Συντάκτης: Kostas Bertsias

Από άρθρο του οικονομικού Ταχυδρόμου.

Σημερινός τίτλος περιθωριακής φυλλάδας: « Εξωγήινοι σε εικόνα του Χριστού»! Κάποιοι την αγοράζουν και την διαβάζουν και ψηφίζουν….

Ο Χριστός να μας φωτίσει!!

Ο Ρούσος και Γιώργος, αξέχαστοι άνθρωποι…

•Στην τέχνη της υπεράσπισης ακολουθούμε ένα πρακτικό δόγμα το οποίο διδασκει η πείρα.Να μην ρωτάς κάτι τον μάρτυρα ,αν δεν ξέρεις από πριν ποια θα είναι η απάντηση.

Ο Τσίπρας επέμεινε να ομονοεί με το Μητσοτάκη στο ερώτημα.Μητσοτάκης ή Τσίπρας;Η ΝΔ δεν έμπαινε καν ως ερώτημα.Ο Μητσοτάκης,ο δαίμων όλων των δεινών.Πέραν της έκπληξης των αριθμών περίμενε στα αλήθεια ο Τσίπρας διαφορετική απάντηση;

Και εκεί μέσα στο θίασο κανείς δεν κατάλαβε ότι ήταν λαθος το ερώτημα;Πόσοι θα μπορούσαν να απαντήσουν Τσίπρας.Με ποια λογική.Πόση μυωπία απαιτείται για να μην γίνει αντιληπτό οτι ο Μητσοτακης πλεονεκτεί και πως έπρεπε να τεθούν άλλα ερωτήματα.

•Έτσι τελικά την απάντηση Τσίπρας την έδωσαν θριαμβευτικά οι κρατούμενοι των φυλακών Κορυδαλλού και οι μουσουλμανοι της Ροδόπης.
•Στο δε «ούτε Μητσοτακης ούτε Τσίπρας» η απάντηση περιορίστηκε στο «ούτε Τσίπρας».Το ουτε Μητσοτακης άστε το για το 2027 είπαν οι ψηφοφόροι.
•Ο τυφλός και απολίτικος αντιμητσοτακισμός δεν αποτελούσε πρόταση.Μετατραπηκε ήδη σε πσνμητσοτακισμό..Ο όρος δεν είναι δικός μου.Είναι η εκ δεξιων πικρόχολη και εξ ίσου ηττημένη προσέγγιση της εφημερίδας ΕΣΤΙΑ.Επιμένω να διαβάζω εφημερίδες την Κυριακή.
•Επιπλέον.8% αθροιστικά η Ελληνική Λύση και η Νίκη.Μεταξύ των «θέσεων» της Νίκης είναι και η «άποψη» ότι οι εμβολιασμενοι έχουν φυτεμένα στο μπράτσο τους μεταλλικά στοιχεία που εκπέμπουν ακτινοβολία και η επαφή μαζί τους βλάπτει την υγεία.Ποιος έδωσε κυβερνητική έκφραση σε όλα αυτά Αλέξη;Η δεξιά η η αριστερά;Μη σε εκπλήσσει επομένως η απάντηση.Αύριο θα μπορούσες να μας τους ξαναφερεις αυτούς από το παράθυρο.Ως «λύση ανάγκης» όπως μας είπες για τους ΑΝΕΛ.Τότε το ΠΑΣΟΚ και το Ποταμι δεν αποτελουσαν «προοδευτική διακυβέρνηση».Προοδευτικός ήταν ο Καμένος.

Πάνος Μπιτσαξής

Carl Sagan

Για μένα υπάρχουν τέσσερις βασικοί λόγοι για μια συντονισμένη προσπάθεια να διαδοθεί η επιστήμη μέσω ραδιόφωνου, τηλεόρασης, κινηματογράφου, εφημερίδων, βιβλίων, προγραμμάτων κομπιούτερ, διαλέξεων και σχολικών μαθημάτων σε κάθε πολίτη. Σε όλες τις χρήσεις της επιστήμης είναι ανεπαρκές – στην πραγματικότητα επικίνδυνο – να παράγεται μόνο ένα μικρό, εξαιρετικά ικανό, καλοαμειβόμενο ιερατείο ειδικών. Αντ’ αυτού κάποια βασική κατανόηση των ανακαλύψεων και μεθόδων της επιστήμης πρέπει να είναι προσιτή στο ευρύτερο κοινό.

