ΟΡΕΙΝΟΣ

Το παρόν έχει ένα πλεονέκτημα σε σχέση με το παρελθόν και το μέλλον, μας ανήκει

Η Ολλανδία παράγει σε αξία 1700 ευρώ το στρέμμα, το Ισραήλ 1290 και η Ελλάδα μόλις 190…

*«Η Ολλανδία ακολουθεί πολιτική αγοράς, το Ισραήλ πολιτική καινοτομίας και η Ελλάδα πολιτικές σκοπιμότητες»

Φιλία σίγουρα δε σημαίνει να χρησιμοποιούμε τους ανθρώπους. Ούτε εξαντλείται στο γεγονός ότι απευθυνόμαστε σε κάποιον με το μικρό του όνομα ή μοιραζόμαστε μαζί του το ίδιο γραφείο. Πολλοί κάνουν το λάθος να θεορούν φίλους τους γνωστούς τους. Όμως η γνωστοί δεν είναι φίλοι. Η φιλία είναι κάτι πολύ διαφορετικό. Οι Ηγέτες δεν έχουν ανάγκη από γνωστούς. Έχουν ανάγκη από φίλους πρόθυμους να καταβάλουν μεγαλύτερη προσπάθεια την δεδομένη στιγμή. Φιλιά όμως δεν σημαίνει μένει κανείς απλώς κοντά στους ανθρώπους. Το σημαντικότερο πρότυπο είναι ο Χριστός. Είχε κοντά του πολλούς ανθρώπους. Ένας από αυτούς ο Ιούδας τον φίλησε και ένας άλλος ο Ιωάννης έβαλε το κεφάλι του στο στήθος του. Όμως ο Ιούδας τον φίλιδε γιατί ήθελε να τον προδώσει ενώ ο Ιωάννης ακούμπησε το κεφάλι του στο στήθος του γιατί ήταν πρόθυμος να πεθάνει γι’αυτόν. Και οι δυο ήταν κοντά του και δυο ήταν τρυφεροί όμως μόνο ο ένας ήταν αληθινός ο φίλος. πρέπει να μπορείτε να ξεχωριστό έντυπο του Ιούδα από τον τύπο του Ιωάννη. Θέλω να σε βοηθήσω να ανακαλύψω πραγματικούς φίλους σας στο κόσμο, Τον Ιωάννη που βρίσκεται δίπλα σας γι’ αυτό πρόκειται να συστήσω

Οι άνθρωποι που υπερέχουν δεν πιστεύουν στην υπεροχή , πιστεύουν μόνο στην σταθερή βελτίωση και αλλαγή.

Αρχές της δεκαετίας του 90 στα βουνά των δυτικών Βαρδουσίων

Από τα μάτια πιάνεται στα χείλη κατεβαίνει και από τα χείλη στην καρδιά ριζώνει και δε βγαίνει.

Στίχοι απο το αγαπημένο τραγούδι του Χαρίλαου

Μια λέξη που ακούγεται ή γράφεται διαρκώς στα ΜΜΕ και στα ΜΚΔ από  πολιτικούς και πολίτες είναι “αυθαιρεσία”. Σίγουρα, δεν είναι σημερινή έννοια, αλλά βρίσκεται θεμελιωμένη στην ελληνική κοινωνία από την  ίδρυση, ακόμα, του νεοελληνικού κράτους.

Η λέξη αυθαιρεσία, σύμφωνα με το Λεξικό της Ν. Ελληνικής1, σημαίνει:

• 1) πράξη που γίνεται μόνο κατά την άποψη του ανθρώπου που την εκτελεί,  χωρίς να ρωτήσει άλλους ή έξω από προϋπάρχοντες κανόνες νόμους ή  περιορισμούς,

• 2) ενέργεια που γίνεται με τρόπο που παραβιάζει τα  δικαιώματα του άλλου,

• 3) κατάχρηση εξουσίας και τα συνώνυμά της:  ετσιθελισμός, κοτζαμπασισμός, τσαμπουκαλίκι.

Η ετυμολογία της λέξης,  σύμφωνα με το λεξικό της αρχαίας ελληνικής2, είναι από το αυτός (=ο  ίδιος) και το ρήμα  αἱρέω= 1. παίρνω με το χέρι, αρπάζω, πιάνω,  δια  της βίας, 2. αφαιρώ, αποσπώ 3. κερδίζω, αποκτώ.

