Ο γλεύκος έγινε οίνος!!!
Καλημέρα
ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ 21.09.2018 : 02:16
Ελληνικό απόσταγμα: Τσίπουρο
(Φωτογραφία: Shutterstock)
Το ελληνικό ποτό, που «ανακαλύψαμε» εκ νέου, συνοδεύει ιδανικά κάθε είδους μεζέ, όλο το χρόνο.
Το τσίπουρο είναι ένα ποτό που άργησε πολύ να προκαλέσει τους γευστικούς μας κάλυκες και να βρει τον δρόμο του στα ποτήρια και στις προτιμήσεις μας.
Τσίπουρο ή τσικουδιά;
Αρχικά να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Ρακή, τσίπουρο και τσικουδιά είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα με διαφορετικές ονομασίες, ανάλογα με την περιοχή παρασκευής τους.
Πρόκειται για απόσταγμα από τα υπολείμματα των σταφυλιών, το οποίο προκύπτει μετά το πάτημα για την παραγωγή μούστου που χρησιμοποιείται για το κρασί.
Η ποιότητα του τελικού προϊόντος εξαρτάται από την ποικιλία του σταφυλιού, τη διαχείριση του καρπού μέχρι να φτάσει στον αποστακτήρα και, το κυριότερο, από την εμπειρία του αποσταγματοποιού, ο οποίος πρέπει να ξέρει πολύ καλά πού ξεκινάει και πού σταματάει, πώς χειρίζεται τις «κεφαλές» και τις «ουρές».
Η τέχνη της απόσταξης
Η απόσταξη χωρίζεται σε κεφαλή, καρδιά και ουρά, η σειρά δηλαδή με την οποία τρέχει το απόσταγμα από τον άμβυκα. Οι κεφαλές έχουν μεγάλο αλκοολικό βαθμό και είναι πλούσιες σε ουσίες, που δίνουν μια «ταγκισμένη» γεύση στο τσίπουρο, ενώ οι ουρές έχουν κάποιες αλκοόλες που βαραίνουν τη γεύση και το άρωμα. Κεφαλές και ουρές πρέπει λοιπόν να απομακρυνθούν, σε αντίθεση με την καρδιά, το μεσαίο δηλαδή κομμάτι της απόσταξης που κρατιέται. Είναι πραγματικά ιδιαίτερα δύσκολο και απαιτεί μεγάλη τέχνη το σωστό «κόψιμο» στη διαδικασία της απόσταξης. Το τελικό απόσταγμα μπορεί να αναμειχθεί με νερό για να φτάσουμε σε λογικούς αλκοολικούς βαθμούς, δηλαδή κάπου ανάμεσα στους 38 και 45 vol.
Με γλυκανισο ή χωρίς
Πραγματικά είναι αποκλειστικά θέμα προσωπικού γούστου! Το σίγουρο είναι ότι η προσθήκη γλυκάνισου κάνει το τσίπουρο να ασπρίζει, να «γαλανώνει», όπως χαρακτηριστικά λένε, με την προσθήκη νερού ή πάγου. Κάτι που δεν συμβαίνει ποτέ στην κρητική τσικουδιά, όπου το γλυκάνισο δεν χρησιμοποιείται. Αν σας αρέσει η γλυκανισάτη γεύση, πρέπει να σας πω ότι το αιθέριο έλαιο που περιέχει ο καρπός του γλυκάνισου είναι ιδιαίτερα ορεκτικός και βοηθάει στην καλή λειτουργία της πέψης.
Το σερβίρισμα
Αν έχετε ένα εξαιρετικό τσίπουρο και θέλετε πραγματικά να το απολαύσετε προμηθευτείτε τα ειδικά για λευκά αποστάγματα ποτήρια με ψηλό πόδι, ανοιχτή «κοιλίτσα» και στενό λαιμό ή χρησιμοποιήστε την τουλίπα του λευκού κρασιού. Παγώστε το τσίπουρο στην κατάψυξη μερικές ώρες πριν το καταναλώσετε.
Μπορεί να σερβιριστεί με εκατοντάδες τρόπους. Συνοδεύοντας καφέ και λουκούμι ή γλυκό του κουταλιού, όπως κάνουν ακόμα στα μοναστήρια, ή δίπλα σε ένα εκλεκτό χαβιάρι!
Κάποιοι ισχυρίζονται ότι το ούζο είναι ιδανικό για τους θαλασσινούς μεζέδες και το τσίπουρο για τους στεριανούς. Εγώ λέω ότι το τσίπουρο είναι ιδανικό για κάθε είδους καλοφτιαγμένους μεζέδες. Τσίπουρο με θαλασσινά στα μαγαζιά της Νέα Λαμψάκου στην Εύβοια είναι μια πανδαισία, τσίπουρο με λίγη αλευρόπιτα και ένα λουκανικάκι στα Ζαγοροχώρια μια άλλη.
