Συντάκτης: Kostas Bertsias

Μάιος 93

•Η Λουιζης Ριανκούρ,αν δεν σας λέει με τη πρώτη,είναι πολύ κοντά στο Γηροκομείο στη συμβολή με τον περιφερειακό.Συνδεει τον περιφερειακό με τη Πανόρμου.Εκεί είναι τα πιο σύγχρονα,νεόκτιστα Δικαστήρια της Αθήνας.Το Διοικητικό Πρωτοδικείο και το Διοικητικό Εφετείο.Διατηρούνται αρκετά καλά επειδή εχουν ,λόγω ύλης ,
μικρή σχετικά κίνηση.Ειδικα στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών βαράνε μύγες.Ήρεμα όλα.Δεν είναι κακό αυτό.Ετσι έπρεπε να είναι όλα τα Δικαστήρια.
•Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνων εξέδωσε μια σημαντική και νομικά πολυ αναλυτική και εμπεριστατωμένη απόφαση κατα του Δημοσίου για τις ευθύνες του στη πλημμύρα της Μανδρας.Αφορούσε τον πνιγμό 27 χρόνου που πήγαινε στη δουλειά του και το νερό τον χτύπησε και βρέθηκε δυο μέρες αργότερα,με τραγικό τρόπο,60 χιλιόμετρα από το σημείο.
•Η απόφαση είναι τελεσίδικη συνεπώς εκτελεστή.Έτσι λέει ο νόμος.Αλλά δεν είναι έτσι.Κατα τη πρακτική πρέπει να επιδοθεί στι Δημόσιο η απόφαση.Σωστά θα πείτε και δεν θα διαφωνήσω.Δημόσιο εδώ εννοούμε το Σύνταγμα,το Υπουργείο Οικονομικών.
•Εκεί αρχίζει ένα μακρινό ταξίδι.Κάτι σαν το γύρο του κόσμου όχι σε 80 μέρες όπως στον Ιούλιο Βερν σε πολύ,πολύ παραπάνω.Πρέπει πρώτα η απόφαση να καθαρογραφηθει και να θεωρηθεί. Είναι η προετοιμασία του μεγάλου ταξιδιού,η αγορά των εφοδίων.Κάτι λίγους μηνες δεν χάλασε ο κόσμος.Ας περιμένει ο υπήκοος.Μετά όμως αρχίζει η διαδρομή.Πως θα φτάσει η απόφαση από τη Λουίζης Ριανκούρ στο Σύνταγμα.Μεγάλο πρόβλημα.Η απόσταση τρομάζει.Πρεπει να βρεθεί Δικαστικός Επιμελητής αλλά ο άνθρωπος είναι απησχολημενος.Δεν μπορεί να φερουμε την εξοχοτητα του για μια μόνο απόφαση.Να περιμένουμε να πάρει κι άλλες να του δώσουμε «πακετο».Τη κρατάμε λοιπόν στο συρτάρι.
•Και τι κάνει ο ερμος Δικηγόρος;Παίρνει τηλέφωνα,παίρνει τα πόδια του,φωνάζει και τον μεμφονται σκαιά γιατί γίνεται απαράδεκτος,αγενης.Δεν σέβεται το μόχθο του υπαλλήλου.Μια,δυο,τρεις και το κατόρθωμα του Δικηγόρου γίνεται πραγματικότητα.Η απόφαση ταξιδεύειφτάνει στο Σύνταγμα.Πόσο κράτησε;στη περίπτωση αυτή 6 μηνες.Επειδή το «τρεξαμε».Αν δεν το «τρέχαμε» ποιος ξέρει πόσο ακόμα.
•Αλλά δεν τέλειωσε.Το ταξίδι πρέπει να συνεχιστεί.Το Υπουργειο είναι τεράστιο.Δεν είναι παίξε γέλασε.Από το πρωτόκολλο μέχρι τον αρμόδιο αρχίζει ένα δεύτερο ταξίδι επιστροφής από το Σύνταγμα στη Χαριλαου Τρικουπη κάπου εκεί ειναι η αρμόδια υπηρεσία.Δεν ξέρω πόσο θα διαρκέσει όταν τελειώσει θα σας πω.
•Δεν θέλω καν να περιγράψω τι χρειάζεται μετά και πόσες άπειρες υπογραφές απαιτούνται για να πληρωθεί η αποζημίωση.
•Και πάλι δεν θα έχει τελειώσει.Το Δημόσιο μπορεί να ασκήσει αναίρεση στο ΣΤΕ.Κι ας έχουν υπάρξει δυο βαθμοί δικαιοδοσίας.Υπάρχει λόγος αναίρεσης; Όχι αλλά ας κάνουμε μια της φωτιάς να υπαρχει.Είναι η παγια πρακτική του Νομικού Συμβουλίου και της ευθυνοφοβίας του.Πόσο θα διαρκέσει αυτό;5 χρονια με πολλές αναβολές «οίκοθεν» λόγω του «φόρτου» του ΣΤΕ.Το κραταιό βασίλειο της ουσιαστικής αρνησιδικίας.
•Πάμε μπροστά όχι πίσω λέει ο Μητσοτάκης .Σωστά μπροστά να ταξιδέψουμε.Δικαιοσύνη παντού λέει ο Τσίπρας.Συμφωνώ παντού και πάντα και στη Λουιζης Ριανκούρ.Γελάω.

Πάνος Μπιτσαξής

Ωραίον ήτο το απόγευμά μου, λίαν
ωραίον. Την αλεξανδρινή θάλασσαν ηδέως λείαν 

αγγίζει ελαφρότατα, θωπεύει η κώπη.
Χρειάζεται μια τέτοια ανάπαυσις: είναι βαρείς οι κόποι. 

Να βλέπουμε κι αθώα κάποτε τα πράγματα, και ήπια.
Βράδιασεν όμως, δυστυχώς. Να, και τον οίνον όλον ήπια, 

δεν έμεινε μες στην φιάλη μου μια στάλα.
Είν’ η ώρα να στραφούμεν, οίμοι!, στ’ άλλα. 

Ένδοξος οίκος (ο περιφανής Σωσίβιος κι η καλή
συμβία του· έτσι να λέμε) εις εορτήν του μας καλεί. 

Στες ραδιουργίες μας πρέπει να πάμε πάλι
— να ξαναπιάσουμε την ανιαρά πολιτική μας πάλη.

Κ. Καβάφης

Πρέπει να υπάρχει κάτι κοινό για να καταλαβαίνει ο ένας τον άλλον και κάτι διαφορετικό για να αγαπάει ο ένας τον άλλον …

Απ ο ένα γέροντα 90 χρόνων