Και το όνομα αυτής Έρικα Νικολέτα να ζήσει με ευτυχία!!!
ΚΙ ΑΥΤΌ ΘΑ ΠΕΡΆΣΕΙ (OSHO)
20 Oct Κι αυτό θα περάσει (OSHO)
Ένας βασιλιάς ζήτησε από τους σοφούς του στην αυλή, «Φτιάχνω ένα πολύ όμορφο δαχτυλίδι για τον εαυτό μου. Έχω ένα από τα καλύτερα διαμάντια που υπάρχουν. Θέλω να κρύψω μέσα στο δαχτυλίδι κάποιο μήνυμα που ίσως να με βοηθήσει σε κάποια στιγμή απόλυτης απελπισίας. Πρέπει να είναι πολύ μικρό για να μπορεί να παραμείνει κρυμμένο κάτω από το διαμάντι στο δαχτυλίδι».
Ήταν όλοι τους σοφοί άνθρωποι, ήταν όλοι τους σπουδαίοι λόγιοι· θα μπορούσαν να γράψουν σπουδαίες πραγματείες. Αλλά να του δώσουν ένα μήνυμα όχι μεγαλύτερο από δυο τρεις λέξεις το οποίο θα τον βοηθούσε σε στιγμές απόλυτης απελπισίας… Σκέφτηκαν, έψαξαν στα βιβλία τους, αλλά δεν μπορούσαν να βρουν τίποτε.
Ο βασιλιάς είχε ένα γέρο υπηρέτη ο οποίος ήταν σχεδόν σαν πατέρας του -είχε υπάρξει υπηρέτης του πατέρα του. Η μητέρα του βασιλιά είχε πεθάνει νωρίς και αυτός ο υπηρέτης τον είχε φροντίσει, κι έτσι δεν του φέρονταν σαν υπηρέτη. Ο βασιλιάς έτρεφε τεράστιο σεβασμό για εκείνον. Ο γέρος είπε, «Δεν είμαι σοφός, δεν έχω γνώσεις, δεν είμαι λόγιοςˑ όμως ξέρω το μήνυμα – επειδή υπάρχει μόνο ένα μήνυμα. Και αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να σου το δώσουν· μπορεί να δοθεί μόνο από έναν μυστικιστή, από έναν άνθρωπο που έχει συνειδητοποιήσει τον εαυτό του. Στα τόσα χρόνια που έχω ζήσει στο παλάτι έχω συναντήσει κάθε λογής ανθρώπους, και κάποτε, συνάντησα ένα μυστικιστή. Ήταν καλεσμένος του πατέρα σου κι εγώ μπήκα στην υπηρεσία του. Όταν θα έφευγε, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για τις υπηρεσίες μου, μου έδωσε αυτό το μήνυμα» – και ο γέρος το έγραψε σε ένα μικρό κομμάτι χαρτί. Το δίπλωσε και είπε στον βασιλιά, «Μην το διαβάσεις, απλά κράτησέ το κρυμμένο μέσα στο δαχτυλίδι. Να το ανοίξεις μόνο όταν όλα τα άλλα έχουν αποτύχει, όταν δεν υπάρχει διέξοδος».
Αυτή η στιγμή ήρθε σύντομα. Η χώρα δέχθηκε εισβολή και ο βασιλιάς έχασε το βασίλειό του. Το είχε σκάσει με το άλογό του για να σωθεί και τα άλογα του εχθρού τον ακολουθούσαν. Ήταν μόνος τουˑ εκείνοι ήταν πολλοί. Έφτασε σε ένα μέρος όπου το μονοπάτι σταματούσε, κατέληγε σε αδιέξοδο· υπήρχε μόνο ένας γκρεμός και μια βαθιά κοιλάδα· αν έπεφτε θα ήταν νεκρός. Δεν μπορούσε να γυρίσει πίσω, ήταν ο εχθρός εκεί και μπορούσε να ακούσει τους ήχους των οπλών των αλόγων. Δεν μπορούσε να προχωρήσει μπροστά, και δεν υπήρχε άλλος δρόμος…
Ξαφνικά θυμήθηκε το δαχτυλίδι. Το άνοιξε, έβγαλε το χαρτί, και υπήρχε ένα μικρό μήνυμα τεράστιας αξίας: Απλά έλεγε, «Και αυτό θα περάσει». Μια μεγάλη σιωπή τον τύλιξε καθώς διάβαζε τη φράση, «Και αυτό θα περάσει».
Και πέρασε.
Όλα περνάνε· τίποτε δεν μένει σε αυτόν τον κόσμο. Οι εχθροί που τον ακολουθούσαν θα πρέπει να χάθηκαν στο δάσος, θα πρέπει να πήραν διαφορετικό μονοπάτι· ο ήχος από τις οπλές των αλόγων τους χάθηκε, σιγά σιγά, και δεν τους άκουγε πια.
