Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ












Εάν είχα μια ώρα για να σώσω τον κόσμο, θα δαπανούσα τα 59 λεπτά στο να ορίσω το πρόβλημα (το ζητούμενο) και το υπόλοιπο 1 λεπτό στο να βρω τις λύσεις αυτού. 

Albert Einstein.
Δημοσιεύτηκε στισ

Lock Them Up
“Θα κερδίσουμε αν βάλουμε κάποιους φυλακή.” Τη δική του προεκλογική συνταγή για τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασεαπό το βήμα της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος ο Παύλος Πολάκης. Ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να στεφθεί νικητής “αν δεν κόψουμε συντάξεις και αυξήσουμε βασικό μισθό. Αν υλοποιήσουμε αυτά που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ. Αν βάλουμε και κανένα φυλακή.” Σύμφωνα με τον ίδιο “πρέπει να επιταχύνει η Δικαιοσύνη […] Αν δεν σπάσει αυτή η ιστορία δεν παίρνουμε πραγματική εξουσία σ’ αυτή τη χώρα”. Ενδιαφέρον να εκφράζει αυτή την άποψη υπουργός μιας κυβέρνησης που μετράει κοντά 4 χρόνια στην εξουσία. Πώς φαντάζεται άραγε την “πραγματική εξουσία”; Και τι εννοεί να “βάλουμε” κάποιους στη φυλακή; Θα τους βάλει ο ίδιος; Θα τους βάλει ο πρωθυπουργός; Θα τους βάλει ο υπουργός Δικαιοσύνης; Πότε αποφασίσαμε την υποκατάσταση της Δικαιοσύνης σ’ αυτή τη χώρα από τους εκάστοτε κυβερνώντες;

Δημοσιεύτηκε στισ

 2

Εταίρες και Πόρνες στην Εξουσία, στον αρχαίο ελληνικό κόσμο

Η Σαγηνευτική. Σπάταλη και Πανέξυπνη Γλυκερά

Η Γλυκερά είναι εταίρα της εποχής του Μεγαλέξανδρου, για την οποία οι σύγχρονοι χρονικογράφοι γράφουν με ιδιαίτερο ενθουσιασμό. Πέρα από τα κάλλη της, τα οποία ήταν σπάνια και ακατανίκητα -όπως λεγόταν- διακρινόταν για την ευφυΐα των απαντήσεών της και την ετοιμολογία της. Επίσης, υπήρχε κάτι απροσδιόριστο στην προσωπικότητά της, που προκαλούσε σφοδρό και ανεξέλεγκτο πάθος στους άνδρες που τη συναναστρέφονταν.
Καταρχάς, εραστής της Γλυκέρας ήταν ο φίλος του Μεγαλέξανδρου, ο Αρπαλος. Όταν μάλιστα διορίστηκε απ’ αυτόν διοικητής στη Βαβυλώνα, πήρε μαζί του και τη Γλυκέρα.
Πολύ γρήγορα, έγινε εκεί γνωστή για τα αμύθητα ποσά που δαπανούσε. Το ίδιο βέβαια τρυφηλός και ακόλαστος ήταν και ο Αρπαλος. Κατασπαταλούσε μάλιστα όλους τους θησαυρούς που του εμπιστεύτηκε ο Αλέξανδρος, μαζί με την ερωμένη του, με την οποία ήταν πολύ ερωτευμένος. Όταν του προτάθηκε να τον ανακηρύξουν βασιλιά της Βαβυλώνας, το δέχτηκε μόνον με την προϋπόθεση να γίνει η Γλυκέρα βασίλισσα. Φυσικά η απάντηση ήταν δική του, όλοι όμως υποστηρίζουν ότι η πανέμορφη εταίρα ήταν αυτή που τον ώθησε στην απόφαση αυτή.
Είχε την αξίωση να της αποδίδουν τιμές βασίλισσας, κάτι το οποίο και η ίδια αποδεχόταν με ικανοποίηση. Κάποτε, έστειλε στους Αθηναίους ένα φορτίο σιταριού, προς τιμήν της Γλυκέρας. Από τότε, οι απαιτήσεις του για να της φέρονται ως βασίλισσα έγιναν κατάφορες.
Όταν ο Μεγαλέξανδρος πληροφορήθηκε τις σπατάλες και τις ασωτί-ες του Αρπαλου, διέταξε τη σύλληψη και τη φυλάκισή του. Αυτός τότε διέφυγε στην Αθήνα, μαζί φυσικά με τη Γλυκέρα. Εκεί, προσπάθησε να στρέψει τους Αθηναίους εναντίον του μεγάλου στρατηλάτη.
Πίσω από την προσπάθεια αυτή, κατά μεγάλο ποσοστό βρισκόταν η όμορφη ερωμένη του. Επειδή όμως δεν ευοδώθηκαν τα σχέδιά τους, κατέφυγαν στην Κρήτη. Εκεί, ο Αρπαλος δολοφονήθηκε.
Η Γλυκέρα επέστρεψε, φτωχή και άσημη, στην Αθήνα, όπου συνδέθηκε γρήγορα με πολλούς ονομαστούς άνδρες. Όμως ο έρωτας της ζωής της υπήρξε ο ποιητής Μένανδρος, με τον οποίο έζησε μέχρι το θάνατό του, αφοσιωμένη στο πλάι του. 
Η απαγορευμένη ιστορία της Ελλάδας / Συλλογικό έργο
Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Δημοσιεύτηκε στισ

