Ερχεται το δεύτερο κύμα της Τεχνητής Νοημοσύνης και αφορά την δημιουργία πραγμάτων που δεν έχουμε ξαναδεί!

Shutterstock

Το πρώτο κύμα αφορούσε τη μείωση του κόστους για τις επιχειρήσεις – Πού εστιάζει το δεύτερο

Πηγη: Ιωάννα Βαρδαλαχάκη  •[email protected]

Τα τελευταία τρία χρόνια, η Τεχνητή Νοημοσύνηέχει λειτουργήσει ως επί το πλείστον ως εργαλείο μείωσης του κόστους. Σιγά σιγά, ωστόσο, αναμένεται να περάσει στο επόμενο κεφάλαιο, με νέα είδη προϊόντων, όπως εφαρμογές, παιχνίδια και υπηρεσίες που απλά δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν πριν από τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα.

Αυτό υποστηρίζει ένας αυξανόμενος αριθμός ιδρυτών και επενδυτών εταιρειών του κλάδου που «βλέπουν» να έρχεται το «δεύτερο κύμα» της Τεχνητής Νοημοσύνης.

«Το πρώτο κύμα της Τεχνητής Νοημοσύνης έκανε τα υπάρχοντα πράγματα φθηνότερα. Αυτοματοποίηση. Αποδοτικότητα», ανέφερε ο Kylan Gibbs, πρώην διευθυντής προϊόντων της Google DeepMind, ο οποίος διευθύνει την startup τεχνητής νοημοσύνης Inworld. «Το επόμενο κύμα δημιουργεί πράγματα που δεν μπορούσαν να υπάρχουν πριν. Νέα προϊόντα. Νέες εμπειρίες. Νέα έσοδα. Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ της βελτιστοποίησης των δαπανών και της δημιουργίας νέων πραγμάτων», εξήγησε.

Για τον ίδιο, αυτή η διάκριση έχει υπαρξιακό χαρακτήρα. Αν η Τεχνητή Νοημοσύνη απλώς μειώνει το κόστος, τότε αναδιανέμει την αξία εντός των υφιστάμενων επιχειρήσεων. Αν επιτρέπει την δημιουργία εντελώς νέων καταναλωτικών προϊόντων – αυτά για τα οποία θα πληρώσει δηλαδή ο κόσμος- τότε διευρύνει την οικονομική πίτα.

«Η Τεχνητή Νοημοσύνη φτάνει στο πραγματικό της δυναμικό όταν δημιουργεί αξία για την οποία θέλουν να πληρώσουν οι καταναλωτές, όχι μόνο αξία που θέλουν να εξοικονομήσουν οι επιχειρήσεις», έγραψε στο LinkedIn. Αυτή η επόμενη φάση, σημείωσε, απαιτεί ένα νέο «κύμα Τεχνητής Νοημοσύνης που απευθύνεται στον καταναλωτή» με απαντήσεις σε πραγματικό χρόνο, υποστήριξη για εκατομμύρια χρήστες ταυτόχρονα και προσωπικές εμπειρίες προσαρμοσμένες στις ατομικές προτιμήσεις.

Τον Ιανουάριο, ο Gibbs λάνσαρε ένα accelerator της Silicon Valley για να υποστηρίξει έως και 30 startups τεχνητής νοημοσύνης του «δεύτερου κύματος», εταιρείες που δημιουργούν νέες εμπειρίες καταναλωτών αντί να ενσωματώνουν chatbots σε παλιές ροές εργασίας.

Οι ειδήσεις στην εποχή του AI

Στο ίδιο μήκος κύματος και η Sara Beykpour, διευθύνουσα σύμβουλος και συνιδρύτρια της Particle. Υποστηρίζει ότι η τεχνολογική βιομηχανία βρίσκεται σε μια κρίσιμη στιγμή. «Βρισκόμαστε στη μετάβαση, μεταξύ του πρώτου κύματος και του δεύτερου κύματος», είπε.

Το πρώτο κύμα απέφερε τεράστια αύξηση στην παραγωγικότητα. Στην Particle, που είναι πλατφόρμα ειδήσεων με τεχνητή νοημοσύνη, εργασίες που κάποτε διαρκούσαν έναν μήνα μπορούν πλέον να δημιουργηθούν, να δοκιμαστούν και να αναπτυχθούν σε ώρες.

