Πραγματικά πλούσιος είναι εκείνος που δεν έχει ανάγκη από τίποτε. Δηλαδή ο ολιγαρκής…

Λένε ότι στην τετραφωνία, όταν φθάνεις στο πολυπόθητο αποτέλεσμα να συντονίζονται οι τέσσερις φωνές, τότε δημιουργείται και μία Πέμπτη, η divina, η θεϊκή φωνή, η οποία στην ουσία δεν καταγράφεται αλλά την αισθάνεσαι..

Νεκτάριος, Δελένδας, Μπερτσιάς.

 

Στις 26 Δεκεμβρίου 1944 μια βόμβα του ΕΑΜ σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας θα μπορούσε να είχε αλλάξει την παγκόσμια ιστορία. Τελικά η επίθεση δεν έγινε ακριβώς για αυτόν τον λόγο: Για να μην αλλάξει την παγκόσμια ιστορία.

Νίκος Δεμισιώτης

Τα Χριστούγεννα του 1944 ήταν ίσως τα πιο σκοτεινά στην ιστορία της Αθήνας. Οι ναζιστικές ορδές είχαν φύγει από την Ελλάδα άλλα οι άνθρωποι δεν είχαν προλάβει να πάρουν μια ανάσα ελευθερίας. Τα Δεκεμβριανά και η πολυθρύλητη «Μάχη της Αθήνας» ήταν στο αποκορύφωμά τους. Ένας πόλεμος έδωσε τη θέση του σε έναν άλλο πόλεμο. Τον εμφύλιο. Την επόμενη των Χριστουγέννων εκείνης της χρονιάς θα μπορούσε να γίνει αυτό που θα άλλαζε την παγκόσμια ιστορία. Το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο ήθελε να ανατινάξει το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία» που βρίσκεται στην πλατεία Συντάγματος, απέναντι από τη Βουλή. Όλα ήταν έτοιμα. Μια τεράστια ποσότητα δυναμίτη είχε τοποθετηθεί στα θεμέλια του κτιρίου. Χρειαζόταν μόνο κάποιος να ανάψει το φιτίλι. Σε εκείνο το σημείο της ιστορίας μπαίνουν δυο άνθρωποι. Ο αντάρτης Μανώλης Γλέζος και ο Βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσώρτσιλ. Και η ιστορία μετατρέπεται σε θρίλερ.

Τα Δεκεμβριανά και ο ρόλος των Βρετανών

Τον Δεκέμβριο του 1944 δεν είχε κριθεί μόνο η μοίρα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά και το μεταπολεμικό μέλλον της Ευρώπης. Από τη μια η αντίστροφη μέτρηση για το Γ’ Ράιχ του Αδόλφου Χίτλερ είχε ξεκινήσει με τις συμμαχικές δυνάμεις να σημειώνουν τη μια νίκη μετά την άλλη και τη Βέρμαχτ να οπισθοχωρεί προς το Βερολίνο. Από την άλλη Τσώρτσιλ και Στάλιν μπροστά στον κίνδυνο από σύμμαχοι να βρεθούν αντίπαλοι σε έναν πόλεμο… μετά το τέλος του πολέμου, είχαν καθορίσει τις ζώνες επιρροής που θα είχε το κάθε ιδεολογικό ρεύμα.

Σε αυτή τη συνθήκη η Ελλάδα βρέθηκε στο «δυτικό μπλοκ». Το πρόβλημα για την πλευρά της Βρετανίας ήταν πως η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη εκείνη την εποχή στη χώρα ήταν το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ. Οι Βρετανοί ήταν αποφασισμένοι να επιβληθούν ακόμα και αν έπρεπε να ξεκινήσουν εκείνοι τον πόλεμο. Το ΕΑΜ θεωρούσε πως είχε τη λαϊκή νομιμοποίηση ώστε να οδηγήσει τη χώρα σε ελεύθερες εκλογές και να εμποδίσει την επιστροφή του βασιλιά (κάτι που ήθελαν διακαώς οι Βρετανοί καθώς έτσι θα εξασφάλιζαν τα συμφέροντα τους στην περιοχή). Η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη. Τα «Δεκεμβριανά» σημάδεψαν τη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας.