Επομένως, η αυθαιρεσία  είναι αυτόβουλη πράξη που παραβιάζει τους νόμους και αποσκοπεί στο  προσωπικό συμφέρον. Διαπράττεται σε δύο επίπεδα: στη δημόσια ζωή  (πολιτική αυθαιρεσία) και στην ιδιωτική (κοινωνική αυθαιρεσία).

Η πολιτική αυθαιρεσία συνδέεται με τη διαφθορά που ταυτίζεται  εννοιολογικά με τη δωροδοκία και ευρύτερα με τη διαπλοκή, την  κατάχρηση δημόσιας εξουσίας χάριν του ιδιωτικού οφέλους. Αυτή η  προσέγγιση παραπέμπει στη συνεργασία κρατικών οργάνων με εγκληματικές  επιχειρήσεις ή και δίκτυα που η δομή τους υποκαθιστά την κρατική δομή.  Τομείς ευάλωτοι στην αυθαιρεσία και διαφθορά (όπως παρουσιάστηκαν στο  23ο ετήσιο συνέδριο της Π.Ο.ΑΞ.Α.3) είναι Υπηρεσίες Υγείας,  Οικονομικές Υπηρεσίες, Ασφαλιστικές Εταιρίες, Αστυνομικές Υπηρεσίες, η  “Οικονομία της νύχτας” (μπαρ, κέντρα διασκέδασης, παράνομα παίγνια),  ενεχυροδανιστήρεια, Εταιρίες που ενέχουν ξέπλυμα χρήματος (logistics,  μεταφορές, όταν εξυπηρετούν λαθρεμπόριο).

Η κοινωνική αυθαιρεσία που ο Χρ. Γιανναράς την ονομάζει ενδημική  εκδηλώνεται με πολλές μορφές:

• 1) καταπάτηση της δημόσιας γης που  συνιστά καταλήστευση ενός κοινωνικού αγαθού και χτίσιμο αυθαίρετων  σπιτιών (πολλές φορές δίπλα στο κύμα ή μέσα στο δάσος)

• 2) οικοδομικές  αυθαιρεσίες: ύψος οικοδομών (αριθμός ορόφων), κλεισμένοι ημιυπαίθριοι  χώροι (πατάρια υπόγεια γκαράζ, πέργολες…),

• 3) κατάληψη πεζοδρομίων  από “εκθέσεις αυτοκινήτων”, καφετέριες, μικροπωλητές,

• 4) πορείες που  νεκρώνουν τη ζωή της πόλης, απερεγείες που κλείνουν το οδικό δίκτυο,

• 5) αναγραφή στους τοίχους συνθημάτων κομματικών ή οποιασδήποτε  ιδεολογίας, αφισοκόλληση, χρήση πανό που εγκαταλείπονται στους δρόμους  και ρυπαίνουν την πόλη.

Γίνεται αντιληπτό ότι η αυθαιρεσία με οποιαδήποτε μορφή καταλύει τη  νομιμότητα και τη δικαιοσύνη και ευθύνεται για την κοινωνική κρίση που  δε συνδέεται με την οικονομική, αλλά είναι βαθύτερη και έχει παγιωθεί  πριν από αυτήν.

Τα αίτια που οδηγούν τον πολίτη στην αυθαιρεσία βρίσκονται σε σχέση  αλληλεξάρτησης με τους τρόπους θεραπείας. Τι είναι, λοιπόν, αυτό που  περιορίζει τη δυνατότητα εδραίωσης της δικαιοσύνης, που δεν επιτρέπει  στους ανθρώπους να ενστερνιστούν το ηθικό κίνητρο του καθήκοντος στη  δράση τους; Για να απαντήσουμε στο ερώτημα, θα καταφύγουμε στον αρχαίο  ελληνικό κόσμο και στις ηθικές ιδέες τους, όπως προκύπτουν από τη  λογοτεχνία τους, για να διαπιστώσουμε ότι ο σύγχρονος κόσμος  παρουσιάζει έλλειμα αυτών των ιδεών-αξιών.

Καλή η D-Day, αλλά και οι Σοβιετικοί είχαν 24 εκατ. νεκρούς

Μήπως οι εορτασμοί για την Απόβαση στη Νορμανδία υποβαθμίζουν περισσότερο απ’ όσο πρέπει τους αγώνες και τη συμβολή του Κόκκινου Στρατού στη μάχη κατά της χιτλερικής Γερμανίας; Διότι η «δυτική» Ιστορία τείνει να «ξεχάσει» τη σημασία του Στάλινγκραντ ή της Μάχης του Κουρσκ

Protagon Team