Clean Up After Yourself
Στη Ρωσία γίνονται αυτές τις μέρες πολύ ενδιαφέροντα πράγματα, που κάποιες φορές ουδεμία σχέση έχουν με το ποδόσφαιρο. Κάποια έχουν αρνητικό πρόσημο -όπως αυτό-, άλλα πάλι θετικό, όπως όταν, μετά τη νίκη της Ιαπωνίας επί της Κολομβίας την περασμένη εβδομάδα, οι Ιάπωνες φίλαθλοι έκαναν κάτι ανήκουστο: πριν πανηγυρίσουν τη μεγάλη τους νίκη και εγκαταλείψουν το γήπεδο, καθάρισαν τα σκουπίδια που θα άφηναν πίσω τους, μαζεύοντάς τα σε σακούλες που είχαν φέρει μαζί τους για το σκοπό αυτό. Ο Takehiro Shimada,εκπρόσωπος τύπου της ιαπωνικής πρεσβείας στη Ουάσιγκτον, δήλωσε στο Vox: “Από την παιδική τους ηλικία, οι Ιάπωνες το μαθαίνουν – ‘μη ρίχνεις βρωμιές στο πηγάδι που σου δίνει νερό’. Σεβόμαστε ειλικρινά τον ανταγωνισμό και εκτιμούμε τις αξίες και το πνεύμα της ευγενούς άμιλλας, εντός και εκτός γηπέδου”. Εντός και εκτός γηπέδου… Τι μήνυμα κι αυτό προς τον υπόλοιπο κόσμο!

Έλληνες και ελληνολάτρες στην Ουρουγουάη

Flag-Pins-Uruguay-GreeceΣτην Ουρουγουάη συμβαίνει το παράδοξο φαινόμενο να υπάρχουν πάνω από 3.000 Έλληνες μετανάστες αλλά και διπλάσιος αριθμός Ουρουγουανών που μιλούν ελληνικά. Σε αυτή τη μικρή χώρα της Λατινικής Αμερικής οι πολίτες της δεν είναι απλά φιλέλληνες, είναι ελληνολάτρες.
Σε πρόσφατη έρευνα της Eurostat το μεγαλύτερο ποσοστό των ερωτηθέντων ουρουγουανών απάντησε ότι πολιτιστικά ταυτίζονται με την Ευρώπη και στην δεύτερη ερώτηση για το ποιά χώρα από την Ευρώπη έρχεται πρώτη στο μυαλό τους, η πλειοψηφία απάντησε: Η Ελλάδα.
Η εκπαίδευση στην Ουρουγουάη είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο και από μικρά παιδιά μαθαίνουν για την Ελλάδα. Μάλιστα στο Μοντεβιδέο έρχονται χιλιάδες φοιτητές από άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής τόσο για την ποιότητα των σπουδών όσο γιατί η Παιδεία εδώ είναι δωρεάν με πολλές παροχές και κίνητρα για τους φοιτητές.
Έτσι εξηγείται κατά ένα μέρος η ελληνολατρία. Λέξη που την πρωτοάκουσα στην Ουρουγουάη έναν από τους σταθμούς της περιπλάνησής μου στον κόσμο.
uruguay7(Άγαλμα του Προμηθέα στην πλατεία Avenida Independencia του Μοντεβιδέο)
Οι περισσότεροι Ουρουγουανοί που συνάντησα ήξεραν και κάποιες ελληνικές λέξεις. Κάποιοι μάλιστα αντί να μάθουν αγγλικά επέλεξαν τα ελληνικά. Όπως ο Λουίς, η Ταμπάρε, ο Βαλεντίν.
Ο Valentin Abitante και πολλοί άλλοι δεν γνωρίζουν άλλες γλώσσες. Μόνο τη μητρική τους και ελληνικά.
Η Μαργκαρίτα μιλά άπταιστα ελληνικά. Σπίτι της θα ακούσεις πολύ ελληνική μουσική. Ακόμη και βιντεοκασέτες από τις «Τρεις Χάριτες» και τους «Απαράδεκτους». Από το ίντερνετ παρακολουθεί ελληνική τηλεόραση.