Πάντως, το τσίπουρο κατά τη γνώμη μου λατρεύει τους Ενα καλό τσίπουρο μπορεί να έχει αρώματα: τριαντάφυλλου, βανίλιας, ροδάκινου, μπανάνας, μπαχαρικών, μήλου, φουντουκιού, φράουλας, καπνού, φασκόμηλου, εξωτικών φρούτων. Επίσης, ένα τσίπουρο είναι σίγουρα ελαττωματικό αν μυρίζει ταγκισμένο βούτυρο, αυγό, σάπιο χόρτο, διαλυτικό, πετρέλαιο και συνθετικές ύλες ή μούχλα.
ΑΠΟΨΗ› Στήλη Άλατος
Οι εξαποδώ αποθρασύνουν τον Τσίπρα
Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2018,
Όποιος ψάχνει να βρει από πού αντλεί το θράσος ο πρωθυπουργός και το κόμμα του να άρχουν με αλαζονεία, να απαντάνε με αναίδεια και να μη ντρέπονται για τίποτε από όσα αντιλαϊκά ή θανατηφόρα προκαλεί η πολιτική τους δεν αρκεί να στηριχτεί στη νοοτροπία τους ή στην ανοχή των Ελλήνων. Η κυριότερη αιτία βρίσκεται έξω από την Ελλάδα.
Παρακολουθώντας τα τηλεγραφήματα του Αμερικανού πρεσβευτή στην Αθήνα, τις δηλώσεις των Αμερικανών υπουργών εδώ και στις ΗΠΑ, την αδυναμία της Μέρκελ, του Γερμανού προέδρου της Δημοκρατίας και του Γερμανού υπουργού των Εξωτερικών, τα χάδια του Μακρόν και του Μοσκοβισί, τις αγκαλιές του Ισπανού πρωθυπουργού, αλλά και τη σκανδαλώδη εύνοια του επικεφαλής της Κομισιόν Γιουνκέρ, μπορεί να δει το πλέγμα που στηρίζει ανενδοίαστα όχι τον κ Τσίπρα. Αλλά, την πολιτική που εξοντώνει την Ελλάδα!
Το αποκορύφωμα αυτής της στήριξης ήταν η προχτεσινή σύναξη των Ευρωπαίων σοσιαλδημοκρατών, όπου ο πρόεδρός τους Μπούλμαν με προσπάθεια έκρυβε την απαρέσκειά του για το ΚΙΝΑΛ προκειμένου να έχει για εκπρόσωπο στην Ελλάδα τον ΣΥΡΙΖΑ!
Έφτασε μάλιστα στο σημείο, ερχόμενος χτες εδώ στην Αθήνα να αναλωθεί σε ευθεία επίθεση εναντίον της αντιπολίτευσης, και εναντίον της πολιτικής λιτότητας, ξεχνώντας ότι ήταν το κόμμα του που την επικροτούσε σε συνεργασία με την Μέρκελ.
Σήμερα, όλοι αυτοί οι πολιτικοί στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ και την πολιτική της ακυβερνησίας και του «δεν ξέρω πού μου πάνε τα τέσσερα» γιατί στην πραγματικότητα έχουν γραμμένη την ευημερία των Ελλήνων στα παλιά τους τα παπούτσια.
Οι μεν Αμερικανοί έχουν βρει εδώ το παιδί που τους παραδίνει ό,τι ζητήσουν σε γεωπολιτικό επίπεδο, χωρίς να αντιμετωπίζουν προβλήματα από ανθρώπους που αγαπάνε και υπερασπίζονται την πατρίδα τους. Αυτοί, όπου κι αν ανήκουν, δεν τους συμφέρουν και δεν τους συνέφεραν ποτέ.
Το παιδί τους έχει παραδώσει το ανατολικό Αιγαίο να ναυλοχούν με την ησυχία τους, χωρίς να ενοχλούνται από τις τουρκικές εισβολές με πλωτά ή εναέρια μέσα στον ελληνικό χώρο, πράγμα που παραβιάζει τις συνθήκες σχέσης μεταξύ νατοϊκών συμμάχων. Επίσης, τους έχει παραδώσει τις ένοπλες δυνάμεις να τις χρησιμοποιούν σε αποστολές- όπως στη Συρία- σαν και τους προηγούμενους. Γιατί να ανησυχούν;
Κορυφαίο, τους έχει παραδώσει αμαχητί τα Σκόπια στο πιάτο, σπάζοντας τις παραδοσιακές σχέσεις της χώρας του με τη Ρωσία και καταργώντας την πολιτική «ανήκομεν μεν εις την δύσιν, αλλά έχουμε προνομιακό εταίρο τη Ρωσία», που ακολουθεί η χώρα από το 1974 απαρέγκλιτα.
Προσεχώς μάλιστα θα τους παραχωρήσει και κάθε διευκόλυνση στην Αλβανία, ακόμα και σε βάρος των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών και των ελληνικών συνόρων. Γιατί, για όποιον δεν το ξέρει, οι ΗΠΑ έχουν από την εποχή του Χότζα στο μάτι την επικυριαρχία επί της Σκιπερίας, με την ένθερμη υποστήριξη μάλιστα της συντριπτικής πλειονότητας των Αλβανών.