«Στις συναντήσεις, αλληλοκατηγορούμαστε όταν κάποιος ακολουθεί τον παλιό τρόπο σκέψης», ανέφερε χαρακτηριστικά. Αυτή η αλλαγή νοοτροπίας έδωσε στην startup περισσότερο χρόνο για να επικεντρωθεί στις νέες μορφές που υποστηρίζονται από την τεχνητή νοημοσύνη.

Η Particle λάνσαρε πρόσφατα το Podcast Clips, μια λειτουργία που ενσωματώνει τα πιο σχετικά αποσπάσματα από podcast μεγάλης διάρκειας απευθείας σε ειδήσεις. Αντί να ψάχνουν για ένα τρίωρο επεισόδιο, οι χρήστες βλέπουν αποσπάσματα που συνδέονται με συγκεκριμένα θέματα.

Το σύστημα χρησιμοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη για να χαρτογραφήσει τις σχέσεις μεταξύ των μεταγραφών και των ιστοριών. Ένα απόσπασμα από μια εκπομπή συζήτησης για τη Γροιλανδία και το Νταβός, μαζί με σχόλια του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, μπορεί να συνδεθεί αυτόματα με σχετικές αναφορές. Στη συνέχεια, η γενετική τεχνητή νοημοσύνη προσθέτει συνοπτικές περιλήψεις και το περιεχόμενο στην κορυφή.

Η εφαρμογή fitness

Αν η Particle επαναπροσδιορίζει τα νέα, η Luvu επανεφευρίσκει την ατομική εκπαίδευση χρησιμοποιώντας generative AI.

Η εφαρμογή fitness, η οποία παρουσιάστηκε τον Αύγουστο του 2025 από τον διευθύνοντα σύμβουλο Alexis Sursock και τον CTO Creston Brooks, έχει ήδη προσελκύσει περίπου 250.000 χρήστες. Η εφαρμογή διαθέτει τεχνητή νοημοσύνη που λειτουργεί σαν προσωπικός γυμναστής, στέλνοντας εξαιρετικά εξατομικευμένες ειδοποιήσεις και σχόλια σε πραγματικό χρόνο.

Δεν πρόκειται απλώς για ένα chatbot πάνω σε ένα fitness tracker. Είναι μια συνεχής διαδικασία ανατροφοδότησης μεταξύ της ανθρώπινης συμπεριφοράς και της τεχνητής νοημοσύνης.

«Το κλειδί είναι η εξατομίκευση, η οποία υποστηρίζεται από μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης και δεν θα ήταν δυνατή προτού εμφανιστεί αυτή η τεχνολογία τα τελευταία χρόνια», δήλωσε ο Brooks.

Τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά. Το ποσοστό των κλικ στις ειδοποιήσεις του Luvu είναι τέσσερις φορές υψηλότερο από το αντίστοιχο των τυπικών μη εξατομικευμένων μηνυμάτων προτροπής.

To gaming

Αν η Luvu ποντάρει στην εξατομίκευση, η Status επενδύει στη φαντασία καθώς η Fai Nur, διευθύνουσα σύμβουλος και συνιδρύτριας του παιχνιδιού προσομοίωσης, πιστεύει ότι αυτό αφορά το δεύτερο κύμα της τεχνητής νοημοσύνης.

Η εφαρμογή, η οποία έχει ξεπεράσει τα 3 εκατομμύρια λήψεις, επιτρέπει στους χρήστες να αναλαμβάνουν ρόλους σε κόσμους που δημιουργούνται από τεχνητή νοημοσύνη. Σκεφτείτε το «The Sims», αν και παίζεται ως μια ζωντανή ροή κοινωνικής δικτύωσης.

Οι χρήστες μπορούν να παρουσιάσουν τον εαυτό τους ως οτιδήποτε μπορούν να φανταστούν, όπως μαθητές του Χόγκουαρτς, αστέρες του ποδοσφαίρου ή χαρακτήρες από το «Stranger Things». Δημοσιεύουν μια ενημέρωση και οι χαρακτήρες που δημιουργούνται από την Τεχνητή Νοημοσύνη απαντούν αμέσως. Τα γεγονότα εξελίσσονται δυναμικά ενώ ένα σύστημα Τεχνητής Νοημοσύνης βαθμολογεί τις απαντήσεις ώστε να ανεβάζει ή να κατεβάζει το επίπεδο των παικτών.