«Χιλιάδες Ουρουγουανοί, ανάμεσά τους κι εγώ, μάθαμε να μιλάμε την Ελληνική Γλώσσα. Μάθαμε να λατρεύουμε την Ελλάδα και τον Ελληνικό Πολιτισμό. Είχαμε την τύχη να νιώσουμε την ουσία του. Πιστεύω αυτό που είπε ο Νίτσε ότι ο κόσμος μπορεί να είναι όσο θέλει σκοτεινός, όμως αρκεί να παρεμβάλουμε σε αυτόν ένα κομμάτι ελληνικής ζωής για να φωτιστεί αμέσως άπλετα». Κουβέντες της Margarita Larriera.
Η Margarita Larriera είναι σήμερα διευθύντρια του Ιδρύματος «Μαρία Τσάκος» που ιδρύθηκε το 1978 από τον καπετάν Παναγιώτη Ν. Τσάκο με σκοπό τη διάδοση της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού.
Όσοι Ουρουγουανοί είχαν την τύχη να έρθουν στην χώρα μας και αντίκρισαν τον Παρθενώνα, δάκρυσαν.
«Εσείς οι Έλληνες υποτιμάτε αυτό που έχετε. Όταν πρωτοείδα τον Παρθενώνα στα 50 μου χρόνια, εγώ και ο άντρας μου βάλαμε τα κλάματα. Οι Έλληνες φίλοι μας που ήταν μαζί μας μάς κοίταξαν περίεργα. Δεν μπόρεσαν να καταλάβουν γιατί. Ούτε εμείς περιμέναμε να αντιδράσουμε έτσι. Τα δάκρυα ίσως ήταν ένας τρόπος για να εκφράσουμε όσα αισθανόμασταν και δεν μπορούσαμε να τα εξηγήσουμε με λόγια. Και πίστεψέ με Δημήτρη, ακόμα και σήμερα θεωρώ μεγάλη τιμή μου που είδα με τα μάτια μου και άγγιξα με τα χέρια μου τον Παρθενώνα και όλα όσα συμβολίζει για την Ελλάδα αλλά και για τον κόσμο ολόκληρο». Λόγια της Σίλβιας, μιας ακόμη Ουρουγουανής που συνάντησα στο Μοντεβιδέο.
Ο Κάρλος είναι 28 χρόνων. Πριν δύο χρόνια βρέθηκε στην Ελλάδα. Όταν του είπαν ότι αυτό που βλέπει είναι η Ακρόπολη, απομακρύνθηκε από την παρέα του και κάθισε σε μια γωνιά του δρόμου. Δεν ήθελε να τον δουν να κλαίει.
Επισκέφθηκα τον Sergio William Carzolio. Εμαθε για το http://www.godimitris.grαπό μια συνέντευξή μου σε έναν τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό. Ζήτησε να με δει. Βρεθήκαμε στο σπίτι του. Βέρος Ουρουγουανός.
Έμαθε ελληνικά γιατί δούλευε σε ελληνικά καράβια και έκανε πολλούς Έλληνες φίλους. «Οι καλύτεροι μου φίλοι ήταν Έλληνες. Φανταστικοί άνθρωποι. Άρχισα να κάνω μαθήματα στην ελληνική κοινότητα του Μοντεβιδέο και μετά από το 1978 άρχισα να παρακολουθώ τα μαθήματα στο Ιδρυμα Τσάκος. Σιγά-σιγά όταν ήμουν στα βαπόρια άρχισα να καταλαβαίνω τα ελληνικά τραγούδια. Ενδιαφέρθηκα για την ελληνική ποίηση. Ήθελα να μιλώ σωστά ελληνικά. Στα πλοία η γλώσσα των ελλήνων ήταν φτωχή. Ήθελα περισσότερα. Εμαθα περισσότερα. Αυτές τις μέρες ξανάπιασα το Μαραμπού του Νίκου Καββαδία. Μια φορά την εβδομάδα, είμαστε μια παρέα Ουρουγουανών που συναντιόμαστε και μιλάμε ελληνικά για να κάνουμε πρακτική».
