Ποτάμι από κρασί κατέκλυσε χωριό – 2 εκατομμύρια λίτρα στους δρόμους!

 

Έσπασαν δεξαμενές!

 

 

Viral έχουν γίνει οι εικόνες από ένα χωριό στην Πορτογαλία, όπου οι δρόμοι του πλημμύρισαν από 2,2 εκατομμύρια λίτρα… κρασί.

Η «πλημμύρα» από το άφθονο κρασί σημειώθηκε στο χωριό Σάο Λουρένκο ντο Μπάιρο, όταν δύο τεράστιες δεξαμενές κρασιού έσπασαν σε ένα αποστακτήριο.

Σαστισμένοι οι ντόπιοι παρακολουθούσαν το ποτάμι των 2,2 εκατ. λίτρων κρασιού – που χωράνε σε μια πισίνα ολυμπιακών διαστάσεων – να πλημμυρίζει το υπόγειο ενός σπιτιού και να διαπερνά τους δρόμους. Σημειώνεται, ότι το μεγαλύτερο μέρος του χύθηκε σε χωράφια.

Επιπλέον, υπήρχαν φόβοι ότι θα μπορούσε να μολύνει ένα κοντινό ποτάμι, αλλά οι τοπικές αρχές δήλωσαν ότι κατάφεραν να αποτρέψουν κάτι τέτοιο. Η εταιρεία απόσταξης, Levira, ζήτησε συγγνώμη για τη ζημιά και δήλωσε ότι αναλαμβάνει πλήρως την ευθύνη για το ασυνήθιστο ατύχημα.

«Τα αίτια του συμβάντος διερευνώνται από τις αρμόδιες αρχές. Δεσμευόμαστε πλήρως να καλύψουμε το κόστος που σχετίζεται με τον καθαρισμό και την αποκατάσταση της ζημιάς, με ομάδες έτοιμες να δράσουν άμεσα. Δεσμευόμαστε να επιλύσουμε αυτή την κατάσταση το συντομότερο δυνατό», δήλωσε η εταιρεία.

Ο Κούδας και η νεαρή τραγουδίστρια

Όταν μία νεαρή ομογενής αοιδός που τραγουδούσε το «Πότε Βούδας πότε Κούδας» συνάντησε τον ίδιο τον Γιώργο Κούδα σε μία βραδινή έξοδό του το 1996 στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ.

 

Το 1986 ο Μανώλης Ρασούλης εμπνεόμενος από τη δημοφιλία και το άστρο του μεγάλου ποδοσφαιριστή Γιώργου Κούδα γράφει το λαϊκό άσμα «Πότε Βούδας πότε Κούδας», το οποίο σε μουσική του Πέτρου Βαγιόπουλου και ερμηνεία με τη φωνή του Νίκου Παπάζογλου έγινε διαχρονική επιτυχία.

Το 1996 μάλιστα συνέβη και το εξής απροσδόκητο. Σε μία περιοδεία βετεράνων ποδοσφαιριστών από τη Νεάπολη Θεσσαλονίκης, στις ΗΠΑ, όπου μετείχε και ο Γιώργος Κούδας ως προσκεκλημένος, βετεράνος πλέον ποδοσφαιριστής, σε μία βραδινή έξοδο για διασκέδαση το βράδυ της Ανάστασης του Πάσχα, σε ελληνικό μαγαζί της Φιλαδέλφειας, η ελληνίδα αοιδός, ομογενής δεύτερης ή τρίτης γενιάς, τραγουδούσε το συγκεκριμένο άσμα «Πότε Βούδας πότε Κούδας», χωρίς να γνωρίζει ότι μέσα στην παρέα και μάλιστα στα πρώτα τραπέζια βρίσκονταν ο έλληνας άσος.

Κάποιος από τους ομογενείς που συνόδευαν την ελληνική παρέα, κατάλαβε την άγνοια της τραγουδίστριας για την παρουσία του Γιώργου Κούδα, τον οποίο και δεν γνώριζε άλλωστε. Με το τέλος του συγκεκριμένου άσματος την πλησίασε και της είπε στο αυτί, ότι σε αυτή την παρέα δεξιά βρίσκεται ο ίδιος ο Γιώργος Κούδας, για τον οποίον ήταν γραμμένο το συγκεκριμένο τραγούδι και το οποίο αποτελούσε σχεδόν καθημερινά μέρος του ρεπερτορίου της.

