Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

ΝΟΕ72014

Mάθε τι είναι hipster!

 του Stratis Bal
keepcalmandsaveme.blogspot.g/
Ακούς και ξανακούς την λέξη hipster και δεν έχεις ιδέα τι είναι; Στο λένε οι φίλοι σου, το διαβάζεις σε περιοδικά, τ’ ακούς στην τηλεόραση κι όμως πάλι δεν γνωρίζεις τι σημαίνει. Ωραία, αυτό θα διευκρινήσουμε σήμερα.
Το hipster μεταφράζεται ως μια μεταμοντέρνα υποκουλτούρα των νέων του 2010+, απόγονοι κυρίως της αστικής τάξης οι οποίοι δρουν και δηλώνουν ψαγμένοι. Τους αρέσει η εναλλακτική μουσική βλ. Bjork (ή μια νέα εκδοχή της, Loreen), τρελαίνονται για τον κινηματογράφο και ειδικότερα τις indie ανεξάρτητες ταινίες βλ. Once, Weekend, Like Crazy και γενικότερα την τέχνη. Το hipster είναι κατάσταση, είναι μία μείξη στυλ, μόδας, γούστων και συμπεριφορών. Στάσεις και αναπαραστάσεις στην καθημερινότητα των νέων του σήμερα. Είναι μια προσπάθεια φετιχοποίησης παλαιότερων στοιχείων και χαρακτηριστικών μιας άλλης υποκουλτούρας, τα οποία παίρνονται, μετουσιώνονται σε κάτι μοντέρνο και οικείο κι έπειτα αφομοιώνονται απ’ τους hipsters.
Κι όμως η έννοια της λέξης hipster συναντάται από τις αρχές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου το 1940, με εντονότερα χαρακτηριστικά το 1950.
Το πρώτο παγκόσμιο hipster idol ήταν ο ηθοποίος James Dean. Στυλιστικά όλη η hispterism ιδεολογία βασίζεται πάνω στο dress code/style του James Dean.
Ιστορικά αναδύεται σταδιακά μέσα από άλλα “κινήματα”.


Οι hippies (η λέξη προέρχεται απ’ το hipster) ξεκινούν στην Αμερική κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’60, ενώ ύστερα από την γενικότερη ηθική και σεξουαλική απελευθέρωση που έφεραν ιδεολογικά στο προσκήνιο, μεταμορφώνονται σε punk boys & girls που ακούν κυρίως Sex Pistols.

 Έπειτα, έρχονται οι Grunge (Γκραντζ) το 1980. Ακούν εναλλακτική ροκ μουσική βλ. Cobain και ιδεολογικά αναπτύσσόνται στο Σιατλ της Αμερικής.

Στα 1990 έρχεται στην μουσική το Hip Hop, και αφότου διαρκέσει μια δεκαετία, έρχονται στο προσκήνιο μετά το millenium οι emo. Τα παιδιά με τα περίεργα μαλλιά, που χαρακώνονται και αγαπούν την σκακιέρα και τα Vans.

Μέχρι που το 2008 περίπου έρχεται ολοκληρωτικά το hipster για να καθιερωθεί σχεδόν από όλους, αποδεκτά ή μη, θελημένα ή όχι. To πρώτο νεανίζον-εφηβικό hipster duet ήταν ο Εdward Cullen και η Bella Swan (Robert Pattinson – Kristen Stewart).


   Οι περισσότεροι, ενδυματολογικά τουλάχιστον, φέρουν κάποια στοιχεία hipster στις ηλικιακές ομάδες από 18-35, μόνο που δεν είναι όλοι τους hipster. Μπορεί ο κλαρινογαμπρός να φοράει μεγάλα κυκλικά γυαλιά τύπου Tom Ford με ένα αψογο χτισμένο στήθος κι ένα φωσφοριζέ βε (V) μπλουζάκι, αυτό δεν τον κάνει hipster. Ούτε η γκόμενα που κάνει την barwoman είναι hipster με το ντεκαπαρισμένο μαλλί, επειδή έχει κουμπώσει μέχρι τον λαιμό το πουκάμισο.

Ο hipster έχει πάντα περιποιημένο μαλλί και ας φαίνεται ατημέλητο. Αγαπάει τα χρώματα και τα prints στα ρούχα και τα παπούτσια. Τα παντελόνια θα είναι σχεδόν όλα σε στενή γραμμή, θα λατρέψει οτιδήποτε είναι παλιακό ή vintage. Πρότυπά του θα είναι αστέρες του 50 κι έπειτα, θα έχει γένια και ίσως κάποια συμβολικά ταττουάζ. Συνήθως φοράει μεγάλα γυαλιά με διαφανή φακό κι ας μην έχει κάποιο πρόβλημα όρασης, ενώ θα τον δεις να κυκλοφορεί με mp3 και ποδήλατο. Πάντα θα έχει να σου πει κάτι σωστό, γιατί διαβάζει. Αγαπάει το old & vintage και θα σε ενημερώνει συνεχώς για πράγματα, που δεν είχες ιδέα. Είναι ψαγμένος, γιατί του αρέσει να ξέρει πριν το μάθουν οι άλλοι. Ο hipster είναι γενικά σνομπ, υπερόπτης και δεν ανήκει στο πλήθος. Έχει κοινωνικές επαφές, ζει μέσα στην μάζα, αλλά απεχθάνεται να γίνεται μέρος της. Αυτός είναι ο hipster του 2013:

Δημοσιεύτηκε στισ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Οσα παίρνει ο άνεμος

Ο Κυριάκος πάει για… χίπστερ

Τετάρτη, Ιούλιος 18, 2018 – 16:42
❱❱ Ο πρόεδρος της Ν.Δ. εμφανίστηκε με μουσάκι τριών ημερών, υιοθετώντας ένα πιο trendy look
Από τη
Βίβιαν Μπενέκου 
Τι έγινε, βρε παιδιά; Με γελούν τα μάτια μου; Ο Κυριάκος Μητσοτάκης άλλαξε look, έγινε πιο trendy και πάει ολοταχώς για χίπστερ;
Οπως και να έχει, η εμφάνιση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας στη χθεσινή συνάντησή του με τη Συντονιστική Επιτροπή των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων έκανε πολλούς από τους παρευρισκομένους να γουρλώσουν τα μάτια!
Τσακώθηκε, καταπώς φαίνεται, ο Κυριάκος με τους αφρούς ξυρίσματος και τα ξυραφάκια, και μες στο κατακαλόκαιρο και την αφόρητη ζέστη εμφανίστηκε με γενάκι τριών ημερών, που έχουν υιοθετήσει και πολλοί αστέρες του σινεμά ή αστέρια της μουσικής σκηνής!
Το στοίχημα που βάζουν όλοι είναι αν ο πρόεδρος θα διατηρήσει το μούσι των τριών ημερών ή αν θα το μακρύνει κάνοντας την έκπληξη, μια και θα κυκλοφορεί σαν χίπστερ!
Πάντως, αν το διατηρήσει, μπορεί να ρωτήσει τον μουσάτο Βασίλη Οικονόμου για τυχόν μυστικά περιποίησης και τριμαρίσματος.
—-
Χωρίς τυπικότητες
❱❱ Στην εκκλησία της Αγίας Μαρίνας στη Βοιωτία συναντήθηκε ο περιφερειάρχης Κώστας Μπακογιάννης (φωτό) με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο.
Μάλιστα, ο Αρχιεπίσκοπος δεν φορούσε την επίσημη αμφίεσή του, καθώς η ζέστη ήταν ανυπόφορη.
Ο περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας γνωστοποίησε τη συνάντησή τους με μια δημοσίευσή του στο facebook, στην οποία έγραψε:
«Συναντήσεις, πραγματικές ανάσες, που όταν γίνονται έξω από γραφεία και μακριά από τυπικότητες πολλές φορές είναι πιο ουσιαστικές. Στη Βοιωτία μας, της Αγίας Μαρίνας».
—-
Δημοσιεύτηκε στισ

Ενοχές – Χόρχε Μπουκάι


Για την ψυχολογία, οποιοσδήποτε τύπος αντίδρασης σ’ ένα ερέθισμα είναι συμπεριφορά, κι ακόμα και η απουσία αντίδρασης θεωρείται αντίδραση.
Όμως η ψυχολογία δεν προσπαθεί μόνο να προβλέψει τις αντιδράσεις, αλλά και να τις ερμηνεύσει, να τις διαλευκάνει και να μπορέσει να τις αναπαραγάγει για να δει τι υπάρχει πίσω απ’ την καθεμιά.
Από τα πολύπλοκα συναισθήματα το πρώτο είναι ο φόβος και το δεύτερο η ενοχή. Η ενοχή είναι ένα συναίσθημα δυσάρεστο, που έρχεται να υπενθυμίσει σε κάποιον ότι δεν είναι τέλειος, κι ότι καμιά φορά την πατάει, και το καταλαβαίνει.
Σε όλα τα παραδείγματα που μπορεί κανείς να φέρει για ανθρώπους που αισθάνονται ενοχές, υπάρχει κάτι κοινό: ένας άλλος άνθρωπος απέναντι στον οποίο νιώθουν ένοχοι. Είναι αλήθεια πως υπάρχουν και κάποιες ενοχές εσωτερικές και προσωπικές, όμως, σε γενικές γραμμές, οι ενοχές εμπλέκουν κάποιον άλλον.
Για μένα είναι κάποιος ένοχος, όταν μπορεί να αποφύγει το κακό, αλλά το αφήνει να συμβεί. Σε κάθε περίπτωση είναι υπεύθυνος, αλλά όχι ένοχος.
Για εμάς τους ψυχολόγους, η έννοια της ευθύνης δεν έχει να κάνει με το κατά πόσο θα μπορούσαμε ή δεν θα μπορούσαμε να πράξουμε αλλιώς. Ένα παράδειγμα: Περνάω δίπλα από κάποιον και τον πατάω. Αν το κάνω επίτηδες, με όλη μου τη δύναμη και με πρόθεση, θα είμαι, το δίχως άλλο, ένοχος για την πράξη μου. Αν, όμως, τον πατήσω άθελά μου, σε μια στιγμή αφηρημάδας, τότε πια δεν μπορώ να θεωρηθώ ένοχος, καίτοι θα παραμένω υπεύθυνος.