Ο Sergio αν και καθολικός εδώ και 30 χρόνια πηγαίνει στην ελληνική ορθόδοξη εκκλησία. Στην ατζέντα του από τη μια πλευρά έχει τα στοιχεία του και τα τηλέφωνα ανάγκης και στην άλλη το Πάτερ Ημών. «Αισθάνομαι πια σαν Έλληνας. Έζησα πολλά χρόνια στα βαπόρια με Έλληνες. Πλέον σκέφτομαι σαν Έλληνας».
«Βλέπω τους Έλληνες σαν να είμαστε αδέλφια. Να ξέρουν ότι σε αυτή τη χώρα υπάρχουν φιλέλληνες που στην ανάγκη είναι έτοιμοι να βοηθήσουν και να τους υπερασπιστούν».
Φεύγοντας μου έδωσε σε ένα κομμάτι χαρτί μια παράγραφο από σημειώσεις του Νίκου Καζαντζάκη. «Πρέπει αλήθεια να είμαστε περήφανοι για τη σύμπτωση αυτή να γεννηθούμε Έλληνες. Και συνάμα να νιώθουμε κάθε στιγμή, σε κάθε μας λόγο, σε κάθε γραμμή και στίχο που γράφουμε πως έχουμε μεγάλη ευθύνη».
Η Circe Maia, πολύ γνωστή ποιήτρια στην Ουρουγουάη, άκουσε πριν χρόνια την ελληνική εκπομπή του Αλέξανδρου Πανταζόγλου, στο Radio Continente 730 AM όπου εδώ και 35 χρόνια εμπλουτίζει τα ερτζιανά της Ουρουγουάης με ελληνικό λόγο και μουσική. Άκουσε τον Πανταζόγλου να μεταφράζει στοίχους του Ρίτσου. Γοητεύτηκε. Άρχισε να μαθαίνει ελληνικά. Πρόσφατα δημοσίευσε μια εργασία της με τίτλο «Προσεγγίζοντας τον Ρίτσο».
Ένα δημόσιο σχολείο στην Ουρουγουάη ονομάζεται Grecia (Ελλάδα). Οι μαθητές είναι όλοι τους παιδιά Ουρουγουανών. Το ίδιο και οι δάσκαλοί τους. Όμως κάθε 25η Μαρτίου και 28η Οκτωβρίου γιορτάζουν σαν Έλληνες. Τραγούδια, θεατρικά, ποιήματα. Να ακούς από αυτά τα μικρά παιδιά τον εθνικό μας ύμνο. Μάλιστα επειδή ο εθνικός ύμνος της Ουρουγουάης διαρκεί περίπου 6 λεπτά και ο δικός μας ούτε ένα, τα παιδιά αυτά λένε περισσότερους στοίχους του Δ. Σολωμού, έτσι ώστε να υπάρχει μια. . . ισορροπία. Ακόμη και η σημαία είναι σχεδόν ίδια με την ελληνική. Αν δεν κυματίζουν τις μπερδεύεις. Απλά αντί για σταυρό, έχει έναν κίτρινο χαρούμενο ήλιο.
Σωκράτης(Άγαλμα του Σωκράτη έξω από τη Εθνική Βιβλιοθήκη του Μοντεβιδέο)
Έξω από τη Εθνική Βιβλιοθήκη του Μοντεβιδέο, δίπλα στην είσοδο, βρίσκεται το άγαλμα του Σωκράτη. Στην παραλιακή ένα πάρκο ονομάζεται Αθήνα και έχει την προτομή του Ομήρου. Ο κεντρικότερος δρόμος της παλιάς πόλης κάτω από το λόφο ονομάζεται Grecia. Ενα από τα ομορφότερα νεοκλασικά κτήρια στο κέντρο της πόλης στην πρόσοψή του γράφει: Αθηναίος. Σε όλα τα βιβλιοπωλεία θα βρεις βιβλία Ελλήνων συγγραφέων και ποιητών. Ακόμη και στα πολύ μικρά.
Πρόσφατα με πρωτοβουλία της ελληνικής πρεσβείας, στο υπουργείο Εξωτερικών της Ουρουγουάης πραγματοποιήθηκε έκθεση φωτογραφίας με βυζαντινές εικόνες. Η συμμετοχή ήταν τόσο μεγάλη που διήρκεσε διπλάσιο χρόνο από τον προγραμματισμένο. Δεκάδες τα σχολεία που την επισκέφθηκαν.