Ο βασιλιάς ένιωσε τεράστια ευγνωμοσύνη για τον υπηρέτη και τον άγνωστο μυστικιστή. Αυτές οι λέξεις αποδείχθηκαν θαυματουργές. Δίπλωσε το χαρτί, το έβαλε πίσω στο δαχτυλίδι, συγκέντρωσε τα στρατεύματά του και ξανά ανέκτησε το βασίλειό του. Και την ημέρα που έμπαινε στην πρωτεύουσα, νικητής, έγινε μια μεγάλη γιορτή σε όλη την πρωτεύουσα. Μουσική, χορός – ένιωθε πολύ περήφανος για τον εαυτό του.
Ο ηλικιωμένος άνδρας ήταν εκεί, και περπατούσε δίπλα στο άρμα του. Είπε στον βασιλιά, «Και αυτή η στιγμή είναι κατάλληλη: κοίταξε ξανά το μήνυμα».
Ο βασιλιάς είπε, «Τι εννοείς; Τώρα είμαι νικητής, οι άνθρωποι γιορτάζουν. Δεν είμαι σε απελπισία, δεν είμαι σε μια κατάσταση στην οποία δεν υπάρχει διέξοδος».
Ο ηλικιωμένος άνδρας είπε, «Άκου. Αυτό μου έχει πει ο άγιος: αυτό το μήνυμα δεν είναι μόνο για την απελπισία, είναι και για τη χαρά. Δεν είναι μόνο για όταν είσαι ηττημένος. είναι επίσης και για όταν είσαι νικητής – όχι μόνο για όταν είσαι ο τελευταίος, αλλά και για όταν είσαι ο πρώτος».
Και ο βασιλιάς άνοιξε το δαχτυλίδι, διάβασε το μήνυμα, «Και αυτό θα περάσει». Και ξαφνικά η ίδια γαλήνη, η ίδια σιωπή, ανάμεσα στα πλήθη, που χαίρονταν, γιόρταζαν, χόρευαν… όμως η περηφάνια, ο εγωισμός είχε φύγει.
Όλα περνάνε.
Ζήσε με τους δικούς σου όρους
Μία από τις πιο σημαντικές πνευματικές διδασκαλίες του
Ήταν όλοι τους σοφοί άνθρωποι, ήταν όλοι τους σπουδαίοι λόγιοι· θα μπορούσαν να γράψουν σπουδαίες πραγματείες. Αλλά να του δώσουν ένα μήνυμα όχι μεγαλύτερο από δυο τρεις λέξεις το οποίο θα τον βοηθούσε σε στιγμές απόλυτης απελπισίας… Σκέφτηκαν, έψαξαν στα βιβλία τους, αλλά δεν μπορούσαν να βρουν τίποτε.
Ο βασιλιάς είχε ένα γέρο υπηρέτη ο οποίος ήταν σχεδόν σαν πατέρας του -είχε υπάρξει υπηρέτης του πατέρα του. Η μητέρα του βασιλιά είχε πεθάνει νωρίς και αυτός ο υπηρέτης τον είχε φροντίσει, κι έτσι δεν του φέρονταν σαν υπηρέτη. Ο βασιλιάς έτρεφε τεράστιο σεβασμό για εκείνον. Ο γέρος είπε, «Δεν είμαι σοφός, δεν έχω γνώσεις, δεν είμαι λόγιοςˑ όμως ξέρω το μήνυμα – επειδή υπάρχει μόνο ένα μήνυμα. Και αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να σου το δώσουν· μπορεί να δοθεί μόνο από έναν μυστικιστή, από έναν άνθρωπο που έχει συνειδητοποιήσει τον εαυτό του. Στα τόσα χρόνια που έχω ζήσει στο παλάτι έχω συναντήσει κάθε λογής ανθρώπους, και κάποτε, συνάντησα ένα μυστικιστή. Ήταν καλεσμένος του πατέρα σου κι εγώ μπήκα στην υπηρεσία του. Όταν θα έφευγε, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για τις υπηρεσίες μου, μου έδωσε αυτό το μήνυμα» – και ο γέρος το έγραψε σε ένα μικρό κομμάτι χαρτί. Το δίπλωσε και είπε στον βασιλιά, «Μην το διαβάσεις, απλά κράτησέ το κρυμμένο μέσα στο δαχτυλίδι. Να το ανοίξεις μόνο όταν όλα τα άλλα έχουν αποτύχει, όταν δεν υπάρχει διέξοδος».