Η ενοχή είναι μια έννοια βαρύτερη από την ευθύνη, γιατί ο ένοχος θα μπορούσε να έχει κάνει κι αλλιώς, εντούτοις επέλεξε να κάνει κάτι βλαπτικό για τον άλλον.
Η ενοχή είναι το δυσάρεστο συναίσθημα της αυτοκατηγορίας. Είναι το δάχτυλο με το οποίο δείχνω εμένα τον ίδιο, γιατί υπάρχει κάποιος που υποφέρει εξαιτίας αυτού που εγώ κάνω, έκανα, ή άφησα να γίνει.
…Υπάρχουν θέματα κυρίως στις σχέσεις μεταξύ γονιών και παιδιών. Στη δυτική αστική κουλτούρα είναι πολύ συχνό φαινόμενο οι ενοχές να δηλητηριάζουν τις σχέσεις μας με τους γονείς μας, ειδικά όταν αυτοί γερνάνε. Όλοι αισθανόμαστε ενοχές, για παράδειγμα που δεν επισκεπτόμαστε τους γονείς μας τόσο συχνά όσο το ζητάνε, ή βάζουμε τη μητέρα μας σε οίκο ευγηρίας, θέτοντας ενίοτε αυστηρά όρια στις απαιτήσεις της. Για ποιο λόγο, να νιώθουμε θυμό, αν παραδεχόμαστε πως τους αγαπάμε και τους είμαστε ευγνώμονες;
Πρώτο και κύριο, γιατί δεν τους το συγχωρώ που γέρασαν. Μ’ ενοχλεί αφάνταστα που δεν είναι νέοι, μου δημιουργεί προβλήματα που δεν μπορούν να μετακινηθούν χρησιμοποιώντας ως δικαιολογία τους φόβους τους, με τρομάζει το ότι γέρασαν, μ’ ενοχλεί πάρα πολύ η κατάπτωσή τους, δεν το αντέχω που δεν μπορούν να τα καταφέρουν μόνοι τους, και μ’ εκνευρίζει που πρέπει να τους αναλάβω εγώ τώρα που έχουν καταπέσει. Όλα με ενοχλούν και η κατάσταση με εξοργίζει!
Τι να κάνω όμως; Να θυμώσω μαζί τους γι’ αυτό; Δεν μπορώ. Τι να κάνω με όλη αυτή την ενέργεια που είναι εγκλωβισμένη στο συναίσθημα; Υπερασπίζομαι τον θυμό μου. Τον στρέφω εναντίον μου. Τον εκτονώνω πάνω μου. Κι ανάμεσα στις συνέπειες, εμφανίζονται και οι ενοχές.
Μ’ εκνευρίζει που δεν είναι πια η μάνα που είχα. Ή που συνειδητοποιώ ότι δεν είμαι πια παιδί…
Που αποδεικνύεται ότι πέρασε ο καιρός τους. Κι εμείς θ’ απομείνουμε μόνοι, χωρίς αυτούς. Όμως τι να κάνω μ’ αυτόν τον θυμό που είναι παρών, κατανοητός, αλλά σχεδόν άδικος; Έχω ενοχές.
Υπάρχουν τρεις βασικοί τρόποι με τους οποίους μπορούμε να αντιστρέψουμε τον θυμό και να επιτεθούμε στον εαυτό μας, αντί να τον αφήσουμε να ξεσπάσει πάνω στον άλλον. Ο ένας είναι οι ενοχές, ο δεύτερος είναι η κατάθλιψη και ο τρίτος οι ψυχοσωματικές ασθένειες.
Σε πολλές ψυχοσωματικές ασθένειες, όταν ο γιατρός αρχίζει να ψάχνει, ανακαλύπτει ένα ψυχολογικό στοιχείο: ο ασθενής κρύβει μέσα του κάποια πικρία που ποτέ δεν μπόρεσε να εκφράσει, γιατί την κατατάσσει στα «αρνητικά» συναισθήματα.
Τέλος ας τολμήσουμε ν’ αποδεχθούμε οριστικά την ιδιοκτησία των συναισθημάτων μας. Κανένας δεν μπορεί να σε κάνει να νιώσεις τίποτα. Εσύ είσαι που αισθάνεσαι ή δεν αισθάνεσαι κάτι, και δεν μπορείς να κάνεις κανέναν να αισθανθεί τίποτα. Δεν έχεις τόση δύναμη..
_______________________
~  Aποσπάσματα από το βιβλίο «Από την αυτοεκτίμηση στον εγωϊσμό» του Χόρχε Μπουκάι – εκδ. opera
Αντικλείδι , https://antikleidi.com
Δημοσιεύτηκε στισ
Κρήτη

Επιτραπέζιο σταφύλι: Στο «0,80» ευρώ το κιλό – Ιδιώτες εξαγωγείς “παίζουν μπάλα” μόνοι τους

