ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟΙ
ΠΑΡΑ ΤΩ ΠΡΟΕΔΡΩ
|
|
Τα προβλήματα του κ. Φερίτ Σαχένκ υποχρεώνουν την Dogus σε έξοδο από τον Αστέρα της Βουλιαγμένης;
Τινάχτηκε στον αέρα η συμφωνία του τουρκικού ομίλου και με τον Αχιλλέα Κωνσταντακόπουλο για το Hilton;
Υπάρχει «αμερικανικός δάκτυλος» πίσω από τις εξελίξεις;
Διόλου θεωρητικά ερωτήματα που έχουν προκύψει τα τελευταία 24ωρα στην τουριστική (και όχι μόνο ) πιάτσα με αφορμή τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο μεγαλοεπιχειρηματίας Φερίτ Σαχένκ από τους πλέον επιστήθιους φίλους του ΡετζέπΤαγίπ Ερντογάν και βασικότερους υποστηρικτές του…Σουλτάνου στην περίοδο του «πραξικοπήματος» στην Τουρκία και μετέπειτα.
Η κατάρρευση της οικονομίας, η εξαΰλωση της τουρκικής λίρας, ο υπέρογκος δανεισμός που πλέον έχει γυρίσει σε …μπούμερανγκ όλης αυτής της ελίτ που χρηματοδοτήθηκε αφειδώς από τον πρόεδρο της γείτονος, με τον δισεκατομμυριούχο mr Dogus να υποχρεώνεται να ξεπουλήσει assets που είχε αποκτήσει τα προηγούμενα χρόνια της επέκτασης του.
Ο κ. Φερίτ Σαχένκ έκανε μεγάλες business στην Ελλάδα, μέσω της Jermyn Street (από κοινού με funds από Kuwaitκαι Dubai) προχώρησε στην εξαγορά του Αστέρα της Βουλιαγμένης (έναντι 444 εκατ. €) με την νέα μονάδα να λειτουργεί πλέον υπό την σημαία της Four Seasons σε ένα από τα πιο glamorous new entries στο ευρωπαϊκό hoteling.
Ήδη για τη συμμετοχή της Dogus στο σχήμα ακούγονται πολλά τις τελευταίες ώρες, που μένει να επιβεβαιωθούν ή διαψευσθούν.
Συνεταιρίστηκε με τον Αχιλλέα Κωνσταντακόπουλο (ΤΕΜΕΣ ΑΕ) και μέσω της D- MARINE απέκτησε τον έλεγχο του 97,3% της Ιονικής Ξενοδοχειακής.
Δηλαδή του Hilton Αθηνών (έναντι 142 εκατ. €).
Στο εμβληματικό 5στερο προγραμματίζονταν σημαντικές επενδύσεις μέρος των οποίων έχει ήδη αναθεωρηθεί προς το χαμηλότερο, ενώ οι φήμες και οι διαρροές εμφανίζουν προβλήματα και στην περίπτωση του Hilton.
‘Εκανε business και με την πλευρά Λάτση– κυρίως στις μαρίνες- με σημαντικότερη την κατά 50% συμμετοχή του στην Μαρίνα Φλοίσβου.
Γεγονός είναι, πως η Dogus είναι σε δύσκολη θέση, επιχειρώντας αυτή την περίοδο να έρθει σε συμβιβασμό με τους πιστωτές της για αναχρηματοδότηση θηριώδους δανεισμού 2 δισ. €.
Το πρόβλημα; ο μέσος όρος δανεισμού είχε γίνει με όρους 2:1 σε σχέση με το δολάριο με την ισοτιμία να έχει εκτοξευθεί στο 5 : 1 και το κόστος εξυπηρέτησης στα ύψη.
Γεγονός είναι, πως η Dogus στο τέλος του 2017 είχε συνολικό δανεισμό ύψους 5,2 δισ. γεγονός είναι πως η Dogus είτε πουλά είτε μειώνει δραστικά συμμετοχές της (αλυσίδα εστιατορίων D.ream, Turk Telekom κ.α. ), γεγονός είναι πως οι φήμες και οι διαρροές των τελευταίων ωρών «εκπορεύονται» από κέντρα που εξυπηρετούν αμερικανικά συμφέροντα στην τεράστια μπίζνα του hoteling.