Και οι Ευρωπαίοι; Δεν βλέπουν ότι η πολιτική του κ Τσίπρα, που στην πραγματικότητα είναι η δική τους πολιτική λιτότητας είναι αδιέξοδη; Δεν βλέπουν ότι ακόμα και χωρίς αυτή την πολιτική ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε καταστρέψει τη χώρα με την ασχετοσύνη του στη διαχείριση, μοιράζοντας λεφτά άκριτα, χωρίς να τα παράγει, οδηγώντας σε νέα χρεωκοπία; Δεν βλέπουν ότι αυτοί που κυβερνάνε δεν είναι ούτε αριστεροί ούτε σοσιαλιστές, ούτε καν ιδεολόγοι, παρά είναι τυχάρπαστοι τυχοδιώκτες και θολοθεωρητικάριοι του ουζάδικου, που βλάπτουν τον ελληνικό λαό και κατά συνέπεια την ευρωπαϊκή συντεχνία;
Δεν βλέπουν και δεν ακούν ότι ο κ Τσίπρας συναγωνίζεται τον Όρμπαν σε λαϊκισμό από την ανάποδη και ότι σπέρνει διχασμό αντί για λύσεις και ενότητα; Τον ακούνε. Και μάλιστα προσεκτικά. Γιατί επάνω του έχουν επενδύσει. Είναι το παιδί για όλες τις δουλειές. Κυρίως τις σοσιαλιστικές!
Α! Οι Ευρωπαίοι! Χειροκροτούν και χαϊδεύουν τον κ Τσίπρα χειρότερα από τους Αμερικανούς. Κυρίως όταν πρόκειται να παραδώσει ελληνική κυριαρχία, ελληνική κρατική περιουσία, ελληνικές εταιρίες, ελληνικά αρχαία, ελληνικά σπίτια, ελληνικές παραλίες, ελληνικούς δρόμους, ελληνικά αεροδρόμια, ελληνικά μεταλλεύματα, ελληνικούς υδρογονάνθρακες, ελληνικά εργατικά χέρια, Έλληνες επιστήμονες.
Παρακολουθώντας τα τηλεγραφήματα του Αμερικανού πρεσβευτή στην Αθήνα, τις δηλώσεις των Αμερικανών υπουργών εδώ και στις ΗΠΑ, την αδυναμία της Μέρκελ, του Γερμανού προέδρου της Δημοκρατίας και του Γερμανού υπουργού των Εξωτερικών, τα χάδια του Μακρόν και του Μοσκοβισί, τις αγκαλιές του Ισπανού πρωθυπουργού, αλλά και τη σκανδαλώδη εύνοια του επικεφαλής της Κομισιόν Γιουνκέρ, μπορεί να δει το πλέγμα που στηρίζει ανενδοίαστα όχι τον κ Τσίπρα. Αλλά, την πολιτική που εξοντώνει την Ελλάδα!
Το αποκορύφωμα αυτής της στήριξης ήταν η προχτεσινή σύναξη των Ευρωπαίων σοσιαλδημοκρατών, όπου ο πρόεδρός τους Μπούλμαν με προσπάθεια έκρυβε την απαρέσκειά του για το ΚΙΝΑΛ προκειμένου να έχει για εκπρόσωπο στην Ελλάδα τον ΣΥΡΙΖΑ!
Έφτασε μάλιστα στο σημείο, ερχόμενος χτες εδώ στην Αθήνα να αναλωθεί σε ευθεία επίθεση εναντίον της αντιπολίτευσης, και εναντίον της πολιτικής λιτότητας, ξεχνώντας ότι ήταν το κόμμα του που την επικροτούσε σε συνεργασία με την Μέρκελ.
Σήμερα, όλοι αυτοί οι πολιτικοί στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ και την πολιτική της ακυβερνησίας και του «δεν ξέρω πού μου πάνε τα τέσσερα» γιατί στην πραγματικότητα έχουν γραμμένη την ευημερία των Ελλήνων στα παλιά τους τα παπούτσια.
Οι μεν Αμερικανοί έχουν βρει εδώ το παιδί που τους παραδίνει ό,τι ζητήσουν σε γεωπολιτικό επίπεδο, χωρίς να αντιμετωπίζουν προβλήματα από ανθρώπους που αγαπάνε και υπερασπίζονται την πατρίδα τους. Αυτοί, όπου κι αν ανήκουν, δεν τους συμφέρουν και δεν τους συνέφεραν ποτέ.
