Συντάκτης: Kostas Bertsias

Ο ανόητος ούτε συγχωρεί ούτε ξεχνά. Ο αφελής και συγχωρεί και ξεχνά. Ο έξυπνος συγχωρεί, αλλά δεν ξεχνά!

Αλεξάνδρος Παπαδιαμάντης, Η Σταχομαζώχτρα
(1899)

[…]Ἀλλὰ τὸ πρώτιστον εἰσόδημα τῆς θεια-Ἀχτίτσας προήρχετο ἐκ τοῦ σταχομαζώματος. Τὸν Ἰούνιον κατ᾽ ἔτος ἐπεβιβάζετο εἰς πλοῖον, ἔπλεεν ὑπερπόντιος καὶ διεπεραιοῦτο εἰς Εὔβοιαν. Περιεφρόνησε τὸ ὀνειδιστικὸν ἐπίθετον τῆς «καραβωμένης», ὅπερ ἐσφενδόνιζον ἄλλα γύναια κατ᾽ αὐτῆς, διότι ὄνειδος ἀκόμη ἐθεωρεῖτο τὸ νὰ πλέῃ γυνὴ εἰς τὰ πελάγη. Ἐκεῖ, μετ᾽ ἄλλων πτωχῶν γυναικῶν, ἠσχολεῖτο συλλέγουσα τοὺς ἀστάχυς, τοὺς πίπτοντας ἀπὸ τῶν δραγμάτων τῶν θεριστῶν, ἀπὸ τῶν φορτωμάτων καὶ κάρρων. Κατ᾽ ἔτος, οἱ χωρικοὶ τῆς Εὐβοίας καὶ τὰ χωριατόπουλα ἔρριπτον κατὰ πρόσωπον αὐτῶν τὸ σκῶμμα: «Νά! οἱ φ᾽στάνες! μᾶς ἦρθαν πάλιν οἱ φ᾽στάνες*!» Ἀλλ᾽ αὕτη ἔκυπτεν ὑπομονητική, σιωπηλή, συνέλεγε τὰ ψιχία ἐκεῖνα τῆς πλουσίας συγκομιδῆς τοῦ τόπου, ἀπήρτιζε τρεῖς ἢ τέσσαρας σάκκους, ὁλόκληρον ἐνιαυσίαν ἐσοδείαν δι᾽ ἑαυτὴν καὶ διὰ τὰ δύο ὀρφανά, τὰ ὁποῖα εἶχεν ἐμπιστευθῆ ἐν τῷ μεταξὺ εἰς τὰς φροντίδας τῆς Ζερμπινιῶς, καὶ ἀποπλέουσα ἐπέστρεφεν εἰς τὸ παραθαλάσσιον χωρίον της[…]

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ , ΑΠΑΝΤΑ ,
ΤΟΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ,ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ
Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ,ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΜΟΣ
ΑΘΗΝΑ 1982 Σελ. 115-124

Lèon Augustin Lhermitte ,Οι σταχυολογητες το βράδυ, λάδι σε καμβά, 1891

Κομισιόν: Η Ελλάδα έχει τους περισσότερους δικαστές στην ΕΕ, αλλά η Δικαιοσύνη απονέμεται με ρυθμούς… χελώνας

•Ακούω συχνά μια μεγάλη και κοινώς αποδεκτή ανοησία. «Το θέμα δεν είναι τα πρόσωπα είναι οι πολιτικες».Η σημασία των προσώπων όμως είναι τεράστια,καταλυτική,καίρια.Δέστε για παράδειγμα τους δυο τομείς στους οποιους η ΝΔ απέτυχε παταγωδώς και ποια ήταν τα πρόσωπα.Την υγεία και τη δικαιοσύνη.

Στον πρώτο για λόγους εσωκομματικών ισορροπιών με την «πατριωτική» πτέρυγα άλλαξαν έναν ικανό άνθρωπο τον γιατρό Βασίλη Κικίλια και εβαλαν τον δικηγόρο Θανο Πλεύρη.Τι να σου κάνει ο χριστιανός;Συμπαθητικό παιδί έχει αποκηρύξει την πατρική αισχύνη και τα νιάτα του αλλά δεν αρκεί.Πόσο χρειάζεται για να γίνει κατανοητό ότι δεν μπορεί.

