Εταίρες και Πόρνες στην Εξουσία, στον αρχαίο ελληνικό κόσμο

by antiklidi

 ΦΡΥΝΗ 

Εξουσία πνευματική και καλλιτεχνική κυρίως άσκησε η θεωρούμενη πιο όμορφη απ’ όλες τις εταίρες, η Φρύνη. Είχε μάλιστα λένε τέτοια σωματικά χαρίσματα, ώστε κάποια στιγμή θεωρήθηκε από τους συμπατριώτες της ότι δεν ήταν μια κοινή θνητή, αλλά η ίδια η θεά Αφροδίτη!
Φυσικά, έγινε πολύ διάσημη και αξιόλογη εταίρα στην Αθήνα. Ήταν όμως πάρα πολύ φιλοχρήματη, γι’ αυτό πολλοί την παρομοίαζαν με τη Χάρυβδη, που καταβρόχθιζε τα σκάφη και τα πληρώματα τους – έτσι, έλεγαν, καταβρόχθιζε η Φρύνη τα χρήματα των εραστών της.
Υπήρξε ερωμένη του Πραξιτέλη, του μεγάλου γλύπτη, τα σημαντικότερα έργα του οποίου οφείλονται στη Φρύνη. Ήταν αυτή που τον ενέπνεε, καθώς δεν υπήρχε όμοια της στην ομορφιά του προσώπου και στην εκπληκτική αρμονία του σώματος.
Λέγεται ότι ο Πραξιτέλης δοξάστηκε χάρη στη μοναδική ομορφιά της Φρύνης και ότι η Φρύνη πέτυχε τόσους ερωτικούς θριάμβους (που την έκαναν πάμπλουτη) χάρη στον Πραξιτέλη. Ασκούσε δε τέτοια εξουσία πάνω του, ώστε εικάζεται πως χωρίς αυτήν ο Πραξιτέλης δεν θα είχε φτάσει ποτέ την τέχνη του στα ύψη όπου την έφτασε.
Είχε μάλιστα τόσο πολλά χρήματα, ώστε ήθελε να ανοικοδομήσει τα ερειπωμένα τείχη των Θηβών αποκλειστικά από τη δική της περιουσία, με τον όρο να υπάρξει επιγραφή που να λέει: –Αλέξανδρος μεν κατέστρεψεν, ανέστησε δε Φρύνη η εταίρα». Κάτι τέτοιο όμως οι Θηβαίοι δεν το δέχτηκαν κι έτσι η Φρύνη δεν προχώρησε στο σχέδιό της.
Ενδεικτικό της σπάνιας ψυχολογικής εξουσίας που ασκούσε, όχι μόνον πάνω στους καλλιτέχνες (που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι απέναντι στο ωραίο), αλλά σε μεγάλα πλήθη λαού, είναι το περιστατικό που συνέβη σε κάποια γιορτή των Ελευσινίων και Ποσειδωνίων στην Ελευσίνα.
Όταν λοιπόν το πλήθος είχε κατακλύσει την παραλία της Ελευσίνας και οι γιορτές είχαν αρχίσει με κάθε μεγαλοπρέπεια, η Φρύνη έβγαλε τα ρούχα της, έλυσε τα μαλλιά της και προχώρησε τελείως γυμνή μέσα στη θάλασσα.
Το πλήθος την επευφημούσε με αλαλαγμούς ενθουσιασμού, οι οποίοι γρήγορα μετατράπηκαν σε ιερή έκσταση, καθώς άρχιζαν να φωνάζουν ότι πρόκειται για την Αφροδίτη και όχι για κάποια θνητή. Μάλιστα γονάτισαν για να αποτίσουν φόρο τιμής στη θεά, μέσα σε κλίμα θεϊκής και ερωτικής φρενίτιδας.
Η φήμη μάλιστα ότι δεν ήταν θνητή, αλλά θεά είχε διαδοθεί τόσο, ώστε αυτή την έσωσε σε μελλοντικό δικαστήριο που έγινε εις βάρος της, κατηγορούμενη για ασέβεια (όπως η Ασπασία και πολλοί άλλοι). Όλο το συντηρητικό δικαστήριο ήταν εναντίον της, μέχρι που ο δικηγόρος της μεταχειρίστηκε το επιχείρημα ότι οποιαδήποτε καταδικαστική απόφαση θα προκαλέσει τη μήνη των θεών, αφού θα τολμήσουν οι θνητοί να καταδικάσουν μια θεά!
Για να τους πείσει μάλιστα, την οδήγησε στο πιο εμφανές σημείο της Ηλιαίας (ανώτατου δικαστηρίου της εποχής) και ξέσκισε τα ρούχα της για να δουν όλοι ότι το λαμπρό κάλλος της ήταν τόσο τέλειο, ώστε δεν μπορούσε παρά να είναι θεϊκό. Έτσι, η Φρύνη αθωώθηκε. Η σαρκική εξουσία πολλές φορές αποδεικνύεται δυνατότερη από οποιαδήποτε άλλη, πολιτική ή δικαστική…
Για το τέλος της ζωής της δεν έχουμε στοιχεία, το μόνο γνωστό είναι ότι εξακολούθησε να είναι εταίρα, μέχρι τα γεράματά της.