Το σίγουρο είναι, πως οι εξελίξεις και επί ελληνικού εδάφους είναι αναπόφευκτες για τις business του πολυπράγμονος Σαχένκ.
Θα «σκάσει βόμβα» στον Αστέρα; στο Hilton; στις μαρίνες; Κάπου θα «σκάσει» όμως δυστυχώς…
ΠΗΓΗ,Bankks.com.gr
ΝΟΕ72014
Mάθε τι είναι hipster!
του Stratis Bal
keepcalmandsaveme.blogspot.g/
Ακούς και ξανακούς την λέξη hipster και δεν έχεις ιδέα τι είναι; Στο λένε οι φίλοι σου, το διαβάζεις σε περιοδικά, τ’ ακούς στην τηλεόραση κι όμως πάλι δεν γνωρίζεις τι σημαίνει. Ωραία, αυτό θα διευκρινήσουμε σήμερα.
Το hipster μεταφράζεται ως μια μεταμοντέρνα υποκουλτούρα των νέων του 2010+, απόγονοι κυρίως της αστικής τάξης οι οποίοι δρουν και δηλώνουν ψαγμένοι. Τους αρέσει η εναλλακτική μουσική βλ. Bjork (ή μια νέα εκδοχή της, Loreen), τρελαίνονται για τον κινηματογράφο και ειδικότερα τις indie ανεξάρτητες ταινίες βλ. Once, Weekend, Like Crazy και γενικότερα την τέχνη. Το hipster είναι κατάσταση, είναι μία μείξη στυλ, μόδας, γούστων και συμπεριφορών. Στάσεις και αναπαραστάσεις στην καθημερινότητα των νέων του σήμερα. Είναι μια προσπάθεια φετιχοποίησης παλαιότερων στοιχείων και χαρακτηριστικών μιας άλλης υποκουλτούρας, τα οποία παίρνονται, μετουσιώνονται σε κάτι μοντέρνο και οικείο κι έπειτα αφομοιώνονται απ’ τους hipsters.
Κι όμως η έννοια της λέξης hipster συναντάται από τις αρχές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου το 1940, με εντονότερα χαρακτηριστικά το 1950.
Το πρώτο παγκόσμιο hipster idol ήταν ο ηθοποίος James Dean. Στυλιστικά όλη η hispterism ιδεολογία βασίζεται πάνω στο dress code/style του James Dean.
Ιστορικά αναδύεται σταδιακά μέσα από άλλα “κινήματα”.
Οι hippies (η λέξη προέρχεται απ’ το hipster) ξεκινούν στην Αμερική κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’60, ενώ ύστερα από την γενικότερη ηθική και σεξουαλική απελευθέρωση που έφεραν ιδεολογικά στο προσκήνιο, μεταμορφώνονται σε punk boys & girls που ακούν κυρίως Sex Pistols.
Έπειτα, έρχονται οι Grunge (Γκραντζ) το 1980. Ακούν εναλλακτική ροκ μουσική βλ. Cobain και ιδεολογικά αναπτύσσόνται στο Σιατλ της Αμερικής.
Στα 1990 έρχεται στην μουσική το Hip Hop, και αφότου διαρκέσει μια δεκαετία, έρχονται στο προσκήνιο μετά το millenium οι emo. Τα παιδιά με τα περίεργα μαλλιά, που χαρακώνονται και αγαπούν την σκακιέρα και τα Vans.
Μέχρι που το 2008 περίπου έρχεται ολοκληρωτικά το hipster για να καθιερωθεί σχεδόν από όλους, αποδεκτά ή μη, θελημένα ή όχι. To πρώτο νεανίζον-εφηβικό hipster duet ήταν ο Εdward Cullen και η Bella Swan (Robert Pattinson – Kristen Stewart).
Οι περισσότεροι, ενδυματολογικά τουλάχιστον, φέρουν κάποια στοιχεία hipster στις ηλικιακές ομάδες από 18-35, μόνο που δεν είναι όλοι τους hipster. Μπορεί ο κλαρινογαμπρός να φοράει μεγάλα κυκλικά γυαλιά τύπου Tom Ford με ένα αψογο χτισμένο στήθος κι ένα φωσφοριζέ βε (V) μπλουζάκι, αυτό δεν τον κάνει hipster. Ούτε η γκόμενα που κάνει την barwoman είναι hipster με το ντεκαπαρισμένο μαλλί, επειδή έχει κουμπώσει μέχρι τον λαιμό το πουκάμισο.
