Το ποίημα αυτό είχε αγαπηθεί ιδιαίτερα από τον στρατηγό Douglas MacArthur, που το είχε πάντα αναρτημένο στο γραφείο του ως υπενθύμιση ότι «η νεότητα είναι κατάσταση πνεύματος».
Samuel Ullman
Η νεότητα δεν είναι χρόνος της ζωής·
είναι μια κατάσταση του νου,
μια διάθεση της βούλησης,
μια ποιότητα της φαντασίας,
ένα σφρίγος της ψυχής,
η επικράτηση του θάρρους πάνω στον φόβο,
της ορμής για περιπέτεια
πάνω στην αγάπη για την άνεση.
Κανείς δεν γερνά απλώς μετρώντας χρόνια.
Οι άνθρωποι γερνούν
όταν εγκαταλείπουν τα ιδανικά τους.
Τα χρόνια ζαρώνουν το δέρμα,
μα η παραίτηση από τον ενθουσιασμό ζαρώνει την ψυχή.
Ανησυχία, αμφιβολία, δυσπιστία προς τον εαυτό,
φόβος και απόγνωση —
αυτά είναι τα βάρη που σκύβουν το κεφάλι
και ρίχνουν το πνεύμα στη σκόνη.
Είτε είσαι δεκαέξι είτε εβδομήντα,
στην καρδιά κάθε ανθρώπου
ζει η δίψα για θαυμασμό,
η γλυκιά έκπληξη μπροστά στ’ αστέρια,
στα θαυμαστά πράγματα και στις τολμηρές ιδέες,
η ατρόμητη πρόκληση της περιπέτειας.
Όσο η καρδιά σου μπορεί να δεχτεί μηνύματα ομορφιάς,
να αφουγκραστεί το τραγούδι των πουλιών,
τη φωνή ενός παιδιού,
να χαρεί για κάτι άγνωστο και νέο,
τόσο μένεις νέος.
Μόνο όταν μικραίνει η ελπίδα,
όταν το πνεύμα σου καλύπτεται από χιόνια κυνισμού
κι ο πάγος της αδιαφορίας σκεπάζει την ψυχή,
τότε — και μόνο τότε — γερνάς.
Τότε, κι ας είσαι δεκαέξι χρονών,
είσαι γέρος·
μα όσο κρατάς τα φτερά σου ανοιχτά
στην πίστη,
στην αγάπη,
στην ομορφιά και στην ελπίδα,
τόσο θα παραμένεις νέος!