Η μισή παραγωγή από πέρυσι και κατά 20% αυξημένη η τιμή παραγωγού είναι οι πρώτες εκτιμήσεις για το επιτραπέζιο σταφύλι της Κρήτης, που ξεκίνησε να κόβεται με μια μέση τιμή που φτάνει γύρω στο 0,80 ευρώ το κιλό, με τις συνεταιριστικές οργανώσεις να απέχουν ολοκληρωτικά και τους ιδιώτες εξαγωγείς να “παίζουν μπάλα” μόνοι τους, έχοντας ήδη αναπτύξει συνεργασίες και με την Κόρινθο.
Το λιγοστό σταφύλι για να το πάρουν το πληρώνουν καλύτερα από πέρυσι. Επειδή όμως δε θα φτάσει για να μπορέσουν να καλύψουν τις ανάγκες των πελατών τους στο εξωτερικό, σίγουρα θα χρειαστούν σταφύλια και από την Πελοπόννησο.
Η μείωση της παραγωγής συνδυάζεται ταυτόχρονα με τη βελτίωση της ποιότητας συγκριτικά με την περυσινή χρονιά, σε ό,τι αφορά το επιτραπέζιο σταφύλι της Κρήτης. Όσοι παραγωγοί δεν έχουν νερό φέτος, δε θα βγάλουν καθόλου επιτραπέζιο. Και σταφιδάμπελα και οινάμπελα εμφανίζουν μια μείωση που φαίνεται πως ξεπερνάει το 80%, λόγω των καιρικών συνθηκών. Τα στοιχεία αυτά έδωσε στη “Νέα Κρήτη” χθες ο αντιπρόεδρος της Ομάδας Αμπελουργών Κρήτης Μύρων Χιλετζάκης.

«Ξεκίνησε επίσημα η εξαγωγή της σουλτανίνας από την προηγούμενη Δευτέρα. Μια μέση τιμή παραγωγού είναι τα 80 λεπτά το κιλό. Και όταν λέμε μέση τιμή, εννοούμε ότι οι τιμές παραγωγού που μας δίνουν οι έμποροι ξεκινούν από 60 λεπτά και φτάνουν μέχρι και το 1 ευρώ το κιλό. Πρόκειται δε για τιμές αυξημένες από πέρυσι σε ένα ποσοστό που φτάνει το 20%», είπε στη “Νέα Κρήτη” ο αντιπρόεδρος της Ομάδας Αμπελουργών Κρήτης Μύρων Χιλετζάκης.
Όπως μας ενημέρωσε εξάλλου, η εξαγωγική διαδικασία επί του παρόντος αφορά στις περιοχές Προφήτης Ηλίας, Αρχάνες και Μεσαρά.
«Όσοι είχαν νερό, έχουν καλή ποιότητα και καλό προϊόν. Όσοι δεν έχουν νερό, δε θα τρυγήσουν καθόλου σε ό,τι αφορά τα επιτραπέζια. Η παραγωγή είναι μειωμένη από πέρυσι σε ένα ποσοστό 50% και έχει να κάνει εξολοκλήρου με τα καιρικά φαινόμενα η μείωση αυτή. Εμείς θεωρούμε ότι μετά τις 20 του Αυγούστου θα είναι μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού τα αμπέλια που δε θα έχουν τρυγηθεί», ανέφερε χαρακτηριστικά ο συνδικαλιστής και πρόσθεσε ότι πρόκειται για μια υπερπρώιμη χρονιά.

«Οι αγορές δείχνουν ενδιαφέρον. Ο παραγωγός έχει δώσει μια από τις μεγαλύτερες μάχες των τελευταίων ετών λόγω της ξηρασίας για να μπορέσει να βγάλει ένα ποιοτικό σταφύλι. Οι εξαγωγείς βλέπουν τη μάχη που δίνει καθημερινά ο παραγωγός και νομίζω ότι και οι ίδιοι για τον λόγο αυτό έχουν αυξήσει τις τιμές κατά ένα 20% σε σχέση με πέρυσι. Ήδη για να μπορέσουν να καλύψουν τις ανάγκες του εξωτερικού, που είναι πάρα πολύ μεγάλες, έχουν καταφύγει και στην Πελοπόννησο, έτσι ώστε, όταν τελειώσει η συγκομιδή της Κρήτης, που φέτος θα τελειώσει νωρίς, θα προσφύγουν στην Πελοπόννησο και θα φέρουν πελοποννησιακά σταφύλια για να καλύψουν τις ανάγκες τους», σύμφωνα με όσα μας είπε ο αντιπρόεδρος της Ομάδας Αμπελουργών Κρήτης.

