πλεονέκτημα: τις σχετικές αποφάσεις της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ ότι δεν θα πραγματοποιούνταν η επιδιωκόμενη ένταξη της ΠΓΔΜ στους Οργανισμούς αυτούς χωρίς την επίλυση ορισμένων βασικών προϋποθέσεων, μεταξύ των οποίων και του ζητήματος της

ονομασίας.

Η Συμφωνία επιβάλλει (άρθρ. 1.3) στην ΠΓΔΜ μία επίσημη ονομασία για όλες τις

χρήσεις, εκείνη της «Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας». Αυτή «θα είναι το συνταγματικό

όνομα του Δεύτερου Μέρους και θα χρησιμοποιείται erga omnes», δηλαδή «για όλες τις

χρήσεις και για όλους τους σκοπούς», «ήτοι, εσωτερικά, σε όλες τις διμερείς σχέσεις τους και

σε όλους τους περιφερειακούς και διεθνείς Οργανισμούς και θεσμούς» (άρθρ. 1.8). Το

σύντομο όνομά της θα είναι «Βόρεια Μακεδονία». Ενώ, έως πρόσφατα, αναφερόταν ότι είχε

συμφωνηθεί o γεωγραφικός προσδιορισμός να αναγράφεται και για την διεθνή χρήση στην

σλαβική γλώσσα (Severna), η τελική διατύπωση, είναι στην αγγλική. Πάντως, στο εσωτερικό

της ΠΓΔΜ, η χρήση του νέου ονόματος θα αργήσει να εφαρμοσθεί, διότι εκεί θα ακολουθεί

την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων για την είσοδο της χώρας στην Ε.Ε.

Η Ελλάδα, αποδεχόμενη την χρήση του ονόματος από τους γείτονες, αναγνωρίζει με την

Συμφωνία ότι το όνομα της Μακεδονίας δεν αποτελεί αποκλειστικά δική της κληρονομιά. Η

Μακεδονία είναι ένα βαρύ όνομα στην παγκόσμια ιστορία και τον πολιτισμό, ταυτισμένο με

τον Ελληνισμό, επομένως με την αποδοχή αυτή πτωχαίνουμε σημαντικά το δικό μας ιστορικό

απόθεμα.

Η σύνθετη ονομασία από μόνη της θα μπορούσε να σημαίνει ότι το κράτος αυτό κατέχει

το βόρειο τμήμα της περιοχής της Μακεδονίας, το οποίο κατοικείται από μία ιδιαίτερη

«βορειομακεδονική» εθνότητα. Στην περίπτωση αυτή θα υπήρχε διάκριση από τους κατοίκους

της ελληνικής Μακεδονίας. Οι διαπραγματευτές της ΠΓΔΜ όμως, επέβαλαν ώστε η

ιθαγένεια, αντί του φυσιολογικού προσδιορισμού της ως «βορειομακεδονικής», να

χαρακτηρισθεί ως «Μακεδονική / πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας», ενώ

και η γλώσσα ονομάσθηκε επίσης «μακεδονική». Οι Σλάβοι κάτοικοι της γειτονικής χώρας

αυτοπροσδιορίζονται ως Μακεδόνες κατά την εθνικότητα, αυτό άλλωστε έπραξε

επανειλημμένως και ο πρωθυπουργός τους κατά την υπογραφή της Συμφωνίας. Προκύπτει

επομένως αβίαστα η έμμεση αναγνώριση μίας οιονεί μακεδονικής εθνότητος, της οποίας τα

όρια είναι, ενδεχομένως, ευρύτερα του κράτους της Βόρειας Μακεδονίας.

Η Συμφωνία επιβάλλει στην ΠΓΔΜ συνταγματικές τροποποιήσεις με στόχο την

ακύρωση του αλυτρωτισμού. Αυτή αναλαμβάνει επίσης την υποχρέωση να διαγράψει κάθε

προσπάθεια αναζήτησης «μακεδονικής» μειονότητος στην Ελλάδα. Τί συμβαίνει όμως με τον

«Μακεδονισμό», την εθνική ταυτότητα και ιδεολογία της χώρας αυτής; Διατάξεις της

συμφωνίας ακυρώνουν την απαράδεκτη για τους Έλληνες προσπάθεια οικειοποίησης της

αρχαίας ελληνικής κληρονομιάς της Μακεδονίας (άρθρ. 7.2,4). Το εξόφθαλμα ανιστόρητο και

ανεδαφικό αυτό κατασκεύασμα εγκαταλείπεται, τουλάχιστον προς το παρόν. Άλλωστε, είναι

συζητήσιμο κατά πόσον θα μπορούσε να συντηρηθεί στο μέλλον. Στην πραγματικότητα, το

γειτονικό κράτος επιστρέφει στον αλυτρωτικό «Μακεδονισμό» του τέλους του 19ου και των

αρχών του 20ου αιώνα, που στην πραγματικότητα ήταν επεκτατικός σε βάρος του Ελληνισμού.

