


Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.

Η «κούπα του Πυθαγόρα» ή αλλιώς «δίκαιη κούπα» που κατασκεύασε ο Σάμιος φιλόσοφος, μαθηματικός, γεωμέτρης και θεωρητικός της μουσικής είχε ως στόχο την υπόδειξη και την τήρηση του μέτρου, «μέτρον άριστον».
Η «δίκαιη κούπα», η οποία χρονολογείται περίπου από τον 6ο αιώνα π.Χ., είναι ένα αριστούργημα της υδραυλικής τεχνολογίας των αρχαίων Ελλήνων, αλλά και ένα μέσο διδαχής. Πέρα από τον περιορισμό της κατανάλωσης κρασιού μέσα από ένα «έξυπνο ποτήρι», ο Πυθαγόρας ήθελε να διδάξει στους μαθητές του την εγκράτεια και την τήρηση του μέτρου.Όταν ξεπερνιέται το μέτρο πρόκειται για «ύβρις», η οποία έχει ως αποτέλεσμα την τιμωρία, «τίσις». Όλοι οι άνθρωποι οφείλουν να απολαμβάνουν με μέτρο όσα τους παρέχονται δίχως να επιζητούν εναγωνίως περισσότερα.
Πώς λειτουργεί: Στο εσωτερικό της υπάρχει χαραγμένη μία γραμμή, η οποία οριοθετεί την ποσότητα του κρασιού. Αν ο χρήστης δεν υπερβεί τη γραμμή, τότε μπορεί να απολαύσει το «ποτό» του. Ωστόσο, αρκεί μία παραπάνω σταγόνα για να ξεπεράσει τα όρια της γραμμής και τότε η κούπα να αδειάσει, χύνοντας όλο το κρασί από τη βάση της.Ο μηχανισμός της: Στο κέντρο της κούπας υπάρχει μία στήλη που είναι τοποθετημένη πάνω από έναν σωλήνα που οδηγεί στο κάτω μέρος της. Όσο γεμίζει η κούπα, παράλληλα η στάθμη του κρασιού ανεβαίνει και στο εσωτερικό της κεντρικής στήλης.
Από τη στιγμή που το υγρό δεν ξεπερνά την οριοθετημένη γραμμή δεν δημιουργείται κανένα πρόβλημα. Μόλις, όμως το υγρό υπερβεί τη γραμμή, τότε τα μόριά του παρασύρουν το ένα το άλλο, έχοντας ως αποτέλεσμα το άδειασμα της κούπας. Η κατασκευή του Πυθαγόρα ακολουθεί το νόμο που ανέπτυξε ο Pascal αιώνες αργότερα για τα συγκοινωνούντα δοχεία.



Όταν η λάσπη σε προκαλεί !!












Ο Αριστοτέλης Ωνάσης συνήθιζε να λέει ότι το σεξ και οι εμπορικές συμφωνίες, είναι καλύτερα όταν δεν γίνονται με τον συνηθισμένο τρόπο.
Πίσω στο 1958 ο Ωνάσης, έβλεπε τη θάλασσα να διοικείται από τις λεγόμενες 7 Αδελφές (οι μεγαλύτερες πετρελαϊκές εταιρείες στον κόσμο), οι οποίες έβγαλαν δικά τους πλοία στον Ατλαντικό, και έκαναν μόνες τους το εμπόριο πετρελαίου, παρακάμπτοντας τους εφοπλιστές.