Ο hipster έχει πάντα περιποιημένο μαλλί και ας φαίνεται ατημέλητο. Αγαπάει τα χρώματα και τα prints στα ρούχα και τα παπούτσια. Τα παντελόνια θα είναι σχεδόν όλα σε στενή γραμμή, θα λατρέψει οτιδήποτε είναι παλιακό ή vintage. Πρότυπά του θα είναι αστέρες του 50 κι έπειτα, θα έχει γένια και ίσως κάποια συμβολικά ταττουάζ. Συνήθως φοράει μεγάλα γυαλιά με διαφανή φακό κι ας μην έχει κάποιο πρόβλημα όρασης, ενώ θα τον δεις να κυκλοφορεί με mp3 και ποδήλατο. Πάντα θα έχει να σου πει κάτι σωστό, γιατί διαβάζει. Αγαπάει το old & vintage και θα σε ενημερώνει συνεχώς για πράγματα, που δεν είχες ιδέα. Είναι ψαγμένος, γιατί του αρέσει να ξέρει πριν το μάθουν οι άλλοι. Ο hipster είναι γενικά σνομπ, υπερόπτης και δεν ανήκει στο πλήθος. Έχει κοινωνικές επαφές, ζει μέσα στην μάζα, αλλά απεχθάνεται να γίνεται μέρος της. Αυτός είναι ο hipster του 2013:
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Οσα παίρνει ο άνεμος
Ο Κυριάκος πάει για… χίπστερ
Τετάρτη, Ιούλιος 18, 2018 – 16:42
❱❱ Ο πρόεδρος της Ν.Δ. εμφανίστηκε με μουσάκι τριών ημερών, υιοθετώντας ένα πιο trendy look
Από τη
Βίβιαν Μπενέκου
Βίβιαν Μπενέκου
Τι έγινε, βρε παιδιά; Με γελούν τα μάτια μου; Ο Κυριάκος Μητσοτάκης άλλαξε look, έγινε πιο trendy και πάει ολοταχώς για χίπστερ;
Οπως και να έχει, η εμφάνιση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας στη χθεσινή συνάντησή του με τη Συντονιστική Επιτροπή των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων έκανε πολλούς από τους παρευρισκομένους να γουρλώσουν τα μάτια!
Τσακώθηκε, καταπώς φαίνεται, ο Κυριάκος με τους αφρούς ξυρίσματος και τα ξυραφάκια, και μες στο κατακαλόκαιρο και την αφόρητη ζέστη εμφανίστηκε με γενάκι τριών ημερών, που έχουν υιοθετήσει και πολλοί αστέρες του σινεμά ή αστέρια της μουσικής σκηνής!
Το στοίχημα που βάζουν όλοι είναι αν ο πρόεδρος θα διατηρήσει το μούσι των τριών ημερών ή αν θα το μακρύνει κάνοντας την έκπληξη, μια και θα κυκλοφορεί σαν χίπστερ!
Πάντως, αν το διατηρήσει, μπορεί να ρωτήσει τον μουσάτο Βασίλη Οικονόμου για τυχόν μυστικά περιποίησης και τριμαρίσματος.
—-
Χωρίς τυπικότητες
❱❱ Στην εκκλησία της Αγίας Μαρίνας στη Βοιωτία συναντήθηκε ο περιφερειάρχης Κώστας Μπακογιάννης (φωτό) με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο.
Μάλιστα, ο Αρχιεπίσκοπος δεν φορούσε την επίσημη αμφίεσή του, καθώς η ζέστη ήταν ανυπόφορη.
Ο περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας γνωστοποίησε τη συνάντησή τους με μια δημοσίευσή του στο facebook, στην οποία έγραψε:
«Συναντήσεις, πραγματικές ανάσες, που όταν γίνονται έξω από γραφεία και μακριά από τυπικότητες πολλές φορές είναι πιο ουσιαστικές. Στη Βοιωτία μας, της Αγίας Μαρίνας».
