Well~Being
της Αλεξίας Εμμανουλοπούλου
της Αλεξίας Εμμανουλοπούλου
Η αναπνοή σηματοδοτεί τα δύο πιο σημαντικά γεγονότα της ζωής μας: την αρχή και το τέλος της. Στο χρόνο που μεσολαβεί, όμως, δεν την πολυσκεφτόμαστε. Άρχισα να παρατηρώ την αναπνοή μου στη γιόγκα. Η δασκάλα μας παρότρυνε να εστιάζουμε στην εισπνοή και την εκπνοή για να εμβαθύνουμε την πρακτική μας. Ομολογώ ότι δεν καταλάβαινα πώς, και για καιρό δεν πίστευα ότι η -φαινομενικά απλή- αναπνοή μου θα με οδηγούσε κάπου. Θυμάμαι όμως την στιγμή που ένιωσα για πρώτη φορά την δύναμή της. Με ώθησε να ξεπεράσω τα σωματικά μου όρια.
Σταδιακά, συνειδητοποίησα ότι αναπνέοντας βαθιά και ήρεμα μπορώ να χαλαρώσω, να πάρω δύναμη και να ξεχάσω την έννοια του χρόνου. Ζώντας κάθε δευτερόλεπτο, από εισπνοή σε εκπνοή. Η συνειδητοποίηση αυτή με έκανε να στραφώ στην αναπνοή μου σε απαιτητικές πεζοπορίες, περιόδους άγχους, για να καταπολεμήσω αϋπνίες, να αντέξω τον πόνο… ακόμα και όταν υπέφερα από ημικρανίες. Κυρίως, μου θυμίζει το τώρα και την αξία της κάθε στιγμής.
Πώς μπορείτε λοιπόν να νιώσετε την δύναμη της δικής σας αναπνοής; Μερικές απλές ασκήσεις για καθημερινά προβλήματα.
ιστορίας ανάγνωσμα ….
Όταν οι Έλληνες έστειλαν βόλια στους Τούρκους
Οι Τούρκοι, πολιορκημένοι μέσα στην Ακρόπολη, μη έχοντας άλλο μολύβι για βόλια, χαλούσαν τις κολόνες που ‘χαν μέσα τους, για στερεότητα, αυτό το μέταλλο. Οι Έλληνες, μόλις πήραν είδηση την καταστροφή, τους έστειλαν μήνυμα να σταματήσουν αυτό το χαλασμό και θα τους στείλουν οι ίδιοι βόλια!
Έτσι κι έγινε. Οι Έλληνες ραγιάδες έστειλαν βόλια στους Τούρκους για να τους σκοτώσουν, παρά να βλέπουν να καταστρέφουν ό,τι σεβάστηκαν οι αιώνες.
Πώς λεγόταν πριν ονομαστεί Αθήνα; Πώς πήρε το όνομά της η ελληνική πρωτεύουσα;
23.09.2018 11:25
Η ιστορία της σημερινής πρωτεύουσας της Ελλάδας χάνεται στα βάθη των αιώνων.
Πρόκειται για μία από τις παλαιότερες πόλεις του κόσμου με το όνομά της όλα αυτά τα χρόνια να αλλάζει αρκετές φορές μέχρι να πάρει το τωρινό της όνομα: Αθήνα.
Η καταγεγραμμένη ιστορία της Αθήνας φθάνει ως το 3.200 π.Χ. Το αρχικό όνομα της Αθήνας ήταν Ακτή ή Ακτική και το είχε πάρει από τον πρώτο της βασιλιά, Ακταίο.
Η ίδρυση της Αθήνας χάνεται στην αχλύ του μύθου, καθώς είναι γενικά αποδεκτό ότι προϋπήρχε της Μυκηναϊκής εποχής. Στα πανάρχαια χρόνια της νεολιθικής εποχής, όλη η περιοχή της Αττικής λεγόταν “Κραναά”. Η ονομασία προέρχεται από το επίθετο “κραναός” που σημαίνει τραχύς, πετρώδης, όπως δηλαδή ήταν όλη η βραχώδης Αττική χερσόνησος.
Πρώτοι κάτοικοι της περιοχής θεωρούνται οι Πελασγοί και μετέπειτα, μετά τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα, οι Ίωνες (ο γενάρχης Ίων ήταν υιός του Απόλλωνα και της Κρέουσας).
