Δίσεκτο Έτος

«Δίσεκτο» ονομάζουμε το έτος που αριθμεί 366 ημέρες, αντί των 365 που έχουν τα κοινά. Αυτό συμβαίνει κάθε τέσσερα χρόνια, όταν προσθέτουμε ένα 24ωρο, προκειμένου να διορθωθούν οι ατέλειες του πολιτικού ημερολογίου σε σχέση με το αστρονομικό. Αν δεν συνέβαινε αυτή η διόρθωση, σε βάθος χρόνου θα είχαμε τον Ιανουάριο καλοκαίρι και τον Ιούλιο χειμώνα. Για να βρούμε ποιο έτος είναι δίσεκτο, δεν έχουμε παρά να το διαιρέσουμε με το 4. Αν διαιρείται ακριβώς, σημαίνει ότι είναι δίσεκτο και το έτος αυτό έχει 366 ημέρες.

Με το Ιουλιανό Ημερολόγιο, που θεσπίστηκε από τον Ιούλιο Καίσαρα σύμφωνα τις προτάσεις του αλεξανδρινού αστρονόμου Σωσιγένη (46 π.Χ.), ο Φεβρουάριος μετατέθηκε από τελευταίος μήνας του έτους σε δεύτερος, αμέσως μετά τον Ιανουάριο και είχε 30 μέρες. Μεταξύ της 24ης και 25ης Φεβρουαρίου πρόσθεταν μία επιπλέον μέρα, δηλαδή η 24η Φεβρουαρίου υπολογιζόταν δύο φορές. Κι επειδή η μέρα αυτή ήταν η έκτη μέρα πριν από τις Καλένδες του Μαρτίου (1η Μαρτίου), η δεύτερη 24η Φεβρουαρίου που προστέθηκε ονομάστηκε δις έκτη μέρα, δηλαδή δεύτερη έκτη μέρα πριν από το Μάρτιο. Με τον καιρό, ο όρος δίσεκτο έμεινε για ολόκληρο το έτος που έχει μία μέρα περισσότερη από τα κοινά.

Αργότερα, από τον Φεβρουάριο αφαιρέθηκε μία μέρα και άλλη μία επί του Αυγούστου, που προστέθηκε προς τιμή του αυτοκράτορα στον μήνα Αύγουστο. Έτσι, ο Φεβρουάριος παρέμεινε με 28 μόνο ημέρες. Από τους μεταχριστιανικούς χρόνους, η επιπλέον μέρα προστίθεται στο τέλος του Φεβρουαρίου, ο οποίος στο δίσεκτο έτος έχει 29 μέρες αντί για 28.

Για το δίσεκτο ή βίσεκτο χρόνο επικρατούν πλήθος προλήψεων και δεισιδαιμονιών, απόρροια της ρωμαϊκής επιρροής. Η δις έκτη εμβόλιμη μέρα θεωρείτο αποφράς και κατ’ επέκταση όλο το έτος. Σ’ αυτό πρέπει να συνετέλεσε το γεγονός ότι οι Ρωμαίοι θεωρούσαν τον Φεβρουάριο ως μήνα των νεκρών και πίστευαν ότι άφηναν τον Άδη και κυκλοφορούσαν για λίγες μέρες ανάμεσα στους ζωντανούς. Έτσι, το δίσεκτο έτος δεν γινόταν η έναρξη εργασίας με μακροχρόνια διάρκεια, όπως φύτευση αμπέλων, θεμελίωση οικιών και σύναψη γάμου. Η πίστη για το δίσεκτο έτος μεταδόθηκε και στους Έλληνες, ύστερα από τη ρωμαϊκή κατάκτηση.

Γι’ αυτό και το έτος κατά το οποίο συμβαίνουν μεγάλα δεινά (πόλεμοι, λιμοί, μεγάλες φυσικές καταστροφές κ.ά.) καλείται «χρόνος δίσεχτος». Η αντίληψη αυτή απηχείται και στα δημοτικά τραγούδια, όπως στην παραλογή «Του νεκρού αδελφού», με τους στίχους:

Κι εμπήκε χρόνος δίσεκτος και μήνες οργισμένοι
κι’ έπεσε το θανατικό, κι οι εννιά αδερφοί πεθάναν.

Πηγή: https://www.sansimera.gr

Εδώ σωπαίνουν τα πουλιά

σωπαίνουν κι οι καμπάνες

σωπαίνει κι ο πικρός Ρωμιός

μαζί με τους νεκρούς του ..

Γιάννης Ρίτσος

Μόλις το 7% των Αμερικανών, σύμφωνα με έρευνα της δημοσκοπικής εταιρείας Ράσμουσσεν, θα αποτολμούσε ή θα ανεχόταν εκλογική νοθεία αν αυτή απέβαινε υπέρ του κόμματός του. Το εντυπωσιακό όμως είναι όταν πρόκειται για το εισοδηματικά ισχυρότερο 1% του δείγματος, εκείνους που κερδίζουν πάνω από 150.000 δολλάρια ετησίως, το ποσοστό εκτοξεύεται στο 69%!!