Όταν έρχονται Έλληνες καλλιτέχνες ή ανεβαίνουν ελληνικά έργα στο θέατρο, οι αίθουσες είναι γεμάτες από κόσμο.
Η ελληνική κοινότητα έχει συνδράμει πολλά για να στηριχτεί ο φιλελληνισμός. Είναι από τις παλαιότερες ελληνικές κοινότητες στη Λατινική Αμερική. Στην αυλή της υπάρχει η μοναδική ελληνική ορθόδοξη εκκλησία της Ουρουγουάης.
Πάρα πολλά έχει προσφέρει και το Ίδρυμα Μαρία Τσάκος το οποίο εδώ και σχεδόν 30 χρόνια παρέχει δωρεάν μαθήματα σε όσους θέλουν να μάθουν ελληνικά. Μέχρι σήμερα από τις αίθουσές του έχουν περάσει περισσότεροι από 4.000 μαθητές. Πολλοί από αυτούς κατέχουν υψηλές θέσεις. Όπως ο διοικητής της Τράπεζας της Ουρουγουάης, συνεργάτες υπουργείων, διπλωμάτες, διευθυντές δημόσιων υπηρεσιών.
Στην Ουρουγουάη είδα για πρώτη φορά ένα πραγματικό δέντρο, καρπό της απλόχερης διασποράς του ελληνικού πολιτισμού. Γνώρισα Έλληνες συγγενείς εκ πνεύματος. [Πηγές:www.godimitris.grwww.odeg.grhttp://farm4.static.flickr.comwww.cenytmercosur.comalliapopsislade.blogspot.com.au]
ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ. ΜΙΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ ΑΛΛΑ ΕΛΛΗΝΟΛΑΤΡΕΣ !!!
Στη λατινική Νότιο Αμερική, ζεί και βασιλεύει το Ελληνικό Πνεύμα! Στην Ουρουγουάη υπάρχουν χιλιάδες Ουρουγουανοί οι οποίοι ομιλούν…άπταιστα Ελληνικά και πολλοί απο αυτούς…Αρχαία Ελληνικά. Στην Ουρουγουάη συμβαίνει το παράδοξο φαινόμενο να υπάρχουν πάνω από 3.000 Έλληνες μετανάστες αλλά και διπλάσιος αριθμός Ουρουγουανών που μιλούν ελληνικά. Σε αυτή τη μικρή χώρα της Λατινικής Αμερικής οι πολίτες της δεν είναι απλά φιλέλληνες, είναι ελληνολάτρες.    
Σε πρόσφατη έρευνα της Eurostat το μεγαλύτερο ποσοστό των ερωτηθέντων Ουρουγουανών απάντησε ότι πολιτιστικά ταυτίζονται με την Ευρώπη και στην δεύτερη ερώτηση για το ποιά χώρα από την Ευρώπη έρχεται πρώτη στο μυαλό τους, η πλειοψηφία απάντησε: Η Ελλάδα. Η εκπαίδευση στην Ουρουγουάη είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο και από μικρά παιδιά μαθαίνουν για την Ελλάδα.
Ένα δημόσιο σχολείο στην Ουρουγουάη ονομάζεται Grecia (Ελλάδα). Οι μαθητές είναι όλοι τους παιδιά Ουρουγουανών. Το ίδιο και οι δάσκαλοί τους. Όμως κάθε 25η Μαρτίου και 28η Οκτωβρίου γιορτάζουν σαν Έλληνες. Τραγούδια, θεατρικά, ποιήματα. Να ακούς από αυτά τα μικρά παιδιά τον εθνικό μας ύμνο.
