Συντάκτης: Kostas Bertsias

1992. Στελέχη ελληνικών ασφαλιστικών εταιριών στην Μαδρίτη.

Κ. Τσαμπούκος, Δούκας Παλαιολόγος, Χ. Σταυρίδης, Τ. Λυσιμάχου, Ν.Πάπας, Α.Κατσαράς, Κ. Μπερτσιάς, Π. Καραλής, Γ. Ψαρράς, Σ. Αλεξανδράτος, Μ. Ανδρόνικος, Κ. Χολέβας

Με την παρουσία του Δημάρχου Τανάγρας Β. Περγάλια και των τοπικών αρχόντων σήμερα στα Σκούρτα τιμήσαμε τον οπλαρχηγό Αθανάσιο Σκουρτανιώτη και τους 70 πολεμιστές του που έπεσαν στο πεδίο της μάχης στο ολοκαύτωμα της Αγίας Σωτήρας Μαυροματίου στις 26 Οκτωβρίου του 1821.
Αιώνια τους η μνήμη.

Μετά τον εκκλησιασμό στο ναό του Αγίου Δημητρίου στα Σκούρτα Βοιωτίας στρώθηκε πλούσιο τραπέζι προς τέρψη των πιστών .

«Του είπα εδώ είν’ αλλιώς τα πράγματα, κύριε,
δεν κυβερνάνε πάντοτε σοφοί,
πολλές φορές κυβερνάνε αλητήριοι,
αρκετές φορές κυβερνάνε και τρελοί!»

Στην Λάρισα το 1994 στην παρουσίαση των κινητών μονάδων αποζημιώσεων και στο λανσάρισμα από την interamerican της πρωτοποριακής υπηρεσίας autohelp μετέπειτα αντιγράφηκε από όλη την ασφαλιστικη αγορά με το όνομα φροντίδα ατυχήματος!

Η φροντίδα ατυχήματος προσέδωσε στις ασφαλίσεις αυτοκινητων ιδιαίτερη αξία αναβαθμίζοντας την παρεχόμενη εξυπηρέτηση και μάλιστα ακριβώς μετά απο ένα ατύχημα!

Πράγματι ήταν μια σημαντική καινοτομία της interamerican του Δημήτρη Κοντομηνά που στην φωτο πλαισιώνεται από Μίνο Μωϋσή (δεξιά), Γιώργο Ψαρρά και Κώστα Μπερτσιά (αριστερά). Διακρίνονται ο Κ Μπίρταχας και Αλέξανδρος Γεωργιάδης.

Θεσσαλονίκη

Ἀ­ρί­στη Τριανταφυλλίδου-Τρεν­τέλ

Ὁ χο­ρὸς τοῦ Ζα­λόγ­γou

ΠΙΣΤΕΥΕ ὅ­τι ἦ­ταν πα­σι­φί­στρια, ὅ­τι κα­τα­δί­κα­ζε κά­θε μορ­φὴ βί­ας. Ὅ­ταν ἔ­μα­θε γιὰ τὴν ἐ­πί­θε­ση τῆς Χα­μᾶς στὸ Ἰσ­ρα­ήλ, πρῶ­τα σκέ­φτη­κε τὸν Δα­βὶδ καὶ τὸν Γο­λιὰθ —μό­νο ποὺ ὁ Γολιὰθ ὅ­λως πα­ρα­δό­ξως δὲν ἦ­ταν Ἰσ­ρα­η­λί­της— με­τὰ ἄ­κου­σε κραυ­γὲς καὶ ἀ­λα­λαγ­μούς, κα­τό­πιν εἶ­δε τὴν ἀ­πελ­πι­σί­α, τὸ μί­σος, τοὺς νε­κρούς, καὶ ἀ­μέ­σως ἦρ­θαν οἱ φω­νὲς τῶν Φι­λι­σταί­ων καὶ ἡ ἐκ­δί­κη­ση τοῦ ἀ­νί­κη­του Γο­λιάθ. Τό­τε ἡ φω­νὴ βο­ῶν­τος στὴν ἔ­ρη­μο τῆς δι­και­ο­σύ­νης ἀ­πεί­λη­σε νὰ τὶς σπά­σει τὰ τύμ­πα­να. Ὅ­λα ἦ­ταν ἀ­νά­πο­δα.