Στο μεταξύ, όπως μας ενημέρωσε ο ίδιος, «έγινε προ ημερών μια συνάντηση στις Αρχάνες, όπου συμμετείχαν ο Αγροτικός Σύλλογος Αρχανών, ο Αγροτικός Σύλλογος Προφήτη Ηλία και εγώ, εκπροσωπώντας την Ομάδα Αμπελουργών Κρήτης. Εκεί συζητήσαμε για τη σωστή και ομαλή διαδικασία της εξαγωγής του χονδρόρωγου επιτραπέζιου σταφυλιού Τόμσον, που είναι η ναυαρχίδα μας και το οποίο είναι το σταφύλι που φέρνει συνάλλαγμα στη χώρα μας, και οι εξαγωγές γίνονται προς την Αγγλία και τη Γερμανία. Είναι το σταφύλι που αυτή τη στιγμή έχει τη νούμερο 1 θέση στα ράφια στο εξωτερικό, αλλά χρειαζόμαστε τεράστια στήριξη από την Πολιτεία για να μπορέσουμε να παραμείνουμε στο επάγγελμα. Πραγματικά έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, και αυτό μας το επιβεβαιώνουν και οι μεγάλοι εξαγωγείς που συζητάμε μαζί τους».

Σε ό,τι αφορά τη σταφίδα και τα οινοστάφυλα, ο ίδιος είπε ότι «τα σταφιδάμπελα και τα οινάμπελα έχουν πάθει τα μεγαλύτερα πλήγματα, γιατί τυγχάνει και τα δύο να είναι ξηρικά. Οι ποσότητες είναι μειωμένες κατά 80% και πραγματικά περνάει μια σκληρή χρονιά ο αμπελουργός που είναι σταφιδοπαραγωγός και οινοπαραγωγός».
Από:Παπαδάκης Χριστόφορος
Δημοσιεύτηκε στισ
The Guardian  
Η τελειομανία βλάπτει σοβαρά την υγεία
Ο Τομ Νίκολ είναι διδακτορικός φοιτητής ηλικίας 25 ετών, ο οποίος κάποια στιγμή άρχισε να δυσκολεύεται να κοιμηθεί και ένιωθε διαρκώς κουρασμένος. Παρότι έπινε νερό και έτρωγε σε συγκεκριμένες (πάντα τις ίδιες) ώρες, απέφευγε την κατανάλωση καφεΐνης και έκλεινε τις οθόνες όλων των φορητών συσκευών του στις 9 το βράδυ. Καθώς, όμως, περιέγραφε το καθημερινό του τελετουργικό στη σύμβουλό του μετά από ακόμα μία άυπνη νύχτα, εκείνη τον διέκοψε για να τον ενημερώσει πως πάσχει από τελειομανία. «Δεν είμαι τόσο ικανός ώστε να είμαι τελειομανής», απάντησε, αμέσως, εκείνος. Σήμερα, ωστόσο, αναγνωρίζει, μιλώντας στον Guardian, πως επρόκειτο για μία από τις πιο χαρακτηριστικές απαντήσεις που θα μπορούσε να δώσει κάποιος που πάσχει από τελειομανία.
«Η τελειομανία μπορεί να επηρεάσει ανθρώπους όλων των ηλικιών και με διαφορετικούς τρόπους ζωής αλλά παρατηρείται όλο και συχνότερα μεταξύ των φοιτητών. Πρόσφατη μελέτη στην οποία συμμετείχαν 40.000 φοιτητές από πανεπιστήμια της Βρετανίας, των ΗΠΑ και του Καναδά, αποκάλυψε ότι τα άτομα που αισθάνονται πως πρέπει να είναι τέλεια ώστε να είναι και αποδεκτά, αυξήθηκαν κατά 33%, από το 1989», επισημαίνει η βρετανική εφημερίδα, με τον επικεφαλής συντάκτη της έκθεσης Τόμας Κάραν, από το πανεπιστήμιο του Μπαθ να προειδοποιεί για μια «αφανή επιδημία τελειομανίας».
Αφανής επιδημία γιατί η τελειομανία είναι περισσότερο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας των ανθρώπων, παρά μια ψυχική πάθηση. Ούτε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει δώσει μια ακριβή διάγνωση για την τελειομανία ενώ δεν συμπεριλαμβάνεται ούτε στο διαγνωστικό και στατιστικό εγχειρίδιο ψυχικών διαταραχών της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας. Πολύ συχνά, ωστόσο, όλοι όσοι υποφέρουν από αυτήν την σχεδόν πάθηση, θεωρούν πως απλά έχουν ιδιαίτερα υψηλούς στόχους ενώ στην πραγματικότητα η τελειομανία σχετίζεται με πλήθος διαταραχών όπως το υπερβολικό άγχος, η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (OCD) και η κατάθλιψη και μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στην αυτοκτονία. Σύμφωνα με την ψυχολόγο Λίντα Μπλερ, ένας καλός τρόπος για να ξεπεράσουμε τη νοσηρή, όπως αποδεικνύεται, επιδίωξη της τελειότητας είναι το αποκαλούμενο «τεστ του καλύτερου φίλου», που έγκειται στο να δίνουμε στον εαυτό μας τις συμβουλές που θα δίναμε και σε έναν φίλο μας.
Η αύξηση των ανθρώπων που υποφέρουν από τελειομανία οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην επέλαση του νεοφιλελευθερισμού, υποστηρίζουν κάποιο
Δημοσιεύτηκε στισ
Γιατί θύμωσε η Μέρκελ με το «delivery boy» 

