Συντάκτης: Kostas Bertsias

Οι πιο ωραίοι άνθρωποι είναι αυτοί που χαμογελούν. Αυτοί που χαμογελούν συχνά. Χαμογελούνε στη χαρά, χαμογελούνε και στο πόνο. Είναι παρηγοριά το να βρίσκεσαι κοντά σε ανθρώπους σαν και αυτούς. Ανθρώπους που σου κάνουν ελαφρύτερο το σταυρό που κουβαλάς. Ανθρώπους που φωτίζουνε σκοτάδια.
Οι πιο ωραίοι άνθρωποι είναι αυτοί που συγχωρούν. Αυτοί που συγχωρούν με τη καρδιά τους. Όχι τα μεγάλα και τα σοβαρά. Όχι. Αυτά είναι δύσκολα. Αυτοί που συγχωρούνε τα μικρά και τα καθημερινά. Εκεί που υπάρχει η μεγαλύτερη τριβή ανάμεσα στους ανθρώπους.
Οι πιο ωραία άνθρωποι είναι αυτοί που αγαπούν. Αυτοί που ξέρουν να αγαπούν χωρίς να το διαφημίζουν. Ήρεμα. Ταπεινά. Χωρίς μεγάλα λόγια και φανφάρες. Άνθρωποι που στέκονται σιωπηλά δίπλα στο πόνο σου και γιορτάζουν μαζί σου τη χαρά με τη καρδιά τους. Άνθρωποι που δεν σε πιέζουνε για τίποτα, αλλά δε μασάνε και τα λόγια τους όταν πρέπει να σου μιλήσουν…
Οι πιο ωραίοι άνθρωποι χαμογελούνε, συγχωρούν και αγαπούν σωστά.
Ωραίο πράγμα να έχεις πλάι σου, ωραίους, σαν και αυτούς, ανθρώπους…

Ψυχολόγος Ελευθεριάδης Ελευθέριος

Για τις επισκέψεις που έκανε στην Ιερά Μονή Παναχράντου ο Τζίμης Πανούσης μιλάει ο πατέριας Αέτιος στους «Πρωταγωνιστές» του Σταύρου Θεοδωράκη.

Στα μοναστήρια της Ελλάδας μας ταξιδεύουν οι «Πρωταγωνιστές» του Σταύρου Θεοδωράκη τις δυο πρώτες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας.

Με την αφορμή αυτή ο Σταύρος Θεοδωράκης βρέθηκε στην Άνδρο και συνάντησε τους τέσσερις μοναχούς της Μονής Παναχράντου, του αρχαιότερου μοναστηριού στο Αιγαίο.

Ο ένας εξ αυτών, ο πατέρας Αέτιος, μίλησε στον γνωστό δημοσιογράφο για τις επισκέψεις που έκανε στο μοναστήρι ο Τζίμης Πανούσης.

«Πολλοί τον έλεγαν αιρετικό, δεν ήταν αιρετικός ο Τζίμης Πανούσης, ήταν χαρισματικός. Ερχόταν τέτοιες μέρες το Πάσχα, το Μεγάλο Σάββατο στην Ανάσταση» ανέφερε χαρακτηριστικά ο πατέρας Αέτιος.

Ερχόταν και ο Τζίμης Πανούσης εδώ. Ο Τζίμης, βέβαια, είχε σπίτι εδώ στην Άνδρο. Ήταν πολύ χαρισματικός άνθρωπος. Πολλοί τον έλεγαν αιρετικό, δεν ήταν αιρετικός ο Τζίμης, ήταν χαρισματικός. Ερχόταν τέτοιες μέρες το Πάσχα, το Μεγάλο Σάββατο στην Ανάσταση. Ερχόταν με τόση ευλάβεια, τόση προσοχή, τόσο γαλήνη σε μία γωνία και παρακολουθούσε όλη τη θεία λειτουργεία μέχρι να τελειώσουμε. Πολλοί αναρωτιόντουσαν ”είναι ο Πανούσης”;

Άκουγα τα τραγούδια του. Ο άνθρωπος ήταν καλλιτέχνης. Ο καλλιτέχνης έχει το δικαίωμα να εκφραστεί. Καμιά φορά η έκφραση μπορεί να λέει και αλήθειες. Ο Θεός τον πήρε μαζί του γιατί έτσι Αυτός νόμιζε ότι είχε φτάσει στην τελειότητα της ψυχής του -γιατί ο Θεός μάς παίρνει στην καλύτερη στιγμή», είπε ο Ιερομόναχος Αέτιος

Για τις επισκέψεις που έκανε στην Ιερά Μονή Παναχράντου ο Τζίμης Πανούσης μιλάει ο πατέριας Αέτιος στους «Πρωταγωνιστές» του Σταύρου Θεοδωράκη.