Η απαγορευμένη ιστορία της Ελλάδας / Συλλογικό έργο
Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Η Τιτάν και το στίγμα της χώρας 

H απόφαση της Τιτάν να μεταφέρει την έδρα της στο Βέλγιο κατά πρότυπα άλλων εξωστρεφών εταιρειών, π.χ. Βιοχάλκο, Τρία Εψιλον, λέει πολλά για την Ελλάδα και για το πιθανό μέλλον της.

Η Τιτάν και το στίγμα της χώρας

Καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα, λέει ο θυμόσοφος λαός και έχει δίκιο.
Αν κανείς ρωτούσε ξενιτεμένους Ελληνες,  π.χ. επιχειρηματίες, φοιτητές, διαμέσου της κρίσης για την εικόνα της χώρας στις χώρες που ζούσαν, το πιθανότερο είναι να τους άκουγες να σου λένε κάτι δυσάρεστο.
Φυσικά, εξαρτάται από την χώρα στην οποία ζούσαν.
Αλλιώς τους αντιμετώπιζαν στις ΗΠΑ, αλλιώς στη Γερμανία κι αλλιώς στη Σκανδιναβία.
Όμως, το στερεότυπο του τεμπέλη ή/και χρεοκοπημένου Ελληνα που υποτίθεται οι χώρες τους χρηματοδοτούσαν άτοκα ήταν αρκετά διαδεδομένο όσο η Ελλάδα ήταν αρνητικός πρωταγωνιστής στα πρωτοσέλιδα του Διεθνούς  Τύπου.
Εγχώριες επιχειρήσεις που διεκδικούσαν έργα, συμβόλαια  στο εξωτερικό προσπαθούσαν στο μέτρο του δυνατού να αποφύγουν αναφορές στην Ελλάδα και γενικότερα να κρατήσουν αποστάσεις γιατί γνώριζαν πως θα τους κόστιζε.    
Σήμερα, τα πράγματα είναι καλύτερα.
Η αρνητική εικόνα αμβλύνεται ολοένα και περισσότερο όσο περνάει ο καιρός και η Ελλάδα δεν δίνει αφορμές για αρνητικά σχόλια.
Παρ’ όλα αυτά τα αποτυπώματα της κρίσης στη φήμη της χώρας  και γενικότερα στην εθνική οικονομία παραμένουν.
Η χθεσινή  ανακοίνωση της τσιμεντοβιομηχανίας Τιτάν   που μεταφέρει την φορολογική έδρα της στο Βέλγιο και την διοικητική της έδρα στην Κύπρο μιλάει από μόνη της
Από τις μεγάλες, γνωστές εξωστρεφείς εταιρείες που ακολούθησαν τον ίδιο δρόμο ξεχωρίζουν η Βιοχάλκο που έχει μεγάλο μέρος της παραγωγής στην Ελλάδα  και είναι εξαγωγική και η πολυεθνική Τρία Εψιλον.  
Η αποχώρηση της Τιτάν  συνιστά δυσάρεστη είδηση και εξέλιξη για την εθνική οικονομία, παρότι δεν αλλάζει κάτι με τις δραστηριότητές της στην Ελλάδα σύμφωνα με την σχετική ανακοίνωσή, και το Χρηματιστήριο Αθηνών.
Δεν θα σταθούμε στα επιμέρους στοιχεία, π.χ. το φορολογικό βάρος αφού οι διαφορές μεταξύ Ελλάδας και Βελγίου, δεν είναι μεγάλες ή το χρηματοδοτικό κόστος που είναι πιο σημαντικό.
Η Τιτάν  εκτιμάται πως δανείζεται με επιτόκιο 1% τουλάχιστον υψηλότερο για διάστημα 5-7 χρόνων απ’ αυτό που θα πλήρωνε αν ήταν βελγική εταιρεία.
