
Χασιά 2000


Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.

Δεκαετία του 1950, ένα παλιό λεωφορείο κινείται στην άκρη ενός γκρεμού στην Ήπειρο.
Προσπαθεί να φτάσει στα αποκομμένα ορεινά χωριά των Τζουμέρκων, διασχίζοντας κακοτράχαλους χωματόδρομους με νεροφαγώματα και κατολισθήσεις.
Την ειδική αυτή διαδρομή έκαναν όλα τα λεωφορεία του ΚΤΕΛ κινούμενα σε ανηφορικούςδρόμους, οι οποίοι συχνά γίνονταν απροσπέλαστοι από τα νερά, τα χώματα και τις καθιζήσεις. Τον χειμώνα του 1958 όμως, το ταξίδι δεν ολοκληρώθηκε για 28 ανθρώπους, όταν το λεωφορείο στο οποίο επέβαιναν έπεσε στο γκρεμό.

Πρωτοσέλιδο εφημερίδας “Ελευθερία” 23 Δεκεμβρίου 1958
Ήταν 22 Δεκεμβρίου 1958 στις επτά το πρωί, όταν ένα λεωφορείο των ΚΤΕΛ Ιωαννίνων με 22 επιβάτες ξεκίνησε με προορισμό τους Χουλιαράδες.
Ανάμεσα τους επιβαίνοντες ήταν οικογένειες, παιδιά και νέες γυναίκες, που πήγαιναν στα χωριά τους για τις γιορτές των Χριστουγέννων.
Όταν το λεωφορείο έφτασε στο χωριό Χαροκόπι τρεις επιβάτες κατέβηκαν. Τότε 11 άντρες που επέστρεφαν από έναν γάμο ζήτησαν από τον οδηγό να τους μεταφέρει στο χωριό τους. Αρχικά ο οδηγός του λεωφορείου αρνήθηκε γιατί το λεωφορείο είχε μόνο 24 θέσεις, αλλά μετά από πιέσεις, τους επέτρεψε να επιβιβαστούν.
Το λεωφορείο συνέχισε τη διαδρομή του με τριάντα πλέον επιβάτες. Σε μια στροφή ένας άνθρωπος πετάχτηκε στο δρόμο και έκανε νόημα στον οδηγό να σταματήσει για να επιβιβαστεί, αλλά αυτός συνέχισε την πορεία του, καθώς το λεωφορείο ήταν υπερπλήρες.
Ο άνθρωπος επέμεινε και τρέχοντας εμφανίστηκε ξανά μπροστά του και του έκανε σινιάλο. Ο οδηγός και πάλι δεν σταμάτησε. Την τρίτη φορά που εμφανίστηκε στον δρόμο του, τον λυπήθηκε και άνοιξε τις πόρτες και τον επιβίβασε.

Το λεωφορείο έπεσε σε βάθος 300 μέτρων στο 24ο χλμ Ιωαννίνων- Πετροβουνίου. 28 άνθρωποι σκοτώθηκαν. 12 άντρες και 17 γυναίκες. Εφημερίδα “Το Βήμα”.
Το δυστύχημα
Στις 8:45 το πρωί το λεωφορείο πλησίαζε τον προορισμό του. Βρισκόταν τρία χιλιόμετρα από το Τσίμποβο, στη τοποθεσία «Κέδρος».
Ο οδηγός σταμάτησε το λεωφορείο για να στρίψει σε μια επικίνδυνη στροφή και ζήτησε από τον 20χρονο εισπράκτορα να κατέβει για να του δώσει οδηγίες.
Ο εισπράκτορας πήρε μερικές πέτρες για να τις τοποθετήσει στους πίσω τροχούς του λεωφορείου καθώς ο δρόμος ήταν ανηφορικός. Πριν προλάβει να τις τοποθετήσει, το λεωφορείο έγειρε προς τα πίσω.