Φραντς Κάφκα – Ποσειδώνας

by Αντικλείδι

O Ποσειδώνας καθόταν στο γραφείο του και λογάριαζε.
Η διακυβέρνηση όλων των υδάτων του κόσμου τον έκανε να δουλεύει ασταμάτητα. Θα μπορούσε να έχει όση βοήθεια ήθελε, και είχε αρκετή, επειδή όμως είχε πάρει πολύ σοβαρά τα καθήκοντά του, λογάριαζε τα πάντα ακόμα μια φορά, κι έτσι κανείς δεν μπορούσε να τον βοηθήσει ικανοποιητικά. Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι του ’κανε κέφι να δουλεύει. Προσπαθούσε να τελειώσει, επειδή ήταν υποχρεωμένος.
Μα φυσικά και είχε προσπαθήσει να βρει μια πιο χαρούμενη εργασία –αυτή ήταν η έκφρασή του– αλλά πάντοτε, όταν του γινόντουσαν διάφορες προτάσεις, γινόταν φανερό ότι τίποτα δεν του ταίριαζε τόσο καλά όσο τα μέχρι τώρα καθήκοντά του. Εκτός αυτού, ήταν πάρα πολύ δύσκολο να βρεθεί κάτι άλλο για κείνον. Ήταν απίθανο να του ανατεθεί μια ορισμένη θάλασσα. Εξάλλου, η δουλειά που θα έκανε τότε δεν θα ήταν απλώς μικρότερη, αλλά ευτελής.
O Μεγάλος Ποσειδώνας δεν μπορούσε ν’ αναλάβει παρά μονάχα μια πολύ υψηλή θέση. Κι αν του πρόσφερε κανείς μια θέση έξω από τα νερά του, και μόνο στην ιδέα αρρώσταινε, η θεϊκή του αναπνοή κοβόταν και το σεβάσμιο στήθος του έτρεμε. Παρ’ όλ’ αυτά κανείς δεν έπαιρνε τις δυσκολίες του στα σοβαρά.
Όταν ένας ισχυρός παραπονείται, πρέπει κανείς, ακόμα και στην πιο απελπιστική κατάσταση, να δείχνει ότι κάνει μια προσπάθεια. Στην πραγματικότητα, κανένας δεν μπορεί να σκεφτεί ν’ απαλλάξει τον Ποσειδώνα από τα καθήκοντά του. Από την αρχή της αρχής ήταν ο Ποσειδώνας ο θεός της θάλασσας κι είναι υποχρεωμένος να παραμείνει, ακόμα κι αν δεν του γουστάρει.
Πιο πολύ απ’ όλα εξοργίζεται –κι αυτό προξενεί κυρίως τη δυσαρέσκειά του σε σχέση με τη θέση του– όταν αντιλαμβάνεται την ιδέα που έχουν οι άλλοι γι’ αυτόν, ότι συνέχεια κόβει βόλτες πάνω στα κύματα κρατώντας την τρίαινά του.
Αντί γι’ αυτό, κάθεται στο βυθό του Ωκεανού και λογαριάζει ασταμάτητα. Μονάχα ένα ταξίδι, που έκανε πού και πού για να συναντήσει το Δία, ήταν η μοναδική παύση στη ρουτίνα του, ένα ταξίδι από το οποίο επέστρεφε κάθε φορά εξοργισμένος. Έτσι δεν είχε μπορέσει να δει τη θάλασσα σχεδόν καθόλου, μονάχα όταν βιαστικά πετούσε προς τον Όλυμπο, και ποτέ δεν την είχε ταξιδέψει από τη μια άκρη στην άλλη.
Φρόντιζε να λέει ότι περιμένει την καταστροφή του κόσμου, τότε θα μπορούσε να βρει μια στιγμή ησυχίας, έτσι ώστε λίγο πριν το τέλος, καθώς θα έριχνε μια τελευταία ματιά στους λογαριασμούς, θα μπορούσε να κάνει ένα μικρό ταξιδάκι, μια τόση δα εκδρομούλα.

***

Φραντς Κάφκα – “Η σιωπή των σειρήνων και άλλα διηγήματα” . Μετάφραση Γιώργος Κώνστας . Εκδόσεις Σ.Ι. Ζαχαρόπουλος
Αντικλείδι , https://antikleidi.com