Το παιδί τους έχει παραδώσει το ανατολικό Αιγαίο να ναυλοχούν με την ησυχία τους, χωρίς να ενοχλούνται από τις τουρκικές εισβολές με πλωτά ή εναέρια μέσα στον ελληνικό χώρο, πράγμα που παραβιάζει τις συνθήκες σχέσης μεταξύ νατοϊκών συμμάχων. Επίσης, τους έχει παραδώσει τις ένοπλες δυνάμεις να τις χρησιμοποιούν σε αποστολές- όπως στη Συρία- σαν και τους προηγούμενους. Γιατί να ανησυχούν;
Κορυφαίο, τους έχει παραδώσει αμαχητί τα Σκόπια στο πιάτο, σπάζοντας τις παραδοσιακές σχέσεις της χώρας του με τη Ρωσία και καταργώντας την πολιτική «ανήκομεν μεν εις την δύσιν, αλλά έχουμε προνομιακό εταίρο τη Ρωσία», που ακολουθεί η χώρα από το 1974 απαρέγκλιτα.
Προσεχώς μάλιστα θα τους παραχωρήσει και κάθε διευκόλυνση στην Αλβανία, ακόμα και σε βάρος των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών και των ελληνικών συνόρων. Γιατί, για όποιον δεν το ξέρει, οι ΗΠΑ έχουν από την εποχή του Χότζα στο μάτι την επικυριαρχία επί της Σκιπερίας, με την ένθερμη υποστήριξη μάλιστα της συντριπτικής πλειονότητας των Αλβανών.
Και οι Ευρωπαίοι; Δεν βλέπουν ότι η πολιτική του κ Τσίπρα, που στην πραγματικότητα είναι η δική τους πολιτική λιτότητας είναι αδιέξοδη; Δεν βλέπουν ότι ακόμα και χωρίς αυτή την πολιτική ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε καταστρέψει τη χώρα με την ασχετοσύνη του στη διαχείριση, μοιράζοντας λεφτά άκριτα, χωρίς να τα παράγει, οδηγώντας σε νέα χρεωκοπία; Δεν βλέπουν ότι αυτοί που κυβερνάνε δεν είναι ούτε αριστεροί ούτε σοσιαλιστές, ούτε καν ιδεολόγοι, παρά είναι τυχάρπαστοι τυχοδιώκτες και θολοθεωρητικάριοι του ουζάδικου, που βλάπτουν τον ελληνικό λαό και κατά συνέπεια την ευρωπαϊκή συντεχνία;
Δεν βλέπουν και δεν ακούν ότι ο κ Τσίπρας συναγωνίζεται τον Όρμπαν σε λαϊκισμό από την ανάποδη και ότι σπέρνει διχασμό αντί για λύσεις και ενότητα; Τον ακούνε. Και μάλιστα προσεκτικά. Γιατί επάνω του έχουν επενδύσει. Είναι το παιδί για όλες τις δουλειές. Κυρίως τις σοσιαλιστικές!
Α! Οι Ευρωπαίοι! Χειροκροτούν και χαϊδεύουν τον κ Τσίπρα χειρότερα από τους Αμερικανούς. Κυρίως όταν πρόκειται να παραδώσει ελληνική κυριαρχία, ελληνική κρατική περιουσία, ελληνικές εταιρίες, ελληνικά αρχαία, ελληνικά σπίτια, ελληνικές παραλίες, ελληνικούς δρόμους, ελληνικά αεροδρόμια, ελληνικά μεταλλεύματα, ελληνικούς υδρογονάνθρακες, ελληνικά εργατικά χέρια, Έλληνες επιστήμονες.
Οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές έχουν μάλιστα μπει για τα καλά στο ελληνικό πολιτικό παιχνίδι και προτρέπουν δια στόματος του προέδρου τους Μπούλμαν, εδώ στην Αθήνα, τη σύγκλιση «όλων των ελληνικών προοδευτικών δυνάμεων, που θα περιλαμβάνει και τον ΣΥΡΙΖΑ»!
Ο ΣΥΡΙΖΑ του 4% δεν τους έκανε για σοσιαλιστικός. Ήταν ένα ακραίο αριστερό κόμμα «που έκλεινε το μάτι στην τρομοκρατία». Τώρα μετράνε εταιρίες και διαχειρίσεις κεφαλαίων και γεωπολιτικά παιχνίδια, αλλά και ψηφαλάκια πολιτών για να αναστηθούν από τα ψηφοφορικά τάρταρα που τους έχουν ρίξει οι λαοί τους.
Ξαφνικά οι ευρωσοσιαλιστές ερωτεύτηκαν τον κ Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ την ώρα που στις χώρες τους καταποντίζονται σε ιστορικά χαμηλά. Μεταξύ 4% και 6,5% οι Γάλλοι σοσιαλιστές! Με 82 έδρες από 189 το ισπανικό σοσιαλιστικό κόμμα παλεύει με τους … Ποντέμος! Στο 26% και κομπάρσος το γερμανικό σοσιαλιστικό κόμμα από 43%, με δεινή ήττα του Σούλτς από τους χριστιανοδημοκράτες στις πρόσφατες τοπικές εκλογές.