Βασικό συστατικό του «Μακεδονισμού» αυτού, είναι ότι δεν αποδέχεται την διανομή της

περιοχής μετά τους πολέμους του 1912-1913 και επιδιώκει να την ακυρώσει, επανενώνοντάς

την υπό ένα ενιαίο «μακεδονικό» κράτος.

Η αναγνώριση μακεδονικής ιθαγένειας, γλώσσης και, έμμεσα, εθνότητος, αποτελούν

βασικά αρνητικά σημεία της συμφωνίας και μετά βεβαιότητος θα έχουν αρνητικές συνέπειες

για την χώρα μας στο μέλλον. Υφίστανται όμως και άλλα σημαντικά ζητήματα, τα οποία περιλαμβάνονται στις ρυθμίσεις της Συμφωνίας.

Η κατ’ αρχήν συμφωνηθείσα ενιαία ονομασία για όλες τις χρήσεις υπονομεύεται, καθώς,

σύμφωνα με το άρθρ. 1.10.β, η χρήση της νέας ονομασίας στην εσωτερική διοικητική

πρακτική της ΠΓΔΜ δεν θα ξεκινά, παρά μόνο με το άνοιγμα κάθε διαπραγματευτικού

κεφαλαίου για την ένταξη της χώρας στην Ε.Ε., στο συναφές πεδίο, και θα ολοκληρώνεται

εντός πέντε ετών από τότε. Μιλούμε, επομένως, για χρονικό διάστημα που υπερβαίνει την

δεκαετία. Κατά συνέπεια, στην εσωτερική χρήση, το πολυσυζητημένο erga omnes είναι

ελλειμματικό και ενδεχομένως δεν θα εφαρμοσθεί.

Θεσπίζεται η δημιουργία Κοινής Διεπιστημονικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων σε

ιστορικά, αρχαιολογικά θέματα και εκπαιδευτικά θέματα (άρθρ. 8.5), η οποία θα εξετάσει «την

αντικειμενική, επιστημονική ερμηνεία των ιστορικών γεγονότων βασισμένη σε αυθεντικές,

στοιχειοθετημένες και επιστημονικά στέρεες ιστορικές πηγές και αρχαιολογικά ευρήματα».

[…] «Η Επιτροπή θα εξετάσει και, εφόσον θεωρήσει κατάλληλο, θα αναθεωρήσει οιαδήποτε

σχολικά εγχειρίδια και βοηθητικό σχολικό υλικό όπως χάρτες, ιστορικούς άτλαντες, οδηγούς

διδασκαλίας […]». Η διάταξη αυτή δημιουργεί ερωτηματικά. Κι αυτό, διότι αντικειμενική

ερμηνεία ιστορικών γεγονότων, και μάλιστα συνυφασμένων με προγράμματα διεκδικήσεων,

δεν είναι δυνατόν να υπάρξει. Ως εκ τούτου, υφίσταται ο κίνδυνος να τεθούν, στην βάση της

ισότητος και της αμοιβαιότητος, όπως χαρακτηριστικά επιτάσσεται, επί της τραπέζης

ζητήματα αναθεώρησης και διόρθωσης όχι μόνο αναφορών του υπαρκτού αλυτρωτισμού των

Σκοπίων, αλλά και σημείων της ιστορίας της Μακεδονίας κατά την βυζαντινή και την νεότερη

περίοδο, από πολιτικής, πολιτιστικής και εκκλησιαστικής άποψης. Αυτό αφορά και στα

ελληνικά σχολικά εγχειρίδια. Αυτά βέβαια δεν περιέχουν αλυτρωτικές αναφορές. Είναι πιθανό

όμως να ζητηθεί η διόρθωσή τους σε ιστορικά κεφάλαια τα οποία θίγουν το Δεύτερο Μέρος ή

απλώς μειώνουν αυτό που το ίδιο θεωρεί ιστορία του. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις σλαβικές

εγκαταστάσεις στην Μακεδονία, το κράτος του Σαμουήλ και βέβαια τον Μακεδονικό Αγώνα.