Αυτή η στιγμή ήρθε σύντομα. Η χώρα δέχθηκε εισβολή και ο βασιλιάς έχασε το βασίλειό του. Το είχε σκάσει με το άλογό του για να σωθεί και τα άλογα του εχθρού τον ακολουθούσαν. Ήταν μόνος τουˑ εκείνοι ήταν πολλοί. Έφτασε σε ένα μέρος όπου το μονοπάτι σταματούσε, κατέληγε σε αδιέξοδο· υπήρχε μόνο ένας γκρεμός και μια βαθιά κοιλάδα· αν έπεφτε θα ήταν νεκρός. Δεν μπορούσε να γυρίσει πίσω, ήταν ο εχθρός εκεί και μπορούσε να ακούσει τους ήχους των οπλών των αλόγων. Δεν μπορούσε να προχωρήσει μπροστά, και δεν υπήρχε άλλος δρόμος…
Ξαφνικά θυμήθηκε το δαχτυλίδι. Το άνοιξε, έβγαλε το χαρτί, και υπήρχε ένα μικρό μήνυμα τεράστιας αξίας: Απλά έλεγε, «Και αυτό θα περάσει». Μια μεγάλη σιωπή τον τύλιξε καθώς διάβαζε τη φράση, «Και αυτό θα περάσει».
Και πέρασε.
Όλα περνάνε· τίποτε δεν μένει σε αυτόν τον κόσμο. Οι εχθροί που τον ακολουθούσαν θα πρέπει να χάθηκαν στο δάσος, θα πρέπει να πήραν διαφορετικό μονοπάτι· ο ήχος από τις οπλές των αλόγων τους χάθηκε, σιγά σιγά, και δεν τους άκουγε πια.
Ο βασιλιάς ένιωσε τεράστια ευγνωμοσύνη για τον υπηρέτη και τον άγνωστο μυστικιστή. Αυτές οι λέξεις αποδείχθηκαν θαυματουργές. Δίπλωσε το χαρτί, το έβαλε πίσω στο δαχτυλίδι, συγκέντρωσε τα στρατεύματά του και ξανά ανέκτησε το βασίλειό του. Και την ημέρα που έμπαινε στην πρωτεύουσα, νικητής, έγινε μια μεγάλη γιορτή σε όλη την πρωτεύουσα. Μουσική, χορός – ένιωθε πολύ περήφανος για τον εαυτό του.
Ο ηλικιωμένος άνδρας ήταν εκεί, και περπατούσε δίπλα στο άρμα του. Είπε στον βασιλιά, «Και αυτή η στιγμή είναι κατάλληλη: κοίταξε ξανά το μήνυμα».
Ο βασιλιάς είπε, «Τι εννοείς; Τώρα είμαι νικητής, οι άνθρωποι γιορτάζουν. Δεν είμαι σε απελπισία, δεν είμαι σε μια κατάσταση στην οποία δεν υπάρχει διέξοδος».
Ο ηλικιωμένος άνδρας είπε, «Άκου. Αυτό μου έχει πει ο άγιος: αυτό το μήνυμα δεν είναι μόνο για την απελπισία, είναι και για τη χαρά. Δεν είναι μόνο για όταν είσαι ηττημένος. είναι επίσης και για όταν είσαι νικητής – όχι μόνο για όταν είσαι ο τελευταίος, αλλά και για όταν είσαι ο πρώτος».
Και ο βασιλιάς άνοιξε το δαχτυλίδι, διάβασε το μήνυμα, «Και αυτό θα περάσει». Και ξαφνικά η ίδια γαλήνη, η ίδια σιωπή, ανάμεσα στα πλήθη, που χαίρονταν, γιόρταζαν, χόρευαν… όμως η περηφάνια, ο εγωισμός είχε φύγει.
Όλα περνάνε.
Ζήσε με τους δικούς σου όρους
Μία από τις πιο σημαντικές πνευματικές διδασκαλίες του
Καταιγίδα στις Ερυθρές
Ορχομενός
”Ένας θρύλος του 19ου αιώνα λέει ότι η Αλήθεια και Το Ψέμα συναντήθηκαν κάποτε.
Το Ψέμα καλημέρισε την Αλήθεια της είπε «Ωραία μέρα σήμερα». Η Αλήθεια για να βεβαιωθεί κοίταξε γύρω και τον ουρανό και όντως η μέρα ήταν ωραία.
Περπάτησαν για λίγο ώσπου έφτασαν σε ένα μεγάλο πηγάδι γεμάτο νερό.
Το Ψέμα βούτηξε το χέρι του στο νερό και γυρίζοντας στην Αλήθεια της είπε «Ωραίο και ζεστό το νερό. Θες να κολυμπήσουμε μαζί»?