• Παρά τις πολλαπλές πιθανότητες κατάχρησης, η επιστήμη μπορεί να είναι η χρυσή διέξοδος από τη φτώχεια και την οπισθοδρομικότητα για τα αναπτυσσόμενα κράτη. Είναι αυτή που θέτει σε λειτουργία τις εθνικές οικονομίες και τον παγκόσμιο πολιτισμό. Πολλά έθνη το κατανοούν αυτό. Γι’ αυτό και τόσοι απόφοιτοι σπουδαστές της επιστήμης και μηχανικής στα αμερικανικά πανεπιστήμια – οι καλύτεροι στον κόσμο – προέρχονται από άλλες χώρες. Το συμπέρασμα, κάτι που οι ΗΠΑ μερικές φορές αδυνατούν να κατανοήσουν, είναι ότι εγκαταλείποντας την επιστήμη ανοίγει ο δρόμος προς τη φτώχεια και την οπισθοδρομικότητα.
• Η επιστήμη μας αφυπνίζει για τους κινδύνους που προέρχονται από τις τεχνολογίες που μεταβάλλουν τον κόσμο, ειδικά το παγκόσμιο περιβάλλον από το οποίο εξαρτάται η ζωή μας. Η επιστήμη μας προμηθεύει ουσιαστικά και έγκαιρα με ένα προειδοποιητικό σύστημα.
• Η επιστήμη μας διδάσκει τα βαθύτερα θέματα της καταγωγής, της φύσης και της μοίρας του είδους μας, της ζωής, του πλανήτη μας, του Σύμπαντος. Για πρώτη φορά στην Ιστορία της ανθρωπότητας είμαστε σε θέση να εξασφαλίσουμε μια αληθινή κατανόηση αυτών των θεμάτων. Κάθε πολιτισμός στη Γη έχει θέσει τέτοια θέματα και έχει εκτιμήσει τη σπουδαιότητά τους. Όλοι μας νιώθουμε σαν κουτορνίθια όταν προσεγγίζουμε αυτά τα μεγάλα ζητήματα. Μακροπρόθεσμα το μεγαλύτερο δώρο της επιστήμης μπορεί να είναι να μας διδάξει – κάτι που κανένα άλλο ανθρώπινο εγχείρημα δεν στάθηκε ικανό – σχετικά με το κοσμικό μας γενικό πλαίσιο, ή να μας απαντήσει στα ερωτήματα: από πού και πότε ήρθαμε ή ακόμα και ποιοι είμαστε.
• Οι αξίες της επιστήμης και οι αξίες της δημοκρατίας είναι εναρμονισμένες και σε πολλές περιπτώσεις αδιαχώριστες. Η επιστήμη και η δημοκρατία ξεκίνησαν – με την πολιτισμένη τους ενσάρκωση – την ίδια χρονική περίοδο και στο ίδιο μέρος: την Ελλάδα του 7ου και 6ου αιώνα π.Χ. Η επιστήμη προσφέρει ισχύ σε οποιονδήποτε κάνει τον κόπο να τη μάθει (μόνο που πάρα πολλοί έχουν συστηματικά εμποδιστεί από το να κάνουν κάτι τέτοιο). Καθώς η επιστήμη αναπτύσσεται, απαιτεί πράγματι την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Οι αξίες της αντιτίθενται στο μυστικισμό. Η επιστήμη δεν διαθέτει ειδικά πλεονεκτήματα ή προνομιακές θέσεις. Και οι δυο, η επιστήμη και η δημοκρατία, ενθαρρύνουν αντισυμβατικές απόψεις και ζωηρές λογομαχίες. Και οι δυο απαιτούν επαρκή λογική, συναφή επιχειρήματα, αυστηρά δεδομένα αποδεικτικών στοιχείων και εντιμότητας. Η επιστήμη είναι ένας τρόπος να προκαλέσεις κάποιους που προσποιούνται ότι έχουν γνώσεις, να τις αποδείξουν. Είναι ένα φράγμα ενάντια στο μυστικισμό, στις προλήψεις, στην κακή εφαρμογή της θρησκείας εκεί όπου δεν έχει καμία σχέση. Αν είμαστε πιστοί στις αξίες της, μπορεί να μας πει πού έχουμε κάνει λάθος. Μας προμηθεύει με μια διόρθωση των λαθών μας. Όσο πιο πλατιά διαδεδομένη είναι η γλώσσα της, οι κανόνες και οι μέθοδοί της, τόσο μεγαλύτερη πιθανότητα έχουμε να διασώσουμε αυτό που ο Τόμας Τζέφερσον και οι συνάδελφοί του είχαν στο μυαλό τους. Αλλά και η δημοκρατία μπορεί να ανατραπεί μέσω των προϊόντων της επιστήμης πιο εύκολα απ’ όσο μπορούσε να ονειρευτεί ο όποιος προ-βιομηχανικός δημαγωγός.

