Τεταρταυγουστιανά, φυσικά, αφού σήμερα είναι η επέτειος της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου, ενός μισητού καθεστώτος όσο κι αν τελευταία μερικοί φιλελεύθεροι μαζί με τους χρυσαβγίτες πασχίζουν να αποκαταστήσουν τον τριπίθαμο δικτάτορα. Η σημερινή ημερομηνία είναι από τις λίγες που έχουν δική τους λέξη στη γλώσσα μας, οπότε λογικά τη χρησιμοποιώ στον τίτλο. Και γράφω «και πάλι» επειδή τον ίδιο τίτλο τον είχα χρησιμοποιήσει και το 2012, πριν από έξι χρόνια, που και πάλι το σαββατιάτικο άρθρο μας έπεφτε τέτοια μέρα.

* Και ξεκινάμε με ένα μεζεδάκι κυριολεκτικό. Τι θα λέγατε να σας κεράσω αλογοκούνελο;
Από τον τοίχο φίλης δανείζομαι την εικόνα, προφανώς από τον κατάλογο ντελιβεράδικου, που ανάμεσα στις σπεσιαλιτές του διαφημίζει και ένα έδεσμα που περιέχει «χορς ράμπιτ», το οποίο προφανώς θα είναι κάποιο σπανιότατο υβρίδιο άλογου και κουνελιού, σαν τον μυθικό τραγέλαφο.
(Ίσως πάλι να είναι λάθος αντί για το χορς ράντις, horse radish, αυτή τη ρίζα λαχανικού που το σερβίρουμε τριμμένο για άρτυμα και είναι πικρό και το λένε χρένο στην τρισχιλιετή).
* Και συνεχίζω με την υπερδιόρθωση της εβδομάδας, από τον
ιστότοπο επιπλοποιείου, που διαφημίζει με καμάρι τα πολυτελή του ανάκλινδρα.
Προφανώς είναι φτιαγμένα για να ξαπλώνουν πάνω τους οι νάπτες.
Πάντως, σύμφωνα με έρευνα αγοράς, τα ανάκλινδρα προσφέρονται σε τιμή διπλάσια από τα ανάκλιντρα.
* Προσέχω την
ανακοίνωση που έβγαλε η πολιτική κίνηση ΠΡΑΤΤΩ, στην οποία ανήκει και ο παραιτηθέντας (για να κάνουμε λίγον ακτιβισμό) υπουργός Νίκος Τόσκας.
«Οφείλουμε να ζητήσουμε μία ειλικρινή συγγνώμη από τον Ελληνικό Λαό, που στη διάρκεια της προσπάθειάς μας για υπέρβαση των μνημονίων, δεν καταφέραμε να αλλάξουμε όπως οφείλαμε και έχει ανάγκη ο τόπος, εκείνες τις νοοτροπίες και τις αντιλήψεις που το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα της συνενοχής και της διαπλοκής, είχαν μετατρέψει την ελληνική κοινωνία σε συνυπεύθυνη στην παρανομία και ταυτόχρονα το νομιμοποιούσε .»
Κι ενώ δεν έχω διαφωνία με το περιεχόμενο, βρίσκω πολλά ψεγάδια στη διατύπωση -χαρακτηριστικό παράδειγμα του τι μπορεί να πάθει κανείς με τον μακροπερίοδο λόγο. Μοιάζει με κάποιον που κάνει μακροβούτι και μέσα στη θάλασσα χάνει τον προσανατολισμό του και βγαίνει σε άλλο σημείο από εκείνο που είχε σκοπό να φτάσει.
Στην ομάδα Υπογλώσσια του Φέισμπουκ που το συζητήσαμε, πρότεινα το εξής σουλούπωμα:
Οφείλουμε να ζητήσουμε μία ειλικρινή συγγνώμη από τον Ελληνικό Λαό, επειδή στην προσπάθειά μας για υπέρβαση των μνημονίων δεν καταφέραμε να αλλάξουμε, όπως οφείλαμε και όπως έχει ανάγκη ο τόπος, εκείνες τις νοοτροπίες και τις αντιλήψεις με βάση τις οποίες το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα της συνενοχής και της διαπλοκής είχε μετατρέψει την ελληνική κοινωνία σε συνυπεύθυνη στην παρανομία και ταυτόχρονα αντλούσε από αυτές τη νομιμοποίησή του.

* Και συνεχίζω με μια φωτογραφία που στέλνει φίλος, αν θυμάμαι καλά από τη Λιβαδειά.
