ΟΡΕΙΝΟΣ

Ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε*, με τη φράση «Όλα όσα βλέπουμε ή φαίνονται δεν είναι παρά ένα όνειρο μέσα σε ένα όνειρο», δεν επιδιώκει απλώς να εντυπωσιάσει· επιχειρεί να υπονομεύσει την ίδια τη βεβαιότητα της ύπαρξης. Δεν αμφισβητεί μόνο τον κόσμο γύρω μας, αλλά και την εμπιστοσύνη που έχουμε στον εαυτό μας ως μάρτυρα αυτού του κόσμου.

Το όνειρο, στη σκέψη του Πόε, δεν είναι φυγή από την πραγματικότητα· είναι η ίδια η πραγματικότητα. Ζούμε, αγαπάμε, χάνουμε, πιστεύοντας ότι πατάμε σε στέρεο έδαφος, ενώ στην ουσία βαδίζουμε πάνω σε κινούμενη άμμο. Και το πιο οδυνηρό δεν είναι ότι όλα χάνονται, αλλά ότι το γνωρίζουμε τη στιγμή που χάνονται. Η συνείδηση δεν μας σώζει· μας βαραίνει.

Το «όνειρο μέσα στο όνειρο» υποδηλώνει ένα δεύτερο, βαθύτερο επίπεδο αβεβαιότητας. Ακόμη κι όταν νομίζουμε ότι ξυπνήσαμε —όταν πιστεύουμε πως καταλάβαμε τη ζωή, τον χρόνο, τον εαυτό μας— ίσως βρισκόμαστε απλώς σε μια πιο καλοφτιαγμένη αυταπάτη. Η αλήθεια απομακρύνεται όσο την πλησιάζουμε.

Ο Πόε δεν προσφέρει παρηγοριά. Δεν μας λέει πώς να ξεφύγουμε. Μας καλεί, όμως, να σταθούμε με ειλικρίνεια απέναντι στην εύθραυστη φύση της ύπαρξης. Και ίσως εκεί, μέσα στην αποδοχή της αστάθειας, να γεννιέται μια παράξενη αξιοπρέπεια: να ζεις γνωρίζοντας ότι όλα είναι παροδικά, αλλά να τα βιώνεις σαν να έχουν βάρος και νόημα.

Γιατί, ακόμη κι αν η ζωή είναι όνειρο, είναι το μόνο όνειρο που μας δόθηκε να ζήσουμε.

*Ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε (1809–1849) υπήρξε μία από τις πιο σκοτεινές και επιδραστικές μορφές της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ποιητής, πεζογράφος και κριτικός, θεωρείται θεμελιωτής του αστυνομικού διηγήματος και πρωτοπόρος της λογοτεχνίας τρόμου και ψυχολογικής αγωνίας.

Ο Πόε άφησε μια κληρονομιά που συνεχίζει να μας στοιχειώνει: ότι ο άνθρωπος δεν φοβάται τόσο το άγνωστο, όσο αυτό που ανακαλύπτει μέσα του.

Με οδηγό τα μοντέλα της Ισπανίας, της Ιταλίας και των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, η Ελλάδα θα προχωρήσει στη θεσμοθέτηση της προδιαγεγραμμένης καύσης μέσω του νέου νομοσχεδίου του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας με τίτλο ”Ενεργή Μάχη”. Η χώρα θα ορίσει νομικά για πρώτη φορά την «προγραμματισμένη και ελεγχόμενη χρήση φωτιάς» υπό συγκεκριμένες και αυστηρές προϋποθέσεις, αναγνωρίζοντάς την επίσημα ως μέσο πρόληψης πυρκαγιών και διαχείρισης της καύσιμης ύλης. Δασική Υπηρεσία και Πυροσβεστική θα αναλάβουν τον σχεδιασμό των καύσεων και την υλοποίησή τους ενώ ανοίγει ο δρόμος για συνεργασία και συμμετοχή της επιστημονικής κοινότητας, των ΜΚΟ και ιδιωτών.