—-
Ενοχές – Χόρχε Μπουκάι
Για την ψυχολογία, οποιοσδήποτε τύπος αντίδρασης σ’ ένα ερέθισμα είναι συμπεριφορά, κι ακόμα και η απουσία αντίδρασης θεωρείται αντίδραση.
Όμως η ψυχολογία δεν προσπαθεί μόνο να προβλέψει τις αντιδράσεις, αλλά και να τις ερμηνεύσει, να τις διαλευκάνει και να μπορέσει να τις αναπαραγάγει για να δει τι υπάρχει πίσω απ’ την καθεμιά.
Από τα πολύπλοκα συναισθήματα το πρώτο είναι ο φόβος και το δεύτερο η ενοχή. Η ενοχή είναι ένα συναίσθημα δυσάρεστο, που έρχεται να υπενθυμίσει σε κάποιον ότι δεν είναι τέλειος, κι ότι καμιά φορά την πατάει, και το καταλαβαίνει.
Σε όλα τα παραδείγματα που μπορεί κανείς να φέρει για ανθρώπους που αισθάνονται ενοχές, υπάρχει κάτι κοινό: ένας άλλος άνθρωπος απέναντι στον οποίο νιώθουν ένοχοι. Είναι αλήθεια πως υπάρχουν και κάποιες ενοχές εσωτερικές και προσωπικές, όμως, σε γενικές γραμμές, οι ενοχές εμπλέκουν κάποιον άλλον.
Για μένα είναι κάποιος ένοχος, όταν μπορεί να αποφύγει το κακό, αλλά το αφήνει να συμβεί. Σε κάθε περίπτωση είναι υπεύθυνος, αλλά όχι ένοχος.
Για εμάς τους ψυχολόγους, η έννοια της ευθύνης δεν έχει να κάνει με το κατά πόσο θα μπορούσαμε ή δεν θα μπορούσαμε να πράξουμε αλλιώς. Ένα παράδειγμα: Περνάω δίπλα από κάποιον και τον πατάω. Αν το κάνω επίτηδες, με όλη μου τη δύναμη και με πρόθεση, θα είμαι, το δίχως άλλο, ένοχος για την πράξη μου. Αν, όμως, τον πατήσω άθελά μου, σε μια στιγμή αφηρημάδας, τότε πια δεν μπορώ να θεωρηθώ ένοχος, καίτοι θα παραμένω υπεύθυνος.
Η ενοχή είναι μια έννοια βαρύτερη από την ευθύνη, γιατί ο ένοχος θα μπορούσε να έχει κάνει κι αλλιώς, εντούτοις επέλεξε να κάνει κάτι βλαπτικό για τον άλλον.
Η ενοχή είναι το δυσάρεστο συναίσθημα της αυτοκατηγορίας. Είναι το δάχτυλο με το οποίο δείχνω εμένα τον ίδιο, γιατί υπάρχει κάποιος που υποφέρει εξαιτίας αυτού που εγώ κάνω, έκανα, ή άφησα να γίνει.
…Υπάρχουν θέματα κυρίως στις σχέσεις μεταξύ γονιών και παιδιών. Στη δυτική αστική κουλτούρα είναι πολύ συχνό φαινόμενο οι ενοχές να δηλητηριάζουν τις σχέσεις μας με τους γονείς μας, ειδικά όταν αυτοί γερνάνε. Όλοι αισθανόμαστε ενοχές, για παράδειγμα που δεν επισκεπτόμαστε τους γονείς μας τόσο συχνά όσο το ζητάνε, ή βάζουμε τη μητέρα μας σε οίκο ευγηρίας, θέτοντας ενίοτε αυστηρά όρια στις απαιτήσεις της. Για ποιο λόγο, να νιώθουμε θυμό, αν παραδεχόμαστε πως τους αγαπάμε και τους είμαστε ευγνώμονες;
Πρώτο και κύριο, γιατί δεν τους το συγχωρώ που γέρασαν. Μ’ ενοχλεί αφάνταστα που δεν είναι νέοι, μου δημιουργεί προβλήματα που δεν μπορούν να μετακινηθούν χρησιμοποιώντας ως δικαιολογία τους φόβους τους, με τρομάζει το ότι γέρασαν, μ’ ενοχλεί πάρα πολύ η κατάπτωσή τους, δεν το αντέχω που δεν μπορούν να τα καταφέρουν μόνοι τους, και μ’ εκνευρίζει που πρέπει να τους αναλάβω εγώ τώρα που έχουν καταπέσει. Όλα με ενοχλούν και η κατάσταση με εξοργίζει!