Το να βρει κανείς τυχαία έναν κόκκο αλήθειας να πλέει σε ένα τεράστιο ωκεανό σύγχυσης και ανοησίας, απαιτεί επαγρύπνηση, αφοσίωση και κουράγιο. Αλλά αν εμείς δεν εξασκούμε αυτούς τους αυστηρούς τρόπους σκέψης, δεν μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα λύσουμε τα πραγματικά σοβαρά προβλήματα της αλήθειας που αντιμετωπίζουμε και κινδυνεύουμε να γίνουμε ένα έθνος κορόιδων, έρμαια στον πρώτο τυχόντα τσαρλατάνο που θα μας συναντήσει.

Ένα εξωγήινο πλάσμα που θα ερχόταν για πρώτη φορά στη Γη – και θα εξέταζε αυτά που παρουσιάζουμε κυρίως στα παιδιά μας μέσω της τηλεόρασης, του ραδιοφώνου, του κινηματογράφου, των εφημερίδων και περιοδικών, των κόμικς και πολλών βιβλίων – θα μπορούσε εύκολα να συμπεράνει ότι σκοπεύουμε να τους διδάξουμε φόνους, βιασμούς, βία, προλήψεις, ευπιστία και καταναλωτισμό. Επιμένουμε σε αυτά και μετά από πολλές επαναλήψεις πολλοί από μας τελικά το κατορθώνουν. Τι είδους κοινωνία θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε, αν αντίθετα τα κατακλύζαμε με την επιστήμη και ένα αίσθημα ελπίδας;

***

Carl Sagan – Στοιχειωμένος κόσμος, Επιστήμη: Κερί μες στο σκοτάδι . Εκδότης: Έσοπτρον ; Μεταφραστής Αιμιλία Μανούση

H εικόνα είναι από πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης.

by Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Ο φασισμός δεν είναι ιδεολογία. Ο φασισμός είναι νοοτροπία. Ακόμα και ένας αντιεξουσιαστής, ένας αναρχικός, ένας αριστερός, μπορεί να είναι φασίστας μεγάλος. ..

Τζίμης Πανούσης

Ας υποθέσουμε οτι είσαι έμπειρος CEO μιας μεγάλης επιχείρησης που μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν ηγέτις δύναμη στο χώρο της αλλά τα τελευταία έχει χάσει έδαφος και αντιμετωπίζει δυσκολίες και έντονο ανταγωνισμό. Έχει μείνει πίσω σε τεχνολογία και καινοτομία και δεν έχει ανανεώσει το δυναμικό της με νέο αίμα. Ένα εμβληματικό έργο από αξιόπιστο πελάτη παρουσιάζεται ως μοναδική ευκαιρία για να καλύψεις το χαμένο έδαφος, να ξαναδώσεις στην επιχείρηση αναπτυξιακή προοπτική και να την επαναφέρεις στην κορυφή. Το ΔΣ, εκτιμώντας την κρισιμότητα αυτού του έργου, σε εξουσιοδοτεί να συμμετάσχεις στο διαγωνισμό και θέτει στη διάθεση σου όλους τους πόρους που ζητάς, ανθρώπινους και οικονομικούς, για να είναι επιτυχής η προσπάθεια σου.