       Ἔ­τσι θυ­μή­θη­κε τὶς Σου­λι­ώ­τισ­σες καὶ τοὺς Σου­λι­ῶ­τες. Τὴν εἶ­χαν πο­λὺ προ­βλη­μα­τί­σει στὸ Γυ­μνά­σιο. Αὐ­τὴ θὰ ἔ­ρι­χνε τὰ παι­διά της στὸ γκρε­μό; Τί εἴ­δους ἡ­ρω­ι­σμὸς ἦ­ταν αὐ­τός; Πῶς ἀ­πο­φά­σι­ζαν γιὰ αὐ­τά; Μιὰ χα­νού­μι­σα ἡ ἕ­νας γε­νί­τσα­ρος δὲν ἦ­ταν κα­λύ­τε­ρα ἀ­πὸ ἕ­να παι­δὶ νε­κρὸ μὲ ἐ­κτε­λε­στῆ τὸν ἴ­διο του τὸν γο­νιό; Δὲν θυ­μό­ταν νὰ εἶ­χε προ­βάλ­λει ἀν­τίρ­ρη­ση στὴν τά­ξη, ἀλ­λὰ δὲν δέ­χτη­κε τὴν ἐ­πί­ση­μη ἐκ­δο­χή. Ἴ­σως γιὰ αὐ­τὸ οἱ Σου­λι­ῶ­τες τῆς ἔ­γι­ναν γιὰ ἀρ­κε­τὸ και­ρὸ ἔμ­μο­νη ἰ­δέ­α. Θρύ­λος, ξε­θρύ­λος, αὐ­τὴ δὲν θὰ χό­ρευ­ε τὸν χο­ρό. Θὰ ἔ­δι­νε τὸ παι­δί της στοὺς Τούρ­κους. Δὲν ἦ­ταν καὶ αὐ­τὸ ἡ­ρω­ι­σμός; Τε­λι­κὰ τὶς ξέ­χα­σε. Ἄλ­λα αἰ­νίγ­μα­τα, πι­ε­στι­κὰ καὶ αὐ­τά, πῆ­ραν τὴν θέ­ση τους. Οὔ­τε χρει­ά­στη­κε βέ­βαι­α νὰ τὶς θυ­μη­θεῖ. Προ­στα­τευ­τι­κὸς καὶ ὁ πα­σι­φι­σμός.

       Μὲ τὶς Σου­λι­ώ­τισ­σες στὸ μυα­λὸ ἐ­πέ­στρε­ψε στὸ μα­κε­λει­ό. Στὴν Γά­ζα ὅ­λοι χό­ρευ­αν τὸν χο­ρό. Ἤ­θε­λαν, δὲν ἤ­θε­λαν. Ἔ­τσι φαί­νε­ται ὅ­τι ἔ­σπα­γαν οἱ πο­λι­ορ­κη­μέ­νοι τὸν κλοι­ό. Χο­ρεύ­ον­τας στὸ σκο­τά­δι. Ἔ­τσι θυ­μή­θη­κε καὶ τὸν Σο­λω­μό. Ἀ­πὸ τὸ σχο­λεῖ­ο εἶ­χε νὰ τὸν δι­α­βά­σει. Ἔ­τρε­φε κά­ποι­α προ­κα­τά­λη­ψη γιὰ τοὺς ἐ­θνι­κοὺς ποι­η­τές. Νὰ σκο­νί­ζε­ται τὸν ἄ­φη­σε πί­σω στὸ πα­τρι­κό της σπί­τι μα­ζὶ μὲ τὶς Σου­λι­ώ­τισ­σες. Οἱ βομ­βαρ­δι­σμοὶ τὴν αἰφ­νι­δί­α­σαν. Μα­ζὶ μὲ τὶς Σου­λι­ώ­τισ­σες ἔ­κα­ναν ἕ­φο­δο στὸ μυα­λό της. Οἱ βομ­βαρ­δι­σμοὶ στὸν τύ­πο χει­ρό­τε­ροι ἀ­πὸ τοὺς ἄλ­λους. Ἐ­ρεί­πια καὶ ἡ ἀ­λή­θεια. Βομ­βάρ­δι­σαν καὶ τὴν δι­κή της.

 

Ἀ­ΡΊ­ΣΤΗ ΤΡΙ­ΑΝ­ΤΑ­ΦΥΛ­ΛΊ­ΔΟΥ-ΤΡΕΝ­ΤΈΛ (ΘΕΣ­ΣΑ­ΛΟ­ΝΊ­ΚΗ, 1958). ΖΕΙ͂ ΣΤῊ ΓΑΛ­ΛΊ­Α. ΔΙ­ΔΆ­ΣΚΕΙ ΣΤῸ ΠΑ­ΝΕ­ΠΙ­ΣΤΉ­ΜΙΟ ΤΟΥ͂ ΜΈΝ. ΓΡΆΦΕΙ ΣΤᾺ ΕΛΛΗΝΙΚᾺ ΚΑῚ ΣΤᾺ ἈΓΓΛΙΚΆ. ΔΗΜΟΣΊΕΥΣΕ ΤῊΝ ΣΥΛ­ΛΟ­ΓΉ ΔΙ­Η­ΓΗ­ΜΆ­ΤΩἌΡΤΕ­ΜΙΣ (ἘΚΔ. ἨΡΙ­ΔΑ­ΝΌΣ, 2010). ΤΕ­ΛΕΥ­ΤΑΙ͂Ο ΒΙ­ΒΛΊ­Ο ΤΗΣONE