Όταν, προς τα τέλη εκείνου του ματωμένου μήνα, οι Βρετανοί κατάφεραν και πήραν τον έλεγχο του κέντρου της Αθήνας, έστησαν το αρχηγείο τους στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία», στο Σύνταγμα, απέναντι από τη Βουλή. Εκεί βρισκόταν σχεδόν συνέχεια ο στρατηγός Ρόναλντ Σκόμπι, ο στρατιωτικός που είχε τοποθετηθεί από τον Τσώρτσιλ στη χώρα μας προκειμένου να κάνει τη «δουλειά». Αυτό σημαίνει πως για τους αντάρτες η «Μεγάλη Βρετανία» ήταν πέρα από συμβολικός και ένας άκρως ουσιαστικός στόχος. Σχεδόν σε καθημερινή βάση εκεί Βρετανοί και Έλληνες επιτελείς συσκέπτονταν για τις επόμενες κινήσεις τους στο πολεμικό μέτωπο με το ΕΑΜ.

Εκεί, σε αυτό το ιστορικό ξενοδοχείο, ανήμερα τα Χριστούγεννα του 1944 έγινε και μια εξαιρετικά σημαντική σύσκεψη. Το σημαντική προκύπτει τόσο από το θέμα που βρισκόταν στην κορυφή της ατζέντας όσο και από τα πρόσωπα που θα ήταν εκεί. Ένα από αυτά τα πρόσωπα ήταν ο ίδιος ο Βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσώρτσιλ ο οποίος είχε πάρει προσωπικά την υπόθεση «Ελλάδα».

Ο (μετέπειτα πρωθυπουργός) Παναγιώτης Κανελλόπουλος έγραφε εκείνο το βράδυ στο ημερολόγιό του: «Στις δέκα το βράδυ πληροφορήθηκα ότι χθες έφθασαν από το Λονδίνο στην Αθήνα ο Τσώρτσιλ και ο Ίντεν (σσ: ο τότε ΥΠΕΞ της Βρετανίας). Το πιο όμορφο χριστουγεννιάτικο δώρο που μπορούσαμε να επιθυμήσουμε».

Ο Τσώρτσιλ έκανε τη διαδρομή Φάληρο – Αθήνα μέσα σε τεθωρακισμένο όχημα και τη συνοδεία ισχυρότατης δύναμης Βρετανών στρατιωτών. Όπως ήταν φυσικό όλη αυτή η κινητοποίηση κίνησε την περιέργεια των ανταρτών του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ που με το δάχτυλο στη σκανδάλη παρατηρούσαν τη μεγάλη πομπή να διασχίζει με ταχύτητα κεντρικούς δρόμους της πρωτεύουσας. Αυτό το στοιχείο είναι κάτι που πρέπει να κρατήσετε γιατί ουσιαστικά καθορίζει και τη συνέχεια της ιστορίας.

Ο Τσώρτσιλ φτάνει στη «Μεγάλη Βρετανία» και προεδρεύει της σύσκεψης. Στην πραγματικότητα, βέβαια, καμία σύσκεψη δεν υπήρχε. Ο Τσώρτσιλ μπήκε μέσα στην αίθουσα, είπε αυτά που είχε να πει, έδωσε σκληρή γραμμή, απαίτησε άμεσα αποτελέσματα και στη συνέχεια έφυγε. Βρετανοί και Έλληνες αξιωματούχοι απλά τον άκουγαν. «Διακοσμητικός» ήταν ο ρόλος τόσο του Παπανδρέου όσο και του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού που υποτίθεται ότι ήταν ο πρόεδρος της σύσκεψης. Ο μόνος που προσπάθησε να αντιδράσει ήταν ο εκπρόσωπος του ΕΑΜ Γιώργης Σιάντος που, όμως, όταν επιχείρησε να πει την άποψη του δέχθηκε την επίπληξη του στρατηγού Νικόλαου Πλαστήρα ο οποίος του είπε «κάτσ’ κάτ’, ρε ζουλάπ’»!

Όταν έφυγε ο Τσώρτσιλ ο Σιάντος, μάλλον ρητορικά, αναρωτήθηκε ποιο ήταν το αντικείμενο αυτής της σύσκεψης αφού δεν μπόρεσε να μιλήσει κανείς. «Μα για να παραδώσετε τα όπλα» του απάντησε κυνικά ο Δαμασκηνός.