Μπάχαλο τα επείγοντα,μπάχαλο το ΕΚΑΒ,μπάχαλο τα περιφερειακά νοσοκομεία. Δεκαπλασιάζεται ο πληθυσμός στα νησιά και έχουν ένα ασθενοφόρο.άλλού έχουν ασθενοφορα αλλά δεν έχουν πληρώματα.Θέλει υψηλή φιλοσοφία να τα λύσεις αυτά;Τώρα ο Μητσοτάκης λεει ότι «είχαμε δυσκολίες» και ότι στην επόμενη τετραετία «θα ασχοληθει προσωπικά με το project ΕΣΥ.»Η υγεία δεν είναι project ειναι πολύ παραπάνω από αυτό.Τι δυσκολίες;έναν υπουργό να ξέρει τι δουλειά δεν μπορούσες να βρεις;

Στη Δικαιοσύνη έβαλαν μικροβιολόγο.Τι να σου κάνει ο χριστιανός;Αποτέλεσμα ένα μαύρο χάλι.
•Είναι σαν να μου πρότειναν να αναλάβω το Υπουργειο Γεωργίας.Θα τους έλεγα.Ευχαριστώ.Μ αρέσει να βλεπω από το αυτοκίνητο τα ανθοστόλιστα χωράφια αλλά δεν ξέρω κάτι άλλο επι του θέματος.Λυπάμαι δεν μπορώ.
•Η κυρια δουλειά του Πρωθυπουργου είναι να επιλέγει τους κατάλληλους και να τους συντονίζει.Από αυτό κρίνεται.Όχι οτι δεν καταλαβαίνουμε τις επιλογες.

Στην Ελλάδα ζούμε και ξέρουμε.Ειδικά δε στη Δικαιοσυνη ξερουμε περισσότερα από τη γεωργια.Ο πρωτος πληθυντικός δεν αφορά εμένα αλλά πάρα πολλούς σαν εμένα που θητεύουμε το χώρο.

Πάνος Μπιτσαξής

Ολιγαρχικό κίνημα κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου (431-404 π.Χ.), που ανέτρεψε το δημοκρατικό πολίτευμα στην αρχαία Αθήνα και εγκαθίδρυσε τη λεγόμενη «Αρχή των 400». Εκδηλώθηκε την 14η του μηνός Θαργηλιώνος (9 Ιουνίου) του 411 π.Χ.

Μετά την καταστροφική εκστρατεία των Αθηναίων στη Σικελία (415-413πΧ), το δημοκρατικό πολίτευμα στην Αθήνα άρχισε να κλονίζεται. Οι πλούσιοι κάτοικοί της, που επωμίζονταν τις δαπάνες του πολέμου, αντιμετώπιζαν οικονομικές δυσχέρειες και σχεδίαζαν την ανατροπή του και την εγκαθίδρυση ολιγαρχικού πολιτεύματος. Δεν δίσταζαν, μάλιστα, να καταφύγουν στην τρομοκρατία, για να πετύχουν τον σκοπό τους. Επιφανείς ηγέτες των δημοκρατικών, όπως ο Ανδροκλής, δολοφονήθηκαν από ομάδες νεαρών αριστοκρατών.

Το ολιγαρχικό κίνημα είχε ως ιθύνοντα νου τον δεινό ρήτορα Αντιφώντα, που δρούσε κυρίως από το παρασκήνιο. Άλλες σημαντικές προσωπικότητες των ολιγαρχικών ήταν οι δημαγωγοί Φρύνιχος και Πείσανδρος, άλλοτε θανάσιμοι αντίπαλοι και τώρα σύμμαχοι προ του κοινού σκοπού, και ο μετριοπαθής Θηραμένης. Οι ολιγαρχικοί ζητούσαν περικοπή δαπανών και περιορισμό των ενεργών πολιτών σε αυτούς μόνο που «χρήμασι και σώμασι» ήταν σε θέση να ωφελούν την πόλη. Γι’ αυτούς ήταν ο μόνος τρόπος να σωθεί η Αθήνα, που είχε απολέσει το στρατιωτικό πλεονέκτημα στην αναμέτρησή της με τη Σπάρτη.

