Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Το πρώτο παράπονο πελάτη στην ιστορία

Το πρώτο παράπονο πελάτη στην ιστορία

Υπάρχουν πολλά που πρέπει να πούμε για τo ανθρώπινο είδος και πως έχει αλλάξει όλα αυτά τα χρόνια. Ωστόσο, αυτό που μένει αναλλοίωτο σε βάθος χιλιετιών φαίνεται πως είναι η έκφραση παραπόνων, σύμφωνα με πρόσφατη αποκάλυψη των αρχαιολόγων.  Το παλαιότερο παράπονο που έχει εκφραστεί ποτέ, είναι σκαλισμένο σε μια πέτρινη πλάκα και προέρχεται από την αρχαία Μεσοποταμία.

Το εν λόγω αρχαιολογικό εύρημα, το οποίο χρονολογείται περίπου στο 1.750 π.Χ βρέθηκε στην αρχαία πόλη Ουρ, γνωστή για τα εντυπωσιακά Ζιγκουράτ (ογκώδεις κατασκευές της Μεσοποταμίας) που βρίσκεται τώρα στο σημερινό Ιράκ. Η πλάκα αποτελεί  μήνυμα καταγγελίας από έναν άντρα που ονομάζεται Νάνι σε έναν προμηθευτή με το όνομα Εα-Νασίρ. Ο Εα-Νασίρ προφανώς παρέδωσε τον λανθασμένο βαθμό χαλκού μετά από το ταξίδι του στον περσικό κόλπο για να συλλέξει το μέταλλο. Είναι επίσης υπεύθυνος για λανθασμένες οδηγίες αλλά και για καθυστερήσεις στην περαιτέρω παράδοση. Και το κορυφαίο όλων, ήταν αγενής όταν οι υπάλληλοι του Νάνι έσπευσαν να παραλάβουν την παραγγελία. Σας ακούγεται οικείο;

«Για ποιον με περνάτε και με αντιμετωπίζετε με τέτοια περιφρόνηση», γράφει ο Νάνι, όπως μεταφράζει ο ασσυριολόγος καθηγητής της Μεσοποταμίας Λέο Όπενχάιμ. «Έστειλα ανθρώπους να πάρουν τα χρήματά μου, αλλά μου συμπεριφερθήκατε με θράσος στέλνοντάς τους με άδεια χέρια κάθε φορά και όλα αυτό κάτω από εχθρικό έδαφος».

Ο πίνακας αποτελεί μέρος της μόνιμης συλλογής του  Βρετανικού Μουσείου. Η γλώσσα στην πλάκα είναι η ακκαδική, η παλαιότερη γνωστή σημιτική γλώσσα (γλώσσες που προέρχονται από τη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένης της εβραϊκής, της αραβικής και της αραμαϊκής) και η γραφή της σε σφηνοειδή γραφή, που χρησιμοποιήθηκε για να γραφτεί η σουμέρια γλώσσα. Το δισκίο δεν είναι πολύ μεγάλο, με διάμετρο 11,6 έως 5 εκατοστά (4,6 ιντσών).

Μετά από όλα αυτά υποψιαζόμαστε ότι ο Νάνι ίσως δεν αγόρασε ξανά χαλκό από τον Εα-Νασίρ, καθώς συνεχίζει να λέει στην επιστολή: ”Να ξέρετε ότι από εδώ και πέρα δεν θα δεχθώ εδώ χαλκό από εσάς αν δεν είναι εξαιρετικής ποιότητας. Θα επιλέγω τα πλινθώματα ξεχωριστά στην αυλή μου και θα ασκώ το δικαίωμά μου να το απορρίψω κάθε φορά που δεν μου αρέσει, επειδή με αντιμετωπίσατε με περιφρόνηση ».

Ο Εα-Νασίρ ίσως δεν πάτησε ποτέ ξανά στην Ουρ, καθώς το μίσος του Νάνι έδειχνε άσβεστο…

_______________________

   Πηγή: IFLSCIENCE

by Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Δημοσιεύτηκε στισ

Η αγάπη και η φιλία

Η αγάπη και η φιλία πολλές φορές ταυτίζονται, διότι η φιλία είναι αδύνατο να υπάρξει χωρίς αγάπη, αλλά την ανιδιοτελή αγάπη.  Ο φίλος είναι το αγαπημένο πρόσωπο το οποίο επιθυμούμε να το βλέπουμε ευτυχισμένο.  Χαιρόμαστε όταν είναι ευτυχισμένο και λυπούμαστε όταν δυστυχεί. Εκεί μάλιστα μετριέται και το μεγαλείο της αγνής φιλίας, της αγνής ψυχής, όταν χαιρόμαστε με την επιτυχία του φίλου μας. Γιατί ευκολότερα ο άνθρωπος κλαίει παρά χαίρεται. Το να λυπάσαι είναι ανθρώπινο, το να αγαπάς είναι ιερό

Δημοσιεύτηκε στισ

Μάνος Χατζιδάκις

Αδιαφορώ για την δόξα. Με φυλακίζει μες στα πλαίσια που καθορίζει εκείνη κι όχι εγώ.