Η βόμβα που θα άλλαζε την παγκόσμια ιστορία

Την ίδια ακριβώς ώρα που όλα αυτά συνέβαιναν σε πολιτικό επίπεδο, σε στρατιωτικό επίπεδο, βρισκόταν σε εξέλιξη ένα θρίλερ. Οι αντάρτες είχαν αποφασίσει να ανατινάξουν τη «Μεγάλη Βρετανία»! Η απόφαση αυτή πάρθηκε όταν έμαθαν πως οι Γερμανοί είχαν υπονομεύσει το ξενοδοχείο με εκρητικά προκειμένου να το ανατινάξουν αν κάτι δεν πήγαινε καλά ή κατά την απόχωρησή τους. Τελικά, για άγνωστους λόγους αυτό δεν έγινε και ένα μεγάλο μέρος των εκρηκτικών έμεινε εκεί.

Οι αντάρτες αποφάσισαν να ενισχύσουν με μεγάλες ποσότητες δικών τους εκρηκτικών τα ήδη υπάρχοντα δημιουργώντας έτσι μια τεραστίων διαστάσεων βόμβα και να ανατινάξουν το κτίριο. Για να μη γίνουν αντιληπτοί, οι μαχητές του ΕΛΑΣ, διέσχισαν το κέντρο της Αθήνας υπογείως, φορτωμένοι με εκρηκτικά. Όταν έφθασαν κάτω από το ξενοδοχείο, συνέδεσαν τα παλιά εκρηκτικά των Γερμανών με τα δικά τους και ετοιμάστηκαν για την πυροδότηση.

Όλα ήταν έτοιμα και οι ΕΛΑΣιτες απλά περίμεναν τη διαταγή για να ανάψουν το φιτίλι. Αυτή η διαταγή δεν ήρθε ποτέ. Ο λόγος ήταν πως κανείς δεν ήθελε, ενώ ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος βρισκόταν ακόμα σε εξέλιξη, να σκοτώσει έναν από τους τρεις ηγέτες των συμμάχων. Μια τέτοια ενέργεια θα μπορούσε να καθορίσει τη ροή των πραγμάτων και βέβαια να αλλάξει την παγκόσμια ιστορία.

Ο άνθρωπος που περίμενε την εντολή για να ανάψει το φιτίλι ήταν ο Μανώλης Γλέζος ο οποίος το 2014 είχε περιγράψει στον Observer εκείνες τις δραματικές ώρες: «Θα σας πω κάτι που δεν έχω πει σε κανέναν. Εγώ ο ίδιος κρατούσα το σύρμα με το φιτίλι και έπρεπε να το ξετυλίξω. Ήμασταν περίπου 30 άτομα. Δουλεύαμε στα τούνελ. Φοβόμασταν πολύ ότι θα μας ακούσουν. Συρθήκαμε μέσα στα σκατά και το νερό και βάλαμε το δυναμίτη ακριβώς κάτω από το ξενοδοχείο. Πήγα σε αυτούς που είχαν τον πυροκροτητή και περιμέναμε, περιμέναμε για το σινιάλο, αλλά δεν ήρθε ποτέ. Τίποτα. Δεν έγινε καμία έκρηξη. Τότε το ανακάλυψα. Την τελευταία στιγμή το ΕΑΜ διαπίστωσε ότι ο Τσώρτσιλ ήταν στο κτίριο και έδωσε εντολή να ματαιωθεί η επίθεση. Το ΕΑΜ ήθελε να ανατινάξει τη βρετανική διοίκηση, αλλά δε θέλαμε να είμαστε υπεύθυνοι για τη δολοφονία ενός εκ των Τριών Μεγάλων. Θέλαμε να ανατινάξουμε τη Μεγάλη Βρετανία γιατί ήταν το αρχηγείο του Σκόμπι. Από εκεί κατηύθυνε τη μάχη και για αυτό θέλαμε να το ανατινάξουμε», είχε πει ο «τελευταίος παρτιζάνος» Μανώλης Γλέζος.