Είναι πολύ πιθανόν η Επιτροπή αυτή να καταλήξει σε αδιέξοδο.

Παρόμοιο πρόβλημα, με οικονομικό αντίκτυπο σε πολυάριθμες ελληνικές επιχειρήσεις

δημιουργεί και η διάταξη (άρθρ. 1.3.θ) που προβλέπει την εξεύρεση κοινά αποδεκτών λύσεων,

σχετικών με τις εμπορικές ονομασίες, τα εμπορικά σήματα και τις επωνυμίες που

χρησιμοποιούν το μακεδονικό όνομα. Η συμφωνία αφήνει εδώ να πλανάται ασάφεια. Η

διεθνής όμως ομάδα ειδικών, η οποία θα συσταθεί για να επιλύσει τα θέματα που θα

προκύψουν, θα έχει ενδεχομένως την τάση να λάβει υπόψη της περισσότερο τα συμφέροντα

του Κράτους που φέρει το μακεδονικό όνομα και όχι εκείνα που εκπροσωπούνται από την

ελληνική Μακεδονία.

Παρομοίως, δεν αποσαφηνίζεται εάν είναι δυνατόν να τεθεί θέμα αλλαγής της ονομασίας

κρατικών δομών, όπως π.χ. πανεπιστημίων και διοικητικών περιφερειών. Επιτρέπει,

ενδεχομένως, ή και επιβάλλει το άρθρο 6 επεμβάσεις στην δραστηριότητα ιδιωτικών φορέων;

Τί σημαίνει, επί παραδείγματι, ότι «έκαστο μέρος θα λάβει αμελλητί αποτελεσματικά μέτρα

για να αποθαρρύνει και να αποτρέπει την εκδήλωση πράξεων από ιδιωτικούς φορείς που

πιθανόν υποδαυλίζουν την βία, το μίσος ή την εχθρότητα εναντίον του άλλου μέρους»;

Συμπερασματικά, η χώρα μας ανάλωσε τα ισχυρά διπλωματικά της όπλα για να

εξασφαλίσει μία σύνθετη ονομασία, προκειμένου να διακρίνεται η ελληνική Μακεδονία από

το γειτονικό κράτος και να καταστεί σαφές ότι το τελευταίο δεν εκπροσωπεί το ιστορικό και

γεωγραφικό μέγεθος της Μακεδονίας ως συνόλου. Σε αντάλλαγμα, αποδέχθηκε την

παραχώρηση του ονόματός της στους γείτονες. Η Συμφωνία καθίσταται ετεροβαρής και

δυσμενής για την ελληνική πλευρά με την αναγνώριση μακεδονικής ιθαγένειας και γλώσσης

για την γειτονική χώρα. Η εθνική ιδεολογία των γειτόνων, ο «Μακεδονισμός» στηρίζεται και

ενισχύεται μέσω της αναγνώρισης αυτής, πράγμα το οποίο εγκυμονεί σοβαρά προβλήματα για

την χώρα μας.

Σε κάθε περίπτωση, η διαδικασία εφαρμογής της Συμφωνίας θα είναι μακρόχρονη και

πολυεπίπεδη. Αυτό προϋποθέτει από μέρους της Ελλάδος συνεχή εγρήγορση καθώς και την

ανάπτυξη αυστηρών και ευέλικτων μηχανισμών ελέγχου.

Η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, πιστή στις καταστατικές της αρχές και αξίες και

στην ογδοντάχρονη ιστορία της, διαβεβαιώνει όλους τους Έλληνες πως θα συνεχίσει να

υπηρετεί αποφασιστικά και με επιστημονική τεκμηρίωση τα συμφέροντα του μακεδονικού

Ελληνισμού. Το ζήτημα της Μακεδονίας δεν εξαντλείται με την υπογραφή της παρούσης

Συμφωνίας. Ως υπόθεση υψίστης εθνικής σημασίας, γεωστρατηγικού χαρακτήρος, θα

εξακολουθήσει να ευρίσκεται στο επίκεντρο των δράσεων και των αγώνων της Ε.Μ.Σ., ώστε