Οδός Περσεφώνης, λοιπόν.
Εκτός αν δεν εννοεί την κόρη της Δήμητρας, την Περσεφόνη, αλλά κάποια Περσεφωνή, που μιλούσε περσικά, φαρσί δηλαδή -μολών λαβέ που λέει και το ανέκδοτο!
* Το επόμενο θέμα μάς το στέλνει φίλος που ξέρει καλά την ορολογία του ιστολογίου, και το ψάρεψε
σε άρθρο για την κατάσταση στη γείτονα χώρα (μία είναι η γείτων).
Λέω ότι ο φίλος ξέρει καλά την ορολογία μας, διότι τιτλοφορεί το μεζεδάκι του «Τρομοκρατία στη Χώρα των Αγνώριστων». Ως γνωστόν, στην ορολογία του ιστολογίου η Χώρα των Αγνώριστων (ή
Στρατιά των Αγνώριστων) αποτελείται από όλους εκείνους που τα ονόματά τους έχουν γίνει αγνώριστα από μεταφραστική αδαημοσύνη και τσαπατσουλιά.
Σύμφωνα λοιπόν με το άρθρο, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας, «επανέλαβε επίσης την αποφασιστικότητα της Τουρκίας να καταπολεμήσει όλες τις τρομοκρατικές οργανώσεις, ιδίως εναντίον του ΡΚΚ, του Ντάσε και του Ομοσπονδιακού Οργανισμού Καταπολέμησης της Γκλενίς (FETO)»
Ντάσε είναι προφανώς το Νταές, το Ισλαμικό Κράτος δηλαδή, αλλα ποια είναι η Γκλενίς και γιατί χρειάζεται ολόκληρος ομοσπονδιακός για να την καταπολεμήσει;
Στην πραγματικότητα, FETÖ («Fethullahçı Terör Örgütü») είναι το όνομα που χρησιμοποιεί το τουρκικό κράτος για να αναφερθεί στους γκιουλενιστές, τους οπαδούς του Φετχουλάχ Γκιουλέν (Κατά λέξη: τρομοκρατική οργάνωση του Φετχουλάχ). Τώρα, πώς οι Γκιουλενιστές έγιναν «η Γκλενίς» και από πού ξεπήδησε ο Ομοσπονδιακός Οργανισμός, θα σας γελάσω.
Στο ίδιο άρθρο: Οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ηνωμένων Πολιτειών έχουν εξελιχθεί σε κρίση πολλών διαστάσεων κατά τη δίκη του τρομοκρατούμενου πάστορα Andrew Brunson… Θα του δώσανε να διαβάσει τη μετάφραση του καημένου.

* Η καλοκαιρινή κασέτα της Μυρτούς Ναούμ, διαβάζουμε σε περιοδικό.
Δεν ξέρω ποια είναι η κοπέλα που διάλεξε αυτά τα τραγούδια, που θα ταιριάζουν υποθέτω με την εποχή, παρόλο που για να της ζητούν να δηλώσει τις προτιμήσεις της θα είναι διάσημη.
Δεν ξέρω λοιπόν αν είναι ηθοποιός ή τραγουδίστρια, και περιέργως όταν γκούγκλισα «Μυρτού Ναούμ» δεν πήρα κανένα αποτέλεσμα. Μυρτού της Μυρτούς όπως η αλεπού της αλεπούς, διότι αν λεγόταν Μυρτώ θα έκανε «Μυρτώς» στη γενική, έτσι δεν είναι;
* Μεγαλούτσικο μαργαριτάρι από τον (εκλεγμένο με τον ΣΥΡΙΖΑ το 2014) ευρωβουλευτή Κ. Χρυσόγονο. Σε άρθρο που δημοσιεύει στον
ιστότοπο του Γ. Μουρούτη, δίνει τον τίτλο «Αρχιερέας της ρουσφετολογίας σαν τον Δεληγεώργη ο Τσίπρας», ενώ και στην κατακλείδα του άρθρου παραλληλίζει τον Τσίπρα με τον Επαμεινώνδα Δεληγεώργη, πολιτικό του 19ου αιώνα από το Μεσολόγγι ο οποίος κατέχει το ρεκόρ του νεότερου πρωθυπουργού στην ιστορία του ελληνικού κράτους.