Το σχέδιο εγκαταλείφθηκε. Ο Τσώρτσιλ έφυγε ζωντανός από την Αθήνα. Στις 26 Δεκεμβρίου 1944 ο εθνοφύλακας Μιχάλης Μεγαλοοικονόμου, που περιπολούσε μαζί με έναν Βρετανό στρατιώτη, βρήκε τα κρυμμένα εκρηκτικά. Ειδοποίησε αμέσως την υπηρεσία του και λίγη ώρα μετά πάνω από 900 κιλά δυναμίτη εντοπίστηκαν κάτω από το ξενοδοχείο.

 

*Μαχάτμα Γκάντι

 

Το 464 π.Χ οι Σπαρτιάτες έσφαξαν κάμποσους είλωτες που είχαν καταφύγει ως ικέτες στο ναό του Ποσειδώνα στο ακρωτήριο του Ταινάρου. Ο σεισμός που συμπτωματικά ακολούθησε και κυριολεκτικά ισοπέδωσε την πόλη τους, θεωρήθηκε ως τιμωρία από τον Ποσειδώνα, καθώς -για κακή τους τύχη- ήταν και ο θεός των σεισμών.

Οι είλωτες (Μεσσήνιοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία) είδαν ότι τα σημάδια είναι καλά, ότι οι θεοί τούς ευνοούν και έκαναν αυτό που ονειρεύεται κάθε σκλάβος: πήραν στο κυνήγι τους αφέντες τους, σε ένα επεισόδιο που αργότερα έμεινε γνωστό ως «3ος Μεσσηνιακός Πόλεμος».

Μαζί, λοιπόν, με μερικές πόλεις περίοικων, οι είλωτες όρμησαν «αἰφνίδιως στὴν σεισμόπληκτη Σπάρτη, ἡ ὁποῖα ἒκειτο σὲ ἐρείπια». Ο βασιλιάς Αρχίδαμος όμως, επενέβη γρήγορα, κάλεσε τους άντρες στα όπλα και τους παρέταξε σε μάχη. Με πολύ κόπο κατάφερε να τους αποκρούσει, με τους σκλάβους να αναγκάζονται να αναδιπλωθούν στο όρος της Ιθώμης.

 

Το πόσο δύσκολο ήταν να καταστείλουν την εξέγερσή τους φαίνεται και απ’ το γεγονός ότι σε μία απ’ τις μάχες που ακολούθησαν σκοτώθηκε ο Αρίμνηστος, ο Σπαρτιάτης που στη μάχη των Πλαταιών είχε σκοτώσει τον ίδιο τον στρατηγό των Περσών -και γαμπρό του Ξέρξη-, τον Μαρδόνιο. Ο Αρίμνηστος έπεσε νεκρός μαζί με άλλους 300 Σπαρτιάτες κοντά στην αρχαία πόλη της Μεσσηνίας, Στενύκλαρο.

Για να τα βγάλουν πέρα οι Σπαρτιάτες αναγκάστηκαν να κάνουν έκκληση στους Πλαταιείς, τους Αιγινήτες, τους Μαντίνειους και πάνω από όλα στους Αθηναίους, που ήταν έμπειροι στην πολιορκία τειχών.

Τέσσερις χιλιάδες Αθηναίοι οπλίτες κατέβηκαν για να πολιορκήσουν την Ιθώμη κάτω από τις διαταγές του Κίμωνα. Τώρα, δεν ξέρουμε γιατί, αλλά οι Λακεδαιμόνιοι φοβήθηκαν ότι οι Αθηναίοι μπορεί να τους πρόδιδαν και να συμμαχούσαν τελικά με τους είλωτες. Έτσι τους έδιωξαν. Αυτό το γεγονός εξόργισε τους Αθηναίους, οι οποίοι με τη σειρά τους εξοστράκισαν απ’ την πόλη τον Κίμωνα, θεωρώντας τον υπεύθυνο γι’ αυτήν την προσβολή.

Οι επιχειρήσεις παρατάθηκαν στη συνέχεια για καιρό – 10 χρόνια κατά τον Θουκυδίδη, δηλαδή ως το 455-454 π.Χ ή για μόνο 4-5 χρόνια κατά άλλους. Δεν είναι ξεκάθαρο. Αυτό που είναι ξεκάθαρο είναι ότι οι Λακεδαιμόνιοι κάποια στιγμή έμαθαν για έναν δελφικό χρησμό που τους πρόσταζε να μη βλάψουν τους εξεγερμένους και να τους αφήσουν ελεύθερους.