Στην Ιταλία το ιστορικό σοσιαλιστικό κόμμα έχει μεταμορφωθεί σε θέατρο σκιών του Πέπε Γκρίλο, που ασθμαίνει προσπαθώντας να επιβιώσει με ποικιλόχρωμες συνεργασίες οικολόγων, αριστερών και ακροδεξιών! Το Φινλανδικό σοσιαλιστικό κόμμα, που έβγαζε πρόεδρο μέχρι το 2000 και έπαιρνε 40% στις εκλογές, έχει περιοριστεί στο τελευταίο 19,1%!
Το εργατικό κόμμα της Ολλανδίας, που πρωτοπόρησε στο κοινωνικό κράτος από τη δεκαετία του 1960, έχει πέσει στο 5,7% στην 7η θέση με δεύτερη την ακροδεξιά! Στην Αυστρία οι σοσιαλιστές επέζησαν συγκυβερνώντας με τους συντηρητικούς σε συνασπισμό μέχρι τις πρόσφατες εκλογές που έχασαν την εξουσία με ποσοστό λίγο πάνω από το 25%, σαφώς μικρότερο από τα 40άρια που αποκόμιζαν επί χρόνια.
Τέλος, το Σουηδικό σοσιαλιστικό κόμμα, που έφερε το κοινωνικό κράτος στους πολίτες και αποτέλεσε παράδειγμα για τη σοσιαλιστική διεθνή κυβερνά ως μειοψηφία με τους Πράσινους, έχοντας προχωρήσει σε περικοπές παροχών, που τους στοίχισαν την επί δεκαετίες πρωτοκαθεδρία.
Γιατί έχουν τα χάλια τους οι ευρωπαίοι σοσιαλιστές και ψάχνουν να βρουν και το τελευταίο πυργάκι στην Ήπειρο κι ας είναι και ο Τσίπρας; Μα, γιατί ανακάλυψαν στην πράξη ότι το κοινωνικό κράτος κοστίζει ακριβά. Και χρειάζεται μια πολύ δίκαιη φορολογία για να επιζήσει. Αλλά, χρειάζεται και τράπεζες που να συμβαδίζουν με το κοινωνικό κράτος και όχι μόνο με τα κέρδη τους. Και χρειάζεται και πολιτικούς που να υπηρετούν τους πολίτες τους περισσότερο από όσο υπηρετούν τα προσωπικά τους συμφέροντα και τις διαπλοκές τους με τον πλούτο. Είτε τον τραπεζικό, είτε τον «μαύρο». Γιατί η πολιτική διαφθορά είναι διεθνής πραγματικότητα. Δεν είναι μόνο ελληνική. Και εκεί έξω είναι πολύ «χοντρή». Απλώς, εκεί έξω, όταν αποκαλύπτεται πληρώνει το τίμημα.
Όπως πληρώνει το τίμημα κι εκείνος που υπόσχεται λαγούς με πετραχήλια και φέρνει κίβδηλα. Αυτή την κατηφόρα έχει πάρει ο ευρωσοσιαλισμός κι αυτά πληρώνει. Όπως και ο εγχώριος λεγόμενος σοσιαλισμός του Γιάννου. Που παλεύει στο 6%. Τι να το κάνει το 6% ο κ Μπούλμαν και οι άλλοι …σοσιαλιστές! Αυτοί κυνηγάνε να μετρήσουν επιρροές σε ευρωπαϊκό και κυβερνητικό επίπεδο. Μπας και επιζήσουν εν τη ενώσει.
Καρφάκι δεν τους νοιάζει αν ο κ Τσίπρας είναι απατεώνας ή ψεύτης ή ανιδεολόγος. Στην πατρίδα τους έτσι τους λένε κι αυτούς, με τα δικά τους μέτρα και σταθμά. Αυτό που τους νοιάζει είναι να συμμετέχουν στο οικονομικό και πολιτικό παιχνίδι δυνατά. Και η Ελλάδα με τον κ Τσίπρα είναι μια επαρχία, ένας νομός, της Ευρώπης. Με πάρα πολλά καλούδια.
Μπορεί να αποθρασύνουν έναν επικίνδυνο λαϊκιστή, χαϊδεύοντάς τον, αλλά δεν είναι ο πρώτος ούτε ο τελευταίος ..…σοσιαλιστής λαϊκιστής. Και, είναι πολλά τα λεφτά Άρη. Όχι της Ελλάδας. Των ευρωπαϊκών τραπεζών και των κεφαλαιούχων κολλητών. Άσε που είναι γλυκιά η εξουσία και τα Christofl μαχαιροπίρουνα στα κάθε τρείς και δύο γεύματα και δείπνα. Που τα πληρώνουν τα κορόιδα!
Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης
Πέρασαν 100 χρόνια και νομίζεις ότι το κείμενο αναφέρεται στο σήμερα ………………..