Λέει ο ευρωβουλευτής:
Ο νεότερος πρωθυπουργός του 20ου και 21ου αιώνα μοιάζει ολοένα και περισσότερο με πολιτική επανέκδοση του νεότερου πρωθυπουργού του 19ου αιώνα, του αρχιερέα της ρουσφετολογίας Επαμεινώνδα Δεληγεώργη. Πού ‘σαι νιότη που ‘δειχνες πως θα γινόταν άλλος.
Όμως εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα. Ο Δεληγεώργης, που έγινε πρωθυπουργός στα 36 του και πρόλαβε να ανέβει έξι φορές στον πρωθυπουργικό θώκο, για βραχύβιες βέβαια θητείες, πριν πεθάνει νέος ακόμα στα 50 του, είναι γνωστός σαν πολιτικός ανανεωτής, εκσυγχρονιστής, που συμμετείχε στην αντιμοναρχική Χρυσή Νεολαία και φυλακίστηκε γι΄αυτό και που πήγε κόντρα στον μεγαλοϊδεατισμό της εποχής του.
Σε κανένα ιστορικό σύγγραμμα δεν θα βρείτε να γίνεται λόγος για ιδιαίτερες επιδόσεις του Δεληγεώργη στο ρουσφέτι και είναι προσβολή στη μνήμη του να αποκαλείται «αρχιερέας» του ρουσφετιού, ιδίως όταν την ίδια εποχή έλαμψαν αστέρες του αθλήματος, σαν τον Δ. Βούλγαρη ή τον Θ. Δηλιγιάννη.
Αλλά καταλάβατε τι συνέβη. Ο αναγνωρισμένος (δίκαια ή όχι είναι άλλη ιστορία) «αρχιερέας του ρουσφετιού» στον 19ο αιώνα είναι ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης. Αλλά ο κ. Χρυσόγονος ήθελε ντε και καλά να παραλληλίσει τον Τσίπρα με κάποιον άλλο νεαρό πολιτικό, και αυτός ήταν ο Δεληγεώργης. Οπότε, με το ζόρι, έβγαλε ρουσφετολόγο τον ανυπεράσπιστο Δεληγεώργη!

* Ο ανταποκριτής μας από την Ικαρία μάς στέλνει την πινακίδα αυτή, που έχει αναρτηθει από την αστυνομία του Αγίου Κηρύκου.
Εντάξει, δεν θα κυνηγάμε και το παραμικρό ορθογραφικό αλλά από μια κρατική αρχή θα περιμέναμε λιγότερη τσαπατσουλιά, χώρια που το κείμενο έχει τέτοια λάθη που ο πολίτης που κάνει παράβαση θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι δεν κατάλαβε καλά το περιεχόμενο της ειδοποίησης.
(Ας πούμε: Μη σταθμεύεται το όχημά σας. Μα, δεν σταθμεύεταικύριε αστυφύλακα. Εγώ το σταθμεύω).
Και τι είναι τα «είδη υπάρχουσα σύμβαση»; Όπως λέμε ¨είδη προικός»;
* Ο ανταποκριτής μας από το Αγρίνιο μου λέει ότι ένας κεντρικός δρόμος της πόλης φέρει το όνομα του οπλαρχηγού Δήμου Τσέλιου ή Δημοτσέλιου. Ο Δήμος Τσέλιος ή Δημοτσέλιος ήταν αρματολός γεννημένος στο Μεγανήσι που είχε ιδιαίτερη δράση στη Στερεά Ελλάδα και δεν αποκλείεται να ταυτίζεται με τον Γερο-Δήμο του γνωστού ποιήματος του Βαλαωρίτη.
Μόνο που οι πινακίδες των δρόμων είναι γραμμένες στα κεφαλαία, και, όπως μου λέει ο ανταποκριτής μας, όλος ο κόσμος στο Αγρίνιο, επηρεαζόμενος από τον γλωσσικό συντηρητισμό των οδωνυμίων (το σπίτι του Μιχαλακόπουλου, αλλά οδός Μιχαλακοπούλου) προφέρει λογιότροπα (και κωμικά) το όνομα του ήρωα Δημοτσέλιου: οδός Δημοτσελίου!

* Το μεταφραστήρι της Ράιαν τα έμπλεξε.
H τελευταία προσφορά της χαμηλόκοστης εταιρείας διαφημίζει «Μεγάλη εκατομμυρίων πώληση θέσης», που πρέπει να είναι «¨Μεγάλη προσφορά (sale) εκατομμυρίων θέσεων».