Η επιτοκιακή διαφορά εκτοξεύεται σε δύσκολες περιόδους.
Υπενθυμίζεται ότι η Τιτάν  αναγκάσθηκε να πληρώσει κουπόνι 8% και άνω σε ομόλογο που εξέδωσε κατά την διάρκεια  της μνημονιακής περιόδου όταν ομοειδείς εταιρείες του Βελγίου εκτιμάται πως πλήρωναν συγκριτικά 6 ποσοστιαίες μονάδες λιγότερο.  
Προφανώς, το κόστος χρηματοδότησης είναι σημαντικός παράγοντας.
Όμως, δεν είναι ο μόνος.
Μια προσεκτική  ανάγνωση της ανακοίνωσης της τσιμεντοβιομηχανίας «προδίδει» πόσο πολύ θέλει να  μην συνδέεται με το brand name Ελλάδα.  
Γι’ αυτό αφενός μεταφέρει την φορολογική έδρα της επιχείρησης  στο Βέλγιο και αφετέρου την διοικητική της έδρα στην Κύπρο.   
Η εταιρεία θα μπορούσε να αφήσει την διοικητική έδρα στην Αθήνα αλλά δεν το έκανε.
Ο λόγος είναι προφανής.
Αν η φορολογική έδρα ήταν στο Βέλγιο και η διοικητική στην Αθήνα, πολλοί θα εκλάμβαναν την εταιρεία ως ελληνική και δεν το θέλει.
Κάτι σαν στίγμα.
Αφήσαμε ίσως το πιο δυσάρεστο για το τέλος.
Η μεταφορά της έδρας μιας τέτοιας εταιρείας που έχει ρίζες 100 και πλέον χρόνων στην Ελλάδα   στο εξωτερικό έχει γίνει μετά από ενδελεχή μελέτη όλων των παραμέτρων και προβολών στο μέλλον.
Επειδή η μεταφορά έδρας είναι μακροπρόθεσμη κίνηση έχουν εκτιμηθεί και ληφθεί υπόψη οι μακροπρόθεσμες  προοπτικές της ελληνικής οικονομίας.
Και προφανώς οι της Τιτάν  εκτίμησαν πως οι μακροπρόθεσμες προοπτικές της Ελλάδας δεν είναι ιδανικές.
Ασφαλώς όλοι μπορεί να κάνουν λάθη στις εκτιμήσεις τους.
Όταν όμως αυτές τις εκτιμήσεις κάνουν άτομα που ξέρουν πολύ καλά την ελληνική οικονομία, αυτό είναι ανησυχητικό.
Ηχούν καμπανάκι κατά την ταπεινή μας άποψη.

λυμένα μεν άλυτα δε  !!!!
 Το πρόβλημα των Συρακουσών – Ακολουθία χαλαζιού
Ένα σκληρό πρόβλημα και η δεσποτεία του ενός! 
“Η απόλυτη ισότητα οδηγεί στην δεσποτεία του ενός.”
Μοντεσκιέ

Στις 6 Ιουλίου 1910, γεννήθηκε ο Γερμανός μαθηματικός Lothar Collatz.
To 1937 διατύπωσε μια εικασία που παραμένει άλυτη. Το πρόβλημα των Συρακουσών. Ένα κατά βάση απλό στην διατύπωση ερώτημα που όμως αποδείχτηκε πολύ δύσκολο να απαντηθεί. Ο καθένας μπορεί να το τσεκάρει χρησιμοποιώντας μολύβι και χαρτί ή ακόμα και ένα απλό υπολογιστή τσέπης. Είναι τόσο απλό στην διατύπωση εξαιρετικά δύσκολο όμως να αποδειχθεί.
 Το είδος του προβλήματος που νομίζουμε ότι γνωρίζουμε την απάντηση αλλά δεν μπορούμε να το αποδείξουμε.
Σκεφτείτε έναν θετικό ακέραιο αριθμό ,όποιον εσείς θέλετε.
Ακολουθείστε τώρα την εξής διαδικασία.

