Συντάκτης: Kostas Bertsias

•Με φέρνει μια δουλειά στο Στρασβουργο.Μια στάση στη Βασιλεια.Βιομηχανική πόλη με στοιχεία πολυπολιτισμικά που πριν από χρόνια δεν τα έβλεπες. Ο καντοναρχης ζήλεψε τη δόξα υιού Μπακογιάννη.Έχει κάνει το κέντρο ρημαδιό με έργα πνοής που δεν τελειώνουν.Αλλά εκεί δεν γκρινιάζουν..Ήρεμα πρόσωπα ατάραχα.Αμνοί.

Με την ευκαιρία των περιφερειακών εκλογών έκανα μια σύντομη επίσκεψη. στην έδρα του καντονίου,του κυρίαρχου και ιστορικού.Να δω πως λειτουργεί εκεί ένα καντόνι στα γρήγορα δεν είχα χρόνο.Ένα εντυπωσιακό κτίριο μνημείο.Κόκκινο και δεσπόζον.Αξίζει η θωριά του.
Εκεί το επίγραμμα της φωτό «Η ελευθερία υπεράνω του αργύρου και του χρυσού».
Εντάξει οι Ελβετοί δεν το παίρνουν κατα γράμμα αυτό.Αλλά δεν βλάπτει που το γράφουν.Είναι και οι επισκέπτες που το εκτιμούν.
Παντως στην υπαίθρια αγορά ,μισό κιλό μήλα 5 ευρώ.Προς σύγκριση.

Πάνος Μπιτσαξής

 

 

”Μην πας εκεί που δεν σε καλούν.
Μη μιλάς για αυτά που δεν ξέρεις.
Μην μπλέκεις σε ό,τι δεν σε αφορά.
Μην ανοίγετε το ψυγείο στο σπίτι κάποιου άλλου.
Μην τηλεφωνείτε μετά τις δέκα το βράδυ.
Μην πηγαίνετε να επισκεφτείτε κάποιον το μεσημέρι.
Μην εισέρχεστε στα υπνοδωμάτια άλλων ανθρώπων χωρίς άδεια.”
Ήταν οι κανόνες της καλής συμπεριφοράς και συνεχίζουν να είναι..

Άγνωστος συγγραφέας

«δεν είναι σοφός αυτός που γνωρίζει τα πολλά αλλά αυτός που γνωρίζει τα χρήσιμα»

(ουχ ο πολλ’ ειδώς σοφός αλλ’ ο χρήσιμ’ ειδώς).

Ζαν-Πολ Σαρτρ: “Η ύπαρξη προηγείται της ουσίας”,

εννοώντας ότι οι άνθρωποι γεννιούνται χωρίς προκαθορισμένο σκοπό και πρέπει να καθορίσουν το δικό τους νόημα μέσω των επιλογών και των πράξεών τους…

“Έχω παρατηρήσει ότι όλα μας τα προβλήματα προκύπτουν από την αποτυχία μας να χρησιμοποιήσουμε μια απλή και ξεκάθαρη γλώσσα.”

Τα όρια της γλώσσας είναι τα όρια του ανθρώπινου μυαλού. Όσα ξέρω είναι αυτά για τα οποία έχω λέξεις.

 

 

Όταν κάποιος σε μία συζήτηση μας λεει πράγματα με τα οποία διαφωνούμε ή μας ακούγονται παράλογα, συνηθίζουμε να λέμε: « Τί είναι αυτά που μου λες; Αυτά είναι αηδίες και πράσσειν άλογα».Το «πράσσειν άλογα» λοιπόν, δεν είναι πράσινα άλογα όπως πιστεύει πολύς κόσμος, αλλά αρχαία ελληνική έκφραση.

Προέρχεται εκ του ενεργητικού απαρέμφατου του ρήματος «πράττω» ή/και «πράσσω» (τα δύο τ, αντικαθίστανται στα αρχαία και από δύο σ), που είναι το «πράττειν» ή/και «πράσσειν» και του «άλογο» που είναι ουσιαστικά το ουσιαστικό «λόγος» που σημαίνει λογική (σε μία από τις έννοιες του) με το α στερητικό μπροστά. Α-λογο το παράλογο, δηλαδή ,Πράσσειν άλογα, το να κάνει κανείς παράλογα πράγματα.

*Τασος Λειβαδίτης,ποιητής

 

1995 Από αριστερά: Παπακωνσταντίνου, Μπάρλος, Χαμουζάς, Μπερεζόφσκι, Μπερτσιάς, Μακρή, Βήχας.