Τι να κάνω όμως; Να θυμώσω μαζί τους γι’ αυτό; Δεν μπορώ. Τι να κάνω με όλη αυτή την ενέργεια που είναι εγκλωβισμένη στο συναίσθημα; Υπερασπίζομαι τον θυμό μου. Τον στρέφω εναντίον μου. Τον εκτονώνω πάνω μου. Κι ανάμεσα στις συνέπειες, εμφανίζονται και οι ενοχές.
Μ’ εκνευρίζει που δεν είναι πια η μάνα που είχα. Ή που συνειδητοποιώ ότι δεν είμαι πια παιδί…
Που αποδεικνύεται ότι πέρασε ο καιρός τους. Κι εμείς θ’ απομείνουμε μόνοι, χωρίς αυτούς. Όμως τι να κάνω μ’ αυτόν τον θυμό που είναι παρών, κατανοητός, αλλά σχεδόν άδικος; Έχω ενοχές.
Υπάρχουν τρεις βασικοί τρόποι με τους οποίους μπορούμε να αντιστρέψουμε τον θυμό και να επιτεθούμε στον εαυτό μας, αντί να τον αφήσουμε να ξεσπάσει πάνω στον άλλον. Ο ένας είναι οι ενοχές, ο δεύτερος είναι η κατάθλιψη και ο τρίτος οι ψυχοσωματικές ασθένειες.
Σε πολλές ψυχοσωματικές ασθένειες, όταν ο γιατρός αρχίζει να ψάχνει, ανακαλύπτει ένα ψυχολογικό στοιχείο: ο ασθενής κρύβει μέσα του κάποια πικρία που ποτέ δεν μπόρεσε να εκφράσει, γιατί την κατατάσσει στα «αρνητικά» συναισθήματα.
Τέλος ας τολμήσουμε ν’ αποδεχθούμε οριστικά την ιδιοκτησία των συναισθημάτων μας. Κανένας δεν μπορεί να σε κάνει να νιώσεις τίποτα. Εσύ είσαι που αισθάνεσαι ή δεν αισθάνεσαι κάτι, και δεν μπορείς να κάνεις κανέναν να αισθανθεί τίποτα. Δεν έχεις τόση δύναμη..
_______________________
~ Aποσπάσματα από το βιβλίο «Από την αυτοεκτίμηση στον εγωϊσμό» του Χόρχε Μπουκάι – εκδ. opera
Αντικλείδι , https://antikleidi.com
Επιτραπέζιο σταφύλι: Στο «0,80» ευρώ το κιλό – Ιδιώτες εξαγωγείς “παίζουν μπάλα” μόνοι τους
Η μισή παραγωγή από πέρυσι και κατά 20% αυξημένη η τιμή παραγωγού είναι οι πρώτες εκτιμήσεις για το επιτραπέζιο σταφύλι της Κρήτης, που ξεκίνησε να κόβεται με μια μέση τιμή που φτάνει γύρω στο 0,80 ευρώ το κιλό, με τις συνεταιριστικές οργανώσεις να απέχουν ολοκληρωτικά και τους ιδιώτες εξαγωγείς να “παίζουν μπάλα” μόνοι τους, έχοντας ήδη αναπτύξει συνεργασίες και με την Κόρινθο.
Το λιγοστό σταφύλι για να το πάρουν το πληρώνουν καλύτερα από πέρυσι. Επειδή όμως δε θα φτάσει για να μπορέσουν να καλύψουν τις ανάγκες των πελατών τους στο εξωτερικό, σίγουρα θα χρειαστούν σταφύλια και από την Πελοπόννησο.
Η μείωση της παραγωγής συνδυάζεται ταυτόχρονα με τη βελτίωση της ποιότητας συγκριτικά με την περυσινή χρονιά, σε ό,τι αφορά το επιτραπέζιο σταφύλι της Κρήτης. Όσοι παραγωγοί δεν έχουν νερό φέτος, δε θα βγάλουν καθόλου επιτραπέζιο. Και σταφιδάμπελα και οινάμπελα εμφανίζουν μια μείωση που φαίνεται πως ξεπερνάει το 80%, λόγω των καιρικών συνθηκών. Τα στοιχεία αυτά έδωσε στη “Νέα Κρήτη” χθες ο αντιπρόεδρος της Ομάδας Αμπελουργών Κρήτης Μύρων Χιλετζάκης.