 Οσο απομακρύνεται η φαντασίωση της συναινετικής ακύρωσης των περικοπών στις συντάξεις, και της αποθέωσης του διαπραγματευτή Τσίπρα από τον ελληνικό λαό (που λαχτάρησε αλλά σώθηκε πάλι χάρη στον Αλέξη), έρχεται πιο κοντά το ενδεχόμενο να πάμε σε ρήξη και πρόωρες εκλογές τον Οκτώβριο 

Αλέκος Παπαναστασίου 15 ΙΟΥΛΙΟΥ 2018, 07:05
 «Δεν υπάρχει κανένα θέμα, όλα βαίνουν καλώς» έλεγε ο Δημήτρης Τζανακόπουλος την Παρασκευή μετά το πρωτοφανές κάζο της κυβέρνησης στις Βρυξέλλες και το «πάγωμα» της τελευταίας πανηγυρικής δόσης του τρίτου μνημονίου από τη Μέρκελ. 
Μόνο που η «αιώνια λιακάδα» των δηλώσεων Τζανακόπουλου θύμιζε το «ευτυχώς που δεν πάθαμε και τίποτα» από το γνωστό ανέκδοτο με τον φορτηγατζή και τον άτυχο συγχωριανό του που του έκανε οστοστόπ*. 
Βεβαίως, αν δει κανείς το θέμα στενά, ο Τζανακόπουλος έχει δίκιο:
 όλα καλά, η δόση θα εκταμιευθεί πριν τελειώσει το μνημόνιο. 
Αλλά, όπως στα ανέκδοτα έτσι και στη ζωή, υπάρχουν κι άλλες διαστάσεις πέρα από την κυριολεξία. Και αυτές θα καθορίσουν τους επόμενους λίγους μήνες μέχρι τις εκλογές.
 Το «καψόνι» των Γερμανών στο «delivery boy» -όπως αποκαλεί ο Βενιζέλος την κυβέρνηση- σημαίνει κυρίως δύο πράγματα τα οποία ξεφεύγουν κάπως από το «όλα βαίνουν καλώς»: 

1. «Πάγος» στο δώσ’ τα όλα. Μια μέρα μετά το πηγαδάκι με Τσίπρα – Καμμένο – Μέρκελ στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ η καγκελάριος είπε nein στη δόση των 15 δισ. ευρώ για μόλις 28 εκατ. ευρώ. 
Παρότι ο Τσίπρας έχει ψηφίσει 450 προαπαιτούμενα στο τρίτο μνημόνιο (θυμηθείτε: Υπερταμείο, ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, κόψιμο ΕΚΑΣ κ.λπ. κ.λπ.), έχει πετύχει υπέρβαση 4 δισ. ευρώ στον στόχο του πλεονάσματος το 2017, έχει νομοθετήσει πάνω από 15 δισ. ευρώ δημοσιονομικά μέτρα ακόμη και για μετά τη λήξη της θητείας του, έκλεισε το Σκοπιανό και δέχτηκε την επαναπροώθηση των προσφύγων! 
Τι άλλο θέλει η Ανγκελα;
 Η απάντηση είναι ότι με τον «τσαμπουκά» για μόλις 28 εκατ. ευρώ η Γερμανία στέλνει μήνυμα ότι το αφήγημα Τσίπρα πως επιστρέφουμε στην κανονικότητα και μοιράζουμε προεκλογικές παροχές δεν περνάει από τους Ευρωπαίους ό,τι κι αν λέει ο Επίτροπος Μοσκοβισί. 
Διότι φανταστείτε ποια θα είναι η αντίδραση του Eurogroup, που αποδείχτηκε για άλλη μια φορά ότι ελέγχεται πλήρως από τους Γερμανούς, αν η μονομερής ενέργεια δεν αφορά μόλις 28 εκατ. ευρώ αλλά 1,8 δισ. ευρώ, όσο κοστολογείται το μέτρο της μείωσης των συντάξεων που έχει ψηφίσει και θέλει να ακυρώσει ο κ. Τσίπρας. 
Η πλάκα είναι ότι μετά το κλείσιμο του ματιού από τον Επίτροπο Μοσκοβισί η κυβέρνηση διοχέτευε σενάρια στον Τύπο ότι Τσίπρας – Γιούνκερ θα εμφανιστούν στην Πνύκα στις 21 Αυγούστου και ο Πρωθυπουργός θα ακυρώσει μπροστά στον Γιούνκερ το μέτρο των συντάξεων!
 Οσο απομακρύνεται η φαντασίωση της συναινετικής ακύρωσης των περικοπών στις συντάξεις, και της αποθέωσης του διαπραγματευτή Τσίπρα από τον ελληνικό λαό (που λαχτάρησε αλλά σώθηκε πάλι χάρη στον Αλέξη), έρχεται πιο κοντά το ενδεχόμενο να πάμε σε ρήξη και πρόωρες εκλογές τον Οκτώβριο.
 Διότι τότε θα καταρτιστεί ο Προϋπολογισμός του 2019 και θα φανεί τι θα γίνει.