Μέσα στην πρωτεύουσα της Ουρουγουάης υπάρχουν 23 δρόμοι με Έλληνες αρχαίους φιλοσόφους ενώ υπάρχει η πλατεία της Αθήνας και η πλατεία της Ελλάδος. Εξω από τη Εθνική Βιβλιοθήκη του Μοντεβιδέο, ένα κτήριο βασισμένο σε Δωρικό ρυθμό έχει από έξω, δίπλα στην είσοδο, το άγαλμα του Σωκράτη. Στην παραλιακή ένα πάρκο ονομάζεται Αθήνα και έχει την προτομή του Ομήρου. Ο κεντρικότερος δρόμος της παλιάς πόλης κάτω από το λόφο ονομάζεται Grecia. Ενα από τα ομορφότερα νεοκλασικά κτήρια στο κέντρο της πόλης στην πρόσοψή του γράφει: Αθηναίος. Σε όλα τα βιβλιοπωλεία θα βρεις βιβλία ελλήνων συγγραφέων και ποιητών. Ακόμη και στα πολύ μικρά.
Η Ουρουγουάη είναι μια απο τις μικρότερες χώρες της Νότιας Αμερικής. Ειναι λίγο μεγαλύτερη σε έκταση από την Ελλάδα  έχει πληθυσμό περίπου 3.500.000 και βρίσκεται ανάμεσα στην Αργεντινή και την Βραζιλία.
Λόγω του μικρού της μεγέθους δεν έχει την οικονομική η πολιτική δύναμη των γειτόνων της σε διεθνές επίπεδο. Όταν όμως συγκρίνει κανείς στοιχεία που έχουν πραγματικές επιπτώσεις στην ζωή των πολιτών παρατηρεί οτι ξεπερνάει τις υπόλοιπες χώρες της Νότιας Αμερικής.
Μερικά από αυτά είναι η ισότητα, οικονομική και μεταξύ φύλων, τα χαμηλά ποσοστά φτώχειας και διαφθοράς, η μεγάλη εμπιστοσύνη στους θεσμούς· και τα υψηλά ποσοστά αλφαβητισμού. Η ισότητα, η δημοκρατική παράδοση, η εμπιστοσύνη μεταξύ πολιτών-Κράτους και το ασφαλές τραπεζικό της σύστημα, της έχουν δώσει τον χαρακτηρισμό Ελβετία της Αμερικής.
Η Ουρουγουάη είναι από τις λίγες χώρες που δεν έχουν αναγνωρίσει τα Σκόπια ως Μακεδονία, είναι μια χώρα που μας υποστηρίζει σε όλα μας τα θέματα. Επιπλέον είναι από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισαν το νεοσύστατο Ελληνικό κράτος λίγο μετά την επανάσταση του 1821. Η σημαία της είναι σχεδόν ίδια με την Ελληνική μόνο που αντί για σταυρό έχει έναν χαρούμενο δεκαεξάκτινο ήλιο.
Ψηφίδες της επικαιρότητας από τον ξένο Τύπο
Ψηφίδες της επικαιρότητας από τον ξένο Τύπo
To Quartz για τους ασφαλείς οίκους ανοχής / 
  • Quartz  
    Η μάχη κατά της πορνείας και η ασφάλεια των οίκων ανοχής
    Η Αλισον Σρέιγκερ, ρεπόρτερ του Quartz, πραγματοποίησε πέρυσι μια 
    Αφότου εγκατέλειψε το σπίτι της στην ηλικία των 14 ετών, η Μία απήχθη από
    Τα έσοδά της αυξήθηκαν σημαντικά αλλά μετά από μερικά χρόνια ήρθε σε
    Τον περασμένο Απρίλιο εγκρίθηκε νόμος που προβλέπει το σφράγισμα των ιστοτόπων μέσω των οποίων προβάλλονται οι ιερόδουλες της Αμερικής 
    O Ντένις Χοφ δέχεται ένα φιλί από τη σύντροφό του Misty Matrix η οποία εργάζεται σε έναν από τους 
  • νόμιμους οίκους ανοχής του. Φωτογραφία: Reu
  • ενώ το φθινόπωρο σε δύο από τις κομητείες της Νεβάδας όπου η πορνεία
  •  είναι νόμιμη θα πραγματοποιηθεί δημοψήφισμα για την απαγόρευση ή μη της λειτουργίας εννέα οίκων ανοχής. «Μερικές από τις εκδιδόμενες κοπέλες στα μπορντέλα του Χοφ έχουν μεταπτυχιακά και διδακτορικά, μία από αυτές μου ανέφερε πως της αρέσει η δουλειά γιατί ξεφεύγει από την καθημερινότητα με 
  • τα πέντε παιδιά της. Αυτές οι γυναίκες, εάν ο κόσμος του σεξ δεν ήταν τόσο προσβάσιμος, πιθανότατα θα είχαν μια άλλη δουλειά –υποστηρίζει η 
  • Σρέιγκερ– αλλά οι κοπέλες, όπως η Μία, οι πιο ευάλωτες, θα πλήττονταν
  •  σημαντικά από το κλείσιμο των οίκων ανοχής γιατί θα αναγκάζονταν να επιστρέψουν στον δρόμο ή να εργάζονται ως συνοδοί, συχνά δίχως καν να πληρώνονται και πέφτοντας θύματα βίας». Για τη Μία, για παράδειγμα, ο οίκος ανοχής στον οποίο εργάζεται είναι το πιο ασφαλές μέρος στο οποίο έχει βρεθεί
  •  από τότε που ήταν 14 χρονών.