«Ξεκίνησε επίσημα η εξαγωγή της σουλτανίνας από την προηγούμενη Δευτέρα. Μια μέση τιμή παραγωγού είναι τα 80 λεπτά το κιλό. Και όταν λέμε μέση τιμή, εννοούμε ότι οι τιμές παραγωγού που μας δίνουν οι έμποροι ξεκινούν από 60 λεπτά και φτάνουν μέχρι και το 1 ευρώ το κιλό. Πρόκειται δε για τιμές αυξημένες από πέρυσι σε ένα ποσοστό που φτάνει το 20%», είπε στη “Νέα Κρήτη” ο αντιπρόεδρος της Ομάδας Αμπελουργών Κρήτης Μύρων Χιλετζάκης.
Όπως μας ενημέρωσε εξάλλου, η εξαγωγική διαδικασία επί του παρόντος αφορά στις περιοχές Προφήτης Ηλίας, Αρχάνες και Μεσαρά.
«Όσοι είχαν νερό, έχουν καλή ποιότητα και καλό προϊόν. Όσοι δεν έχουν νερό, δε θα τρυγήσουν καθόλου σε ό,τι αφορά τα επιτραπέζια. Η παραγωγή είναι μειωμένη από πέρυσι σε ένα ποσοστό 50% και έχει να κάνει εξολοκλήρου με τα καιρικά φαινόμενα η μείωση αυτή. Εμείς θεωρούμε ότι μετά τις 20 του Αυγούστου θα είναι μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού τα αμπέλια που δε θα έχουν τρυγηθεί», ανέφερε χαρακτηριστικά ο συνδικαλιστής και πρόσθεσε ότι πρόκειται για μια υπερπρώιμη χρονιά.
«Οι αγορές δείχνουν ενδιαφέρον. Ο παραγωγός έχει δώσει μια από τις μεγαλύτερες μάχες των τελευταίων ετών λόγω της ξηρασίας για να μπορέσει να βγάλει ένα ποιοτικό σταφύλι. Οι εξαγωγείς βλέπουν τη μάχη που δίνει καθημερινά ο παραγωγός και νομίζω ότι και οι ίδιοι για τον λόγο αυτό έχουν αυξήσει τις τιμές κατά ένα 20% σε σχέση με πέρυσι. Ήδη για να μπορέσουν να καλύψουν τις ανάγκες του εξωτερικού, που είναι πάρα πολύ μεγάλες, έχουν καταφύγει και στην Πελοπόννησο, έτσι ώστε, όταν τελειώσει η συγκομιδή της Κρήτης, που φέτος θα τελειώσει νωρίς, θα προσφύγουν στην Πελοπόννησο και θα φέρουν πελοποννησιακά σταφύλια για να καλύψουν τις ανάγκες τους», σύμφωνα με όσα μας είπε ο αντιπρόεδρος της Ομάδας Αμπελουργών Κρήτης.
Στο μεταξύ, όπως μας ενημέρωσε ο ίδιος, «έγινε προ ημερών μια συνάντηση στις Αρχάνες, όπου συμμετείχαν ο Αγροτικός Σύλλογος Αρχανών, ο Αγροτικός Σύλλογος Προφήτη Ηλία και εγώ, εκπροσωπώντας την Ομάδα Αμπελουργών Κρήτης. Εκεί συζητήσαμε για τη σωστή και ομαλή διαδικασία της εξαγωγής του χονδρόρωγου επιτραπέζιου σταφυλιού Τόμσον, που είναι η ναυαρχίδα μας και το οποίο είναι το σταφύλι που φέρνει συνάλλαγμα στη χώρα μας, και οι εξαγωγές γίνονται προς την Αγγλία και τη Γερμανία. Είναι το σταφύλι που αυτή τη στιγμή έχει τη νούμερο 1 θέση στα ράφια στο εξωτερικό, αλλά χρειαζόμαστε τεράστια στήριξη από την Πολιτεία για να μπορέσουμε να παραμείνουμε στο επάγγελμα. Πραγματικά έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, και αυτό μας το επιβεβαιώνουν και οι μεγάλοι εξαγωγείς που συζητάμε μαζί τους».