 2. Mνημόνιο με robe de chambre. Η σκλήρυνση της στάσης των Γερμανών φωτίζει παράλληλα και την πραγματικότητα και της λεγόμενης «καθαρής εξόδου». 
Διότι την Τετάρτη, την ώρα που όλοι ασχολούνταν με το Σκοπιανό και το ΝΑΤΟ ο Μοσκοβισί ανακοίνωνε επίσημα την Ενισχυμένη Επιτήρηση, δηλαδή ένα μνημόνιο με «προβιά» κανονικότητας η καλύτερα robe de chambre. Το περιτύλιγμα ήταν οι αβρότητες στις δηλώσεις του Επιτρόπου, αλλά η ουσία βρισκόταν στα κείμενα που αποκαλύπτουν ότι το μόνο που αλλάζει την περίοδο 2019-2022 είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει νέο δάνειο.
 Τα υπόλοιπα στοιχεία ενός κανονικού μνημονίου είναι εκεί. Το νέο πλαίσιο προβλέπει δόσεις των 600 εκατ. ευρώ ανά εξάμηνο (ΑNFAs και SMPs) οι οποίες θα εγκρίνονται από το Eurogroup μετά από θετική εισήγηση της τρόικας (συμπεριλαμβανομένου του ΔΝΤ), ενώ η τελευταία θα αξιολογεί την Ελλάδα ανά τρίμηνο όπως συνέβαινε και στα μνημόνια.
 Το Eurogroup θα μπορεί ανά πάσα στιγμή να ζητάει νέα μέτρα, ενώ όπως φάνηκε αυτή την εβδομάδα η κυβέρνηση θα πρέπει να εφαρμόζει διαρκή λιτότητα με πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ ως το 2022 (παρά τη «λύση για το χρέος» και τη γραβάτα) και να θέσει σε ισχύ τις ψηφισμένες μειώσεις στις συντάξεις και στο αφορολόγητο. 
Η ψυχρολουσία στο Eurogroup παρέπεμπε ακριβώς σε αυτή την επόμενη μέρα.

 * Στο ανέκδοτο, που έκανε θραύση τη δεκαετία του 1980, ο φορτηγατζής χτυπάει άτυχα ζωάκια στην Εθνική. Κάθε φορά σταματάει, βγαίνει από το φορτηγό, τα κοιτάει να χαροπαλεύουν στη μέση του δρόμου και τα αποτελειώνει με το όπλο του. «Για να μην τυραννιέται, το καημένο» λέει κάθε φορά στον έντρομο συγχωριανό που είχε την ατυχία να του κάνει οτοστόπ. Στο τέλος, όταν το φορτηγό βγαίνει σε μια στροφή από τον δρόμο, καταλήγουν και οι δύο τραυματισμένοι σε ένα χωράφι. «Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα» γυρνάει τότε και λέει ο συγχωριανός στον οδηγό, μαζεύοντας ταυτόχρονα τα εντόσθια του μέσα στη κοιλιά του…

 Πηγή: Protagon.gr

Δημοσιεύτηκε στισ

Η απίστευτη μαγεία του μεσήλικου μυαλού


Αν είστε άνω των 40 ετών, σας εγγυόμαστε ότι η ανάγνωση αυτού του άρθρου θα σας φτιάξει το κέφι.
Έχετε παρατηρήσει ότι ξεχνάτε ονόματα; Ότι αφαιρείστε και δεν μπορείτε να θυμηθείτε τι ακριβώς πήγατε να κάνετε στην κουζίνα; Ότι πρέπει να γράφετε ατέλειωτες λίστες με όλα τα μικροκαθήκοντα που ξεχνάτε; Ότι τα παιδιά σας μουγκρίζουν από ανυπομονησία όταν δεν μπορείτε να χειριστείτε κάποιο καινούργιο γκάτζετ;
Αν απαντάτε «ναι» σε κάποιο ή σε όλα από αυτά, μήπως συμπεραίνετε κατόπιν ότι το μεσόκοπο μυαλό σας αρχίζει να διαλύεται και ότι έχετε πάρει τον κατήφορο που οδηγεί αργά αλλά σταθερά στο γεροντικό ξεκούτιασμα;
Και μήπως προσθέτετε στον φόβο αυτόν την πικρή ταπείνωση ότι έχετε καταντήσει να σας αφήνουν πίσω οι τεχνολογικές δεξιότητες των παιδιών του δημοτικού;
Αν συμβαίνει αυτό, το βιβλίο της Μπάρμπαρα Στράουτς θα σας κάνει να πηδάτε από χαρά.
Υποστηρίζει ότι σε ένα μεγάλο φάσμα γνωσιακών δεξιοτήτων, ο νους των μεσηλίκων (ηλικίας περίπου από 40 έως 68) ξεπερνάει σε επιδόσεις κάθε άλλη ηλικιακή ομάδα. Υπάρχουν κάποια πράγματα που χάνουμε (π.χ. η γοργή ανάκληση πληροφοριών όπως τα ονόματα, καθώς και κάποια ελάττωση της ταχύτητας), αλλά αυτά αντισταθμίζονται με το παραπάνω από τα μεγάλα κέρδη σε πολλές σημαντικές μορφές διανοητικής λειτουργίας.
Το μεσήλικο μυαλό έχει αναπτύξει «ισχυρά συστήματα που ξεπερνούν τις δυσκολίες περίπλοκων προβλημάτων για να φτάσουν σε συγκεκριμένες λύσεις. Χειρίζεται πιο ήρεμα τα συναισθήματα και τις πληροφορίες. Είναι πιο εύκαμπτο, πιο ευέλικτο, ακόμα και πιο ευδιάθετο». Σε τέσσερις από έξι διανοητικές ικανότητες, η κορύφωση έρχεται στη μέση ηλικία.