Οι συνωμότες κέρδισαν αρχικά την Εκκλησία του Δήμου, όταν ανακοίνωσαν ότι η Περσία ήταν διατεθειμένη να βοηθήσει οικονομικά την Αθήνα με την μεσολάβηση του Αλκιβιάδη. Όταν, όμως, αυτός δεν τήρησε τις υποσχέσεις του, οι ολιγαρχικοί δεν μπορούσαν να κάνουν πίσω, σε μια Αθήνα που βρισκόταν σε έκρυθμη κατάσταση. Συγκάλεσαν την Εκκλησία του Δήμου και πρότειναν να δημιουργηθεί με μικτό σύστημα διορισμού και εκλογής η Βουλή των 400, που θα είχε απόλυτες εξουσίες, ενόσω διαρκούσε ο πόλεμος. Η Βουλή αυτή θα μπορούσε να συμβουλεύεται ένα σώμα 5.000 πολιτών, όποτε το θεωρούσε αναγκαίο.

Οι 400, που αποτελούνταν κυρίως από ακραίους ολιγαρχικούς, δεν ήταν διατεθειμένοι να μοιραστούν την εξουσία με τους πεντακισχιλίους. Επέβαλαν τη θέλησή τους και διέλυσαν τη δημοκρατικά εκλεγμένη Βουλή των 500. Η κατάλυση της Δημοκρατίας είχε επιτελεσθεί.

Οι πραξικοπηματίες δεν θα μπορούσαν να διατηρήσουν τη δύναμή τους, αν δεν είχαν τη συγκατάθεση του πανίσχυρου αθηναϊκού στόλου, που εκείνη την περίοδο ναυλοχούσε στη Σάμο. Δεν το πέτυχαν, γεγονός που συνετέλεσε στο θνησιγενές του εγχειρήματός τους. Τα πληρώματα μόλις έμαθαν για το κίνημα στην Αθήνα, ορκίστηκαν πίστη στη δημοκρατία, καθαίρεσαν τους αρχηγούς τους και εξέλεξαν νέους. Ο Θρασύβουλος και ο Θράσυλος ήταν δύο από αυτούς. Οι νέοι ηγέτες του στόλου ανακάλεσαν τον Αλκιβιάδη και διακήρυξαν την πρόθεσή τους να συνεχίσουν τον πόλεμο κατά της Σπάρτης.

Στην Αθήνα, η νέα ολιγαρχική διακυβέρνηση υπέφερε εξ αρχής από εσωτερικά προβλήματα, καθώς στους κόλπους της ξέσπασε διαμάχη μεταξύ μετριοπαθών και ακραίων στοιχείων. Οι μετριοπαθείς, με αρχηγό τον Θηραμένη, ζητούσαν την αντικατάσταση των 400 με ένα διευρυμένο ολιγαρχικό σώμα των 5.000, στο οποίο θα συμμετείχαν και εκπρόσωποι από τις κατώτερες τάξεις (ζευγίτες και άνω). Ευρισκόμενοι υπό πίεση, οι ακραίοι ολιγαρχικοί υπό τον Φρύνιχο ήταν έτοιμοι να συνάψουν ειρήνη με τους Σπαρτιάτες, θυσιάζοντας την ηγεμονία, ακόμη και την ανεξαρτησία της πόλης. Παράλληλα, άρχισαν να τειχίζουν την Ηιετιώνεια χερσόνησο (σημερινή Δραπετσώνα), στην είσοδο του Πειραιά. Οι διαδόσεις του Θηραμένη, ότι το οχυρό προοριζόταν να διευκολύνει την απόβαση των Σπαρτιατών, προκάλεσε την αντίδραση των οπλιτών, οι οποίοι το κατεδάφισαν. Θύμα των διαδόσεων αυτών έπεσε και ο Φρύνιχος, ο οποίος δολοφονήθηκε.