ΑΙΧΜΗΡΟΣ
Αστοιχείωτοι είμαστε όλοι: Μιχαήλ Μητσάκης (1)
’Αστοιχείωτοι είμεθα όλοι, είτε γράφοντες, είτε πολιτευόμενοι, είτε έπιστήμονες, είτε άλλως οπωσδήποτε δρώντες σήμερον έν Έλλάδι υπό πάσαν έποψιν.
Αστοιχείωτοι πνευματικώς, άστοιχείωτοι ήθικώς, άστοιχείωτοι ψυχικώς, άστοιχείωτοι κοινωνικώς.
Αστοιχείωτοι πνευματικώς, άστοιχείωτοι ήθικώς, άστοιχείωτοι ψυχικώς, άστοιχείωτοι κοινωνικώς.
Ό νέος ελλην, ό εισερχόμενος σήμερον εις τήν ζωήν, εισέρχεται άπαράλλακτα όπως το νεογέννητον γατί ή τό άρτίτοκον κουτάβι. Οι γονείς του τον γεννούν διά νά τον γεννήσουν, ομοίως όπως οι σκύλοι ή οι αίλουροι.
Καί έκπληρούν ομοίως, επίσης εύσυνειδήτως, όλα τά φυσιολογικά των πρός αύτόν καθήκοντα. Άλλ’ άν τούς έλεγε τυχόν κανείς ότι έκτος αύτών έχουν καί άλλα, πολύ θά τούς έξέπληττε βεβαίως.
Άπό τήν οικογένειαν λοιπόν δεν έχει νά περιμένη καμμίαν προπαρασκευήν διά τίποτε άπολύτως.
Τά σχολεία εις τά όποια άρχίζει νά φοιτά, εάν δεν τού στρεβλώνουν καί τό πνεύμα του-καί τήν ψυχήν του καί τό σώμα του καί τον χαρακτήρα του, δέν τον παρασκευάζουν βέβαια καί αύτά διά τίποτε άλλο, ή τό πολύ-πολύ νά γίνη φοιτητής.
Τό πανεπιστήμιον, άν ύπάγη εις αύτό, καί έννενήντα έπί τοΐς έκατόν θα πάγη, δεν τον παρασκευάζει παρά διά νά γίνη δικηγόρος, ιατρός ή δάσκαλος, ύφ’ ήν έννοιαν έννοήθησαν αί έπιστήμαι αύται εις τον τόπον μας, απλά τούτέστι και χυδαία βιοποριστικά επαγγέλματα.
Καί ή κοινωνία, όταν θά έβγη εις αύτήν, άμόρφωτος καί αύτή καί άκατάρτιστος καί άνερμάτιστος εντελώς, ώς μόνον καθήκον της νομίζει ν’ άρχίση νά τον κυλίη εις τά θολά της κύματα, φούσκαν κενήν, μηδενικόν μεταξύ μηδενικών, χάος εντός χάους.
Κανείς καί τίποτε δεν τον έδίδαξε νά βλέπη, κανείς καί τίποτε δέν τον έδίδαξε ν’ άκούη, κανείς καί τίποτε νά σκέπτεται, τίποτε καί κανείς νά έννοή, κανείς καί τίποτε νά ένεργή, τίποτε καί κανείς νά εργάζεται, κανείς καί τίποτε νά ύπάρχη ώς άνθρωπος εν γένει.
Τόρα, αν εχη ιδιοφυίαν τινά, αν ή άργιλλος άπό τήν όποίαν έγινε δέν είνε πολύ κοινή, άν ή φύσις τον έπροίκισε μέ κάποιαν πρωτοτυπίαν χαρακτήρος, μέ κάποιαν δύναμιν πνεύματος, με κάποιαν ίσχύν ψυχής, με συστατικά τινά υπεροχής οίασδήποτε, άρχίζει μόνος του νά βλέπη, ν’ άκούη, νά σκέπτεται, νά έννοή, νά διδάσκεται, νά μελετά, νά κινήται, άρχίζει μόνος του νά συμπληρόνη τήν άτελεστάτην ύπαρξίν του, άρχίζει άναμιγνυόμενος εις τήν ζωήν νά προσπαθή νά μάθη έξ αύτής —άντί πόσου καιρού ίσως χαμένου, άντί πόσων πολλάκις άλγηδόνων!—- ό,τι έπρεπε νά ήξεύρη σχεδόν προτού έμβη εις αύτήν καί ό,τι δέν έμαθεν, άρχίζει νά προσπαθή άφ’ εαυτού νά γίνη άνθρωπος πλήρης καί νά μήν άπομείνη δίπουν άπτερον όπως έγεννήθη.
Άν δέν τά έχη τά φυσικά αύτά συστατικά, αιώνια του ή μνήμη! Κλαίτε τον καί άπό ζωντανόν! Είτε υπάρχει είτε δέν υπάρχει, είνε τό αύτό.
Μιχαήλ Μητσάκης
1863 – 1916
Έλληνας πεζογράφος, κριτικός και δημοσιογράφος. Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους του αστικού ρεαλισμού στην Ελλάδα και κατατάσσεται στη Νέα Αθηναϊκή Σχολή.
