Συντάκτης: Kostas Bertsias

Με βάση τις δημοσκοπήσεις, η είσοδος στη Βουλή του ΜέΡΑ25 εξαρτάται κυρίως από το σχεδόν 12%-13% που σκοράρει στις ηλικίες 17-26.

Ο Γιάνης, έξυπνα στοχεύει σε αυτό το τμήμα του πληθυσμού, για ένα απλό λόγο. Γιατί είναι το μόνο που έχει περιορισμένες δυνατότητες να αντιληφθεί τις μπαρούφες του. Όχι γιατί είναι μειωμένης αντίληψης, αλλά γιατί απλά δεν έχουν τις προσλαμβάνουσες από το καταστροφικό 2015. Οκτώ χρόνια πριν, ήταν από 9 μέχρι 18 ετών.

Πουλάει ένα ανατρεπτικό προφίλ και αυτο-παρουσιάζεται ως διεκδικητής της ρήξης με το κατεστημένο. Οι ηλικίες αυτές, όπως λέει το marketing, είναι δεκτικές στο διαφορετικό, στο ανατρεπτικό, δεν παγιδεύονται στη συνήθη λογική κρίση, δεν συνηθίζουν να εξετάζουν τη σχέση κινδύνου – οφέλους. Βλέπουν, και καλά κάνουν, τη ζωή ως παιχνίδι, μια περιπέτεια και δεν τους φοβίζει ο κίνδυνος, αντίθετα τους εξιτάρει.

Ποντάρει, ο πονηρός Γιάνης, στην άγνοια κινδύνου που έχουν τα παιδιά ειδικά για όλα αυτά τα δύσκολα να κατανοηθούν που πουλάει. Με το στυλάκι του, με την εικόνα του, προσεγγίζει τα παιδιά εύκολα και τους τσαπουνάει αρλούμπες που εμπνέεται από τη θεωρία στο αμφιθέατρο και μεταφέρει επικίνδυνα στην πρακτική της πολιτικής.

Το «κλείσιμο των τραπεζών» που οραματίζεται, φαντάζει σε εμάς τραγική συνέπεια, τα παιδιά το ακούν και λένε «…και τι έγινε μωρέ κι αν κλείσουν οι τράπεζες; κι ανοικτές που είναι ούτε απέξω δεν περνάω». Η ψηφιακή Δήμητρα ταιριάζει με την καθημερινότητά τους, όλα ψηφιακά τα θέλουν και τα έχουν, γιατί όχι και το νόμισμά τους; Δεν πονηρεύονται να ρωτήσουν, να το ψάξουν, πείθονται εύκολα, αγοράζουν την υπερ-απλούστευση που διακινεί, αποκρύπτοντας την πραγματικότητα που ο ίδιος ξέρει πολύ καλά.

Υποχρέωσή μας, δεν είναι να υποδείξουμε στα παιδιά τι θα ψηφίσουν, αυτό ούτε σωστό είναι ούτε θα έχει αποτέλεσμα. Υποχρέωσή μας είναι να μιλήσουμε μαζί τους, να τους εξηγήσουμε ότι αυτοί οι ίδιοι, τα παιδιά, οι νέοι, θα είναι τα πρώτα και πιο ευάλωτα και απροστάτευτα θύματα από αυτές τις δήθεν δημιουργικές ιδέες, που πουθενά στον κόσμο δεν έχουν βρεί εφαρμογή.

Και ότι ο Γιάνης που τις πλασάρει, δεν είναι παρά ένας κλασσικός και βολεμένος αστός με λυμένα όλα τα προβλήματά του και μόνη πραγματική επιθυμία του είναι να παίζει με την έπαρσή του για να γίνεται κέντρο της προσοχής. Που αν μπει στη Βουλή θα συνεχίσει να παίζει εκ του ασφαλούς γιατί ξέρει ότι εξουσία δεν θα ασκήσει (και όταν άσκησε, με ελαφρά πηδηματάκια την έκανε όταν ζόρισαν τα πράγματα), και αν αποτύχει να εκλεγεί θα επιστρέψει στην καβατζωμένη θέση του στο Πανεπιστήμιο, που το σύστημα που καταγγέλλει του φυλάει.