Μετά την εξέλιξη αυτή, οι μετριοπαθείς ολιγαρχικοί πήραν το πάνω χέρι και εγκατέστησαν την «αρχή των 5.000» τον Σεπτέμβριο του 411 π.Χ. Ο Θουκυδίδης εγκωμιάζει το νέο πολίτευμα, που αποτελούσε συνδυασμό ολιγαρχικών και δημοκρατικών στοιχείων. Από τους ηγέτες των ακραίων ολιγαρχικών, ο Αντιφών καταδικάσθηκε σε θάνατο και ήπιε το κώνειο, ενώ o Πείσανδρος κατέφυγε στους Σπαρτιάτες. Η δημοκρατία στην Αθήνα αποκαταστάθηκε τον Ιούνιο του 410 π.Χ, μετά τη διπλή νίκη του αθηναϊκού στόλου στην Κύζικο.

Πηγή: https://www.sansimera.gr

Η δράση λυτρώνει, η αδράνεια σκοτώνει… Ένας, μονάχα ένας είναι ο δρόμος να νικήσεις τον θάνατο. Να ζήσεις τη ζωή που γεννήθηκες να ζήσεις και να μη συμβιβαστείς ποτέ με τον φόβο

8/6/2023

Το πρόγραμμα :

Έναρξη της εκδήλωσης με video αφιέρωμα στον Δημήτρη Κοντομηνά.

Καλωσόρισμα και λίγα εισαγωγικά λόγια για τον Δημήτρη Κοντομηνά και για την εκδήλωση, από τον Αντώνη Σρόιτερ.

Σύντομη ομιλία από Γιάννη Καντώρο, Διευθύνοντα Σύμβουλο Interamerican.

Σύντομη ομιλία από Βαγγέλη Σπύρου, εκδότη Ασφαλιστικού Τύπου.

Χαιρετισμός από Mίνο Μωυσή, πρώην Διευθύνοντα Σύμβουλο της Interamerican.

Xαιρετισμός από Κώστα Μπερτσιά, πρώην Διευθύνοντα Σύμβουλο της Interamerican.

Χαιρετισμός από Γιώργο Κώτσαλο, πρώην Διευθύνοντα Σύμβουλο της Interamerican.

Xαιρετισμός από Γιώργο Βελιώτη, Γενικό Διευθυντή Ζωής & Υγείας και συγγενή του Δημήτρη Κοντομηνά.

Αποκαλυπτήρια της προτομής από τους κ.κ Γιάννη Καντώρο, Μίνο Μωυσή, Κώστα Μπερτσιά και Γιώργο Κώτσαλο

Ομιλία Κ Μπερτσιά.

Νομίζω πως οι μέτοχοι της Ιντεραμέρικαν και η διοίκηση της εταιρίας έπραξαν σωστά, που σχεδόν ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Δ. Κοντομηνά, ιδρυτή και για πάνω από σαράντα χρόνια εμπνευσμένος τιμονιέρης αυτής της εταιρίας, να τοποθετήσουν σήμερα την προτομή του στα κεντρικά τους γραφεία.

Μια πράξη που τιμά ιδιαίτερα και όλους εμάς, και σας βεβαιώ ότι είμαστε παρά πολλοί, που βοηθήσαμε άλλος λίγο άλλος περισσότερο στην υλοποίηση ενός μεγαλόπνοου ονείρου, που ο νεαρός Κοντομηνάς κουβαλούσε μαζί του, όταν γύρισε από τις σπουδές του στο Αμερικάνικο πανεπιστήμιο της Βηρυττού.