Ο Μιχαήλ Μητσάκης γεννήθηκε στα Μέγαρα, όπου ο πατέρας του υπηρετούσε ως δημόσιος υπάλληλος. Ως πιθανές ημερομηνίες γέννησής του αναφέρονται το 1863 και το 1865, αν και ο ίδιος ισχυριζόταν ότι γεννήθηκε το 1868. Γιος του Αριστείδη Μητσάκη και της Μαριγώς Γιατράκου, καταγόταν από τη Λακωνία. Μεγάλωσε στη Σπάρτη, όπου ως γυμνασιόπαις εξέδιδε τη μαθητική εφημερίδα «Ταΰγετος».
Το 1880 γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και παράλληλα ξεκίνησε να αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Ασμοδαίος» των Εμμανουήλ Ροΐδη και Θέμου Άννινου. Δύο χρόνια αργότερα εγκατέλειψε το πανεπιστήμιο και αφοσιώθηκε στη δημοσιογραφία και τη λογοτεχνία. Έγραψε διηγήματα, αφηγήματα και κείμενα ταξιδιωτικών εντυπώσεων.
Συνεργάστηκε με τα περιοδικά «Εβδομάς», «Κλειώ», «Εστία», «Αττικόν Μουσείον», «Παρνασσός», «Ίρις των Αθηνών» και τα ημερολόγια «Αττικόν Ημερολόγιον», «Ημερολόγιον του Άστεως», «Εθνικόν Ημερολόγιον», «Ημερολόγιον Ποδογύρου» και «Ελληνικόν Ημερολόγιον», του οποίου διετέλεσε και διευθυντής το 1888. Δημοσίευσε στις εφημερίδες «Μη χάνεσαι» (1882), «Νέα Εφημερίς» (1884 και 1891), το «Άστυ» (1885-87), «Ακρόπολις (1886-88 και 1893-95), «Εφημερίς» (1891) και «Σκριπ» (1896). Με τον Θέμο και τον Μπάμπη Άννινο ίδρυσε το 1885 τη σατιρική εβδομαδιαία εφημερίδα «Το Άστυ», ενώ για σύντομο διάστημα εξέδιδε δύο δικές του πολιτικοσατιρικές εφημερίδες με τίτλους «Ο Θόρυβος» και «Η Πρωτεύουσα».
Τα λογοτεχνικά κείμενα υπέγραφε με το όνομά του, ενώ τα άρθρα, τα χρονογραφήματα και τις κριτικές με τα αρχικά «Μ.», «μμ.», «Μ.Μ.», ή τα ψευδώνυμα «Μ. Τσακ», «Michelet», «Ιξίων», «Κρακ», «Κόθορνος», «Πλανόδιος», «Καιροσκόπος» και «Στρεψιάδης». Κατά τη διάρκεια της ζωής του εξέδωσε το πεζό «Κουρτοπάσσης: Adieu a un diplomate» (1888), τη νουβέλα «Εις Αθηναίος Χρυσοθήρας» (1890), το δοκίμιο «Το γλωσσικόν ζήτημα εν Ελλάδι, μια φιλολογική σελίς εις δύο γλώσσας» (1892) και το διήγημα «Το γατί» (1893). Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του εκδόθηκε μετά το θάνατό του, από τον Δημήτριο Ταγκόπουλο (1920-1922) και τον Μιχάλη Περάνθη (1956), ενώ το 1987 ο Επαμεινώνδας Γονατάς επιμελήθηκε την έκδοση του διηγήματός του «Ο αυτόχειρ».
Από το 1894 άρχισε να υποφέρει από νευρικές διαταραχές, για τις οποίες νοσηλεύθηκε στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας για 15 μέρες, στο τέλος του 1894 και τις αρχές του 1895. Έκτοτε, η ψυχική του υγεία συνεχώς επιδεινωνόταν. Το 1896 εισήχθη για πέντε μήνες στο Δρομοκαΐτειο και το 1911, σχεδόν ένα χρόνο μετά το θάνατο της μητέρας του, εισήχθη εκ νέου με διάγνωση «πρώιμη άνοια» («dementia praecox»), ένα είδος σχιζοφρένειας. Μοναδικό έργο αυτής της περιόδου αποτελούν ποιήματα στα γαλλικά, με ελληνικά λεκτικά και φωνητικά στοιχεία, στο περιθώριο ενός τόμου της «Ιλιάδας» και σε σκόρπια φύλλα που εγκατέλειπε σε δημοσιογραφικά γραφεία.
Το πεζογραφικό έργο του Μητσάκη είναι γραμμένο σε μικτή γλώσσα. Επηρεάστηκε από τα ρεύματα του ρεαλισμού, του νατουραλισμού και του αισθητισμού, καθώς ήταν ενημερωμένος γύρω από τη σύγχρονή του γαλλική λογοτεχνία. Κυρίαρχο θέμα στο έργο του είναι η εσωτερική μετανάστευση, που κυριαρχούσε τότε στην Ελλάδα και η αστική ζωή στην Αθήνα.
