Όλα είναι κύκλοι. Η ζωή άλλοτε μας φέρνει προκλήσεις και άλλοτε χαρές. Το σίγουρο είναι ότι όλα περνούν και όλα είναι εφήμερα.
The New York Times  
Γιατί δίνουμε προτεραιότητα στα ασήμαντα;
Γιατί έχουμε την τάση να ασχολούμαστε πρώτα με τις λιγότερο σημαντικές υποχρεώσεις ή εργασίες μας και στη συνέχεια με ότι είναι πραγματικά είναι σημαντικό; Γιατί μας εξαναγκάζει ο εγκέφαλός μας, υποστηρίζουν οι ειδικοί, καθώς «εργάζεται εναντίον μας» –εξηγεί ο Τιμ Χερέρα στους New York Times– δίνοντας προτεραιότητα σε εργασίες που μας προσφέρουν άμεση ικανοποίηση.
Με λίγα λόγια η ανταμοιβή που αργεί, ανεξάρτητα από το μέγεθος και την ποιότητά της, δυσαρεστεί τον εγκέφαλό μας. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Journal of Consumer Research» οι άνθρωποι έχουν την τάση να εκτελούν πρώτα μικρότερης σημασίας αλλά επείγουσες εργασίες που πρέπει να ολοκληρωθούν εντός μιας συγκεκριμένης προθεσμίας παρά να ασχολούνται με ό,τι είναι μείζονος σημασίας αλλά δεν επείγει. Και αυτό παρατηρείται ακόμα και στην περίπτωση που το αποτέλεσμα της δευτερεύουσας εργασίας ή ασχολίας ή υποχρέωσης είναι αντικειμενικά υποδεέστερο από τον αντίκτυπο που θα είχε η διευθέτηση του πραγματικά σημαντικού ζητήματος.
«Ακόμα και αν γνωρίζουμε πως το μείζον αλλά όχι επείγον είναι καθοριστικότερο, ενστικτωδώς θα επιλέξουμε αυτό που δεν έχει μεγάλη σημασία αλλά επείγει», σημειώνει ο αμερικανός δημοσιογράφος. Και για να ξεπεράσουμε αυτήν τη δυσκολία, μας προτείνει να έχουμε κατά νου μια συμβουλή του 34ου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ντουάιτ Αϊζενχάουερ ο οποίος υποστήριζε «πως ό,τι είναι σημαντικό σπάνια είναι επείγον και ό,τι είναι επείγον σπάνια είναι σημαντικό».
Ancient Travelers
“In this bright future, you can’t forget your past”, τραγουδάει ο Bob Marley. Με αφορμή την ανακάλυψη στην Αρχαία Ολυμπία μιας πήλινης πλάκας, στην οποία αναγράφονται 13 στίχοι της ραψωδίας Ξ της “Οδύσσειας” του Ομήρου, πιθανώς το αρχαιότερο σωζόμενο γραπτό απόσπασμα Ομηρικών Επών, σκεφτήκαμε να αναδείξουμε δύο ακόμη ανακαλύψεις που αφορούν το παρελθόν μας και αποτέλεσαν ειδήσεις αυτή την εβδομάδα. Η πρώτη έχει να κάνει με την προέλευσή μας: ερευνητές υποστηρίζουν ότι ήρθε η ώρα να εγκαταλείψουμε την ιδέα ότι οι σύγχρονοι άνθρωποι προήλθαν από έναν και μόνο έναν πληθυσμό σε μια ενιαία τοποθεσία στην Αφρική – το παρελθόν μας εξηγούν ότι ήταν πιο… μπερδεμένο. Η δεύτερη αφορά το πότε ξεκινήσαμε το παγκόσμιο ταξίδι μας από την Αφρική για τις άλλες γωνιές του πλανήτη. Ερευνητές που παρουσίασαν τα ευρήματά τους στο επιστημονικό περιοδικό Nature υπολογίζουν ότι το ταξίδι αυτό ξεκίνησε πριν από πάνω από 2,1 εκατομμύρια χρόνια. Και κάτι τελευταίο, σε περίπτωση που σας άνοιξε η όρεξη, να ένα άρθρο για τη θεωρία ότι τα χέρια μας αποτέλεσαν καταλύτη στην εξελικτική διαδικασία.
Μπορεί ένας ανόητος να είναι ευτυχισμένος; 

Όχι απλώς μπορεί, αλλά σύμφωνα με τον Γουσταύο Φλομπέρ η βλακεία είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να ζει κανείς ευτυχισμένα. 
Σύμφωνα με μια διάσημη ρήση του, “Οι τρεις προϋποθέσεις για να είσαι ευτυχισμένος είναι να είσαι βλάκας, εγωιστής και με καλή υγεία. Αν όμως λείπει η πρώτη, δεν γίνεται τίποτα.” 

(Στο πρωτότυπο: Etre bête, égoïste et avoir une bonne santé, voilà les trois conditions voulues pour être heureux. Mais si la première vous manque, tout est perdu).