«Πρέπει να θυμάστε ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται για την καριέρα σας όσο εσείς οι ίδιοι. Η ιδέα ότι κάποιος άλλος θα φροντίσει να σας ανοίξει πόρτες ή να σας τοποθετήσει στη σωστή ευκαιρία — είναι υπέροχη αν συμβεί, αλλά σπάνια γίνεται. Πρέπει να προκαλείτε οι ίδιοι τις ευκαιρίες σας».

Κρις Κεμπτσίνσκι, CEO της McDonald’s.

Βράδυ στον Κόκκινο γύρω από την στόφα με  μαθήματα τοπογραφίας !

Από τον αγαπητό Γ.Λ οι αντιρρήσεις με επιχειρήματα για μια προηγούμενη ανάρτηση με τίτλο: Μαύρος χρησμός από Kiyosaki

Κώστα καλησπέρα και Χρόνια Πολλά !!

Ο συγκεκριμένος (Kiyosaki) είναι “επαγγελματίας καταστροφολόγος”.

6-7 χρόνια τώρα την ίδια καραμέλα της “επικείμενης κατάρρευσης” πιπιλάει και από τότε που το λέει οι αγορές έχουν γράψει αποδόσεις  35 – 45% πάνω.
Ναι ! Κάποια στιγμή θα υπάρξει διόρθωση. Πάντα συμβαίνει αυτό γιατί η οικονομία υπόκειται σε κύκλους (ανοδικούς και καθοδικούς). 
Αλλά, αν 6-7 χρόνια κινδυνολογείς ασύστολα, και η πραγματικότητα διαψεύδει τις προβλέψεις σου συστηματικά, δεν μπορείς – όταν κάποτε συμβεί αυτό που “προέβλεψες” – να βγεις και να λες “σας τα ‘λεγα”.
Τί μας έλεγες δηλαδή ???!!!
Είναι σα να βγω εγώ και να σου πω ότι ο τάδε θα πεθάνει…κάποτε.
Όταν αυτός (φυσιολογικά κάποτε) θα πεθάνει, τί θα βγω να πω?? : Να, βλέπετε !! δικαιώθηκα στην πρόβλεψή μου!!

Η δική μου εκτίμηση  :
Ο Warren Buffett είχε πει το εξής κάποτε :  “Never bet against U.S.A.” !!
Μας αρέσει ή όχι η Ιστορία και η πραγματικότητα τον δικαιώνουν.
Οι μεγαλύτερες εταιρείες του πλανήτη είναι Αμερικάνικες.

Η κεφαλαιοποίηση της χρηματιστηριακής αγοράς της Νέας Υόρκης είναι μεγαλύτερη από την αντίστοιχη όλων μαζί των ευρωπαϊκών χρηματιστηρίων. 
Ο Trump είναι businessman & salesman. Θα κοιτάξει να βοηθήσει το επιχειρείν, όχι το παγκόσμιο, το Αμερικάνικο και γενικά όπου οι Αμερικάνοι έχουν ήδη ή διεκδικούν δικά τους συμφέροντα.

Το 2027 έχει ενδιάμεσες εκλογές στις Η.Π.Α. και αυτές – προφανώς – δεν διεξάγονται υπό καθεστώς χρηματιστηριακού κραχ…
Κατά συνέπεια, οι εταιρείες των Η.Π.Α. θα πάνε καλά, τουλάχιστον για 18 – 24 μήνες ακόμα.
Όλη η υφήλιος στο αμερικάνικο χρηματιστήριο παίζει μέσα από τις διάφορες πλατφόρμες.
Πώς αλλιώς νομίζεις σημειώνει ο S&P το ένα ρεκόρ (ανόδου) μετά το άλλο??
Από πού έρχεται όλο αυτό το νέο χρήμα??
Είναι υπερτιμημένες οι μετοχές των αμερικανικών εταιρειών??
Κάποιες είναι (πάντα συσχετιζόμενες με τα επιτευχθέντα εταιρικά κέρδη).
Κάποιες άλλες όχι, γιατί είναι σε κλάδους που θα αναπτυχθούν έτι περαιτέρω, άρα και η προοπτική μελλοντικής κερδοφορίας τους είναι θετική και ανοδική.
Έχουν οι Η.Π.Α μεγάλο εξωτερικό χρέος??
Έχουν !!
Θα πτωχεύσουν??
Ως Δημόσιο, όχι !! 
Η αθέτηση πληρωμών του Αμερικανικού Δημοσίου δεν συνάδει με το αφήγημα “make America great again”.