Η νεαρή τραγουδίστρια κυριολεκτικά αιφνιδιάστηκε και ομολόγησε ότι τόσα χρόνια τραγουδάει το συγκεκριμένο κομμάτι, χωρίς ποτέ να έχει τη συγκυρία να συναντηθεί με τον Γιώργο Κούδα, στον οποίον αφιέρωσε όχι μόνο το υπόλοιπο της βραδιάς, αλλά δεν ξεκόλλησε και το βλέμμα της από πάνω του. Ο μεγάλος άσος ήταν τότε στα 50 του και με την αθλητική κορμοστασιά του και το επιλεγμένο μοντέρνο ντύσιμό του, κέντριζε και μαγνήτιζε τα βλέμματα του γυναικείου πληθυσμού.


Πηγή: https://www.sansimera.gr/anekdota/

 

Ο Ρόρι Γκάλαχερ στην Αθήνα

Ο Ρόρι Γκάλαχερ υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους μουσικούς του μπλουζ-ροκ. Δεν ήταν τυχαίο, ότι 40.000 ροκάδες βρέθηκαν στις 12 Σεπτεμβρίου 1981 στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας…

Ο Ρόρι Γκάλαχερ (1948-1995) υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους μουσικούς του μπλουζ-ροκ. Μέγας δεξιοτέχνης της ηλεκτρικής κιθάρας με πολλούς και πιστούς θαυμαστές και στη χώρα μας. Δεν ήταν τυχαίο, ότι 40.000 ροκάδες βρέθηκαν στις 12 Σεπτεμβρίου 1981 στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας για να ακούσουν τον ιρλανδό ρόκερ και να δουν από κοντά τη «Στρατοκάστερ» του να πιάνει φωτιά. Ήταν μία από τις πρώτες ροκ συναυλίες στη χώρας μας, η οποία συνοδεύτηκε από σοβαρά επεισόδια.

Την εποχή εκείνη η Ελλάδα βρισκόταν σε προεκλογική περίοδο. Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν προ των πυλών της εξουσίας και η λέξη «Αλλαγή» κυριαρχούσε στα χείλη όλων. Η προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας και του πρωθυπουργού Γεωργίου Ράλλη ήταν μάταιη. Έδιναν ένα αγώνα εκ των προτέρων χαμένο.

Ήταν μια ζεστή φθινοπωρινή βραδιά, όταν ο Ρόρι Γκάλαχερ (κιθάρες), Τζέρι Μακ Αβόυ (μπάσο) και Μπρένταν Ο’ Νιλ (ντραμς) ανέβηκαν λίγο μετά τις εννιά στη σκηνή. Ο Ιρλανδός με την πρώτη νότα πήρε το κοινό μαζί του και το απογείωσε. Πολλοί θαυμαστές του δεν δίσταζαν να ανέβουν στη σκηνή εν ώρα συναυλίας για να αγγίξουν το ίνδαλμά τους και να του εκφράσουν την αγάπη τους. Οι άνδρες ασφαλείας είχαν πολύ δουλειά.

Έξω από το γήπεδο της ΑΕΚ είχαν αρχίσει τα πρώτα επεισόδια. Πρωταγωνιστές, αρκετοί τζαμπατζήδες και οι άνδρες της Αστυνομίας, που άρχισαν να βαράνε στο ψαχνό και να ρίχνουν δακρυγόνα. Πολύ γρήγορα οι δρόμοι της Νέας Φιλαδέλφειας μετατράπηκαν σε πεδίο μάχης. Η μυρωδιά των δακρυγόνων έκανε αποπνικτική την ατμόσφαιρα και μέσα στο χώρο της συναυλίας.

Μια μοναδική περιγραφή για τα γεγονότα μάς δίνει ο ίδιος ο Γκάλαχερ:

Δεν ήξερα από πού έπρεπε να προφυλαχτώ. Μέσα στα παρασκήνια κυκλοφορούσαν κάποια άτομα με αστυνομική στολή που έδειχναν απειλητικοί. Μπήκαμε, λοιπόν, στα γρήγορα μέσα σ’ ένα αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε να πάμε στο ξενοδοχείο. Στην πορεία, όμως, μείναμε από βενζίνη κι έτσι βρεθήκαμε μέσα στη δίνη των επεισοδίων, με τα δακρυγόνα να μας έχουν τσακίσει και να είμαστε υποχρεωμένοι να γυρίσουμε με τα πόδια. Η συναυλία από μόνης της ήταν εκπληκτική, αλλά και επικίνδυνη. Απλά δεν ήθελα να αφήσω τα κόκαλά μου σ’ ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, χωρίς να ξέρω καν τι συνέβαινε.