Πρώτος βασιλιάς της πόλης, σύμφωνα με τη μυθολογία, ήταν ο Πελασγός Ακταίος και το αρχικό της όνομα ήταν “Ακτή” ή “Ακτική”. Τον Ακταίο διαδέχθηκε ο γαμπρός του, ”Κέκροπας”, από τον οποίο ονομάστηκε “Κεκροπία”, όπως αναφέρει το tilestwra.
Σύμφωνα με τον Φερεκύδη, ήταν πατέρας του Τελαμώνα και φίλος του Πηλέα.
Σύμφωνα με τον Παυσανία, ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Αττικής. Η κόρη του Άγραυλος παντρεύτηκε τον Κέκροπα, τον οποίο διαδέχτηκε στον θρόνο της Αττικής ο Κραναός, γιος του Ίστρου, ποτάμιου θεού των Σκυθών και σύμμαχος των Τρώων.
Το δεύτερο όνομά της, Κεκροπία, είχε προέλθει από τον βασιλιά Κέκροπα.
Ο Κέκρωψ δέχεται το δώρο της θεάς Αθηνάς, το ιερό δένδρο της ελαίας, κρατήρας 410 π.Χ., ο οποίος διαδέχθηκε τον Ακταίο, αφού παντρεύτηκε την κόρη του.
Σύμφωνα με τον μύθο, το κάτω μέρος του σώματος του ήταν το ίδιο, με αυτό του δράκοντα. Κατά την διάρκεια των χρόνων της βασιλείας του, η θεά Αθηνά και ο Ποσειδών συναγωνίσθηκαν για την προστασία της πόλεως, προσφέροντας δώρα.
Ο Ποσειδών κτύπησε με την τρίαινα του πάνω στον βράχο της Ακροπόλεως και ανέβλυσε μια πηγή με αλμυρό νερό. Από το χτύπημα (τα τρία σημάδια μπορεί να τα δει κανείς πίσω από το Ερέχθειον…) ξεπήδησε και το πρώτο άλογο έτοιμο να υπηρετήσει τον άνθρωπο, ενώ η Αθηνά πρόσφερε ένα δένδρο ελιάς.
Ο μύθος αναφέρει, ότι όλοι οι άνδρες της Αθήνας ψήφισαν για το δώρο του Ποσειδώνα και όλες οι γυναίκες για το δώρο της Αθηνάς και επειδή ήταν μια γυναίκα παραπάνω από τους άνδρες, η θεά Αθηνά προτιμήθηκε και από αυτήν, η πόλη πήρε το όνομα της.
Για να προστατεύσει την πόλη από τους πειρατές της Καρίας από την θάλασσα και τους Βοιωτούς από την ξηρά, ο Κέκρωψ διένειμε την Αττική σε δώδεκα περιοχές, για να διαχειρίζεται καλύτερα τον πληθυσμό: Αφίδναι, Βραυρώνα, Δεκέλεια, Επάκρια, Ελευσίνα, Κεκροπία, Κηφισία, Κυθαιρός, Φάληρο, Σφαιττός, Τετράπολις, Θορικό.
Η καταγεγραμμένη ιστορία της Αθήνας φθάνει ως το 3.200 π.Χ. Το αρχικό όνομα της Αθήνας ήταν Ακτή ή Ακτική και το είχε πάρει από τον πρώτο της βασιλιά, Ακταίο.
Η ίδρυση της Αθήνας χάνεται στην αχλύ του μύθου, καθώς είναι γενικά αποδεκτό ότι προϋπήρχε της Μυκηναϊκής εποχής. Στα πανάρχαια χρόνια της νεολιθικής εποχής, όλη η περιοχή της Αττικής λεγόταν “Κραναά”. Η ονομασία προέρχεται από το επίθετο “κραναός” που σημαίνει τραχύς, πετρώδης, όπως δηλαδή ήταν όλη η βραχώδης Αττική χερσόνησος.
Πρώτοι κάτοικοι της περιοχής θεωρούνται οι Πελασγοί και μετέπειτα, μετά τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα, οι Ίωνες (ο γενάρχης Ίων ήταν υιός του Απόλλωνα και της Κρέουσας).
Πρώτος βασιλιάς της πόλης, σύμφωνα με τη μυθολογία, ήταν ο Πελασγός Ακταίος και το αρχικό της όνομα ήταν “Ακτή” ή “Ακτική”. Τον Ακταίο διαδέχθηκε ο γαμπρός του, ”Κέκροπας”, από τον οποίο ονομάστηκε “Κεκροπία”, όπως αναφέρει το tilestwra.