Σε πολλά επιχειρηματικά περιβάλλοντα, η μη ντετερμινιστική φύση των αποτελεσμάτων του LLM αποτελεί μειονέκτημα. Τα μοντέλα γενετικής τεχνητής νοημοσύνης μερικές φορές ανταποκρίνονται στην ίδια προτροπή με διαφορετικούς τρόπους, κάτι που δεν προσφέρεται για εφαρμογές που απαιτούν αυστηρή ακρίβεια.

Στα παιχνίδια όμως αυτό μπορεί να αποτελέσει πλεονέκτημα, επειδή κάθε νέα απόκριση που δημιουργείται από την τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να είναι καινούργια, δημιουργώντας μια πιο πλούσια και διαφορετική εμπειρία.

«Δεν μπορούσες να παίξεις τέτοιο ρόλο μέχρι τώρα», όπως είπε η Nur.

Για όσους υποστηρίζουν την έλευση του δεύτερου κύματος της Τεχνητής Νοημοσύνης, αυτό είναι το ζητούμενο. Πιστεύουν πως το μέλλον της τεχνολογίας δεν θα καθοριστεί από την σταδιακή εξοικονόμηση κόστους, αλλά από προϊόντα που μοιάζουν εγγενή στην Τεχνητή Νοημοσύνη, εμπειρίες που εκπλήσσουν, παρακινούν, ενημερώνουν και ψυχαγωγούν. Ουσιαστικά καλείται να κάνει την καθημερινή ζωή πιο παράξενη, πιο πλούσια και πιο διαδραστική και, κυρίως, κάτι για το οποίο οι άνθρωποι θα πληρώσουν για να ζήσουν.

Με πληροφορίες από Business Insider

«Ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε»

Η ρήση «Ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε», από την προς Γαλάτας επιστολή του Απόστολου Παύλου, δεν είναι απλώς μια ηθική προτροπή· είναι μια συμπυκνωμένη θεώρηση της ανθρώπινης συνύπαρξης.

Ο Παύλος δεν μιλά για φιλανθρωπία από θέση ισχύος, ούτε για ελεημοσύνη που κατεβαίνει από πάνω προς τα κάτω. Μιλά για αμοιβαιότητα. Το «αλλήλων» δηλώνει ισότητα: σήμερα βαστάζεις εσύ, αύριο βαστάζομαι εγώ. Τα βάρη δεν είναι μόνο υλικά· είναι ο πόνος, η αμφιβολία, η ήττα, η μοναξιά, η κούραση που δεν φαίνεται.

Σ’ έναν κόσμο που εξυμνεί την αυτάρκεια και την ατομική επιτυχία, η παύλεια ρήση λειτουργεί σχεδόν αντισυμβατικά. Μας θυμίζει ότι ο άνθρωπος δεν να είναι μόνο μονάδα . Η δύναμη μιας κοινότητας —οικογένειας, κοινωνίας, ακόμη και ενός απλού κύκλου φίλων— δεν μετριέται από το πόσο «ισχυροί» είναι οι ισχυροί της, αλλά από το αν οι αδύναμοι της δεν μένουν μόνοι.

Το να βαστάζεις το βάρος του άλλου δεν σημαίνει να το εξαφανίζεις· σημαίνει να το μοιράζεσαι. Να λες, έστω σιωπηλά: δεν είσαι μόνος σου σε αυτό. Κι έτσι το βάρος, χωρίς να μικραίνει αντικειμενικά, γίνεται ανεκτό.

Τελικά, η προτροπή του Παύλου δεν αφορά μόνο την πίστη, αλλά την ίδια την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Γιατί μια κοινωνία που δεν σηκώνει τα βάρη των μελών της, αργά ή γρήγορα, θα παρακμάσει και θα συνθλιβεί.

