28 Αυγούστου 1898

Ο Αμερικανός φαρμακοποιός Caleb Bradham ψάχνει ένα νέο όνομα για το ανθρακούχο αναψυκτικό του, το Brad’s Drink, το οποίο πουλά στο φαρμακείο του, σε μια μικρή πόλη της Β. Καρολίνας από το 1893.

 

Ελπίζοντας να αντιγράψει την επιτυχία της Coca Cola, που είχε πρόσφατα κυκλοφορήσει, αλλά και πιστεύοντας ότι το αναψυκτικό του βοηθά στην πέψη και γενικότερα, στην καλή υγεία όσων το καταναλώνουν, ο Bradham αγοράζει τα δικαιώματα του ονόματος «Pep Cola» και έτσι, γεννιέται η Pepsi Cola. Σήμερα, η  PepsiCo πραγματοποιεί τζίρο που ξεπερνά τα 90 δισ. δολάρια τον χρόνο.

Το αναψυκτικό του Bradham αποδείχθηκε  τόσο δημοφιλές, ώστε το 1902, ο φαρμακοποιός ίδρυσε και επίσημα την Pepsi Cola Company. Λίγο αργότερα, κατοχύρωσε την πατέντα για την Pepsi. 

 

Τα χρόνια που ακολούθησαν, η επιχείρησή του γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη. Έως το 1910, το αναψυκτικό του εμφιαλωνόταν από τουλάχιστον 300 εταιρείες σε 24 αμερικανικές πολιτείες.

Ο Bradham αποδείχθηκε καλός επιχειρηματίας και δεινός διαφημιστής. Άρχισε να χρησιμοποιεί γυναίκες και διασημότητες στις διαφημιστικές του καμπάνιες, για να προωθήσει τα πλεονεκτήματα της Pepsi. Τα χρόνια εκείνα, μάλιστα, η Pepsi-Cola Company έγινε μία από τις πρώτες εταιρείες που χρησιμοποίησαν τις μηχανοκίνητες μεταφορές για την αποστολή των προϊόντων της.

Όμως, μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η επιχείρηση αντιμετώπισε προβλήματα. Η επιβολή δελτίου στη ζάχαρη περιέπλεξε τις δραστηριότητες της Pepsi Cola Company και μια σειρά από λανθασμένες επιχειρηματικές κινήσεις από την πλευρά του Bradham είχαν ως αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο της εταιρείας του

Έπειτα από μία χρεοκοπία, αρχικά, η Pepsi Cola Company πουλήθηκε για 35.000 δολάρια σε έναν επενδυτή από τη Βιρτζίνια και στη συνέχεια άλλαξε χέρια τέσσερις φορές και χρεοκόπησε ξανά το 1931.

Τότε, περιήλθε υπό τον έλεγχο του Charles G. Guth, που θεωρείται ο ιδρυτής της σύγχρονης Pepsi Cola. Εκείνος ίδρυσε μια νέα εταιρεία με το όνομα Pepsi-Cola Company, ανέθεσε σε έναν χημικό να δημιουργήσει μία καλύτερη συνταγή, έστησε δραστηριότητες εμφιάλωσης και άρχισε να πουλά τα μπουκάλια του για 5 σεντς. Τα υπόλοιπα είναι λίγο-πολύ γνωστά, με την Pepsi Cola να βρίσκεται όλα αυτά τα χρόνια σε μία αιώνια μάχη με την Coca Cola για την κορυφή της αγοράς αναψυκτικών.

 

Όσο για τον δημιουργό της, αφότου έχασε τον έλεγχο της Pepsi, ο Caleb Bradham επέστρεψε στο φαρμακείο του. Πέθανε σε ηλικία 67 ετών, στις 19 Φεβρουαρίου του 1934.  