Γιατί πιστεύω ότι θα πάμε σε εκλογές τον Σεπτέμβριο


Print Friendly and PDF
-A +A

Δεν μπορεί να μην το ξέρουν! Είναι εξαφανισμένοι σε πολλές περιοχές της χώρας. Κάθε μέρα που περνάει χάνουν ψηφοφόρους. Αν πάνε σε εκλογές το 2019 θα κινδυνεύσουν από την νόσο των δεινοσαύρων. Αν πάνε τώρα θα χάσουν πολλούς μήνες μισθών και προνομίων. Έχουν να διαλέξουν μεταξύ της ήττας και της συντριβής. Θα πάω κόντρα στα προγνωστικά και θα ποντάρω στην ήττα του Σεπτεμβρίου!
Στο δεύτερο αντάρτικο ανέβηκαν στο βουνό αν και γνώριζαν ότι ήσαν χαμένοι. Ο Στάλιν είχε πάρει τις αποστάσεις του και ο κόσμος είχε ήδη χωριστεί στα δύο. Προτίμησαν να παίξουν την πιθανότητα «κάτι να αλλάξει απρόσμενα» από το να συμβιβαστούν σε μία πάλη εντός της αστικής δημοκρατίας, όπως έκαναν οι σύντροφοί τους στην Γαλλία και στην Ιταλία. Αν το είχαν κάνει, η χώρα σήμερα θα ήταν σε ένα άλλο επίπεδο. Τέλος πάντων, έγινε ό,τι έγινε, με τα γνωστά επακόλουθα.

Το 2015 επιχείρησαν την ρεβάνς. Έπεσαν για άλλη μία φορά στον τοίχο, προκαλώντας και αυτή την φορά ανυπολόγιστη ζημιά στην χώρα. Οι μόνοι που κέρδισαν απ’ όλο αυτό το μακελειό ήσαν οι πραιτοριανοί του καθεστώτος. Ο ελληνικός λαός πλήρωσε βαρύ τίμημα για τις ιδεοληψίες του Αλέξη.

Τώρα «παίζεται» μία ακόμη πράξη του δράματος. Έχοντας υποστεί μία βαριά ιδεολογική ήττα έχουν δύο επιλογές: Η πρώτη είναι να επαναλάβουν το λάθος του παρελθόντος και να περιμένουν ότι κάτι απρόσμενο θα αλλάξει. Η δεύτερη είναι να προσπαθήσουν να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα και να επιχειρήσουν να βρουν σανίδα σωτηρίας στην ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία.

Δεν έχει ακόμη κριθεί το αποτέλεσμα, αλλά πιστεύω ότι βρίσκονται πιο κοντά στην δεύτερη επιλογή. Ήδη κάνουν τις πρώτες δοκιμές. Αλλάζουν ρούχα και περιφέρονται προσποιούμενοι τους μεταρρυθμιστές. Για να εξακολουθήσουν, όμως, να είναι χρήσιμοι στους νέους τους φίλους στο εξωτερικό, θα πρέπει να έχουν ένα υπολογίσιμο εκλογικό ποσοστό. Ένας Τσίπρας του 18% θα τους είναι άχρηστος. Ένας Τσίπρας του 25% μπορεί να τους είναι ιδιαίτερα χρήσιμος στο μέλλον, όταν θα θέλουν να κλείσουν και τα υπόλοιπα εθνικά θέματα. Εφόσον θέλουν να διασωθούν θα πρέπει να πάνε άμεσα σε εκλογές.

Εφόσον τελικά επικρατήσουν οι φωνές της λογικής, θα πάνε σε εκλογές την τελευταία εβδομάδα του Σεπτεμβρίου ή την πρώτη του Οκτωβρίου. Μετά από τα πανηγύρια της εξόδου από τα μνημόνια (παρουσία όλων των Μοσχοβισί της Ευρώπης) και της ΔΕΘ, όπου θα έχουν ενισχυμένη παρουσία οι Αμερικανοί. Σε εκείνη την φάση οι πιθανότητες του Αλέξη να συγκρατήσει δυνάμεις είναι καλή. Και τότε θα το κάνει. Επειδή ο Αλέξης είναι κομμουνιστής, δεν είναι ανόητος. Ανόητοι θα αποδειχτούν για άλλη μία φορά όσοι πιστεύουν στις μεταλλάξεις. Αλλά αυτό θα μας απασχολήσει στο μέλλον, όχι ακόμη.

Θανάσης Μαυρίδης
[email protected]

ΥΓ: Κάποτε τα δικαστήρια κατηγορούσαν τους κομμουνιστές ότι έπαιρναν ρούβλια. Και οι Έλληνες πρωθυπουργοί έκαναν τεμενάδες σε Αμερικανούς καλαμαράδες. Ποιος θα το έλεγε ότι το σωτήριο έτος 2018 θα βλέπαμε σε αριστερή εφημερίδα την λέξη «ρούβλια» στον τίτλο της, αναφερόμενη στην αυξημένη διείσδυση των Ρώσων στην Ελλάδα. Ενδιαφέροντα πράγματα συμβαίνουν…