Την επόμενη μέρα, οι εφημερίδες κυκλοφόρησαν με πρωτοσέλιδα όπως «Κάηκε η Νέα Φιλαδέλφεια από τους ροκάδες». Η συναυλία αργότερα κυκλοφόρησε σε πειρατική έκδοση με τίτλο Live in Athens 1981.


Πηγή: https://www.sansimera.gr

Υπάρχουν τριών ειδών άνθρωποι: αυτοί που κερδίζουν, αυτοί που χάνουν και αυτοί που κανονίζουν ποιοι θα χάσουν και ποιοι θα κερδίσουν …

Θουκυδίδης*

*Ο Θουκυδίδης (460/454-398/396 π.Χ.) είναι ο πιο σπουδαίος ιστοριογράφος της κλασικής αρχαιότητας, ο οποίος έγραψε την ιστορία του Πελοποννησιακού πολέμου.

Κακοκαιρία Daniel: Ισραηλινή ασφαλιστική απεγκλώβισε πελάτες της από το Χορευτό Πηλίου

Ζευγάρι Ισραηλινών που ήρθε να περάσει τις καλοκαιρινές  διακοπές του στο Πήλιο  αποκλείστηκε στο Χορευτό, χωρίς ρεύμα, νερό και τρόφιμα, μετά το ξέσπασμα της θεομηνίας,  όπως άλλωστε όλοι οι τουρίστες και οι κάτοικοι της περιοχής . 

Το ζευγάρι ζήτησε να βρεθεί διέξοδο στο αδιέξοδο με κινητοποίηση για τον απεγκλωβισμό του, από ιδιωτική εταιρεία της δικής του χώρας . Σήμερα ελικόπτερο που ανήκει σε μεγάλη ασφαλιστική εταιρεία του Ισραήλ , προσγειώθηκε στο Χορευτό και παρέλαβε το ζευγάρι, που συνόδευαν 4 άτομα. Στο Χορευτό παραμένουν τουρίστες από το Ισραήλ που θέλησαν να κάνουν τις διακοπές τους στο Πήλιο, αλλά δεν διέθεταν τόσο ισχυρά συμβόλαια με ασφαλιστικές εταιρείες.

7 δισ. ευρώ τα μέτρα στήριξης

Έκτακτα μέτρα στήριξης και ανασυγκρότησης 3,5% του ΑΕΠ αλλάζουν τα πάντα στην oικονομία:

«Πλημμύρα» αποζημιώσεων «πνίγει» εξαγγελίες και παροχές – Η οικονομική αποτίμηση των μέτρων στήριξης μπορεί και να ξεπεράσουν τα 7 δισ. ευρώ –

ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ

Στρατός είναι ένας πανάκριβος μηχανισμός που στη σύγχρονη εποχή δεν μπορεί μόνο να χρησιμοποιείται μόνο για αποτροπή, αλλά και σε έκτακτες, εσωτερικές ανάγκες όπως αυτές που ζούμε σήμερα στην Θεσσαλία.

Ο Στρατός πρέπει να ηγείται και να συντονίζει όλες τις δυνάμεις που πρέπει να συνδράμουν σε τέτοιες περιπτώσεις. Όπως γίνονται ασκήσεις για τον πόλεμο έτσι πρέπει να γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα και ασκήσεις για την αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών με την συμμετοχή και των πολιτών.