Και το δολάριο (έστω και υποτιμημένο) εξακολουθεί να παραμένει το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα και το νόμισμα των διεθνών εμπορικών συναλλαγών.

Δεν υπάρχει – ούτε φαίνεται στον ορίζοντα – αντίπαλον δέος (αυτή τη στιγμή τουλάχιστον). 

Αν (ο μη γένοιτο) λάβει χώρα αθέτηση πληρωμών του αμερικανικού Δημοσίου, ξέχνα τον (οικονομικό) κόσμο, όπως τον ξέρεις μέχρι τώρα…
Κάποιες εταιρείες, μπορεί να “τουφεκίσουν”, αλλά έχουν πάρει το μάθημά τους από το 2008 (Lehman Brothers) και θα το μαζέψουν εγκαίρως. Όπως πχ. έκαναν και προ ενός έτους, όταν βρήκαν τρόπο να διασώσουν μέσα από εξαγορές και συγχωνεύσεις κάποιες περιφερειακές τράπεζες που ετοιμαζόταν να βαρέσουν κανόνι.

Διόρθωση μπορεί να δεις, λοιπόν, αλλά όχι κραχ…(= 50-60% πτώση από τα σημερινά επίπεδα).

Ένα κραχ άλλωστε, δεν συμφέρει ούτε τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ…
Θα προτιμούν να “καίνε λίγο χρήμα” από τα υπερκέρδη τους για να κρατάνε ζωντανό το σύστημα, όπως η δόση κρατάει στη ζωή τον πρεζάκια…
Έτσι θα έχουν το κεφάλι τους ήσυχο…
Αλλιώς, όταν πραγματικά πεινάει ο λαός, πέφτουν κεφάλια (βλ. Γαλλική Επανάσταση, Ρωσική Επανάσταση κλπ).

Οι τιμές χρυσού (κυρίως) και ασημιού έχουν εκτιναχθεί, και αμφιβάλλω αν αυτό θα βγει σε καλό στους επενδυτές (αυτούς που μπήκαν στα ψηλά των αποτιμήσεων).

Δεν μπορεί η παγκόσμια οικονομία να επανέλθει στον “κανόνα του χρυσού”…

Δεν υπάρχει τόσος φυσικός χρυσός για να υποστηρίξει ένα τέτοιο αντιστάθμισμα….

Ούτε όμως και η παγκόσμια οικονομία θα είχε γνωρίσει την ανάπτυξη που γνώρισε από το ’71 και μετά, αν είχαμε παραμείνει στον “κανόνα του χρυσού”.

Το fiat money (μας αρέσει ή όχι), βοήθησε αυτή την ανάπτυξη…

Το ότι η “ανάπτυξη” δεν  ωφέλησε όλους, είναι επίσης αλήθεια.

Αλλά σε ποιά εποχή, ο παραγόμενος πλούτος μοιράστηκε σε όλους και δίκαια??

Καλή Χρονιά να έχουμε, με Υγεία και καλή καρδιά !

Γ.Λ.

Μία από τις πιο υποτιμημένες δεξιότητες στη ζωή είναι η ικανότητα να παραμένεις σταθερός όταν κάτι είναι ενοχλητικό, αργό ή άβολο.