Συνθηκολόγησαν μαζί τους, και τους επέτρεψαν να φύγουν μαζί με τις οικογένειές τους από την Πελοπόννησο, με μοναδικό όρο να μην επιστρέψουν ποτέ. Οι είλωτες, που πια τα είχαν καταφέρει και είχαν κερδίσει την ελευθερία τους, έγιναν δεκτοί από τους Αθηναίους και εγκαταστάθηκαν στη Ναύπακτο, πόλη την οποία είχαν καταλάβει οι Αθηναίοι παλιότερα.

Τι ωφελεί η λογική
Όταν το παράλογο μονάχα εξασφαλίζει την τροφή
που ο καθένας χρειάζεται;

Αντί να είστε λογικοί μονάχα, προσπαθείστε
Να δημιουργήσετε μια κατάσταση
Που να μεταβάλλει το παράλογο στον άνθρωπο
Σε μια επιχείρηση κακή!

Μπέρτολτ Μπρεχτ

Τη μαμά τη λένε Μήτσο, τον μπαμπά τον λένε Κίτσο, τη γιαγιά τη λένε Νίνα, τον παππού μου Ασημίνα. Ο προπάππους μου η Λόλα και η προγιαγιά η Βιόλα. Μνήσθητι μου κύριε και θαυμαστά τα έργα σου”.

Λάκης Λαζόπουλος

Ένας Έλληνας τουρίστας μπήκε στο μετρό της Στοκχόλμης. Παρατήρησε ότι ανάμεσα στα πολλά κανονικά και κοινά περάσματα υπήρχε ένα από όπου μπορείς να περάσεις ελεύθερα χωρίς να πρέπει να πληρώσεις εισιτήριο.

Ρώτησε τον πωλητή εισιτηρίων γιατί αυτό το πέρασμα είναι ελεύθερο και χωρίς φύλακα. Αυτός του εξήγησε ότι αυτό προορίζεται για άτομα, που για κάποιο λόγο δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν το εισιτήριο.

Έκπληκτος ο Έλληνας δεν άντεξε να μην του κάνει την ερώτηση, που για τον ίδιο ήταν προφανής:

• Και τι γίνεται αν κάποιος έχει λεφτά αλλά απλά δεν θέλει να πληρώσει;

Ο πωλητής με ένα χαμόγελο εκπληκτικής αγνότητας του απάντησε:

• Και γιατί να το κάνει αυτό;

Μη μπορώντας να απαντήσει ο Έλληνας πλήρωσε το εισιτήριο και προχώρησε ακολουθούμενος από πλήθος, που είχε να πληρώσει εισιτήριο. Η ερώτηση έμεινε αναπάντητη.

Η ειλικρίνεια είναι μια από τις πιο απελευθερωτικές αξίες, που μπορεί να έχει ένας λαός.

Μια χώρα, που έχει καταφέρει να μετατρέψει αυτή την αξία σε κάτι φυσικό είναι αναμφίβολα σε κατάσταση μεγαλύτερης ανάπτυξης.

Αυτό είναι παιδεία και αξίες μιας αναπτυγμένης χώρας.