πηγή: maneyreview.gr

 

Με την ψυχή στο στόμα και με μεγάλες υπερβάσεις στον προϋπολογισμό έγιναν οι Ολυμπιακοί της Αθήνας, που έπεσαν θύμα των τρομοκρατικών επιθέσων της 11ης Σεπτεμβρίου και της τρομοφοβίας…

 

Η Αθήνα επιλέχθηκε να διοργανώσει για δεύτερη φορά Ολυμπιακούς Αγώνες μετά το 1896, με ψήφους 66 έναντι 41 της Ρώμης, στην ψηφοφορία που διεξήχθη στις 5 Σεπτεμβρίου 1997 στη Λοζάνη. Με την ψυχή στο στόμα και με μεγάλες υπερβάσεις στον προϋπολογισμό έγιναν οι Ολυμπιακοί της Αθήνας (13 – 29 Αυγούστου), που έπεσαν θύμα των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στις ΗΠΑ και της συνακόλουθης τρομοφοβίας, με αποτέλεσμα να υπάρξει μικρή προσέλευση φιλάθλων από το εξωτερικό.

Κολακευτικά σχόλια απέσπασαν οι τελετές έναρξης και λήξης, όπως και η διεξαγωγή των Αγώνων, αλλά αργότερα πολλαπλασιάστηκαν οι επικρίσεις για την μεταολυμπιακή αχρησία των αθλητικών εγκαταστάσεων, που έκτοτε αναφέρεται ως παράδειγμα προς αποφυγή για κάθε πόλη που διοργανώνει Ολυμπιακούς Αγώνες. Μασκότ των αγώνων, ο Φοίβος και η Αθηνά, αρχαίες κούκλες, που εκτός από τις λατρευτικές τους χρήσεις ήταν επίσης και παιχνίδια.

­ Η Ολυμπιακή Φλόγα, για πρώτη φορά, ταξίδεψε μέσω της λαμπαδηδρομίας και στις πέντε ηπείρους, ενώ διάνυσε απόσταση μεγαλύτερη των 78.000 χιλιομέτρων. Πέρα από τους λαμπαδηδρόμους, χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταφορά της αυτοκίνητα, αεροπλάνα, πλοία, βάρκες, ποδήλατα και μοτοσικλέτες.

 Από τους 264 αθλητές από 14 χώρες το 1896, η Αθήνα φιλοξένησε 10.625 αθλητές (6.296 άνδρες και 4.329 γυναίκες) από 201 χώρες το 2004. Για πρώτη φορά στη σύγχρονη εποχή, διεξήχθη αγώνισμα στην Αρχαία Ολυμπία και συγκεκριμένα η σφαιροβολία ανδρών και γυναικών, με νικητές τον Γιούρι Μπιλόνγκ από την Ουκρανία και τη Γιουμιλέιντι Κούμπα από την Κούβα.

Οι ΗΠΑ κατέκτησαν τα περισσότερα μετάλλια, 101 (36-39-26), έναντι 90 της Ρωσίας (28-26-36) και 63 της Κίνας (32-7-14). Μορφή των αγώνων αναδείχθηκε ο αμερικανός κολυμβητής Μάικ Φέλπς με 8 μετάλλια (6 χρυσά και 2 αργυρά). Ξεχώρισαν, ακόμη, η Γερμανίδα Μπριγκίτε Φίσερ στο κανόε – καγιάκ, η οποία κατέκτησε ένα χρυσό κι ένα αργυρό, αλλά έγινε η πρώτη γυναίκα που κέρδισε χρυσό μετάλλιο σε έξι διαφορετικούς Ολυμπιακούς Αγώνες και ο Μαροκινός, Χισάμ Ελ Γκερούζ με δύο χρυσά στα 1.500 μ. και 5.000 μ.

Κατά τη διάρκεια του Μαραθωνίου, ο προπορευόμενος δρομέας, ο βραζιλιάνος Βαντερλέι ντε Λίμα δέχθηκε επίθεση από τον ιδιόρρυθμο ιρλανδό ιερέα Κορνέλιους Χόραν, ο οποίος ήθελε να κάνει γνωστά τα πιστεύω του για το τέλος του κόσμου. Ο βραζιλιάνος δρομέας βρήκε το κουράγιο να τερματίσει τρίτος και να κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο.

Στα αρνητικά των Αγώνων τα 23 κρού­σματα ντόπινγκ, 10 περισσότερα από το Σίδνεϊ.