Βέβαια, από μια αεροπορική εταιρεία περιμένουμε κυρίως να μην κάνει φάλτσα στην ακρίβεια, και ακόμα περισσότερο στην ασφάλεια, των πτήσεών της -κι η Ράιαν δοκιμάζεται εδώ αφού αναγκάζεται να ακυρώνει διαρκώς πτήσεις από τότε που οι πιλότοι της μπόρεσαν να συνδικαλιστούν και άρχισαν τις διεκδικήσεις.
Ίσως και το μεταφραστήρι να διαπνέεται από πνεύμα συναδελφικής αλληλεγγύης!
* Φίλος που βλέπει τηλεόραση διέσωσε το εξής γουστόζικο υποτιτλιστικό.
Λέει ο ηθοποιός στο έργο βλέποντας κάποιον να έρχεται στην φυλακή:
— Oh, Alamo is back!
Γράφει ο υποτιτλιστής, για να ξέρουμε τι γίνεται:
— Ωχ, η πλάτη του Άλαμο!
Δεδομένου ότι ο εν λόγω Άλαμο ήταν μαύρος, ολόκληρο τραγούδι θα μπορούσε να γραφτεί για του Άλαμο την ολόμαυρη ράχη.
Για την ιστορία, επρόκειτο για την ταινία Reindeer Games που προβλήθηκε τις προάλλες στο κανάλι Έψιλον.

* Συχνά κοροϊδεύουμε λαθεμένες μεταφράσεις προς τα αγγλικά, που τις ψαρεύουμε σε καταλόγους εστιατορίων ή κάθε λογής πινακίδες, αλλά ανάλογα στραβοπατήματα συμβαίνουν και εις Παρισίους. Φίλος στέλνει λινκ από
γαλλικό γλωσσικόν ιστότοπο, όπου εντοπίζεται μαργαριτάρι σε αγγλογαλλικό γλωσσάρι τροφίμων. Ίσως δεν είναι το πιο αστείο λάθος της χρονιάς, όπως το παινεύουν οι συνάδελφοι Γάλλοι, αλλά έχει γούστο.
Το jambon cru, δηλαδή το ωμό (άβραστο) ζαμπόν, αποδίδεται ham believed στα αγγλικά!
Cru θα πει ωμός και εδώ άβραστος, αφού αυτό το ζαμπόν έχει απλώς ωριμάσει-ξεραθεί στον αέρα με την κατάλληλη κατεργασία με αλάτι κτλ. χωρίς να βραστεί προηγουμένως (οπότε θα ήταν jambon cuit)
Όμως στα γαλλικά cru εκτός από ωμός είναι και η μετοχή παρακειμένου του ρήματος croire, που σημαίνει πιστεύω. Το «έχω πιστέψει» είναι «j’ai cru». Οπότε το μηχανάκι που έκανε τη μετάφραση τα μπέρδεψε και έφτιαξε το «ζαμπόν που πίστεψε»!
Πάντως, το google translate μεταφράζει σωστά το jambon cru σε «ωμό ζαμπόν» στα ελληνικά -και σε σκέτο ham στα αγγλικά. Μπορούμε να το πούμε και cured ham.
* Και κλείνω με μια περισσευούμενη λέξη, που την ψάρεψα από τη Λεξιλογία.
Το hashtag #boycottsantorini με δεκάδες αναρτήσεις στο Twitter που περιελάμβαναν ντροπιαστικές φωτογραφίες με γαϊδουράκια που κάθε άλλο παρά διακοπές δεν κάνουν στο νησί, αλλά και το διαδικτυακό κάλεσμα σε τουρίστες να μην επισκέπτονται τη Σαντορίνη σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσής τους, έφτασαν τελικά ως την πόρτα του αρμόδιου Δημαρχείου, που αποφάσισε να λάβει μέτρα.
Μια λέξη περισσεύει, ποια είναι;
Ας κάνουμε ένα μικρό κουίζ, ξαναδιαβάστε την παράγραφο.
.
.
.
.
.
.
Θα το βρήκατε, η περισσευούμενη λέξη βρίσκεται στο: γαϊδουράκια που κάθε άλλο παρά διακοπές δεν κάνουν στο νησί…
Κάθε άλλο παρά διακοπές κάνουν στο νησί τα κακόμοιρα. Ή «που μόνο διακοπές δεν κάνουν». Αλλά όχι και τα δύο.
Ας είναι καλύτερο το σαββατοκύριακο που έρχεται, αν και δροσερό δεν προβλέπεται να είναι….