Ο Μιχαήλ Μητσάκης πέθανε στις 6 Ιουνίου 1916 από περιπνευμονία στο Δρομοκαΐτειο, όπου βρισκόταν έγκλειστος από το 1914.
Πηγή: Μιχαήλ Μητσάκης-Κριτικά κείμενα
ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ.
Δίκαια ή Άγια;
Όταν οι στρατιώτες του Καραϊσκάκη έπιασαν ένα συνάδελφό τους που είχε λιποτακτήσει κατά την ώρα της μάχης κι ετοιμάζονταν να τον σκοτώσουν, ο μεγάλος στρατηγός του ‘21 τους σταμάτησε και τους είπε:
– Σταθείτε μια στιγμή. Σας αφήνω να τον κάνετε ό,τι θέλετε. Αλλά σας λέω τούτο μονάχα: Αν τον σκοτώσετε, θα πράξετε δίκαια. Αν τον συγχωρήσετε, θα πράξετε άγια.
Και οι στρατιώτες «έπραξαν άγια» και τον απελευθέρωσαν.
– Σταθείτε μια στιγμή. Σας αφήνω να τον κάνετε ό,τι θέλετε. Αλλά σας λέω τούτο μονάχα: Αν τον σκοτώσετε, θα πράξετε δίκαια. Αν τον συγχωρήσετε, θα πράξετε άγια.
Και οι στρατιώτες «έπραξαν άγια» και τον απελευθέρωσαν.
Ο πρωτομάστορας του ρουσφετιού
Ο πολιτικός και συγγραφέας Νικόλαος Δραγούμης (1809-1879) στο έργο του «Ιστορικαί αναμνήσεις», γράφει για μία καθημερινή ημέρα του πρωθυπουργού Ιωάννη Κωλέττη: «Στην οικία του, που βρισκόταν κοντά στους στύλους του Ολυμπίου Διός, από βαθέως όρθρου συνωστίζονταν φουστανελοφόροι από την εξώπορτα μέχρι τα σκαλιά. Όταν έμπαινες στο γραφείο του, τον έβλεπες να καπνίζει το τσιμπούκι του και να ακούει μετά μεγάλης υπομονής κάποιον ψηφοφόρο του που του ζητούσε ρουσφέτι: μια θέση, μια σύνταξη, ένα παράσημο ή κάτι παρόμοιο.
Ήταν πάντα σοβαρός με τον συνομιλητή και πάντα του έδινε την ίδια απάντηση: «Έχεις δίκιο, αγαπητέ. Εγώ γνωρίζω πολύ καλά τις πατρικές και τις προσωπικές σου υπηρεσίες και τα δικαιώματα της οικογένειάς σου. Μείνε ήσυχος. Θα λάβω υπόψη το αίτημά σου και θα στο ικανοποιήσω!». Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλές φορές ο αιτών ούτε πατέρα είχε που να υπηρέτησε (στον Αγώνα), ούτε οικογένεια που να έχει αποκτήσει δικαιώματα (λόγω της συμμετοχής της στον Αγώνα). Τέτοια ήταν η πειθώ του Κωλέττη, ώστε όλοι έφευγαν από το γραφείο του με την πίστη ότι το δίπλωμα ή τα χρήματα ήταν ήδη κατατεθειμένα ή το παράσημο άστραφτε στο λαιμό ή στο στήθος τους.
Αν μιλάς στο Θεό, προσεύχεσαι. Αν ο Θεός σου μιλάει, είσαι σχιζοφρενής
Παγκόσμια Τράπεζα: Στο ιστορικό χαμηλό του 10% υποχώρησε η παγκόσμια φτώχεια
H παγκόσμια φτώχεια έχει υποχωρήσει στα χαμηλότερα επίπεδα που έχουν ποτέ καταγραφεί σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το διεθνή οργανισμό το 10% του πληθυσμού ζούσε με λιγότερα από 1,90 δολάρια την ημέρα το 2015, έναντι ποσοστού 11,2% το 2013.
Αυτό σημαίνει πως 735,9 εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας το 2015 από 804,2 εκατομμύρια δύο χρόνια πριν.
Όπως μεταδίδει το CNBC, η φτώχεια μειώθηκε παντού εκτός από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, όπου οι συγκρούσεις στη Συρία και στην Υεμένη αύξησαν το ποσοστό της φτώχειας στο 5% το 2015 από 2,6% το 2013.
Στην Υποσαχάρια Αφρική το ποσοστό της φτώχειας διαμορφώθηκε στο 41,1%, στην Νότια Ασία στο 12,4%, στη Λατινική Αμερική και στην Καραϊβική στο 4,1% και στην Ανατολική Ασία και στον Ειρηνικό στο 2,3% και στην Ευρώπη και στο 1,5% στην Ευρώπη και στην Κεντρική Ασία.
Κέρδος online 20/9/2018 15:45