Ο μεσήλικας αναγνωρίζει καλύτερα τις λεπτές αποχρώσεις και τα διφορούμενα. Μπορεί να συλλάβει με μεγαλύτερη ακρίβεια καταστάσεις, να κάνει τους συσχετισμούς και να δει το ευρύτερο πλαίσιο. Αυτό επιτρέπει την καλύτερη κρίση.
Και στην αναζήτηση της σοφίας -τι είναι και ποιος την έχει- μια μελέτη συμπεραίνει ότι κορυφώνεται γύρω στα 65, έπειτα από μια σταθερή συσσώρευση στη διάρκεια της ζωής.
Η έρευνα πιθανόν να καταλήξει σύντομα σε αποδείξεις σχετικές με τη φυσιολογία. Η μυελίνη, η κρίσιμης σημασίας λευκή λιπαρή ουσία που καλύπτει τις νευρικές ίνες, κάνει τις συνδέσεις στην εγκεφαλική λειτουργία. Σε δύο θέσεις-κλειδιά του εγκεφάλου η μυελίνη εξακολουθεί να αυξάνεται κατά τη μέση ηλικία, συχνά και μετά τα 60.
Το πιο αξιοπερίεργο εύρημα αυτής της έρευνας είναι ίσως ότι ο νους του μεσήλικα είναι πιο χαρούμενος. Σε μια σειρά από τεστ έγινε φανερό ότι οι μεσήλικες αγχώθηκαν λιγότερο από τα αρνητικά ερεθίσματα και ανταποκρίθηκαν πολύ έντονα στα θετικά.
Αν λοιπόν οι μεσήλικες είναι τόσο ευνοημένοι, γιατί η περίοδος αυτή της ζωής μας είναι τόσο δυσφημισμένη;
Εδώ η Μπάρμπαρα Στράουτς γκρεμίζει με εκπληκτική μαεστρία τη δαιμονοποίηση της μέσης ηλικίας κατά τον 20ό αιώνα.
Δεν υπάρχουν αποδείξεις ούτε για την ανδρική «κρίση μέσης ηλικίας» ούτε για το γυναικείο «σύνδρομο της άδειας φωλιάς». Η μέση ηλικία είναι εξίσου επιρρεπής σε κρίσεις όπως όλες οι άλλες ηλικίες, αλλά σε γενικές γραμμές η ικανοποίηση από τη ζωή αυξάνεται και φτάνει στο απόγειό της στα χρόνια της όψιμης ωριμότητας. Και αυτό παρά τα όσα λέγονται για τους ανθρώπους «σάντουιτς», που φροντίζουν και παιδιά και γέρους γονείς.
Η αλήθεια είναι πως οι μεσήλικες είναι πολύ ικανοί ζογκλέρ στις πολλαπλές υποχρεώσεις τους.
Η μέση ηλικία είναι ένα μοντέρνο φαινόμενο – πριν από έναν αιώνα, το προσδόκιμο επιβίωσης ήταν 47 χρόνια. Αντί, όμως, να δούμε τις ευκαιρίες από αυτήν την εκτεταμένη περίοδο ζωής μετά τη φροντίδα των παιδιών και πριν από την έναρξη των γηρατειών, την καταδικάσαμε ως εποχή απώλειας, παρακμής και στενοχώριας.
Ένας λόγος αυτής της αρνητικότητας πιθανόν να είναι το γεγονός ότι χρησίμευσε για να σπρώξει τους αγχωμένους μεσήλικες καταναλωτές να αγοράζουν φανταχτερά αυτοκίνητα και αντιρυτιδικές κρέμες.
Όπως λέει η συγγραφέας Μάργκαρετ Γκιούλετ, έχουμε γίνει θύματα μιας «ιδεολογίας της παρακμής», αφεθήκαμε να μας «ορίσει ως γέρους η κουλτούρα».
Ευτυχώς, η επιστήμη συστηματικά υπονομεύει όλους αυτούς τους μύθους. Και ίσως τα καλά μαντάτα να μας βοηθήσουν να οργανώσουμε καλύτερα την εργασιακή ζωή μας, που την έχουμε στριμώξει στις κρίσιμες δεκαετίες της δημιουργίας οικογένειας και της ανατροφής των παιδιών.
Στο μεταξύ, είναι καιρός για ανακωχή. Ας μην ανησυχούμε για τα ξεχασμένα ονόματα, τα χαμένα κλειδιά και την αφηρημάδα: όλα αυτά είναι ασήμαντα.
Σε γενικές γραμμές, το μυαλό μας είναι μια χαρά. Νιώθετε καλύτερα τώρα;
_______________________
   Πηγή: Απόσπασμα από το βιβλίο «The Secret Life of the Grown Up Brain»
by Αντικλείδι , https://antikleidi.com