Ας μιλήσουμε στα παιδιά….έτσι κι αλλιώς ΔΕΝ τα ξέρουν όλα (ούτε εμείς βέβαια!)

Μίνος Μωυσής

Η επιχείρηση στο Σουδαν και το βιβλίο Guinness ανθρωπιάς..τα πιο τυχερά σκυλιά του κόσμου

•Πέρασε στα ψιλά ως αυτονόητο.Αλλά δεν είναι.Το μεταγωγικό ,οι κομάντος ,έκαναν μια ριψοκίνδυνη επιχείρηση στην εμπόλεμη ζώνη στο Χαρτούμ.Εύσημα πολλά για τα παλληκάρια και τους σχεδιαστές της.
Διέσωσαν 39 ανθρώπους από τα διασταυρούμενα πυρα στα οποία ζούσαν,20 Έλληνες και 19 πολιτες άλλων χωρών.
•Η λεπτομέρεια ,που είναι για το βιβλίο Guinness είναι πως δι εσωσαν και 7 σκυλιά,ουτε ένα ούτε δυο.
•Αυτά είναι χωρίς συζήτηση τα πιο τυχερά σκυλιά του κόσμου.Ασχοληθηκε μαζι τους η αφρόκρεμα των ελληνικών ειδικών δυνάμεων για να τα σώσει ,σε μια πολύπλοκη επιχείριση απεγκλωβισμού ,7 ωρες μακριά από την βάση τους.Κανείς δεν θα τους έλεγε λέξη αν δεν το έκαναν.Ακόμα και 5 λεπτά να τους καθυστερούσε η επιβίβαση των σκυλιών θα ειχαν απόλυτο επιχειρησιακό δικαίωμα να αρνηθούν.Δεν το έκαναν.Επιβίβασαν τα σκυλιά και τα έφεραν στη πατρίδα.Πραγματικά έδειξαν απιστευτη ανθρωπιά.

Πάνος Μπιτσαξής

Αξιοκρατία ονομάζουμε τα προσόντα που απαιτούνται
για να υπερπηδήσουμε έναν καλύτερό μας.

Αναξιοκρατία λέμε
την ατυχία μας να μην γίνουμε κι εμείς κάτι που δεν αξίζουμε,
όπως θαυμάσια το καταφέρνουν κάποιοι άλλοι.

Ο καθένας μας κρύβει μέσα του τον καλύτερο και τον χειρότερο Έλληνα.
Το κακό είναι, ότι όσο πάει,
αυτοί οι δύο όλο και λιγότερο διαφέρουν μεταξύ τους.

Αν ποτέ ξεβρομίσει αυτός ο τόπος,
πολύ φοβάμαι πως θα μείνει μόνο ο τόπος”.

Αλέκος Σακελλάριος.

Απόσπασμα από το βιβλίο του ”Τότε που οι άνθρωποι γελούσαν”

•Οι δικαστες δεν πατούν στο δάπεδο είναι στην έδρα μεταξυ Θεου και ανθρώπων δήλωσε ο κ.Ισιδώρος Ντογιάκος.Το τι εκπέμπει η δήλωση αυτή το σχολίασαν πολλοί δεν έχω κάτι να προσθέσω.
Σημειώνω όμως ότι προσφέρει μια ενδιαφέρουσα,σημαίνουσα,μεταφυσική εξήγηση.
Όταν κάνουν τρία χρόνια να βγάλουν μια απόφαση δεν φταίνε αυτοί.Είναι θέλημα Θεού.Ο Θεός καθυστερεί να τους ψιθυρίσει.Και ποιος βλάσφημος μπορεί να κρίνει το Θεό.Άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου.
•Αντίθετα όταν σε κάποια θέματα ,γνωστά τοις πάσι,αποφασίζουν με τη ταχύτητα του φωτός αυτό συμβαίνει όταν επείγεται ο Θεός.
•Στις παλαιές στερεοτυπίες των εμμαρτύρων καταθέσεων αναφερόταν. «Άλλο δεν έχω να προσθέσω και γράμματα γνωρίζω και ούτω είη μοι ο Θεός βοηθός και το ιερόν Αυτού Ευαγγέλιον».

Πάνος Μπιτσαξής