Η Ελληνική Συμμετοχή

Η ελληνική ομάδα υδατοσφαίρισης γυναικών Η Ελλάδα παρουσίασε πολυπληθή ομάδα ως διοργανώτρια χώρα με 426 αθλητές (215 άνδρες και 211 γυναίκες) και πανηγύρισε 16 μετάλλια, τα περισσότερα από το 1896.

Συγκεκριμένα, κατέκτησε 6 χρυσά (Φανή Χαλκιά στα 400 μ. μετ’ εμποδίων, Αθανασία Τσουμελέκα στο βάδην, το δίδυμο των Θωμά Μπίμη και Νίκου Συρανίδη στις καταδύσεις, Ηλίας Ηλιάδης στο τζούντο, το δίδυμο της Σοφίας Μπεκατώρου και Αιμιλίας Τσουλφά στην ιστιοπλοΐα και Δημοσθένης Ταμπάκος στη γυμναστική), 6 ασημένια (Αναστασία Κελεσίδου στη δισκοβολία, Παρασκευή Δεβετζή στο τριπλούν, Νίκος Κακλαμανάκης στην ιστιοσανίδα, η ομάδα υδατοσφαίρισης των γυναικών, Αλέξανδρος Νικολαΐδης και Έλλη Μυστακίδου στο τάε κβο ντο) και 4 ασημένια (Μιρέλα Μανιάνι στον ακοντισμό, Πύρρος Δήμας στην άρση βαρών, το δίδυμο των Βασίλη Πολύμερου και Νίκου Σκιαθίτη στην κωπηλασία και Αρτιόμ Κιουρεγκιάν στην ελληνορωμαϊκή πάλη).

Ιστορία έγραψε η ολυμπιακή ομάδα της υδατοσφαίρισης γυναικών, καθώς έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που έφτασε σε τελικό ομαδικού αθλήματος (26 Αυγούστου) σε Ολυμπιακούς Αγώνες και φυσικά η πρώτη που κατέκτησε μετάλλιο (αργυρό).

Την παραμονή της τελετής έναρξης ξέσπασε το σκάνδαλο Κεντέρη – Θάνου. Οι δύο ολυμπιονίκες αρνήθηκαν να περάσουν από ντόπινγκ κοντρόλ. Έπεσαν θύματα τροχαίου ατυχήματος με μοτοσικλέτα, το οποίο χαρακτηρίστηκε σκηνοθετημένο, και τέθηκαν εκτός αγώνων.

Η Κυπριακή Συμμετοχή

Η Κύπρος συμμετείχε με 20 αθλητές (13 άνδρες και 7 γυναίκες), χωρίς να κατακτήσει μετάλλιο. Την καλύτερη εμφάνιση πραγματοποίησε ο Ανδρέας Καριόλου, που τερμάτισε 13ος στο αγώνισμα της ιστιοσανίδας «Μιστράλ».

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

 

Αντιγραφή από το fb

Χίλια ευχαριστώ και από μένα Σπύρο και Νίκο Γκίκα για τη βοήθεια σε εμάς αλλά και στους συντοπίτες μου χασωτες……ο Θεός να σας έχει καλά και όπου μπορείτε να βοηθάτε τον κόσμο όπως κάνετε πάντα…… Γιατί η τιμιότητα και η ανθρωπιά στον άνθρωπο φαίνεται από τις πράξεις !!!!!