Ποιο είναι το κοινωνικό και ιδεολογικό προφίλ αυτού του 1%; Έχουν υψηλό μορφωτικό επίπεδο (πολλαπλά πτυχία από διάσημα πανεπιστήμια), κατοικούν σε μεγάλες πόλεις, εμπιστεύονται την κυβέρνηση (κατά 70%, τη στιγμή που το 80% των λοιπών Αμερικανών δεν την εμπιστεύεται), θεωρούν ότι ο βαθμός ελευθερίας που απολαμβάνει ο μέσος πολίτης είναι υπερβολικός, τάσσονται υπέρ των υγειονομικών και οικολογικών απαγορεύσεων του κράτους, εμπιστεύονται τους πολιτικούς θεσμούς, τα ΜΜΕ και την επιστήμη (η πλειοψηφία δεν τους εμπιστεύεται), είναι κατά 86% λευκοί, ανήκουν στις δυναμικές ηλικίες 35-54, και ψηφίζουν… Δημοκρατικούς (το 84% ψήφισε Μπάιντεν).

Στην ουσία, έχουμε εδώ να κάνουμε με μια ακτινογραφία του στρώματος που παλιά αποκαλούσαμε ιθύνουσα ή άρχουσα τάξη, και σήμερα, ευφημιστικά, αποκαλούμε ελίτ. Και η ακρίβειά της επιβεβαιώνεται από άλλες έρευνες, όπως λ.χ. του Γερμανού κοινωνιολόγου Αντρέας Ρέκβιτς.

Πηγή:neoplanodion.gr

Πόσους φίλους έχω, ρωτάς; Το νερό και τον βράχο. 
Το πεύκο και την καλαμιά. Το φεγγάρι που παίζει στο λόφο.
Μ’ αυτούς συντρόφους πλάι μου, τι άλλο να ζητήσω;

ΓΙΟΥΝ ΣΕΟΝ-ΝΤΟ
Κορέα, 1587-1671

Αρτοτίνα 

Συκιά 

Η Ελλάδα καταλαμβάνει την 22η θέση παγκοσμίως μεταξύ των χωρών με τη μεγαλύτερη διπλωματική ισχύ, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Δείκτη Διπλωματίας 2024 που καταρτίζει το  Ινστιτούτο Lowy της Αυστραλίας.

Η έκθεση απεικονίζει τα διπλωματικά δίκτυα 66 χωρών και εδαφών της Ασίας, των G20 και του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), μετρώντας τον αριθμό των πρεσβειών, των προξενείων και των διπλωματικών αποστολών των κρατών.

Η Ελλάδα βρίσκεται στην 22η θέση, με 134 διπλωματικά γραφεία. Σε αυτά περιλαμβάνονται 85 πρεσβείες, 39 προξενεία, 9 μόνιμες διπλωματικές αποστολές και 1 «άλλη εκπροσώπηση».

Σημειώνεται πως η κατάταξη της χώρας μας στη λίστα υποχώρησε κατά 1 θέση, από την 21η θέση που είχε λάβει το 2023.

Ακολουθούν οι δέκα χώρες με τη μεγαλύτερη διπλωματική ισχύ στον κόσμο, σύμφωνα με την έρευνα.

10. Βραζιλία

 

Με 205 διπλωματικά γραφεία ανά τον κόσμο, μένοντας σταθερή στη λίστα σε σχέση με το 2023.

9. Ιταλία

Με 206 διπλωματικά γραφεία ανά τον κόσμο, κερδίζοντας 2 θέσεις στη λίστα σχετικά με το 2023.

8. Γερμανία

 

Με 217 διπλωματικά γραφεία ανά τον κόσμο, μένοντας σταθερή στη λίστα σε σχέση με το 2023.

7. Ηνωμένο Βασίλειο

 

Με 225 διπλωματικά γραφεία ανά τον κόσμο, μένοντας σταθερό σε σχέση με τη λίστα του 2023.

6. Ρωσία

Με 230 διπλωματικά γραφεία ανά τον κόσμο, μένοντας σταθερή σε σχέση με τη λίστα του 2023.

5. Γαλλία

Με 249 διπλωματικά γραφεία ανά τον κόσμο, χάνοντας 2 θέσεις σε σχέση με τη λίστα του 2023.

4. Ιαπωνία

Με 251 διπλωματικά γραφεία ανά τον κόσμο, μένοντας σταθερή σε σχέση με τη λίστα του 2023.

3. Τουρκία

Με 252 διπλωματικά γραφεία ανά τον κόσμο, κερδίζοντας 2 θέσεις σε σχέση με τη λίστα του 2023.

2. ΗΠΑ

Με 271 διπλωματικά γραφεία ανά τον κόσμο, μένοντας σταθερές σε σχέση με τη λίστα του 2023.

1. Κίνα

 

Με 274 διπλωματικά γραφεία ανά τον κόσμο, μένοντας σταθερή σε σχέση με τη λίστα του 2023.

* Μ’ αυτά τα λόγια ο Εμπεδοκλής, ο Παρμενίδης, ο Αναξαγόρας και ο Δημόκριτος (460-390 π.Χ.) εξέφρασαν την αρχή της διατηρήσεως της μάζας και της ενέργειας.

Ο Ηράκλειτος είχε διατυπώσει το εξής:

“Τα ψυχρά γίνονται θερμά και ότι είναι θερμό γίνεται ψυχρό ότι είναι υγρό ξηραίνεται, και το ξηρό υγραίνεται″.

Ο Δημήτρης Κοντομηνάς με το Βασίλη Καλτσά και τους συνεργάτες τους σε κάποια σύσκεψη στην δεκαετία του 80