Σε ό,τι αφορά τη σταφίδα και τα οινοστάφυλα, ο ίδιος είπε ότι «τα σταφιδάμπελα και τα οινάμπελα έχουν πάθει τα μεγαλύτερα πλήγματα, γιατί τυγχάνει και τα δύο να είναι ξηρικά. Οι ποσότητες είναι μειωμένες κατά 80% και πραγματικά περνάει μια σκληρή χρονιά ο αμπελουργός που είναι σταφιδοπαραγωγός και οινοπαραγωγός».
The Guardian
Η τελειομανία βλάπτει σοβαρά την υγεία
Ο Τομ Νίκολ είναι διδακτορικός φοιτητής ηλικίας 25 ετών, ο οποίος κάποια στιγμή άρχισε να δυσκολεύεται να κοιμηθεί και ένιωθε διαρκώς κουρασμένος. Παρότι έπινε νερό και έτρωγε σε συγκεκριμένες (πάντα τις ίδιες) ώρες, απέφευγε την κατανάλωση καφεΐνης και έκλεινε τις οθόνες όλων των φορητών συσκευών του στις 9 το βράδυ. Καθώς, όμως, περιέγραφε το καθημερινό του τελετουργικό στη σύμβουλό του μετά από ακόμα μία άυπνη νύχτα, εκείνη τον διέκοψε για να τον ενημερώσει πως πάσχει από τελειομανία. «Δεν είμαι τόσο ικανός ώστε να είμαι τελειομανής», απάντησε, αμέσως, εκείνος. Σήμερα, ωστόσο, αναγνωρίζει, μιλώντας στον Guardian, πως επρόκειτο για μία από τις πιο χαρακτηριστικές απαντήσεις που θα μπορούσε να δώσει κάποιος που πάσχει από τελειομανία.
«Η τελειομανία μπορεί να επηρεάσει ανθρώπους όλων των ηλικιών και με διαφορετικούς τρόπους ζωής αλλά παρατηρείται όλο και συχνότερα μεταξύ των φοιτητών. Πρόσφατη μελέτη στην οποία συμμετείχαν 40.000 φοιτητές από πανεπιστήμια της Βρετανίας, των ΗΠΑ και του Καναδά, αποκάλυψε ότι τα άτομα που αισθάνονται πως πρέπει να είναι τέλεια ώστε να είναι και αποδεκτά, αυξήθηκαν κατά 33%, από το 1989», επισημαίνει η βρετανική εφημερίδα, με τον επικεφαλής συντάκτη της έκθεσης Τόμας Κάραν, από το πανεπιστήμιο του Μπαθ να προειδοποιεί για μια «αφανή επιδημία τελειομανίας».
Αφανής επιδημία γιατί η τελειομανία είναι περισσότερο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας των ανθρώπων, παρά μια ψυχική πάθηση. Ούτε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει δώσει μια ακριβή διάγνωση για την τελειομανία ενώ δεν συμπεριλαμβάνεται ούτε στο διαγνωστικό και στατιστικό εγχειρίδιο ψυχικών διαταραχών της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας. Πολύ συχνά, ωστόσο, όλοι όσοι υποφέρουν από αυτήν την σχεδόν πάθηση, θεωρούν πως απλά έχουν ιδιαίτερα υψηλούς στόχους ενώ στην πραγματικότητα η τελειομανία σχετίζεται με πλήθος διαταραχών όπως το υπερβολικό άγχος, η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (OCD) και η κατάθλιψη και μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στην αυτοκτονία. Σύμφωνα με την ψυχολόγο Λίντα Μπλερ, ένας καλός τρόπος για να ξεπεράσουμε τη νοσηρή, όπως αποδεικνύεται, επιδίωξη της τελειότητας είναι το αποκαλούμενο «τεστ του καλύτερου φίλου», που έγκειται στο να δίνουμε στον εαυτό μας τις συμβουλές που θα δίναμε και σε έναν φίλο μας.
Η αύξηση των ανθρώπων που υποφέρουν από τελειομανία οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην επέλαση του νεοφιλελευθερισμού, υποστηρίζουν κάποιο