Στα μοναστήρια της Ελλάδας μας ταξιδεύουν οι «Πρωταγωνιστές» του Σταύρου Θεοδωράκη τις δυο πρώτες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας.

Με την αφορμή αυτή ο Σταύρος Θεοδωράκης βρέθηκε στην Άνδρο και συνάντησε τους τέσσερις μοναχούς της Μονής Παναχράντου, του αρχαιότερου μοναστηριού στο Αιγαίο.

Ο ένας εξ αυτών, ο πατέρας Αέτιος, μίλησε στον γνωστό δημοσιογράφο για τις επισκέψεις που έκανε στο μοναστήρι ο Τζίμης Πανούσης.

«Πολλοί τον έλεγαν αιρετικό, δεν ήταν αιρετικός ο Τζίμης Πανούσης, ήταν χαρισματικός. Ερχόταν τέτοιες μέρες το Πάσχα, το Μεγάλο Σάββατο στην Ανάσταση» ανέφερε χαρακτηριστικά ο πατέρας Αέτιος.

Ερχόταν και ο Τζίμης Πανούσης εδώ. Ο Τζίμης, βέβαια, είχε σπίτι εδώ στην Άνδρο. Ήταν πολύ χαρισματικός άνθρωπος. Πολλοί τον έλεγαν αιρετικό, δεν ήταν αιρετικός ο Τζίμης, ήταν χαρισματικός. Ερχόταν τέτοιες μέρες το Πάσχα, το Μεγάλο Σάββατο στην Ανάσταση. Ερχόταν με τόση ευλάβεια, τόση προσοχή, τόσο γαλήνη σε μία γωνία και παρακολουθούσε όλη τη θεία λειτουργεία μέχρι να τελειώσουμε. Πολλοί αναρωτιόντουσαν ”είναι ο Πανούσης”;

Άκουγα τα τραγούδια του. Ο άνθρωπος ήταν καλλιτέχνης. Ο καλλιτέχνης έχει το δικαίωμα να εκφραστεί. Καμιά φορά η έκφραση μπορεί να λέει και αλήθειες. Ο Θεός τον πήρε μαζί του γιατί έτσι Αυτός νόμιζε ότι είχε φτάσει στην τελειότητα της ψυχής του -γιατί ο Θεός μάς παίρνει στην καλύτερη στιγμή», είπε ο Ιερομόναχος Αέτιος

ο μάστορας και το μαθητούδι!

Η «κούπα του Πυθαγόρα» ή αλλιώς «δίκαιη κούπα» που κατασκεύασε ο Σάμιος φιλόσοφος, μαθηματικός, γεωμέτρης και θεωρητικός της μουσικής είχε ως στόχο την υπόδειξη και την τήρηση του μέτρου, «μέτρον άριστον».

Όταν ξεπερνιέται το μέτρο πρόκειται για «ύβρις», η οποία έχει ως αποτέλεσμα την τιμωρία, «τίσις». Όλοι οι άνθρωποι οφείλουν να απολαμβάνουν με μέτρο όσα τους παρέχονται δίχως να επιζητούν εναγωνίως περισσότερα.

Ο μηχανισμός της: Στο κέντρο της κούπας υπάρχει μία στήλη που είναι τοποθετημένη πάνω από έναν σωλήνα που οδηγεί στο κάτω μέρος της. Όσο γεμίζει η κούπα, παράλληλα η στάθμη του κρασιού ανεβαίνει και στο εσωτερικό της κεντρικής στήλης.

Από τη στιγμή που το υγρό δεν ξεπερνά την οριοθετημένη γραμμή δεν δημιουργείται κανένα πρόβλημα. Μόλις, όμως το υγρό υπερβεί τη γραμμή, τότε τα μόριά του παρασύρουν το ένα το άλλο, έχοντας ως αποτέλεσμα το άδειασμα της κούπας. Η κατασκευή του Πυθαγόρα ακολουθεί το νόμο που ανέπτυξε ο Pascal αιώνες αργότερα για τα συγκοινωνούντα δοχεία.

Όταν η λάσπη σε προκαλεί !!