Οφείλουμε ως κοινωνία να τιμούμε τους ανθρώπους που ανοίγουν νέους δρόμους, πρωτοπορούν, και προφέρουν στην κοινωνία. Στους ώμους αυτών των ανθρώπους έρχονται και πατούν κάποιοι άλλοι και έτσι εξελίσσεται και προοδεύει ο Κόσμος.

Ο Δ. Κοντομηνάς ήταν ένας τέτοιος άνθρωπος στο χώρο του επιχειρείν. Αυτοδημιούργητος, οπλισμένος με τεράστια θέληση, λάτρης της καινοτομίας και συνάμα πρακτικός άνθρωπος που μπορούσε και ανίχνευε επιχειρηματικές ευκαιρίες και με ελκυστικό τρόπο τις πρόσφερε στην Αγορά. Πολύπλευρη προσωπικότητα που του επέτρεπε να δρα αποτελεσματικά σε περισσότερους επαγγελματικούς χώρους.

Η ελληνική ασφαλιστικη αγορά του περασμένου αιώνα χωρίς υπερβολή μπορεί να διαχωριστεί σε δυο περιόδους: στην περίοδο πριν Κοντομηνά και στην περίοδο μετά Κοντομηνά.

Ο Κοντομηνάς ουσιαστικά συνέβαλλε στην ανάπτυξη των ασφαλειών ζωής μέσω ενός καλά οργανωμένου agency, αναβάθμισε με την συστηματική εκπαίδευση το επάγγελμα του ασφαλιστή προσδίδοντας του ιδιαίτερο κύρος.

Η interamerican εφάρμοσε πρωτοποριακά συστήματα οργάνωσης συμπαρασύροντας και την υπόλοιπη αγορά να μετεξελιχθεί σε μια αγορά εφάμιλλη προηγμένων αγορών.

Η επίδραση του σε ολόκληρη την αγορά ήταν τεράστια. Όλοι τον αντέγραφαν, λίγοι όμως το ομολογούσαν..

Μάλιστα ένας συνάδελφος που ηγείτο μια μεγάλης εταιρίας του τηλεφώνησε την ημέρα που ανακοινώθηκε ότι η ιντεραμερικαν πέρασε στο έλεγχο της όλα δίκης euriko και του είπε ότι λυπάται πολύ γιατί έχασε την πυξίδα του. Δημήτρη του λέει: σε αντέγραφα.. ακόμη και την γραβάτα σου αν την φορούσε στραβά θα το ακολουθούσα και εγώ.. τώρα ποιον θα αντιγράφω;

Ο Κοντομηνάς πίστευε παρά πολύ και το έδειχνε και έμπρακτα ότι οι άνθρωποι κάνουν τις εταιρίες, πίστευε πολύ στη δύναμη και στην δημιουργικότητα, που κρύβουν οι άνθρωποι και οι οποίοι χρειάζονται το κατάλληλο περιβάλλον για να την αναδείξουν. Δημιουργούσε αυτό το περιβάλλον και έδινε απλόχερα ευκαιρίες. Ενθάρρυνε τους ανθρώπους του να παίρνουν ρίσκα και να δοκίμαζαν νέες ιδέες και ήταν ανεκτικός στις αποτυχίες . Προετοιμαστείτε καλύτερα και δοκιμάστε πάλι ενθάρρυνε τους συνεργάτες του..

Δεν υπάρχουν κακοί υπάλληλοι έλεγε πολυ συχνά στις συναντήσεις μας αλλά κακοί προϊστάμενοι….

Οι άνθρωποι που δούλευαν δίπλα στον Κοντομηνά είχαν το προνόμιο να ζουν στα όνειρα αυτού του ανθρώπου. Χάρισμα που έχουν οι μεγάλοι ηγέτες.

Και ο Δ. Κοντομηνάς ήταν ένας μεγάλος ηγέτης!!

Ταξίδι και προορισμός είναι ένα… Η Ιθάκη που κινήσαμε να πατήσουμε βρίσκεται μέσα μας, ο δρόμος ετέλεψε όταν βρούμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Μακρύς, πολύ μακρύς ο δρόμος! Ευτυχώς…