  •  επαφή με τον κόσμο των οίκων ανοχής και αποφάσισε να δοκιμάσει για να διαπιστώσει στη συνέχεια πως η ζωή της είχε βελτιωθεί σημαντικά. Γιατί τα χρήματα, παρότι τα μισά καταλήγουν στα ταμεία του οίκου, είναι πολλά και οι εκδιδόμενες γυναίκες εργάζονται –και αυτό είναι το κυριότερο– κάτω από
  •  συνθήκες απόλυτης ασφάλειας. Πλέον, όμως, το μέλλον της «Μία» και των συναδέλφων της φαντάζει περισσότερο επισφαλές εξαιτίας της πρόθεσης της ομοσπονδιακής κυβέρνησης να πατάξει το εμπόριο σαρκός.
  •  έναν άνδρα ο οποίος πρώτα τη βίασε κατ’ επανάληψη και στη συνέχεια την εξώθησε στην πορνεία. Ξεκίνησε από το πεζοδρόμιο, αλλά σύντομα έπεσε στα χέρια της αστυνομίας με αποτέλεσμα να επιστρέψει στο σπίτι της,
  •  καταφέρνοντας, μάλιστα, να τελειώσει και το σχολείο. Λίγο μετά την 
  • ενηλικίωσή της, ωστόσο, άρχισε ξανά να εργάζεται ως «συνοδός» (escort), εκμεταλλευόμενη τις πάμπολλες σχετικές ιστοσελίδες στο Διαδίκτυο.
  • περιοδεία στους οίκους ανοχής της βόρειας Νεβάδας όπου η πορνεία είναι
  •  νόμιμη και ελεγχόμενη. Και αυτές της ημέρες η αμερικανίδα δημοσιογράφος επέλεξε να αναπτύξει το ρεπορτάζ της εστιάζοντας στη «Μία» (φανταστικό 
  • όνομα), μία από τις εκδιδόμενες γυναίκες σε ένα από τα νόμιμα πορνεία του επιχειρηματία Ντένις Χοφ, ο οποίος είναι γνωστός στο ευρύτερο αμερικανικό
  •  κοινό χάρη στο «Cathouse», ένα reality show της HBO με θέμα τη ζωή των γυναικών στα «ράντσα του σεξ» που του ανήκουν.

Ένα χρόνο ακόμη, θα έχουμε capital control στην Ελλάδα

29 Ιουνίου 2018

0

Του ΧΡΗΣΤΟΥ Ν. ΚΩΝΣΤΑΣήμερα συμπληρώνονται 3 χρόνια από την επιβολή των ελέγχων στη ροή κεφαλαίων. Το μήνυμα από την Φρανκφούρτη είναι σαφές: Τα capital control στην Ελλάδα θα διατηρηθούν τουλάχιστον μέχρι το δεύτερο τρίμηνο του 2019.Με πιο καθαρά λόγια:

  • Παρά την ολοκλήρωση του Μνημονίου ΙΙΙ, τον Αύγουστο του 2018, η εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα της Ελλάδα δεν πρόκειται να ανακτηθεί νωρίτερα από τον Απρίλιο-Μάιο του 2019.