Μπρέμπος Σπύρος

•Και γιατί όχι;μια χαρά το ακούω.Νέος, ωραίο παιδί,πολύγλωσσος,αριστος μαθητής στο Κολλέγιο Αθηνών,καλοσπουδασμενος,μαθηματικά,στρατηγική ανάλυση,μετριοπαθής λόγος,αμερικανικός αέρας πετυχημενος,αυτάρκης.Δεν έχει ανάγκη το Κράτος για να ζήσει.Ότι πρέπει για να περάσει πειθαρχικό και να τιμωρηθεί αυστηρά όπως πρότεινε ο κυριος τάδε συνεργάτης του Νίκου Φίλη εκφράζοντας γνήσια τη «βαθιά ψυχή» του κόμματος.Γιατί επιδίδεται σε «προσωπική εκστρατεία» ενώ οι άλλοι επιδίδονται σε απρόσωπη.Πως προέκυψε αυτός ο παρείσακτος στα άγια των Αγίων;Ένας ντεμεκ αριστερός από τα αμερικανικά μεγαλοαστικά σαλόνια;πως τολμά να χωθεί ανάμεσα στα παιδιά του λαού;Και επιπλέον ας ψιθυρίσουμε. «Είναι και gay με σταθερη σχέση και δεν το κρύβει ο αθεόφοβος».Αντί να το κρατήσει για τον εαυτό του,όπως θα έκανε κάθε σωστός αριστερός,λέει ότι αυτή είναι η ζωή του και δεν την παζαρεύει.Είπαμε είμαστε υπέρ των δικαιωμάτων των Λοατκι εμείς οι πουροι αριστεροί αλλά όχι κι έτσι αδερφέ μου..too much too much αγαπητέ.Κι ας λέει ο Πολάκης.
•Μην ανησυχείτε.Δεν πρόκειται να εκλεγεί.Με ένα εκλογικό σώμα που οι φατρίες το θέλουν όσο γίνεται στενοτερο,μη χαθούν τα ιστορικά προνόμια,οι υποψηφιότητες αυτές δεν περπατάνε.
•Τι κομίζει ο Κασσελακης.Τον άνεμο μιας αιώνια μειοψηφικής αλλά εμπνευσμένης αμερικανικής αριστεράς με την ιδιαίτερη ιστορία της.Κάτι από τον Μπέρνι Σαντερς,την Οκασιο Κορτεζ και τους Justice Democrats.Με μια προσθήκη.Ξεκάθαρη και ρεαλιστική ατζέντα.Όλοι αυτοί βέβαια στην Αμερική αποφεύγουν τη λέξη σοσιαλισμός όπως ο διαβολος το λιβάνι.Αλλά είναι ειδικές οι συνθήκες.Κι εδώ άλλωστε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν χρησιμοποιεί ποτέ τη λέξη αυτή .Τζιζ.Η πλατφόρμα του Στέφανου είναι ακόμα ελλιπής,αρκετά ρηχή,ελάχιστα οραματική.Καλύτερη όμως από την απερίγραπτη θολούρα όλων των συνυποψήφιων του.Είναι όμως ενδιαφέρουσα περίπτωση έστω και χάριν της συζήτησης.Και πάντως πλεονεκτεί αντικειμενικά των άλλων.Από κάθε άποψη.

Πάνος Μπιτσαξής

Μιχάλης Κατσαρός

Κατά Σαδδουκαίων
Ῥωμαίων ὑπαλλήλων
μάντεις καὶ ἀστρονόμοι
(κάποιος Βαλβίλος ἐξ Ἐφέσου)
περιστοιχίζουν τὸν Αὐτοκράτορα.

Κραυγὲς ἀπ᾿ τὸν προνάρθηκα τοῦ Ναοῦ.
Ἀπ᾿ τὴ φατρία τῶν Ἐβιονιτῶν κραυγές:
Ὁ ψευδο-Μάρκελος νὰ παριστάνει τὸ Χριστό.
Διδάσκετε τὴν ἐπανάστασιν Κατὰ τοῦ πρίγκιπος
Οἱ Χριστιανοὶ νἄχουνε δούλους Χριστιανούς.

Ἡ ἀριστοκρατία τοῦ Ναοῦ νὰ ἐκλείψει.
Ἐγὼ ἀπέναντί σας ἕνας μάρτυρας
ἡ θέλησή μου ποὺ καταπατήθηκε
τόσους αἰῶνες.

Τοὺς ὕπατους ἐγὼ ἀνάδειξα στὶς συνελεύσεις
κι αὐτοὶ κληρονομήσανε τὰ δικαιώματα
φορέσαν πορφυροῦν ἀτίθασον ἔνδυμα
σανδάλια μεταξωτὰ ἢ πανοπλία-
ἐξακοντίζουν τὰ βέλη τους ἐναντίον μου-
ἡ θέλησή μου ποὺ καταπατήθηκε
τόσους αἰῶνες.