Via Νικος Μουρούτσος

Ο διευθυντής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Τζορτζ Ουάσιγκτον υποστηρίζει ότι ο εγκέφαλος ενός ηλικιωμένου είναι πολύ πιο πρακτικός από ό,τι πιστεύεται συνήθως.
Σε αυτή την ηλικία, η αλληλεπίδραση του αριστερού και του δεξιού ημισφαιρίου του εγκεφάλου γίνεται αρμονική, γεγονός που διευρύνει τις δημιουργικές μας δυνατότητες.
Γι’ αυτό ανάμεσα σε άτομα άνω των 60 ετών μπορείτε να βρείτε πολλές προσωπικότητες που μόλις ξεκίνησαν τις δημιουργικές τους δραστηριότητες.
Φυσικά, ο εγκέφαλος δεν είναι πλέον τόσο γρήγορος όσο ήταν στη νεότητα. Ωστόσο, αποκτά ευελιξία. Επομένως, με την ηλικία, είναι πιο πιθανό να παίρνουμε τις σωστές αποφάσεις γιατί είμαστε λιγότερο εκτεθειμένοι σε αρνητικά συναισθήματα.
Η κορύφωση της ανθρώπινης πνευματικής δραστηριότητας εμφανίζεται γύρω στην ηλικία των 70 ετών, όταν ο εγκέφαλος αρχίζει να λειτουργεί με πλήρη ισχύ.
Με την πάροδο του χρόνου, η ποσότητα της μυελίνης στον εγκέφαλο αυξάνεται, μια ουσία που διευκολύνει την ταχεία διέλευση των σημάτων μεταξύ των νευρώνων. Λόγω αυτού, οι πνευματικές ικανότητες αυξάνονται κατά 300% σε σύγκριση με τον μέσο όρο.
Ενδιαφέρον είναι επίσης το γεγονός ότι μετά από τα 60 χρόνια ένα άτομο μπορεί να χρησιμοποιεί τα 2 ημισφαίρια ταυτόχρονα. Αυτό επιτρέπει να λύνονται πολύ πιο περίπλοκα προβλήματα.
Ο καθηγητής Monchi Uri, από το Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ, πιστεύει ότι ο εγκέφαλος των ηλικιωμένων επιλέγει το μονοπάτι που καταναλώνει λιγότερη ενέργεια, εξαλείφει τα περιττά και αφήνει μόνο τις σωστές επιλογές για να λύσει το πρόβλημα.
Διεξήχθη μια μελέτη στην οποία συμμετείχαν διαφορετικές ηλικιακές ομάδες. Οι νέοι ήταν πολύ μπερδεμένοι όταν περνούσαν τα τεστ, ενώ όσοι είναι άνω των 60 ετών πήραν τις σωστές αποφάσεις.
Τα χαρακτηριστικά του εγκεφάλου μεταξύ 60 και 80 ετών είναι πραγματικά ροζ.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΕΝΟΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥ.
1.Οι νευρώνες του εγκεφάλου δεν πεθαίνουν, όπως λένε όλοι.
Οι μεταξύ τους σχέσεις απλώς εξαφανίζονται, αν δεν ασχοληθεί κανείς με διανοητική εργασία.
2. Η απόσπαση της προσοχής και η λήθη, προκύπτουν λόγω της υπερπληθώρας πληροφοριών. Επομένως, δεν πρέπει να εστιάσετε όλη σας τη ζωή σε περιττά μικροπράγματα.
3. Από την ηλικία των 60 ετών, ένα άτομο όταν παίρνει αποφάσεις δεν χρησιμοποιεί μόνο το ένα ημισφαίριο του εγκεφάλου, όπως οι νέοι, αλλά και τα δύο.
4. Συμπέρασμα: εάν ένα άτομο ακολουθεί έναν υγιεινό τρόπο ζωής, είναι κινητικό, έχει βιώσιμη σωματική δραστηριότητα και είναι πλήρως διανοητικά δραστήριο. Οι διανοητικές ικανότητες ΔΕΝ μειώνονται με την ηλικία, αντίθετα ΑΝΑΠΤΥΣΟΝΤΑΙ, φτάνοντας στο αποκορύφωμά τους στην ηλικία των 80-90 ετών.
ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ:
1) Μη φοβάσαι τα γηρατειά.
2) Προσπαθήστε να αναπτυχθείτε πνευματικά.
3) Μάθετε νέες χειροτεχνίες, κάντε μουσική, μάθετε να παίζετε μουσικά όργανα, ζωγραφίστε εικόνες! Χορός!
4) Ενδιαφέρεστε για τη ζωή, συναντήστε και επικοινωνήστε με φίλους, κάντε σχέδια για το μέλλον, ταξιδέψτε όσο καλύτερα μπορείτε.
5) Μην ξεχνάτε να πηγαίνετε σε μαγαζιά, καφετέριες, παραστάσεις.
6) Μην σιωπάς μόνος σου, είναι καταστροφικό.
7) Να είσαι θετικός, να ζεις πάντα με τη σκέψη:
“όλα τα καλά πράγματα είναι ακόμα μπροστά μου!”

ΠΗΓΗ: New England Journal of Medicine.