Τώρα που ζω με τον εαυτό μου βαθειά κι απόλυτα, θέλω να μάθω ο ίδιος ποιος υπήρξα, τι σκέφτηκα, πώς έζησα και τι είναι αυτό που συνθέτει την μελλοντική μου απουσία. (σημείωμά του στο δίσκο «Αθανασία»)

Δημοσιεύτηκε στισ

Χειμωνιάτικο Καλοκαίρι

ΕΝΑ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Από το βιβλίο του Νικολάου Κ. Αντωνόπουλου:

«ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ, ΙΣΤΟΡΙΑ-ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ»

Το καλοκαίρι του 1908 οι ατμοσφαιρικές συνθήκες επιφύλαξαν μια τεράστια έκπληξη στους κατοίκους του χωριού και προκάλεσαν μεγάλη καταστροφή. Όπως έλεγαν, όσοι έζησαν εκείνη την περίοδο, ενώ είχαν τα μισά σιτάρια θερισμένα και τα άλλα μισά θημωνιασμένα στα αλώνια, ο καιρός, από καλοκαιρινός, έγινε χειμωνιάτι­κος. Πυκνή συννεφιά και τσουχτερό κρύο με βροχές και νερόχιονο δεν επέτρεπαν τη συγκομιδή του σιταριού.

Ο Ασπρόκαμπος με τα πιο παραγωγικά εδάφη του είχε βαλτώσει από τα πολλά νερά και δε μπορούσε κάποιος ούτε να πατήσει στα χωράφια του. Τα στάχυα του σιταριού στις θημωνιές και τα χωράφια φούσκωναν από την υγρασία και οι σπόροι τους φύτρωναν. Η καταστροφή ήταν ολική. Κανένας δε μπορούσε να ερμηνεύσει αυτό το φαινόμενο.

Έπρεπε να περάσουν δεκαετίες, για να πληροφορηθεί ο κόσμος τι είχε συμβεί. Πολλοί συγγραφείς έχουν γράψει για το ουράνιο σώμα, που είχε πέσει σε μια περιο­χή της Σιβηρίας. Εμείς θα αναφερθούμε στον άγγλο μαθηματικό και φυσικό Άρθουρ Κλάρκ ο οποίος στο βιβλίο του “Τα μυστήρια του κόσμου” και στο κεφάλαιο 9 “Η μεγά­λη έκρηξη της Σιβηρίας” γράφει:

“Ο πολιτισμένος κόσμος σίγουρα δεν είχε καμιά δικαιολογία να αγνοήσει ίσως τη μεγαλύτερη και πιο μυστηριώδη έκρηξη που συνέβη ποτέ στη γη.

Στο Λονδίνο, εκείνη την τελευταία μέρα του Ιουνίου του 1908, μπορούσες να δια­βάσεις τα ψιλά γράμματα στους Τάιμς τα μεσάνυχτα. Στη Στοκχόλμη τραβήχθηκαν τελείως καθαρές φωτογραφίες τοπίων στη μέση μιας νύχτας, που θα ήταν από τις σίγουρα σύντομες εκείνες βόρειες νύχτες…”

“Στην Ευρωπαϊκή Ρωσία, που ήταν ακόμα πλησιέστερα προς το γεγονός, οι φωτεινές νύχτες συνεχίσθηκαν μέχρι τον Ιούλιο…”

Στη σελίδα 268 επίσης γράφει: “Σίγουρα κάτι πολύ ισχυρό είχε συμβεί…”

“Σήμερα, πάνω από εβδομήντα χρόνια αργότερα, κάθε άλλο παρά είμαστε βέβαιοι για το τι ήταν εκείνο που ήρθε από την απεραντοσύνη του διαστήματος και τινάχθηκε, για να διαλυθεί σε εκείνες τις απόμακρες και δασωμένες περιοχές της άπω Σιβηρίας…

Δεν υπάρχει εξωτικό φαινόμενο της σύγχρονης αστροφυσικής που να μην έχει εξετασθεί σε σχέση με το μυστήριο. Ήταν μήπως ένα από τα δαιμονικά φαινόμενα, μια μαύρη τρύπα; Θα μπορούσε να είναι αντιύλη, την ύπαρξη της οποίας υπέθετε ο νομπελίστας φυσικός Πωλ Ντιτράκ και η οποία θα μπορούσε να εκμηδενίσει ο,τιδήποτε άγγιζε; Ή ήταν μήπως, όπως υποστηρίζουν μερικοί, ένα αστρόπλοιο, που εξεράγη καθώς εισχώρησε στη γήινη ατμόσφαιρα; Θα μπορούσε να ήταν μια ατομική έκρηξη, τριάντα επτά ολόκληρα χρόνια πριν από τις βόμβες στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι;”

Ως την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν είναι κανένας βέβαιος τι ήταν εκείνο το τεράστιο αντικείμενο. Οι πιο πολλοί υποθέτουν ότι ήταν κάποιος μεγάλος μετεωρίτης, που προκάλεσε τεράστια εκτόνωση του ατμοσφαιρικού αέρα και παρα­γωγή τεράστιας ποσότητας θερμότητας, με αποτέλεσμα να διαταραχθεί σε μέγιστο βαθμό η ατμόσφαιρα και να προκληθούν τα έκτακτα μετεωρολογικά φαινόμενα.

Επιλογή-Αντιγραφή: Τάκης Ευθυμίου