Και πάλι η Αλήθεια ήταν καχύποπτη. Δοκίμασε όμως με το χέρι της το νερό και πράγματι ήταν ζεστό. Μπήκαν λοιπόν και οι δυο τους στο νερό και κολυμπούσαν για αρκετή ώρα, όταν ξαφνικά το Ψέμα, βγήκε από το πηγάδι, φόρεσε τα ρούχα της Αλήθειας και εξαφανίστηκε.
Η Αλήθεια θυμωμένη βγήκε γυμνή τρέχοντας παντού ψάχνοντας για το Ψέμα να πάρει τα ρούχα της. Ο κόσμος που την έβλεπε γυμνή, γύριζε το βλέμμα του αλλού είτε από ντροπή είτε από θυμό. Η φτωχή Αλήθεια ντροπιασμένη γύρισε στο πηγάδι και χώθηκε εκεί για πάντα.
Έκτοτε το Ψέμα γυρίζει ανενόχλητο ντυμένο σαν Αλήθεια ικανοποιώντας τα τερτίπια του κόσμου, ο οποίος με κανένα τρόπο δεν θέλει να δει τη γυμνή Αλήθεια.”
Το Ψέμα καλημέρισε την Αλήθεια της είπε «Ωραία μέρα σήμερα». Η Αλήθεια για να βεβαιωθεί κοίταξε γύρω και τον ουρανό και όντως η μέρα ήταν ωραία.
Περπάτησαν για λίγο ώσπου έφτασαν σε ένα μεγάλο πηγάδι γεμάτο νερό.
Το Ψέμα βούτηξε το χέρι του στο νερό και γυρίζοντας στην Αλήθεια της είπε «Ωραίο και ζεστό το νερό. Θες να κολυμπήσουμε μαζί»?
Και πάλι η Αλήθεια ήταν καχύποπτη. Δοκίμασε όμως με το χέρι της το νερό και πράγματι ήταν ζεστό. Μπήκαν λοιπόν και οι δυο τους στο νερό και κολυμπούσαν για αρκετή ώρα, όταν ξαφνικά το Ψέμα, βγήκε από το πηγάδι, φόρεσε τα ρούχα της Αλήθειας και εξαφανίστηκε.
Η Αλήθεια θυμωμένη βγήκε γυμνή τρέχοντας παντού ψάχνοντας για το Ψέμα να πάρει τα ρούχα της. Ο κόσμος που την έβλεπε γυμνή, γύριζε το βλέμμα του αλλού είτε από ντροπή είτε από θυμό. Η φτωχή Αλήθεια ντροπιασμένη γύρισε στο πηγάδι και χώθηκε εκεί για πάντα.
Έκτοτε το Ψέμα γυρίζει ανενόχλητο ντυμένο σαν Αλήθεια ικανοποιώντας τα τερτίπια του κόσμου, ο οποίος με κανένα τρόπο δεν θέλει να δει τη γυμνή Αλήθεια.”
Σαν σήμερα: Τα σημαντικότερα γεγονότα της 29ης Ιουλίου
1014: Ο Βυζαντινός Στρατός, υπό τον Αυτοκράτορα Βασίλειο το Β’ το Βουλγαροκτόνο νικά τα βουλγαρικά στρατεύματα του Τσάρου Σαμουήλ στη Μάχη του Κλειδίου.
1588: Ο ισπανικός στόλος, που έφερε τον τίτλο της αόρατης αρμάδας, ηττάται στα ανοιχτά του Γκραβελέν της Γαλλίας απ’ τον αγγλικό στόλο που διοικείται από τον λόρδο Τσαρλς Χάουαρντ και τον σερ Φράνσις Ντρέικ.
1825: Αποτυγχάνει, εξαιτίας της νηνεμίας που επικρατεί, προσπάθεια μοίρας του ελληνικού στόλου υπό τον Κωνσταντίνο Κανάρη να πυρπολήσει τον αιγυπτιακό στόλο μέσα στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας.
1829: Ο Ιωάννης Καποδίστριας διανέμει σε ακτήμονες 200.000 στρέμματα εθνικής γης.
1836: Εγκαίνια της Αψίδας του Θριάμβου στο Παρίσι.
1900: O Βασιλιάς της Ιταλίας Ουμβέρτος δολοφονείται στη Μόντσα από τον αναρχικό Γκαετάνο Μπρέσι. Στο θρόνο τον διαδέχεται ο Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄.
1907: Ο σερ Ρόμπερτ Μπάντεν – Πάουελ ιδρύει το κίνημα των προσκόπων και την πρώτη κατασκήνωση προσκόπων στο Μπράουνσκ Άιλαντ, στο Περλ Χάρμπορ.
