«Αν κάποτε οι μέλισσες αφανιστούν από προσώπου γης, δεν θα απομείνουν στον άνθρωπο παραπάνω από τέσσερα χρόνια ζωής»

Αν και αποδίδεται στον Αϊνστάιν δε υπάρχει καμία απόδειξη ότι το έχει πει. Ανεξάρτητα όμως από αυτό, η φράση δηλώνει μια γενική αλήθεια. Ότι η φύση έχει διαμορφώσει τις ισορροπίες της, τους κανόνες της, των οποίων η ανατροπή δημιουργεί τεράστιους κινδύνους.

Η ισορροπία στην φύση στηρίζεται σε κανονικότητες -που έχουν διαμορφωθεί στην πορεία της εξέλιξης- οι οποίες εξασφαλίζουν την επιβίωση και την διαιώνιση των όντων

Οδός των Τριπόδων-O χρόνος είναι αίσθηση.
Ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τον χρόνο δεν είναι πάντα γραμμικός. Ανάλογα με την διάθεση, αλλά και με την αίσθηση που αποπνέουν τα τοπόσημα που την εκάστοτε στιγμή μάς περιβάλλουν, ο χρόνος μας βιώνεται ρευστός ή στατικός, ακινητοποιημένος ή ανελέητος. Η διαχρονικά αναλλοίωτη χρήση ενός χώρου -εάν τη γνωρίσουμε- μπορεί, ενδεχομένως, για λίγο να τον σταματήσει.

Ένα τέτοιο παράδειγμα συναντάμε στην Πλατεία Λυσικράτους από όπου περνάει η αρχαία οδός των Τριπόδων: https://map.mappingancientathens.org/plot/1450.

Υδατογραφία του Peytier Ε. Απεικονίζεται η οδός των Τριπόδων (στα δεξιά) μπροστά από το μνημείο του Λυσικράτους κατά τις αρχές του 19ου αι.

Πηγή: PEYTIER, Eugène. Liberated Greece and the Morea Scientific Expedition. The Peytier Album in the Stephen Vagliano Collection, Αθήνα, National Bank of Greece, 1971. Συλλογή: Ελληνική Βιβλιοθήκη – Κοινωφελές Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης, από την ιστοσελίδα www.travelogues.gr του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη.

Πηγή:dipylon society

Αντίγραφο του Luna 9 εκτίθεται στο Μουσείο Μνήμης της Αστροναυτικής

Μη επανδρωμένο σοβιετικό διαστημικό όχημα, το οποίο στις 3 Φεβρουαρίου 1966 πραγματοποίησε την πρώτη επιτυχημένη προσεδάφιση στη Σελήνη. Ήταν μέρος του διαστημικού προγράμματος «Luna» (φεγγάρι στα Ρώσικα) της Σοβιετικής Ένωσης για την εξερεύνηση της Σελήνης κι ένα σημαντικό επεισόδιο στη διαστημική κόντρα Σοβιετικής Ένωσης και ΗΠΑ τη δεκαετία του ’60.

Το «Λούνα 9» ζύγισε 99 κιλά και εκτοξεύτηκε με πύραυλο τύπου Μόλνια (Molniya) στις 31 Ιανουαρίου 1966 από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ της τότε Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Καζακστάν. Μετά από ταξίδι τριών ημερών, η διαστημική βολίδα προσεληνώθηκε στην περιοχή που ονομάζεται Ωκεανός των Καταιγίδων (Oceanus Procellarum), στις 18:45:30 UTC της 3ης Φεβρουαρίου.

Πέντε λεπτά μετά την προσεδάφισή του, το «Λούνα 9» άρχισε να στέλνει φωτογραφικό και τηλεοπτικό υλικό στη Γη από την επιφάνεια της Σελήνης. Το υλικό κρατήθηκε μυστικό για πολλά χρόνια από τις αρχές της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά κάποιες φωτογραφίες υποκλάπηκαν από το Αστεροσκοπείο του Μάντσεστερ και δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες. Η αποστολή του «Λούνα 9» ολοκληρώθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1966, όταν εξαντλήθηκαν οι μπαταρίες του και έπαψε να στέλνει φωτογραφίες στη Γη.

Η επιτυχημένη αποστολή του «Λούνα 9» έκανε πολλούς επιστήμονες να υποθέσουν ότι ήταν θέμα χρόνου οι Σοβιετικοί να επιχειρήσουν την πρώτη τους επανδρωμένη πτήση στη Σελήνη. Δεν τον επιχείρησαν ποτέ. Τουναντίον, οι Αμερικανοί ήταν αυτοί που πραγματοποίησαν την πρώτη επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη με το διαστημόπλοιο «Απόλλων 20» το 1969.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

«Πάμε, πάμε να φύγουμε», με προτρέπει συνεχώς ο δρόμος.

«Μα, να πάμε πού;»

«Οπουδήποτε, ή, καλύτερα, στο παντού. Έτσι θ’ αποφύγουμε και το δίλημμα της επιλογής προορισμού. Φύγαμε;»

«Μα, πώς;»

«Ακόμα πιο απλό. Κάνοντας το πρώτο βήμα.»

Πηγή:neoplanodion.gr//Ηλίας Κεφαλάς