Συντάκτης: Kostas Bertsias

ΤΑΒΕΡΝΑ Πέτρου Κοράκη (απέναντι από την χωροφυλακή)

Από δεξιά, Πετρος Κοράκης, Αθανάσιος Στέφος, Χρήστος Καραδήμας του Γεωρ. και Νικ.Λούτσοβος (άπαντες με καταγωγή από τον Λούτσοβο )

όλα καταστράφηκαν, ακόμη και μια ιστορική γέφυρα, για να ξεδιψάσει η Πρωτεύουσα ..

Σε μια από τις πιο διάσημες σκηνές του Θουκυδίδη, οι Αθηναίοι λένε στους κατοίκους της Μήλου: «Οι ισχυροί πράττουν ό,τι τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι αδύναμοι υποφέρουν ό,τι τους επιβάλλει η μοίρα τους».

Αυτή η κυνική θεώρηση της δύναμης στερείται ηθικής και σοφίας. Η Αθήνα επέβαλε τη θέλησή της με τη βία, αλλά αυτό το κλίμα τρομοκρατίας έκανε όλες τις άλλες πόλεις να θέλουν την καταστροφή της.

Η επιβολή μέσω του φόβου μπορεί να φέρει βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα, αλλά μακροπρόθεσμα διαλύει την εμπιστοσύνη και τη σταθερότητα.

«Όταν μισούμε κάποιον, μισούμε στην εικόνα του κάτι που υπάρχει μέσα μας»

— Έρμαν Έσσε

Το μίσος σπάνια γεννιέται από τον άλλον. Πιο συχνά γεννιέται από μια εσωτερική σύγκρουση που δεν έχουμε τολμήσει να κοιτάξουμε κατάματα. Ο Έρμαν Έσσε, με τη γνωστή του διεισδυτικότητα στην ανθρώπινη ψυχή, μας υπενθυμίζει ότι ο άλλος λειτουργεί ως καθρέφτης· και ο καθρέφτης, όταν μας δείχνει κάτι που δεν αντέχουμε να δούμε, γίνεται εχθρός.

Εκείνο που μας ενοχλεί βαθιά σε κάποιον –η αλαζονεία, η αδυναμία, η ανασφάλεια, ακόμη και η επιτυχία του– συχνά αντιστοιχεί σε μια δική μας πτυχή που έχουμε καταπιέσει ή αρνηθεί. Μισούμε, όχι γιατί ο άλλος είναι αυτό που είναι, αλλά γιατί μας θυμίζει αυτό που φοβόμαστε ότι είμαστε ή ότι θα μπορούσαμε να γίνουμε. Το μίσος γίνεται τότε άμυνα: ένας τρόπος να απομακρύνουμε από τη συνείδησή μας ό,τι μας πονά.

Η αποδοχή αυτής της αλήθειας είναι δύσκολη. Απαιτεί εσωτερική εντιμότητα και θάρρος. Όμως μέσα σε αυτήν κρύβεται και η δυνατότητα της λύτρωσης. Αν αντί να μισήσουμε, προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τι ακριβώς μας πληγώνει στον άλλον, ίσως οδηγηθούμε σε βαθύτερη αυτογνωσία. Και η αυτογνωσία, όσο επώδυνη κι αν είναι, ανοίγει τον δρόμο για τη συμφιλίωση – πρώτα με τον εαυτό μας και έπειτα με τους άλλους.

Τελικά, όπως υπαινίσσεται ο Έσσε, το μίσος δεν είναι σχέση με τον άλλον· είναι διάλογος με τον εαυτό μας. Και η ποιότητά του καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα της ζωής μας.

Ποτέ να μην σας πείθει η αυστηρότητα κάποιου ότι κάνει καλά τη δουλειά του. Μόνο η δικαιοσύνη να σας πείθει.!

Το να μαθαίνεις από τις εμπειρίες των άλλων είναι η απόλυτη μορφή «πνευματικής οικονομίας».

Όπως έχει ειπωθεί εύστοχα:

«Δεν μπορείς να ζήσεις αρκετά για να κάνεις όλα τα λάθη ο ίδιος».

Στέφος Χαράλαμπος, (1932- 2009). ο αγαπημένος μας ζωγράφος