να αντιμετωπισθούν οι κίνδυνοι που προβάλλουν στην νέα φάση, στην οποία εισέρχεται το

ζήτημα.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

26 Ιουνίου, 2018, 10:3525 Οκτωβρίου, 2018, 12:01

Ψαράδες Πρεσπών: από την 5η ολομέλεια του Ζαχαριάδη στη χθεσινή (17-6-2018) εθνική μειοδοσία των πολιτικών του επιγόνων και τον πολιτισμικό ακρωτηριασμό του Ελληνισμού

αναρτήθηκε από Ιωάννης Φιλίστωρ Ιουνίου 18, 2018

γράφει ο Ιστορικός Ιωάννης Μπουγάς

Από τη συνάντηση των Σλαβοφρόνων στις Πρέσπες με τον Ζαχαριάδη στο μέσον.

Οι Πρέσπες, το «Τρίγωνο των Πρεσπών», η «Ελεύθερη Ελλάδα», ήταν το

κέντρο της Κομμουνιστικής Ανταρσίας του 1946-49 με τη βοήθεια των

Σλάβων της Γιουγκοσλαβίας και της Κομιντέρν. Εκεί ελήφθησαν οι χειρότερες,

οι πιό προδοτικές αποφάσεις του ΚΚΕ και του λεγόμενου ΔΣΕ:

1. Το τρίγωνο των Πρεσπών από τις αρχές του 1947 είναι η έδρα του

αρχηγείου του «ΔΣΕ» που διεθύνει την κομμουνιστική εξέγερση εναντίον της

Ελληνικής κυβέρνησης και του Ελληνικού Στρατού,

2. Εκεί εγκατεστάθη το καλοκαίρι του 1947 και ο γραμματέας του ΚΚΕ, Νίκος

Ζαχαριάδης (ίδε τη σπηλιά που ήταν το γραφείο του),

3. Εκεί έγινε τον Δεκέμβριο του 1947 η συνεδρίαση των ηγετών του ΚΚΕ και του

«ΔΣΕ» που απεφάσισε τον σχηματισμό της «Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης». Εκεί ήταν η έδρα της «κυβέρνησης» μέχρι το καλοκαίρι του 1949, λίγο πρίν το

τέλος, που πέρασε στον Γράμμο και στη συνέχεια στην Αλβανία.

4. Στις Πρέσπες ελήφθησαν οι αποφάσεις εφαρμογής από το ΚΚΕ και τον

ΔΣΕ της Συμφωνίας του Μπλέντ που προέβλεπε τη δημιουργία «Ὁμόσπονδης

Λαϊκῆς Δημοκρατίας τῆς Μακεδονίας» στην οποία θα περιλαμβανόταν και η

Ελληνική Μακεδονία.

5. Το Παιδομάζωμα των Ελληνόπουλων απεφασίσθη στις Πρέσπες, και από την

περιοχή του Τριγώνου των Πρεσπών πέρασαν πολλές χιλιάδες παιδιών κυρίως

από τη Δυτική Μακεδονία, αλλά και από Θεσσαλία και Στερεά Ελλάδα,

προς Γιουγκοσλαβία και Αλβανία.

6. Στις Πρέσπες συνήλθε τον Ιανουάριο του 1949 η 5η Ολομέλεια του ΚΚΕ.

Μιά απόφαση της ολομέλειας έλεγε: «Στη Βόρεια Ελλάδα ο

Μακεδόνικος (Σλαβομακεδονικός) λαός τάδωσε όλα για τον αγώνα και

πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωισμού και αντοθυσίας, πού προκαλούν

τον θαυμασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία, ότι σαν αποτέλεσμα

της νίκης του ΔΣΕ και της λαϊκής επανάστασης, ο Μακεδόνικος λαός θα

βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του..» Στη νέα «Προσωρινή

Δημοκρατική Κυβέρνηση» έγιναν «υπουργοί» και 3

Βουλγαρομακεδόνες, οι Πασκάλ Μητρόφσκυ, Σταύρο Γκότσεφ και Γκέλο

Κόϊτσεφ!