Την ίδια χρονιά, η Σαουδική Αραβία, ανακαλύπτει νέα κοιτάσματα πετρελαίου, που θεωρούνται τα πιο πλούσια για εκείνη την εποχή. Αποκομμένος από τις πανίσχυρες εταιρείες των ΗΠΑ στον τομέα του πετρελαίου, στρέφεται στον νέο και άπειρο βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας και τον πείθει να μπει η σημαία της χώρας του, στα πλοία του. Με αυτόν τον τρόπο η Σαουδική Αραβία θα έδειχνε πόσο ισχυρή είναι, αλλά και θα μπορούσε να συμμετέχει στη διαμόρφωση της τιμής.
Η συμφωνία που προσπαθεί να κλείσει ο πολυμήχανος εφοπλιστής βγαίνει προς τα έξω, και οι αντίπαλοί του προσπαθούν να διαλύσουν την συμφωνία, ακόμα και να εξοντώσουν τον ίδιο τον Ωνάση.
Ο μεγάλος αντίπαλος του Ωνάση, ο Νιάρχος, προσλαμβάνει τον ειδικό ερευνητή, Ρόμπερτ Έιμι Μέιχιου, και αυτός με τη σειρά του εκμεταλλεύεται τις γνωριμίες του στον Λευκό Οίκο, και πείθει τους Αμερικανούς, πως η συμφωνία Ωνάση απειλεί την ασφάλεια των ΗΠΑ.
Το πρώτο χτύπημα ήταν να οργανώσουν απεργία στα ναυπηγεία του Αμβούργου που θα έφτιαχναν τα πλοία του Ωνάση. Ο Ωνάσης αντεπιτίθεται δίνοντας μπόνους σε όσους δουλέψουν διπλές βάρδιες, ώστε να προλάβουν τις προθεσμίες. Τα καταφέρνει φυσικά.

Τότε οι ΗΠΑ πιέζουν το κράτος του Περού, ώστε να βομβαρδίσει τα πλοία του Ωνάση, με τη κατηγορία ότι εισήλθαν παράνομα στα ναυτικά ύδατα της χώρας. Πράγματι τα πλοία του Ωνάση, μπήκαν παραπάνω από το συνηθισμένο μέσα στα εθνικά ύδατα του Περού, με αποτέλεσμα να βομβαρδιστούν από τα πολεμικά αεροπλάνα της χώρας.
Και ενώ όλοι περίμεναν πως ο Αριστοτέλης Ωνάσης είχε καταστραφεί και θα βρισκόταν σε κακή ψυχολογική κατάσταση, φθάνουν οι πρώτες πληροφορίες για ένα μεγαλειώδες πάρτυ που διοργανώνει ο εφοπλιστής σε κάποια από τις επαύλεις του.

Πολλοί είπαν ότι τρελάθηκε από τη καταστροφή. Σύντομα όμως οι αντίπαλοι του Αριστοτέλη Ωνάση, έμαθαν πως απλά τον έκαναν πλουσιότερο κατά πολλά εκατομμύρια δολάρια, αφού 24 ώρες πριν είχε ασφαλίσει το στόλο του στο Λονδίνο, συγκεκριμένα για επίθεση από αεροπλάνα.
Εκείνη την ημέρα ο Έλληνας εφοπλιστής έβγαλε 50 εκατομμύρια δολάρια, περιμένοντας την επόμενη πρόκληση που θα τον ξεσήκωνε.


Εγκαίνια κεντρικών γραφείων στο Μσρούσι
Άκου, θα ‘ρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς
Κατερίνα Γώγου
Θα ‘ρθει καιρός
Θα ‘ρθει καιρός
που θ’ αλλάξουν τα πράγματα
να το θυμάσαι Μαρία
θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα
εκείνο το παιχνίδι που τρέχαμε
κρατώντας τη σκυτάλη
Μη βλέπεις εμένα μην κλαις
εσύ είσαι η ελπίδα
Άκου, θα ‘ρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη
δεν θα υπάρχουν πόρτες κλειστές
με γερμένους απ’ έξω
και τη δουλειά θα τη διαλέγουμε
δε θα ‘μαστε άλογα
να μας κοιτάνε στα δόντια
Οι άνθρωποι, σκέψου,
θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες
να φυλάξεις μοναχά
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές :
απροσάρμοστοι, καταπίεση,
μοναξιά, τιμή, κέρδος, εξευτελισμός
για το μάθημα της Ιστορίας
Είναι Μαρία, δε θέλω να λέω ψέματα,
δύσκολοι καιροί και θα’ ρθουνε κι άλλοι
δε ξέρω, μην περιμένεις κι από μένα πολλά
τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω
κι απ’ όσα διάβασα ένα κράτησα καλά
Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος
Θα την αλλάξουμε τη ζωή
…παρ’ όλα αυτά Μαρία
* (1 Ιουνίου 1940 – Αθήνα, 3 Οκτωβρίου 1993) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και ηθοποιός. Ξεκίνησε από μικρή την καριέρα στην ηθοποιία, αλλά αργότερα στράφηκε στην ποίηση.