Το σημείο του δυστυχήματος. Φωτογραφία
Εκείνη τη στιγμή μια εικοσάχρονη κοπέλα, η Σταυρούλα Κωνσταντινίδη – Βράνου, που καθόταν στη μπροστινή θέση, πετάχτηκε έξω στον δρόμο. Η μαρτυρία της στην Μαίρη Τζώρα (Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων) είναι συγκλονιστική:
“Ο δρόμος ήταν στενός, όλο στροφές, ανηφορικός. Ήταν ένας χαλικόδρομος, από την κακοκαιρία είχαν πέσει πέτρες, βράχια, είχε λάσπη. Σε μία στροφή ο οδηγός σταμάτησε, για να κάνει μανούβρα και να συνεχίσει. Ο εισπράκτορας άνοιξε την πόρτα και κατέβηκε για να βάλει πέτρα στην πίσω ρόδα του λεωφορείου. Άφησε την πόρτα ανοιχτή. Εκείνη η ανοιχτή πόρτα με έσωσε”.
Η κινηματογραφική σκηνή που ακολούθησε ήταν δραματική, αλλά αληθινή:
“Ξαφνικά το λεωφορείο άρχισε να βουλιάζει και να φεύγει προς τα πίσω. Όπως γύριζε ανάποδα εμένα με πέταξε από την ανοιχτή πόρτα έξω. Τρομαγμένη δεν ήξερα τι συμβαίνει. Βρισκόμουν πάνω σε μία πέτρα. Εκεί έπεσα. Είδα το λεωφορείο να έχει πάρει τούμπα, οι ρόδες ήταν επάνω, ώσπου χάθηκε στο γκρεμό”.
“Άκουσα φωνές και βογγητά. Ο εισπράκτορας σαστισμένος έτρεξε κάτω στη χαράδρα. Κοίταξα. Κανένας, πουθενά…”
Σε ελάχιστα δευτερόλεπτα το λεωφορείο γλίστρησε στον γκρεμό και έκανε βουτιά από ύψος 300 μέτρων. Ό,τι απέμεινε από τον σκελετό του λεωφορείου, κατέληξε στα νερά του ποταμού Άραχθου.
Ο εισπράκτορας όταν είδε τους επιβάτες να φωνάζουν και να εκτινάσσονται στα βράχια, έπαθε νευρικό κλονισμό και κατέρρευσε.
Μόλις έγινε γνωστά τα νέα για το δυστύχημα του λεωφορείου , οι κάτοικοι από τα γειτονικά χωριά πήγαν στο σημείο. Άλλοι για να βοηθήσουν και άλλοι να μάθουν αν υπήρχαν στο λεωφορείο δικοί τους άνθρωποι. Χρειάστηκαν να περιμένουν αρκετές ώρες μέχρις ότου εντοπιστούν και περισυλλεγούν τα πτώματα, το οποία ήταν ακρωτηριασμένα και αποκεφαλισμένα από τη σφοδρή πτώση στη χαράδρα.
Ο τραγικός απολογισμός ήταν 28 νεκροί που σκοτώθηκαν ακαριαία και μια ακόμα κοπέλα που πέθανε την επόμενη ημέρα στο νοσοκομείο. Συνολικά μόνο πέντε άτομα κατάφεραν να σωθούν.

Το γλυπτό φιλοτέχνησε ο Ηπειρώτης γλύπτης διεθνούς φήμης, Θόδωρος Παπαγιάννης
Η διακοπή των δρομολογίων
Ο χειμώνας του 1958 ήταν δύσκολος για τα χωριά των Τζουμέρκα. Το ΚΤΕΛ Ιωαννίνων, μετά το τραγικό συμβάν, διέκοψε τα δρομολόγια των λεωφορείων στην περιοχή για το επόμενο διάστημα.
Πιθανόν το αυτοκίνητο είχε πρόβλημα στα φρένα και πολλοί είπαν ότι ο οδηγός το είχε αναφέρει. Την κρίσιμη στιγμή δεν μπόρεσαν να κρατήσουν το λεωφορείο στη θέση του. Την περίοδο εκείνη, οι οδηγοί εκτός από τα προβλήματα στο οδικό δίκτυο, είχαν να αντιμετωπίσουν τις συχνές βλάβες στα απαρχαιωμένα οχήματα που έπρεπε να κουμαντάρουν.
Σήμερα ο δρόμος που έγινε το τραγικό δυστύχημα δεν θυμίζει τον κατσικόδρομο της δεκαετίας του 1950. Στο σημείο που έπεσε το λεωφορείο, δίπλα από το γκρεμό, έχει στηθεί ένα γλυπτό 4,50 μέτρων από ανοξείδωτο μέταλλο, το οποίο είναι τσαλακωμένο για να θυμίζει την κατάληξη του λεωφορείου.



