
Εργατιά!


Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.



Ο αείμνηστος Νίκος Μάντζαρης (στα δεξιά) στην Ιεράπετρα

«Από όσα παρέχει η σοφία για την ευτυχία της ζωής συνολικά, το κατά πολύ πιο σημαντικό είναι η απόκτηση φίλων».


Οι καλύτεροι ηγέτες δεν χρειάζεται να είναι παντού, καθώς η επιρροή τους είναι ενσωματωμένη στον τρόπο που οι άλλοι σκέφτονται, αποφασίζουν και δρουν.

Το παρελθόν με γαληνεύει·
το παρόν το παλεύω·
το μέλλον είναι θολό και άγνωστο.
Μα όπως είπε κι ο Χάξλεϋ, ο κόσμος είναι αυταπάτη —
και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο αξίζει να τον παίρνουμε στα σοβαρά!
ΚΜ




Ζούμε σε μια εποχή που λατρεύει το «νέο». Το καινούργιο πρόσωπο, την καινούργια ιδέα, την καινούργια τεχνολογία. Σαν να είναι η φρεσκάδα το μοναδικό νόμισμα αποδοχής. Κι όμως, ο άνθρωπος δεν είναι προϊόν με ημερομηνία λήξης· είναι διαδρομή.
Η αξία μας δεν μειώνεται επειδή αλλάζουμε. Αντίθετα, η αλλαγή είναι το αποτύπωμα της ζωής επάνω μας. Οι ρυτίδες δεν είναι ρωγμές φθοράς, αλλά χαράξεις εμπειρίας. Τα λάθη δεν είναι αποδείξεις ανεπάρκειας, αλλά τεκμήρια τόλμης. Το πέρασμα του χρόνου δεν αφαιρεί — προσθέτει. Προσθέτει μνήμη, κρίση, βάθος.
Συχνά συγχέουμε την αξία με την απόδοση. Όσο «παράγουμε», όσο εντυπωσιάζουμε, όσο ανταγωνιζόμαστε, νιώθουμε χρήσιμοι. Όταν όμως οι ρυθμοί πέφτουν ή οι ρόλοι αλλάζουν, αρχίζουμε να αμφιβάλλουμε για τον εαυτό μας. Είναι μια παγίδα της σύγχρονης κουλτούρας: να μετρά τον άνθρωπο με εξωτερικά κριτήρια και όχι με το εσωτερικό του μέγεθος.
Η ωριμότητα δεν είναι παραίτηση· είναι ελευθερία.
Ελευθερία από την ανάγκη της διαρκούς επιβεβαίωσης.
Ελευθερία να επιλέγεις με επίγνωση.
Ελευθερία να λες «όχι» χωρίς φόβο και «ναι» χωρίς ενοχές.
Όσο νωρίτερα κατανοήσουμε ότι η αξία μας είναι εγγενής και όχι διαπραγματεύσιμη, τόσο λιγότερο θα φοβόμαστε το πέρασμα του χρόνου.
Κάθε ηλικία έχει τη δική της δύναμη. Η νεότητα έχει ορμή. Η μέση ηλικία έχει ευθύνη. Η ωριμότητα έχει σοφία.
Καμία δεν υπερτερεί της άλλης· όλες συνθέτουν την ενότητα του ανθρώπου.
Να μεγαλώνεις δεν σημαίνει να μικραίνεις. Σημαίνει να βαθαίνεις. Και το βάθος —όπως και η θάλασσα— δεν χάνει την αξία του επειδή δεν αφρίζει στην επιφάνεια.
Όταν το κατανοήσουμε αυτό, θα πάψουμε να ζούμε με το άγχος της σύγκρισης και θα αρχίσουμε να ζούμε με τη χαρά της συνέχειας. Σε οποιαδήποτε ηλικία.
ΚΜ