Η γλώσσα μας και οι ορθογραφικοί κανόνες

Τα θηλυκά ουσιαστικά σε –ια, -εια γράφονται με «ει» όταν προέρχονται από ρήμα, αλλά γράφονται με «ι» όταν προέρχονται από ουσιαστικό. Π.χ. ειδωλολατρία, πρωτοπορία κ.λπ. (και όχι σε -εία), διότι προέρχονται από ουσιαστικά (ειδωλολάτρης, πρωτοπόρος) και όχι από ρήματα.

  • Λατρεία, αλλά αρχαιολατρία, ειδωλολατρία, τυπολατρία
  • Πορεία, αλλά αεροπορία, πεζοπορία, πρωτοπορία
  • Καπηλεία, αλλά αρχαιοκαπηλία, πατριδοκαπηλία
  • Ανδρεία, αλλά ανανδρία
  • Θρησκεία, αλλά ανεξιθρησκία
  • Η καθιερωμένη -και σωστή- ορθογραφία για εταιρεία και πειρατείαείναι με -εία (λόγω αρχ. προέλευσης)

Οι προπαροξύτονες λέξεις γράφονται με -εια (ευγένεια, ενέργεια, ακρίβεια) με κάποιες εξαιρέσεις (ομόνοια, πρόνοια)
Υπάρχει η άποψη ότι και οι λέξεις κατασκοπεία, συνοδεία θα πρέπει να γράφονται με -ια (προερχόμενες αντίστοιχα από τα κατάσκοπος, συνοδός και όχι από τα κατασκοπεύω, συνοδεύω). Έχει καθιερωθεί όμως ο τύπος σε -εια, και αυτό πρέπει να θεωρείται το σωστό.

Μίσος

Έρμαν Έσσε*: “Όταν μισούμε έναν άνθρωπο, τον μισούμε για κάτι που μας θυμίζει τον εαυτό μας”

Υποδηλώνει μια βαθιά κατανόηση της φύσης του μίσους και της σύνδεσής του με τους δικούς μας εσωτερικούς αγώνες και ανασφάλειες.

*γερμανοελβετός μυθιστοριογράφος και ποιητής.

Γιώργος Σεφέρης

Πεινούσαμε στης γης την πλάτη,
σα φάγαμε καλά
πέσαμε εδώ στα χαμηλά
ανίδεοι και χορτάτοι.

(«Οι σύντροφοι στον Άδη», Στροφή – 1931)