1913: Η Αλβανία γίνεται αυτόνομο κράτος, μετά την υπογραφή σχετικού πρωτοκόλλου στο Λονδίνο.
1919: Υπογράφεται μυστική συμφωνία από τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Ελ. Βενιζέλο και τον υπουργό Εξωτερικών της Ιταλίας κόμη Θ. Τιττόνι. Με αυτή καθορίζεται διαχωριστική γραμμή κατοχής στη Μ. Ασία μεταξύ των στρατευμάτων τους, παραχωρούνται στην Ελλάδα τα Δωδεκάνησα, παρέχεται πλήρης υποστήριξη στις ελληνικές διεκδικήσεις στην Ανατ. και Δυτ. Θράκη και γίνεται αποδεκτή η απαίτηση ενσωμάτωσης της Β. Ηπείρου στην Ελλάδα. Η συμφωνία αυτή τελικά δεν εφαρμόσθηκε.
1921: Ο Αδόλφος Χίτλερ αναλαμβάνει την προεδρία του Εθνικοσοσιαλιστικoύ Κόμματος των Γερμανών Εργατών.
1943: Αρχίζει η στρατολόγηση στα τάγματα ασφαλείας, τα οποία δημιούργησε η κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη.
1948: Αρχίζουν στο Λονδίνο οι 14οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Είναι οι πρώτοι Αγώνες μετά το 1936, καθώς ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν είχε επιτρέψει τη διεξαγωγή τους, το 1940 και το 1944.
1957: Ιδρύεται στην Ουάσινγκτον η Διεθνής Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας για την προώθηση της ειρηνικής ανάπτυξης της ατομικής ενέργειας.
1958: Ιδρύεται επίσημα από το Κογκρέσο των ΗΠΑ η NASA.
1973: Η χούντα πραγματοποιεί δημοψήφισμα το οποίο καταργεί τη μοναρχία με ποσοστό 78,4%. Η Ελλάδα θεωρείται «προεδρική δημοκρατία» με πρόεδρο τον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο.
1981: Ο διάδοχος του Βρετανικού Θρόνου Πρίγκιπας Κάρολος παντρεύεται την 20χρονη πριγκίπισσα της Ουαλίας λαίδη Νταϊάνα Σπένσερ, στο αββαείο του Γουέστμινστερ, στο Λονδίνο.
1991: Η Ρωσική Ομοσπονδία αναγνωρίζει επίσημα την ανεξαρτησία της Λιθουανίας.
1992: Στρατιωτικό πραξικόπημα σημειώνεται στη Μαδαγασκάρη.
2001: Η Κολομβία νικά το Μεξικό 1-0 στο στάδιο «El Campin» της Μπογκοτά και κατακτά πανηγυρικά το πρώτο Copa America της ιστορίας της. Οι ολονύχτιοι πανηγυρισμοί αμαυρώνονται ωστόσο από τον θάνατο 3 ατόμων, δυο εκ των οποίων είναι ανήλικα παιδιά.
2002: Μεταφέρονται στις φυλακές Κορυδαλλού κάτω από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, οι οκτώ από τους 13 κατηγορουμένους για συμμετοχή σε τρομοκρατικές ενέργειες της 17Ν, οι οποίοι κρατούνταν για 10 περίπου ημέρες στη Γενική Ασφάλεια Αττικής. Πρόκειται για τους Χριστόδουλο και Βασίλη Ξηρό, Διονύση Γεωργιάδη, Βασίλη Τζωρτζάτο, Ηρακλή Κωστάρη, Κώστα Καρατσώλη, Θεολόγο Ψαραδέλλη και Θωμά Σερίφη.