Ράμφος: «λογισμοκρατουμενος» άνθρωπος

Αντίλογος από αγαπητό φίλο και αναγνώστη για την ανάρτηση, Ο Ράμφος και ο «λογισμοκρατούμενος» άνθρωπος:

Σημαντικός  διανοούμενος  ο  Ράμφος  αναμφισβήτητα . Ωστόσο  όπως  και  ολοι  σχεδόν  οι  φιλόσοφοι  δεν  αποφεύγει , κατά  τη  γνώμη  μου  πάντα , τις  υπερβολές , ενίοτε  μέχρι  παραλογισμού , όπως  στο  συγκεκριμένο  αναδημοσιευμά  σου  φίλε  Κώστα . Από  πού  κι  ως  που  “συνομιλώντας” με  μια  σκέψη  δική  μας  ή  αλλουνου  καταλήγουμε  υποχρεωτικά  αιχμάλωτοί  της ? Με  ποια  επιχειρήματα  αποκλείει  την  απόρριψή  της ?

      “Μάθε  να  παρατηρείς  τη  σκέψη  χωρίς  να  την  κρίνεις “(!!!)  Ισοδύναμο: “Μάθε  να  παρατηρείς  τη  σκέψη  χωρίς  να  την  επεξεργάζεται  λογικά , απλούστερα  χωρίς  να  τη  σκεφτεσαι .”

     Πώς  μπορει  να  γινει  αυτό  ρε  Κωστα ?

Τι  ειναι  η  σκεψη  πίνακας  ή  αγαλμα ?

Ο  ανθρωπος  είναι  λογισμοκρατουμενος  από  διακρίσεώς  του  ως  έλλογου  όντος  και  οχι  μόνο  ως  συγχρονος ! . . . . .

      Και  μια  τελευταια  παρατήρηση :

Οι  σκέψεις  δεν  “γίνονται”  συναισθήματα , “προκαλούν”  συναισθήματα  για  όσους  καταλαβαίνουν  ελληνικά .

          Καλημέρα  φίλε  μου  αλλά  με  το συμπάθειο , παντα  να  προσεχεις  όχι  ποιος  το  λέει  αλλά  τι  λέει ! . . . .

Νίκος

Απάντηση :

Αγαπητέ φίλε,

Σε ευχαριστώ ειλικρινά για την προσεκτική και διεισδυτική ανάγνωση. Ο διάλογος έχει αξία ακριβώς όταν υπάρχει αντίλογος.

Ο Σ. Ράμφος πράγματι συχνά χρησιμοποιεί έντονα σχήματα για να ταρακουνήσει τον αναγνώστη. Δεν νομίζω όμως ότι υποστηρίζει πως όποιος «συνομιλεί» με μια σκέψη γίνεται μοιραία αιχμάλωτός της. Η έννοια της αιχμαλωσίας, όπως την καταλαβαίνω, αφορά την ασυνείδητη ταύτιση — όταν δηλαδή ο λογισμός μάς καταλαμβάνει πριν προλάβουμε να τον εξετάσουμε.

Η φράση «παρατήρησε τη σκέψη χωρίς να την κρίνεις» όντως ακούγεται αντιφατική αν την πάρουμε κυριολεκτικά. Δεν σημαίνει, κατά τη γνώμη μου, «μη σκέφτεσαι». Σημαίνει: δες πρώτα τον λογισμό ως φαινόμενο, πριν τον αξιολογήσεις. Η αναστολή της άμεσης κρίσης δεν είναι κατάργηση της λογικής· είναι ένα ενδιάμεσο στάδιο επίγνωσης.

Ο άνθρωπος είναι έλλογο ον — συμφωνώ απολύτως. Το ερώτημα όμως είναι αν είναι κυρίαρχος των λογισμών του ή συχνά αιχμάλωτός τους. Εκεί νομίζω εστιάζει η πρόκληση.

Όσο για τη διατύπωση «οι σκέψεις γίνονται συναισθήματα», δέχομαι ότι γλωσσικά είναι ακριβέστερο να πούμε «προκαλούν».

Συμφωνώ τέλος απολύτως μαζί σου: σημασία έχει όχι ποιος το λέει, αλλά τι λέει. Και αυτό ακριβώς προσπαθούμε να συζητήσουμε.

Καλημέρα και πάντα χαίρομαι για την κριτική σου ματιά!

Κώστας