Επειδή το έργο είναι τεχνικά πολύπλοκο και μεγάλο, προσπαθείς να χτίσεις συμμαχίες με μικρότερες εταιρίες για να ενδυναμώσεις την θέση της επιχείρησής σου και να αυξηθεί η πιθανότητα να κερδίσετε μαζί τον διαγωνισμό. Με τον τρόπο αυτό προσβλέπεις και στο να απομονώσεις την μεγαλύτερη εταιρία του χώρου, τον βασικό σου ανταγωνιστή, που επιδιώκει να κερδίσει μόνη της το έργο. Οι προσπάθειές σου όμως να συμμαχήσεις με τις άλλες εταιρίες δεν αποδίδουν, δεν τα βρίσκετε και μένεις μόνος σου να διεκδικείς το έργο.

Για να αυξήσεις τις πιθανότητες σου επιλέγεις συνειδητά να αποδομήσεις τον βασικό σου ανταγωνιστή στα μάτια του πελάτη, ότι δεν ξέρει, δεν μπορεί να φέρει το έργο εις πέρας. Παράλληλα κατεβάζεις την τιμή για το έργο και δίνεις εκπτώσεις που κάνουν ακόμα και τον πελάτη σου να αναρωτιέται πως θα τα καταφέρεις με τις δεσμεύσεις που αναλαμβάνεις. Όταν ο πελάτης σε ρωτάει απαντάς γενικόλογα χωρίς να μπορείς να πείσεις με αξιόπιστα στοιχεία. Ο ανταγωνιστής σου δεν σε ακολουθεί, δίνει και αυτός εκπτώσεις αλλά πολύ χαμηλότερες ενώ προσπαθεί κυρίως να πείσει τον πελάτη με βάση την εμπειρία του απο επιτυχή ολοκλήρωση παρόμοιων έργων στο παρελθόν.

Και έρχεται η ώρα της απόφασης του πελάτη. Δυστυχώς για σένα, όχι μόνο αναθέτει το συγκεκριμένο έργο στον ανταγωνιστή σου αλλά υπογράφει μαζί του και μια σειρά από συμπληρωματικά έργα που προγραμματίζει για τα επόμενα τρία – τέσσερα χρόνια. Εσύ δεν είσαι πουθενά στον χάρτη του, αποκλείεσαι από κάθε προοπτική έργων του πελάτη.

Το ΔΣ αντιλαμβάνεται από την εξέλιξη, τον τεράστιο κίνδυνο που απειλεί με κατάρρευση την επιχείρηση. Συγκαλείται εκτάκτως και αποφασίζει να ζητήσει την παραίτησή σου αποδίδοντας σου, ως επικεφαλής της επιχείρησης, ευθύνες για την αποτυχία. Παραιτείσαι, αναλαμβάνεις την ευθύνη για την αποτυχημένη έκβαση των προσπαθειών σου, ευχαριστείς τους συνεργάτες σου, το ΔΣ και τους μετόχους για την εμπιστοσύνη με την οποία σε περιέβαλαν για χρόνια και εύχεσαι στην εταιρία καλή επιτυχία στο δύσκολο έργο του μετασχηματισμού της για να μπορέσει να παραμείνει στην αγορά έστω και όχι από τις κορυφαίες θέσεις που κατείχε στο ένδοξο παρελθόν.

Αυτά στον σκληρό κόσμο των επιχειρήσεων που ξέρει να αναγνωρίζει και να ανταμείβει επιτυχίες αλλά και να κατανέμει ευθύνες στις αποτυχίες. Στον κόσμο αυτό, τα άτομα θυσιάζονται για το μέλλον της επιχείρησης. Όσες φορές συμβαίνει το αντίστροφο, η επιχείρηση απλά καταστρέφεται.

Μινος Μωυσής