Γεννήσεις
1785 – Γαβριήλ Δ΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
1883 – Μπενίτο Μουσολίνι, Ιταλός δικτάτορας
1911 – Ιάκωβος, αρχιεπίσκοπος Αμερικής
1919 – Μίλτος Σαχτούρης, Έλληνας ποιητής
1925 – Μίκης Θεοδωράκης, Έλληνας συνθέτης
1977 – Ντέιντζερ Μάους, DJ των Gnarls Barkley
1981 – Φερνάντο Αλόνσο, Ισπανός οδηγός Φόρμουλα 1
Θάνατοι
Θάνατοι
238 – Βαλβίνος, Ρωμαίος αυτοκράτορας
238 – Πουπιένος, Ρωμαίος αυτοκράτορας
1099 – Πάπας Ουρβανός Β΄
1108 – Φίλιππος Α’, βασιλιάς της Γαλλίας
1644 – Πάπας Ουρβανός Η΄
1822 – Ευγένιος Β΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
1856 – Ρόμπερτ Σούμαν, Γερμανός συνθέτης
1890 – Βίνσεντ βαν Γκογκ, Ολλανδός ζωγράφος
1900 – Ουμβέρτος Α΄, βασιλιάς της Ιταλίας
1924 – Σωτήριος Κροκιδάς, Έλληνας νομικός και πολιτικός
1979 – Χέρμπερτ Μαρκούζε, Γερμανός φιλόσοφος
1983 – Λουίς Μπουνιουέλ, Ισπανός σκηνοθέτης
1983 – Ρέιμοντ Μάσεϊ, Καναδός ηθοποιός
2004 – Ρένα Βλαχοπούλου, Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια
2014 – Σαΐκ Ουμάρ Καν, ιατρός από τη Σιέρα Λεόνε
2015 – Σπύρος Ολύμπιος, Έλληνας ηθοποιός
πηγή newsbeast.gr
Κέρδος online 29/7/2018 1:14
Σε σημερινή μου συνομιλία με ανώτατο στέλεχος της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και στο ερώτημα μου…”Πως και Γιατί έγινε αυτή η Τραγωδία”… μου ανέφερε επί λέξη….
“Κοίτα να δεις…..
Έχουμε δει πολλά στα χρόνια υπηρεσίας.
Αυτό ήταν από τα πιο δυσκολα συμβάντα.
Οι λόγοι συγκεκριμένοι…
Σπίτια μέσα σε πευκόφυτο δάσος. Ακαθάριστα οικόπεδα.
Στενοί δρόμοι, πολύς κόσμος μαζί και καμιά ψύχραιμη αντίδραση.
Άτακτη διαφυγή πολιτών χωρίς κανένα οργανωμένο σχέδιο με τραγικά αποτελέσματα.
Όταν η φωτιά πέρασε την μοναδική θεωρητική αντιπυρική ζώνη που ήταν η Λεωφόρος Μαραθώνος όλα ήταν θέμα χρόνου.
Με τον δυνατό αέρα την φωτιά την βλέπεις να είναι στα 1000 μέτρα και σε λίγα λεπτά είναι στα πόδια σου. Φεύγεις όταν ακόμα είναι μακριά.
Η φωτιά ακολουθεί τον καπνό.
Όταν βλέπεις την φωτιά στο απέναντι βουνό και ο καπνός έρχεται κατα σένα είναι βασική αρχή οτι η φωτιά θα ακολουθήσει την ίδια πορεία.
Το πεύκο είναι το πιο δύσκολο…
είναι ξηρό με ρετσίνι, φλεγόμενα κουκουνάρια που σκάνε και με το έδαφος γεμάτο πευκοβελόνα.
Ο πιο φυσικός εύφλεκτος συνδυασμός.!
Αν συνδυάσεις και τις εκρήξεις από τα καύσιμα των καμένων αυτοκινήτων μιλάμε για τον πιο δύσκολο συνδυασμό.
Τα πιο πολλά θύματα ίσως πρώτα θα έπεσαν λιπόθυμα από τον πυκνό καπνό και μετά σε αναίσθητη κατάσταση θα κάηκαν.
Κάποιοι μπήκαν σε κτήματα που είχε αμπέλι και σώθηκαν.
Πιάνει πιο δύσκολα φωτιά γιατί έχει υγρασία”
Στο ερώτημα μου… “Τι κάνεις εάν βρεθείς σε αυτήν την κατάσταση”… Μου απαντά συγκεκριμένα.
Το θερμικό που δημιουργείτε μπορεί να φτάσει μέχρι και τους 800 (Οκτακόσιους) βαθμούς Κελσίου.
Όλα λιώνουν.
Βασική αρχή δεν χάνεις την ψυχραιμία σου.
Βάζεις σε σένα και σε όποιον έχεις δικό σου μαζί βρεγμένη πετσέτα η μπλούζα στο πρόσωπο και φεύγεις όσο η φωτιά είναι ακόμα μακριά.
Πιάνεις πορεία προς στην θάλασσα.
Εαν δεν υπάρχει πας όπου υπάρχει τσιμέντο.
Πυλωτές σπιτιών, πλατείες γήπεδα μπάσκετ κλπ.
Εαν δεν προλάβεις και πάλι…και σε πιάσει μέσα σε δασική έκταση ή χωράφι…με χαμηλή βλάστηση κάνεις το για πολλούς αδιανόητο….
Τρέχεις αντίθετα δηλαδή μπαίνεις μέσα στα καμένα..
Μπορεί να κάψεις τα πόδια σου αλλά μπορεί να σωθείς.
Τρέχοντας ψάχνεις πάλι τσιμέντο δρόμο κάτι.