-Αν ο αριθμός είναι άρτιος (ζυγός),διαιρέστε τον με το 2.
-Αν ο αριθμός είναι περιττός (μονός), πολλαπλασιάστε τον με το 3 και προσθέστε το 1.
Επαναλάβετε την διαδικασία. Παρατηρείστε το αποτέλεσμα.
Εγώ σκέφτηκα το 11.Είναι περιττός, άρα πολλαπλασιάζω με 3 και προσθέτω 1,ο επόμενος αριθμός είναι 3×11+1=34,ο 34 τώρα είναι άρτιος άρα διαιρώ με το 2 και έχω αποτέλεσμα 17.Είναι περιττός και συνεχίζω τριπλασιάζοντας και προσθέτοντας την μονάδα,3×17+1=52. Συνεχίζω την ιδία διαδικασία και οι αριθμοί που προκύπτουν είναι 26,13,40,20,10,5,16,8,4,2,1.
Από το σημείο αυτό και μετά έχουμε την επαναλαμβανόμενη ακολουθία 4,2,1,4,2,1,4,2,1…..
Όταν φτάσουμε στο 1 διαδικασία τερματίζεται.

Το πρόβλημα τέθηκε το 1937 από τον μαθηματικό Lothar Collatz, ο όποιος αναρωτήθηκε:
«Θα καταλήγουμε πάντα στο 1, από όποιον αριθμό και αν ξεκινήσουμε;».
Ύστερα από 80 χρόνια ακόμα δεν γνωρίζουμε την απάντηση.
L.Collatz (1910–1990)
Το πρόβλημα έχει πολλά ονόματα, εικασία 3n+1, εικασία Ούλαμ από τον Στάνιλσλαβ Ούλαμ (Stanislaw Ulam), πρόβλημα Κακουτάνι από τον Σιζούο Κακουτάνι (Shizuo Kakutani), εικασία Θουέιτς από τον Μπράιν Θουέιτς (Bryan Thwaites), αλγόριθμος του Χάσε από τον Χέλμουτ Χάσε (Helmut Hasse), ή πρόβλημα των Συρακουσών.
Η ακολουθία των αριθμών που εμπλέκονται αναφέρεται ως ακολουθία χαλαζιού (επειδή οι τιμές συνήθως υπόκεινται σε πολλαπλές καταβάσεις και αναβάσεις σαν τους κόκκους του χαλαζιού σε ένα σύννεφο, είτε ως θαυμαστοί αριθμοί.
Οι μαθηματικοί ερευνητές εικάζουν ότι η απάντηση στο ερώτημα είναι καταφατική. Με την χρήση υπερ-υπολογιστών κατόρθωσαν να δείξουν ότι όλοι οι αριθμοί μέχρι τον 18*2^60 τελικά καταλήγουν στο 1.
Την δεκαετία του 60,ο μαθηματικός Σιζούο Κακκουτάνι, διέδωσε το πρόβλημα στο πανεπιστήμιο του Γειλ. Ε λοιπόν, για περισσότερο από έναν μήνα όλοι οι θεράποντες των μαθηματικών στο Γέιλ ,καθηγητές, προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές δούλευαν στο πρόβλημα, χωρίς ωστόσο να σημειώσουν κάποια πρόοδο.
Παρόμοιο φαινόμενο σημειώθηκε και στο πανεπιστήμιο του Σικάγο. Αφού κυκλοφόρησε το ανέκδοτο ότι όλη η ιστορία δεν ήταν παρά ένα μυστικό σχέδιο των Σοβιετικών για να καθυστερήσει η μαθηματική ερεύνα στις Η.Π.Α.
Ο θρυλικός Ούγγρος μαθηματικός Πωλ Έρντος επικήρυξε το πρόβλημα για 500 δολάρια, χωρίς επίσης να σημειωθεί κάποιο αποτέλεσμα.