Η πρόσφατη γενναία χαλάρωση των κανόνων στην ελεγχόμενη κίνηση των κεφαλαίων απέδειξαν ότι ναι μεν διευκολύνονται περισσότερο οι επιχειρήσεις και οι τράπεζες στη δουλειά τους αλλά το μεγάλο πρόβλημα δεν έχει επιλυθεί:

  • Οι καταθέτες δεν επιστρέφουν τις αποταμιεύσεις τους στις τράπεζες. Από τα 40 δις Ευρώ που «χάθηκαν» ελάχιστα έχουν επανεμφανιστεί στους τραπεζικούς λογαριασμούς.
  • Οι Ελληνικές τράπεζες εξακολουθούν να εξαρτούν τη ρευστότητά τους από τον πανάκριβο δανεισμό του ELA κατά 11 δις Ευρώ.

Το Ελληνικό country risk παραμένει υψηλό και αποτρεπτικό για διεθνείς συνεργασίες.Οι προμηθευτές πρώτων υλών του εξωτερικού εξακολουθούν και σήμερα να απαιτούν προκαταβολή ή σχεδόν άμεση πληρωμή με ελάχιστες ημέρες πίστωσης για να παραδώσουν σε ελληνικές επιχειρήσεις.  Οι διεθνείς Ασφαλιστικές εταιρείες δεν παρέχουν επαρκή πιστωτική κάλυψη ακόμα και για μεγάλες πασίγνωστες ελληνικές επιχειρήσεις.Οι πληρωμές προμηθευτών εξωτερικού, μέσω συνεργαζόμενων τραπεζών, έχει βελτιωθεί αλλά ακόμη δεν έχει κανονικοποιηθεί αφού ακόμη και σήμερα σε περιπτώσεις επειγουσών πληρωμών, καθώς απαιτούνται εγκρίσεις από τις αρμόδιες επιτροπές.Στην Ελλάδα του 2018, ακόμη και μετά την «καθαρή έξοδο από τα Μνημόνια» τοπρόβλημα της επαρκούς ρευστότηταςείναι κορυφαίο και κυρίαρχο στις προτεραιότητες κάθε επιχείρησης μικρής ή μεγάλης.

  • Οι επιχειρήσεις δουλεύουν για το ρευστό όχι για το κέρδος και την ανάπτυξη.

Ακόμη και οι κορυφαίες πολυεθνικές επιχειρήσεις που λειτουργούν στην Ελλάδα διατηρούν μετρητά μόνο για τις λειτουργικές ανάγκες της εβδομάδας ή του μήνα. Τα υπόλοιπα τα μεταφέρουν σε τράπεζες του εξωτερικού, με τις ανάλογες συνέπειες κόστους και διαχειριστικών επιβαρύνσεων.Για να μπορούν να βγουν οι τράπεζες στη διατραπεζική αγορά ώστε να δανειστούν με λογικά επιτόκια πρέπει πρώτα να διατηρηθεί το waiver από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δηλαδή η κατ’ εξαίρεση αποδοχή των ελληνικών ομολόγων, ως εγγύηση στις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών αλλά και να υπάρξει συμμετοχή των ελληνικών ομολόγων έστω και στην τελευταία φάση του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης δηλαδή στη φάση της αποεπένδυσης του QE.Σε μια χώρα που το Κράτος εισπράττει έως και το 70% του παραγόμενου πλούτου και επιπλέον δεν επιτρέπει την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, ουδείς μπορεί να ελπίζει σε πραγματικές επενδύσεις.Σε μια χώρα που οι γραφειοκράτες επιμένουν να φορολογούν την παραγωγή και όχι την κερδοφορία, την περιουσία και όχι το παραγόμενο αποτέλεσμα, ορθολογικοί επιχειρηματίες δεν πρόκειται να ενσκήψουν.Ουδείς προφανώς είναι πρόθυμος να φέρει λεφτά στην Ελλάδα και να τα εγκλωβίσει σε μια οικονομία με αυθαίρετη δημόσια διοίκηση, απελπιστικά αργή και αναποτελεσματική Δικαιοσύνη και ανάπηρο τραπεζικό σύστημα.Όσο υπάρχουν capital control στην πραγματική οικονομία, η Ελλάδα θα μοιάζει με έρημο που θα ονειρεύεται μια καταιγίδα για να ξεδιψάσει…