Ποτέ δεν τρέχεις να σε κυνηγήσει η φωτιά.
Είναι δεδομένο θα σε φτάσει και θα σε κάψει.
Εαν έχεις τσάπα ένα εργαλείο η ενα ξύλο…
Σκάβεις στο χώμα ένα λάκο και μπαίνεις μέσα με το πρόσωπο προς το χώμα.
Υπάρχει οξυγόνο από το πορώδες του εδάφους.
Η φλόγα θα περάσει γύρω γύρω..
Τελευταία και πιο ριψοκίνδυνη μέθοδος… Το Αντιπυρ!
Πάντα σε χαμηλή βλάστηση.
Η φωτιά έρχεται… βάζεις φωτιά μπροστά σου μόνος σου και με την φορά του αέρα…μένει κενό για να μπορέσεις να περάσεις και να επιβιώσεις με την ερχόμενη φωτιά να πέφτει σε καμένο.’
Συμπέρασμα…
Καμία μόρφωση και Παιδεία στο θέμα Πυρκαγιά με την ψυχραιμία και το καθαρό μυαλό να είναι οι μοναδικοί σύμμαχοι.
Εν καιρό Ειρήνης……80+ νεκροί με πολλά παιδιά.
Μια λέξη μόνο…
Σιωπή…!
Οι Νεκροί να μας συγχωρέσουν!
ΠΗΓΗ: Giannis Pavlakos (Facebook)
«Βουλώστε το, το Μάτι δεν ήταν πάντα δάσος» -Η ανάρτηση καθηγήτριας Τοπογράφου με φωτό που δείχνουν την πορεία από το 1945 [εικόνες]
Η περιοχή στο Μάτι ήταν αγροτική – οικιστική. Αρχισε να γίνεται πλήρως οικοδομημένη από το 1967, δάσος άρχισε να γίνεται από το 1983.
Η Δρ. Διονυσία-Γεωργία Περπερίδου είναι Αγρονόμος & Τοπογράφος Μηχανικός, με γνωστικό αντικείμενο τον αστικό σχεδιασμό και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Είναι και καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, στο μάθημα «Πολεοδομία και κτηματολόγιο».
Η Διονυσία Περπερίδου ανήρτησε το παρακάτω σχόλιο και το συνόδευσε με τις αντίστοιχες φωτογραφίες από το Εθνικό Κτηματολόγιο:
Γιάννη, φωτεινή να ζήστε ευτυχισμένοι
Ας μην το κουράζουμε, είναι άχρηστοι Η παραδοχή είναι δύσκολη, αλλά κάποιες φορές οι εξηγήσεις είναι απλές. Εχοντας σπείρει την καταστροφή στη χώρα, η κυβέρνηση αυτή είχε την τύχη να κρίνεται με όρους συμβατικούς. Κάποια στιγμή αυτό πρέπει να τελειώσει Αγγελος Κωβαίος 27 ΙΟΥΛΙΟΥ 2018, 14:56 31 Εδώ και περίπου τέσσερα χρόνια γίνεται στην Ελλάδα (και συχνά και στο εξωτερικό…) ένα τεράστιο μεθοδολογικό σφάλμα: Μιλούμε και συζητούμε για τον ΣΥΡΙΖΑ και την ηγεσία του με όρους συμβατικούς. «Αριστερά», «ηθικά πλεονεκτήματα», «έρωτας με την καρέκλα», «ανίερη συμμαχία» με τους ΑΝΕΛ, «κρίση στις σχέσεις Τσίπρα – Καμμένου», «διαφωνίες Τσίπρα – Τσακαλώτου», κ.λπ. κ.λπ. συνθέτουν το μείγμα με το οποίο επιχειρείται να εξηγηθεί ένα φαινόμενο που έχει χτυπήσει τη χώρα σαν επιδημία. Μάταια. Κυβέρνηση του εθνικού πένθους Πατήστε εδώ Και όμως, από πολύ νωρίς έπρεπε να έχει εγκαταλειφθεί αυτή η προσέγγιση. Είτε θυμηθεί κανείς τι γινόταν με τους Βαρουφάκηδες και τον πρώτο θίασο της κυβέρνησης είτε παρατηρήσει και απαριθμήσει τις συμφορές που επακολούθησαν (πλημμύρες, πυρκαγιές, ελληνοτουρκικά και λοιπά εθνικά θέματα), το συμπέρασμα είναι ένα και απλό: οι άνθρωποι είναι άχρηστοι. Διακρίνονται μόνο στην καταστροφή. Η παραδοχή όμως είναι δύσκολη, ειδικώς από εκείνους τους πολλούς που τους ψήφισαν, ελπίζοντας στην υλοποίηση των ανοησιών που τους υποσχέθηκαν και μη διστάζοντας να ρίξουν μία χώρα στα βράχια, επειδή τάχα θα πλήρωναν λιγότερο ΕΝΦΙΑ. Στην καλή εκδοχή, επειδή είπαν «ας δώσουμε και μία ευκαιρία στα παιδιά»… Είναι δύσκολη η παραδοχή, ομολογουμένως. Ομως είναι και τόσο απλή η αιτία της συμφοράς που υφίσταται η χώρα και της ζημιάς που είναι ήδη ανεπανόρθωτη, ειδικώς αν μιλούμε για τις ανθρώπινες ζωές που έχουν χαθεί λόγω αμέλειας και ανικανότητας κάποιων.