 

Επιχειρησιακή ευθύνη

•Το πρώτο συμπέρασμα έχει ηδη προκύψει.Οι ένοπλες δυνάμεις πρέπει να έχουν το γενικό πρόσταγμα στις φυσικές καταστροφές.Απλά και καθαρά.Είναι μορφη «πολέμου» σε καιρό ειρήνης.Γιατί;δεν είναι θεωρητική άσκηση
•γιατί μέσα σε 30 ωρες έστησαν γέφυρα και αποκαθιστούν την οδική επικοινωνία στο Νότιο Πηλιο
•γιατί στρατιωτικά ελικόπτερα εξασφαλίζουν την τροφοδοσία χωριών που έχασαν τις προσβάσεις
•γιατί όπως είπε ευγνώμων κάτοικος οτσν η πυροσβεστική δεν μπορούσε,εύλογα δεν μπορούσε,7 ουκάδες βούτηξαν στα νερά με στολές,και απεγκλώβισαν από σπίτι 32 άτομα.Όσοι έχουμε υπηρετησει στο ΠΝ ξερουμε τι θα πει εκπαίδευση ΟΥΚ.Μια από τις χιλιάδες διασώσεις.
•γιατί έχουν πειθαρχία,εκπαίδευση και εξοπλισμό στην ξηρά,τη θάλασσα κσι τον αέρα και παρουσία σε όλη τη χώρα.Γιατί έχουν το απαιτούμενο ηθικό.
•γιατί μπορούν να κατευθύνουν κσι να συντονίσουν τους χιλιάδες εθελοντές
•γιατί άνευ αυτών θα αντιμετωπίζαμε σήμερα δραματικές συνεπειες.Όπου δεν ενεπλακησαν έγκαιρα το βλέπουμε ήδη.
Αυτό δεν σημαίνει υποτίμηση των λοιπών δυνάμεων.Καθε άλλο.Η μπαγκέτα της ορχήστρας θα αναδείξει τις μεγάλες αρετές τους.Της πυροσβεστικής,της ΕΜΑΚ κλπ.Έχουν προσφέρει πάρα πολλά αλλά δεν μπορούν να το βγάλουν όλο πέρα.
•γιατί ο πολίτης έχει πληρώσει άπειρα δις για τις ένοπλες δυνάμεις και πρέπει να αισθανθεί από όλη αυτή την αφαίμαξη ένα απτό όφελος
•Το να γίνει πράξη το παραπάνω δεν είναι καθόλου απλό οργανωτικά αλλά και πολιτικά.Ειναι σύνθετο εγχείρημα.Θεσμικα καθίσταται καίρια η σύνθεση της ηγεσίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και η επάρκεια του Γενικού Επιτελείου.Κανενα από τα δυο δεν είναι αυτονόητο.
Είναι αρκετά τα συμπεράσματα μετα απο το δύσκολο αυτό καλοκαίρι.Σε κάθε επίπεδο υου μηχανισμού.Ιδιως στην αυτοδιοίκηση.Το μόνο που δεν χρειάζεται είναι η στείρα αοριστιλογια.Χρειαζετσι συγκεκριμένος ,οργανωμένος λογος.

Πάνος Μπιτσαξής

Μικροσκοπικό οικοσύστημα!

Μικροσκοπικό οικοσύστημα

Το 1960, ο Άγγλος David Latimer αποφάσισε να προσπαθήσει να δημιουργήσει έναν μικρό κήπο, μέσα σε ένα γυάλινο μπουκάλι. Από τότε, ο φορητός κήπος του παρέμεινε πράσινος και έντονα ζωντανός, σφραγισμένος καλά, μέσα στο μπουκάλι. Η περίεργη και εκπληκτική λεπτομέρεια είναι ότι η τελευταία φορά που ο Latimer πότισε το φυτό ήταν το 1972.

Το φυτό δημιουργεί ενέργεια, από το φως του ήλιου, μέσω της φωτοσύνθεσης, καταναλώνοντας διοξείδιο του άνθρακα και απελευθερώνοντας οξυγόνο στη φιάλη. Όταν πεθαίνουν τα μέρη του φυτού, τα βακτήρια στο έδαφος χρησιμοποιούν οξυγόνο, για να διασπάσουν αυτά τα νεκρά μέρη, απελευθερώνοντας διοξείδιο του άνθρακα και ολοκληρώνοντας τον κύκλο.

Ο κύκλος του νερού αναπληρώνεται με παρόμοιο τρόπο: το νερό, που παίρνει το φυτό μέσα από τις ρίζες του, βγαίνει, τελικά, από τα φύλλα του, συμπυκνώνεται μέσα στο μπουκάλι και στάζει πίσω σε αυτό.
Το μπουκάλι λειτουργεί σαν μια μικρογραφία του τι συμβαίνει σε όλο τον πλανήτη.

Πηγή: geografikoi.gr/terrarium