Σύμφωνα με τον Φερεκύδη, ήταν πατέρας του Τελαμώνα και φίλος του Πηλέα.
Σύμφωνα με τον Παυσανία, ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Αττικής. Η κόρη του Άγραυλος παντρεύτηκε τον Κέκροπα, τον οποίο διαδέχτηκε στον θρόνο της Αττικής ο Κραναός, γιος του Ίστρου, ποτάμιου θεού των Σκυθών και σύμμαχος των Τρώων.
Το δεύτερο όνομά της, Κεκροπία, είχε προέλθει από τον βασιλιά Κέκροπα.
Ο Κέκρωψ δέχεται το δώρο της θεάς Αθηνάς, το ιερό δένδρο της ελαίας, κρατήρας 410 π.Χ., ο οποίος διαδέχθηκε τον Ακταίο, αφού παντρεύτηκε την κόρη του.
Σύμφωνα με τον μύθο, το κάτω μέρος του σώματος του ήταν το ίδιο, με αυτό του δράκοντα. Κατά την διάρκεια των χρόνων της βασιλείας του, η θεά Αθηνά και ο Ποσειδών συναγωνίσθηκαν για την προστασία της πόλεως, προσφέροντας δώρα.
Ο Ποσειδών κτύπησε με την τρίαινα του πάνω στον βράχο της Ακροπόλεως και ανέβλυσε μια πηγή με αλμυρό νερό. Από το χτύπημα (τα τρία σημάδια μπορεί να τα δει κανείς πίσω από το Ερέχθειον…) ξεπήδησε και το πρώτο άλογο έτοιμο να υπηρετήσει τον άνθρωπο, ενώ η Αθηνά πρόσφερε ένα δένδρο ελιάς.
Ο μύθος αναφέρει, ότι όλοι οι άνδρες της Αθήνας ψήφισαν για το δώρο του Ποσειδώνα και όλες οι γυναίκες για το δώρο της Αθηνάς και επειδή ήταν μια γυναίκα παραπάνω από τους άνδρες, η θεά Αθηνά προτιμήθηκε και από αυτήν, η πόλη πήρε το όνομα της.
Για να προστατεύσει την πόλη από τους πειρατές της Καρίας από την θάλασσα και τους Βοιωτούς από την ξηρά, ο Κέκρωψ διένειμε την Αττική σε δώδεκα περιοχές, για να διαχειρίζεται καλύτερα τον πληθυσμό: Αφίδναι, Βραυρώνα, Δεκέλεια, Επάκρια, Ελευσίνα, Κεκροπία, Κηφισία, Κυθαιρός, Φάληρο, Σφαιττός, Τετράπολις, Θορικό.
Πρέβεζα
Θάνατος είναι οι κάργες που χτυπιούνται
στους μαύρους τοίχους και στα κεραμίδια,
θάνατος οι γυναίκες που αγαπιούνται
καθώς να καθαρίζουνε κρεμμύδια.
στους μαύρους τοίχους και στα κεραμίδια,
θάνατος οι γυναίκες που αγαπιούνται
καθώς να καθαρίζουνε κρεμμύδια.
Θάνατος οι λεροί, ασήμαντοι δρόμοι
με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους,
ο ελαιώνας, γύρω η θάλασσα, κι ακόμη
ο ήλιος, θάνατος μέσα στους θανάτους.
με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους,
ο ελαιώνας, γύρω η θάλασσα, κι ακόμη
ο ήλιος, θάνατος μέσα στους θανάτους.
Θάνατος ο αστυνόμος που διπλώνει,
για να ζυγίσει, μια “ελλιπή” μερίδα,
θάνατος τα ζουμπούλια στο μπαλκόνι
κι ο δάσκαλος με την εφημερίδα.
για να ζυγίσει, μια “ελλιπή” μερίδα,
θάνατος τα ζουμπούλια στο μπαλκόνι
κι ο δάσκαλος με την εφημερίδα.
Βάσις, Φρουρά, Εξηκονταρχία Πρεβέζης.
Την Κυριακή θ’ ακούσουμε την μπάντα.
Επήρα ένα βιβλιάριο Τραπέζης,
πρώτη κατάθεσις δραχμαί τριάντα.
Την Κυριακή θ’ ακούσουμε την μπάντα.