7. 25 – 26 Μαρτίου του 1949 στο χωριό Ψαράδες των Πρεσπών συνήλθε

το 2ο συνέδριο του ΝΟΦ (Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο

Σλαβομακεδόνων) με παρόντα τον Ζαχαριάδη, ο οποίος στην

ομιλία του διακήρυξε και την «ένωση της Μακεδονίας σε ένα ενιαίο,

ανεξάρτητο, ισότιμο Μακεδονικό κράτος μέσα στη Λαϊκοδημοκρατική

Ομοσπονδία των Βαλκανικών λαών, που είναι η δικαίωση των

πολύχρονων αιματηρών αγώνων του μακεδονικού λαού…”!

Ο Τσίπρας με τον Κοτζιά, ως πιστά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ (=Κ.Κ. Εσωτερικού)

επιστρέφουν στις Πρέσπες (στους Ψαράδες) να αποτελειώσουν το παλιό

έργο των πολιτικών προγόνων τους.

Και εμείς, η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, παρακολουθούμε το

ξεπούλημα της Μακεδονίας, την Εθνική μας Ταπείνωση, την Παράδοση των Ιερών

και των Οσίων της Ιστορίας μας, αδύναμοι να αντιδράσουμε εντός των

δημοκρατικών γραμμών.

Τελικά, οι Σλάβοι πέρασαν!!!

Σημ. Φιλίστωρος: Το πόσο άθλιοι ψεύτες είναι οι Τσίπρας και Κοτζιάς

αποδείχθηκε ακριβώς στη χθεσινή άθλια “γαμήλια” παράσταση τους,

όταν ο πρωθυπουργός των Σκοπίων Ζάεφ αναφέρθηκε σε “Μακεδονικό” λαό και

αυτοί χασκογέλαγαν! Η ο“βουλευτής” του ΣΥΡΙΖΑ Σέλτσας (Selca ίσως;) που δεν

πρόλαβε να στεγνώσει η μελάνι και δήλωσε “εθνικός Μακεδόνας”! Ο Τσίπρας

ζήτησε να τον κρίνει Ιστορία. Πριν γίνει αυτό θα σε κρίνουν οι σύγχρονοι

σου, που ξεπούλησες με μια υπογραφή 2000 χρόνων Ιστορία….

26 Ιουνίου, 2018, 10:2425 Οκτωβρίου, 2018, 12:01

Η πλατεία Συντάγματος άλλοτε και τώρα

1. η πλατεία Συντάγματος μεταξύ Ερμού και Καραγιώργη Σερβίας, 2018, από το χάρτη του Google. Εκεί όπου υπήρχαν τραπεζάκια φυτεύτηκαν μίζερα παρτέρια και στέγαστρα στάσεων για λεωφορεία και τρόλεϋ, ο Παπασπύρος έκλεισε πριν από χρόνια, οι τουρίστες και τα καμάκια εξαφανίστηκαν ή αλλάξαν στέκι, το αραχτό καφεδάκι έγινε φαστ φουντ στο πόδι, οι συζητητές μουγγάθηκαν. Τα λοιπά, τα γνωρίζεις.

2. Η πλατεία Συντάγματος μεταξύ Ερμού και Καραγιώργη Σερβίας, 1968, από το φιλμ “Οικογένεια Χωραφά” με τα τραπεζάκια και τις απολαυστικά αναπαυτικές πολυθρόνες σε χρώμα βυσσινί του ζαχαροπλαστείου “Παπασπύρος”. Διακρίνονται αριστερά στο βάθος τα προστατευτικά πανώ της ανεγειρόμενης (τότε) οικοδομής όπου στεγάζεται σήμερα το Υπουργείο Οικονομίας (παλιά λεγόταν υπ. Συντονισμού)

3. η πλατεία Συντάγματος μεταξύ Ερμού και Καραγιώργη Σερβίας, 1968, από το φιλμ “Οικογένεια Χωραφά” με τα τραπεζάκια του ζαχαροπλαστείου “Παπασπύρος”, στις αναπαυτικές πολυθρόνες του οποίου καθόμασταν για ένα σύντομο καφεδάκι τα πρωϊνά, ανάμεσα στα ψώνια ή για ατέρμονες συζητήσεις τα βραδάκια. Εκεί δίναν τα ραντεβού τους και λιάζονταν τα μεσημέρια οι τουρίστες και, κυρίως τα βράδια, ήταν το στέκι των καμακιών. Τα “καμάκια” ήταν ένα είδος νεαρών ανδρών που έχει πλέον εξαφανιστεί.
_______________πηγή,

ΟΡΕΙΝΟΣ

Άρθρα