ΟΡΕΙΝΟΣ

Ο Μαρξ είπε: Από τον καθένα σύμφωνα με τις ικανότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του. Διότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι/ίσοι. Μα γιατί πρέπει να περιμένουμε μια ουτοπία, τον απραγματοποίητο κομμουνισμό, προτού εφαρμόσουμε αυτή την αρχή; Ένα αληθινά φιλελεύθερο καθεστώς πραγματοποιεί ακριβώς αυτή τη μαρξιστική ιδέα!

Η πρώτη ανάγκη του κάθε ανθρώπου είναι για χώρο – για να υπάρχει ως ζωντανό ον: χώρο πάνω στη γη για κατοικία και για εργασία που να είναι στην αποκλειστική κατοχή του όπως το σώμα του είναι στην αποκλειστική κατοχή του. Αλλά όπως το ζωντανό σώμα δεν είναι στην απόλυτη ιδιοκτησία κανενός (δεν μπορεί να «μεταβιβαστεί» ή να «κληροδοτηθεί» σε συγγενείς -παρά μόνο υγιή όργανα του), έτσι και ο χώρος στη στέρεη επιφάνεια της γης δεν μπορεί να είναι απόλυτη ιδιοκτησία κανενός – παρότι προσποιούμαστε πως είναι τέτοιος. Ο Μαρξ επέμενε στην κατάργηση αυτής της ιδιοκτησίας που είναι η βάση των αρπαγών και των ολιγοπωλίων.

Το λένε οι νεαροί για να δειξουν ότι κάποιος λέει βλακείες κάνοντας μια κίνηση με τα χέρια τους οπως όταν κάνουν το σταυρό τους , το χέρι στο μέτωπο μπαμ , μπαμ κατεβαίνει δεξιά στο στήθος και λέμε μπίρι ,μπίρι κσι αριστερά στο στήθος το κου κου !

Κάθε πολίτης πρέπει να διδαχθεί στην οικογένεια και στο σχολείο από μικρός πως μπορεί να κάνει ό,τι θέλει εφόσον δεν εμποδίζει άλλους να κάνουν ό,τι θέλουν. Η ελευθερία του σταματά εκεί που αρχίζει η ελευθερία των άλλων συμπολιτών του.

Επιπλέον, πρέπει να διδαχθεί να μην κάνει ό,τι δεν θέλει να κάνουν στον ίδιο οι άλλοι.

Ας εδραιωθούν αυτές οι απλές αρχές και συμπεριφορές της Λογικής πρώτα και μετά ας εξεταστούν όλα τα άλλα θέματα με τα οποία παθιάζονται οι κομμουνιστές – αδικία, εκμετάλλευση, ταξική πάλη, εργατικά δικαιώματα, συνδικαλισμός κλπ.

Και είναι στα «καπιταλιστικά» καθεστώτα που χρειάζεται αυτή η βασική εκπαίδευση. Δίχως αυτή, κάθε σύστημα εκπαίδευσης θα είναι λειψό και μακροπρόθεσμα ατελέσφορο.