Όταν μιλάει η αταξία η τάξη να σωπαίνει
―έχει μεγάλη πείρα ο χαμός…
Κ.Δημουλά

To Κτήμα Γεροβασιλείου Syrah 2021 διακρίθηκε ανάμεσα στα 10 καλύτερα Syrah του κόσμου από τον Διεθνή Διαγωνισμό Syrah du Monde…

Ειδικοί του κλάδου δοκίμασαν τυφλά περισσότερες από 260 διαφορετικές ετικέτες από 23 χώρες και επέλεξαν τα πιο ξεχωριστά και ποιοτικά Syrah του κόσμου.
Το Κτήμα Γεροβασιλείου έχοντας πάντα ως στόχο την παραγωγή τυπικών, ποιοτικών κρασιών διεθνούς επιπέδου, εκπροσώπησε τον ελληνικό αμπελώνα και ανέδειξε για μια ακόμη φορά τη μεγάλη δυναμική του.
Η Αγνοδίκη φέρεται ως η πρώτη καταγεγραμμένη στη παγκόσμια ιστορία γυναίκα που άσκησε επίσημα το επάγγελμα της μαίας.ΑγνοδίκηΓενικές πληροφορίεςΌνομα στη
μητρική γλώσσαἈγνοδίκη (Αρχαία Ελληνικά)Γέννηση4ος αιώνας π.Χ. (πιθανώς)
ΑθήναΘάνατος3ος αιώνας π.Χ. (πιθανώς)
ΚατοικίαΑρχαία ΑθήναΕκπαίδευση και γλώσσεςΟμιλούμενες γλώσσεςαρχαία ελληνικάΠληροφορίες ασχολίαςΙδιότηταγυναικολόγος
Έζησε στην αρχαία Αθήνα κατά τον 4ο π.Χ. αιώνα. Μέχρι των ημερών της οι νόμοι της Πολιτείας απαγόρευαν την άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος από μέρους των δούλων, ιδιαίτερα δε από μέρους των γυναικών έστω και ελεύθερων. Λόγω δε των απαγορευτικών εκείνων νόμων πολλές γυναίκες ντρέπονταν να καλούν ιατρούς, άνδρες, όταν ασθενούσαν ακόμη και κατά τους τοκετούς, με συνέπεια να πεθαίνουν σε μεγάλο βαθμό οι επίτοκοι.
Η Αγνοδίκη τότε, φορώντας ανδρικά ενδύματα, παρουσιάσθηκε ως νεαρός σπουδαστής και φοίτησε ιατρική πλησίον του περίφημου ιατρού της αρχαιότητας Ηρόφιλου όπου και εκπαιδεύτηκε στην ιατρική και μάλιστα με ειδίκευση στη γυναικολογία σημειώνοντας εκπληκτικές επιτυχίες, αν συνυπολογισθεί πως ήταν και η μόνη στην τότε Αθήνα, εμπιστευόμενη το μυστικό της στις πελάτισσές της.
Οι άρρενες ιατροί συνάδελφοί της, που συνέχιζαν να θεωρούν πως ήταν άνδρας κατέφυγαν τότε στα Δικαστήρια κατηγορώντας τον (την) ότι η φήμη του (της) ήταν προϊόν αθέμιτων σχέσεων με τις γυναίκες. Η Αγνοδίκη για να καταρρίψει την κατηγορία αυτή αναγκάσθηκε τότε ν΄ αποκαλύψει το φύλο της, αλλά και παρά την έκπληξη όλων κατηγορήθηκε ως παραβάτης των κειμένων νόμων.
Έτσι ακολούθησε δεύτερη δίκη περισσότερο πολύκροτη από την πρώτη. Η Αγνοδίκη όμως έχοντας ισχυρούς υπερασπιστές της εποχής, ακόμη και συζύγους αρχόντων, επέτυχε όχι μόνο την πανηγυρική αθώωσή της, που πιθανώς εξ αυτού του γεγονότος να προήλθε ιστορικά το όνομά της, αλλά επίσης και την αναθεώρηση της κείμενης νομοθεσίας, επιτρέποντας έτσι, από τότε, στις γυναίκες της αρχαίας Αθήνας να σπουδάζουν την Ιατρική και να μετέρχονται το ιατρικό λειτούργημα.

Από σύμμαχοι, άσπονδοι εχθροί και πάλι «φίλοι» εσχάτως. Με την Κίνα να έχει πια το πάνω χέρι στη μεταξύ τους σχέση. Ή μήπως όχι;


τέρμα Ευριπίδου