Τοὺς ἄλλους ἀπ᾿ τὴν πέτρα καὶ τὸ τεῖχος μου
καθὼς νερὸ πηγῆς τοὺς εἶχα φέρει
ἡ θρησκεία τους μυστηριώδης δεισιδαιμονία
τ᾿ ἄλογά τους ἀπ᾿ τὸν κάμπο μου.
δὲ μοῦ ἐπέτρεψαν νὰ δῶ τὸν Αὐτοκράτορα
τοὺς ὕπατους δὲν ἄφηναν νὰ πλησιάσω
σὲ μυστικὰ συμπόσια καὶ ἔνδοξα
τὴ θέλησή μου τὴν καταπατήσανε
τόσους αἰῶνες.

Τώρα κι ἐγὼ ὑποψιάζομαι
ὅλο τὸ πλῆθος τῶν αὐλοκολάκων
ὅλους τοὺς ταπεινοὺς γραμματικοὺς
τοὺς βραβευμένους μὲ χρυσὰ παράσημα
λεγεωνάριους καὶ στρατηλάτες
ὑποψιάζομαι τὶς αὐλητρίδες τὴ γιορτὴ
ὅλους τοὺς λόγους καὶ προπόσεις
αὐτοὺς ποὺ παριστάνουνε τοὺς ἐθνικοὺς
τὸν πορφυροῦν χιτώνα τοῦ πρίγκιπος
τοὺς συμβουλάτορες καὶ τοὺς αἱρετικοὺς
ὑποψιάζομαι συνωμοσία
νύκτα θὰ ρεύσει πολὺ αἷμα
νύχτα θὰ ἐγκαταστήσουν τὴ βασιλεία τους
νέοι πρίγκιπες μὲ νέους στεφάνους
οἱ πονηροὶ ρωμαῖοι ὑπάλληλοι τοῦ

*τοῦ αὐτοκράτορος

τοιμάζουνε κρυφὰ νὰ παραδώσουν
νὰ παραδώσουν τὰ κλειδιὰ καὶ τὴν
ὑπόκλισή τους.

Ἐγὼ πάλι μέσα στὸ πλῆθος διακλαδίζομαι
ἡ θέλησή μου διακλαδίζεται μέσα στὸ πλῆθος
μαζεύω τοὺς σκόρπιους σπόρους μου
γιὰ τὴν καινούρια μακρινή μου ἀνάσταση
μαζεύω.

Μπράβο στο σύλλογο για την πρωτοβουλία και την άριστη διοργάνωση!!

Το συγκρότημα της παραδοσιακής μουσικής υπέροχο!

από τον Φίλιππο Sherrard

Είναι πανθομολογούμενο πλέον τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ κόσμος μας διέρχεται μία κρίση τρομακτικῶν διαστάσεων. Συνήθως καλοῦμε τὴν ἐν λόγῳ κρίση οἰκολογική, καὶ δίκαια, ἀφοῦ οἱ ἐπιπτώσεις της ἐκδηλώνονται κυρίως στὴν οἰκολογικὴ σφαίρα. Ἐδῶ τὸ μήνυμα εἶναι ἀπολύτως σαφές: ὁ τρόπος ζωῆς μας σὲ ὅλες τὶς πτυχές του εἶναι ἀπὸ τὴν ἄποψη τόσο τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς ὅσο καὶ τοῦ περιβάλλοντος, αὐτοκαταστροφικός, καὶ ἐὰν δὲν τὸν μεταβάλουμε ριζικά, ἡ καταστροφὴ τοῦπλανήτη εἶναι ἀναπόφευκτη. Χωρὶς τὴ μεταστροφὴ αὐτὴ ἡ περιπέτεια τοῦ πολιτισμοῦ θὰ φτάσει στὸ τέλος της, καὶ μάρτυρες τῆς ἐξέλιξης αὐτῆς θὰ γίνουν πολλοὶ ἀπ’ ὅσους ζοῦν σήμερα….

Απόσπασμα άρθρου από το αντιφωνο