Επήρα ένα βιβλιάριο Τραπέζης,
πρώτη κατάθεσις δραχμαί τριάντα.
Περπατώντας αργά στην προκυμαία,
“υπάρχω;” λες, κι ύστερα “δεν υπάρχεις!”
Φτάνει το πλοίο. Υψωμένη σημαία.
Ίσως έρχεται ο κύριος Νομάρχης.
“υπάρχω;” λες, κι ύστερα “δεν υπάρχεις!”
Φτάνει το πλοίο. Υψωμένη σημαία.
Ίσως έρχεται ο κύριος Νομάρχης.
Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους
αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία…
Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,
θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία.
αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία…
Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,
θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία.
Ιστορίας ανάγνωσμα ….
Οι δωσίλογοι και ο …δωσίκωλος
Αμέσως μετά την Κατοχή συγκροτήθηκαν επιτροπές σε κάθε οργανισμό του Δημοσίου, για να ελέγξουν αν μεταξύ των υπαλλήλων υπήρχαν δωσίλογοι για να τους διώξουν. Η Μαρίκα Κοτοπούλη ήταν μέλος μιας τέτοιας επιτροπής της Λυρικής Σκηνής. Όταν αναφέρθηκε το όνομα ενός πασίγνωστου χορογράφου και χορευτή, που ήταν ομοφυλόφιλος, η μεγάλη ηθοποιός αναφώνησε: «Καλέ, αυτός δεν είναι δωσίλογος, απλά δωσίκωλος!».
Να εξελίσεσαι κάθε μέρα. Μέχρι την τελευταία σου.
Να αγαπάς το διπλανό σου. Πρώτα όμως να αγαπάς τον εαυτό σου. Δεν έχεις άλλο. Μη γελιέσαι. Μόνος έρχεσαι και μόνος φεύγεις από τον κόσμο αυτό. Χωρίς τα παιδιά σου. Χωρίς το αμάξι σου. Χωρίς τα λεφτά σου.
Να αγαπάς το διπλανό σου. Πρώτα όμως να αγαπάς τον εαυτό σου. Δεν έχεις άλλο. Μη γελιέσαι. Μόνος έρχεσαι και μόνος φεύγεις από τον κόσμο αυτό. Χωρίς τα παιδιά σου. Χωρίς το αμάξι σου. Χωρίς τα λεφτά σου.
Μόνο η αγάπη χωράει στις αποσκευές σου. Αυτή που πήρες και αυτή που έδωσες.
Μόνο αγάπη υπάρχει.
Γι’ αυτό είσαι εδώ.
Μόνο αγάπη υπάρχει.
Γι’ αυτό είσαι εδώ.
«Ι σ η μ ε ρ ί α» σήμερω
κι αρχή του Φθινοπώρου·
καλή ζυγιά καρδιόψυχα,
σ’ ούλη τη γής να ’θώρου…
22.Σεπ.2018
κι αρχή του Φθινοπώρου·
καλή ζυγιά καρδιόψυχα,
σ’ ούλη τη γής να ’θώρου…
22.Σεπ.2018
Ιστορίας ανάγνωσμα
Όταν ο Αϊνστάιν είπε «όχι» στην πολιτική
Πρότειναν οι συμπατριώτες του στον Αϊνστάιν την προεδρία του κράτους του Ισραήλ.
Όταν εκείνος τους ρώτησε «γιατί;» του απάντησαν:
– Για τις απέραντες γνώσεις σου.
– Είναι αλήθεια, τους είπε, ότι για τη Φύση έχω αρκετές, αλλά για τον άνθρωπο ελάχιστες. Με καλείτε, όμως, όχι για να δαμάσω τη Φύση, αλλά για κάτι δυσκολότερο, να κυβερνήσω ανθρώπους. Δεν μπορώ, λοιπόν, παρά να αρνηθώ.
Και αρνήθηκε…
Όταν εκείνος τους ρώτησε «γιατί;» του απάντησαν:
– Για τις απέραντες γνώσεις σου.
– Είναι αλήθεια, τους είπε, ότι για τη Φύση έχω αρκετές, αλλά για τον άνθρωπο ελάχιστες. Με καλείτε, όμως, όχι για να δαμάσω τη Φύση, αλλά για κάτι δυσκολότερο, να κυβερνήσω ανθρώπους. Δεν μπορώ, λοιπόν, παρά να αρνηθώ.
Και αρνήθηκε…
|
|||||
|