Είναι λάθος να συνεχίσουμε να μιλούμε με όρους σοβαρούς και συμβατικούς για ανθρώπους που καμουφλάρουν (δεκαετίες τώρα) την ανεπάρκειά τους στην αερολογία, τη θεωρία και την καφενόβια αμπελοφιλοσοφία.
Στην ιστορικά επιζήμια κατασκευή «Αριστερό = καλό, δεξιό = κακό»… Είναι λάθος να μιλούμε σοβαρά για κάποιον που υποτίθεται ότι κυβερνά μία χώρα και δεν γνωρίζει αν στην ανάκρουση του εθνικού ύμνου στεκόμαστε προσοχή ή ημιανάπαυση.
Είναι λάθος να μιλούμε σοβαρά για κάποιον που έχοντας στο πλευρό του τον αμερικανό πρόεδρο μιλάει ελληνικά με αμερικανική προφορά.
Είναι λάθος να συνεχίσουμε να μιλούμε με όρους σοβαρούς και συμβατικούς για ανθρώπους που καμουφλάρουν (δεκαετίες τώρα) την ανεπάρκειά τους στην αερολογία, τη θεωρία και την καφενόβια αμπελοφιλοσοφία.
Στην ιστορικά επιζήμια κατασκευή «Αριστερό = καλό, δεξιό = κακό»… Είναι λάθος να μιλούμε σοβαρά για κάποιον που υποτίθεται ότι κυβερνά μία χώρα και δεν γνωρίζει αν στην ανάκρουση του εθνικού ύμνου στεκόμαστε προσοχή ή ημιανάπαυση.
Είναι λάθος να μιλούμε σοβαρά για κάποιον που έχοντας στο πλευρό του τον αμερικανό πρόεδρο μιλάει ελληνικά με αμερικανική προφορά.
Αυτόν τον ίδιον που έβαλε ένα βράδυ μια γραβάτα και έστησε μία φιέστα επειδή πήρε μία παράταση στις αποπληρωμές ενός θηριώδους χρέους (που θα διέγραφε, τάχα).
Και είναι λάθος σε κάθε περίπτωση να γίνεται πολιτική συζήτηση με τους όρους της παραπλάνησης και της εξαπάτησης που επιχειρεί να επιβάλει μία κυβέρνηση η οποία, πιστή στα δόγματα της Αριστεράς, διαστρέφει, εκμαυλίζει, παραπλανά και εκβιάζει. Αυτά κάνει και απολύτως τίποτε άλλο.
Η ανεπάρκεια είναι το πρώτο και κύριο πρόβλημα της κυβέρνησης αυτής. Και ξεδιπλώνεται μπροστά μας καθημερινά. Στις μεταμεσονύχτιες συσκέψεις με τις ανόητες ερωτήσεις του Πρωθυπουργού ενώ η τραγωδία έχει ήδη συμβεί, στα υπουργικά συμβούλια με τις πομπώδεις διακηρύξεις-μνημεία αυταρέσκειας και ασυναρτησίας, στην αναζήτηση και στην κατασκευή εχθρών, γιατί χωρίς αυτούς δεν έχει νόημα η ύπαρξή αυτής της θλιβερής παρέας.
Τώρα πλησιάζει η ώρα του απολογισμού. Αυτός θα γίνει με όρους μη ελεγχόμενους και οι ευθύνες για όλα θα αποδοθούν σε χρόνο που δεν θα επιλέξει ο Τσίπρας, αλλά ούτε και με τους όρους που επιθυμεί.
Είναι όμως δεδομένο ότι όλα αυτά θα γίνουν με την κυβέρνηση να λυσσομανά κατά πάντων. Το θέμα είναι ποιος θα την ακολουθήσει στον κατήφορο. Είναι η άγνωστη παράμετρος της περιόδου.
Και ως γνωστόν, στη χώρα αυτή η ανοησία πάει σύννεφο…
Πηγή: Protagon.gr
