Το Mea culpa του Τσίπρα

•Εντάξει οφείλω να δεχτώ ότι η αναγνώριση της ευθύνης είναι σημαντικό πράγμα και τιμά αυτόν που την αναλαμβάνει.Μετά όμως σε τσιμπά το «φοβερό της μνήμης έντομο μες τη γη».Αρχίζουν τα αλλά.Όταν έπαιζαν παιχνίδια με την ανθρώπινη υποσταση και την τιμή και κατέστρεφαν ανθρώπους.Όταν ο συνηγορος,εγώ εν προκειμενω,σήκωνε τα χέρια ψηλά και έλεγε δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι αυτο που μου ζητας.Γιατί οι 8 επωνυμοι που τους κρέμασαν στα μανταλάκια με εκείνο το άθλιο παρασκηνιακό παιχνιδι μπορούσαν να αμυνθούν.Είχαν τη δυναμη του λόγου και τις επικοινωνιακές προσβάσεις.Υπήρχαν όμως και άλλοι που απλά κοντεψε να καταστραφεί η ηθική τους υποσταση.Πιόνια για να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές.Αυτοί είχαν μόνο το συνήγορο τους.
•Μισή φράση ενός «προστατευομενου μάρτυρα».Αναποδεικτη.Μετέωρη.Μια φήμη.Εμφανώς κακόπιστη και υποβολιμαία.Χωρίς κανένα στοιχείο.Μια έωλη «κρίση» ενός μπλεγμένου στα σκατα κουκουλοφόρου που έστηνε αθώους.Ένα χοντρό ψέμα ανέξοδο.Διέρρεε στις εφημερίδες από το σκοτεινό «σύστημα» που είχε στήσει ο κ.mea culpa.Μετά στα social media.Ο άνθρωπος τρελός από θυμό.Κάνε κάτι Πάνο.Η οικονομική αστυνομία μπούκαρε στο σπίτι του και το έκανε γης μαδιάμ.Μετά στο γραφείο του γης μαδιάμ.Κατάσχεση κινητών υπολογιστών κλπ.Όλος ο κύκλος του τον απέφευγε.Η στάμπα του διεφθαρμένου είχε κολλήσει πάνω του.Απομονωμένος.Η πολιτική είχε τελειώσει αναυλα..Κάνε κάτι Πάνο.
•Πέρασαν χρόνια.Δεν υπήρχε ίχνος εμπλοκής.Ιχνος.Ποτε δεν διατυπώθηκε κατηγορία.Δεν κλήθηκε ποτε.Σε τι να κληθεί αφού δεν υπήρχε τίποτα.Αλλά κανείς δεν του ζήτησε συγγνώμη.Όλα νόμιμα όλα καλώς καμωμένα.
•Κάνε σε αυτόν τον άθλιο μήνυση.Κάνε αγωγή.Μα εμφανίζεται με ψευδώνυμο νομίμως.Ποιον να μηνύσω . Το «σύστημα»;Ζητα τα στοιχεία του από την Εισαγγελία.Το κάναμε δεν τα δίνουν εμμένουν στην «προστασία» του μάρτυρα.Η μήνυση είναι «απαράδεκτη» το προβλέπει ο νόμος.Επιπλέον δεν θα κατηγορηθεις ποτέ πρόκειται για μπούρδα αλλά η δικογραφία παραμένει τυπικά ανοιχτή άρα δεν μπορεί να προχωρήσει η μήνυση άλλα οκ θα την κάνω αφου το θέλεις.Ακόμα η μήνυση αυτή είναι εκκρεμής κατα του «φερόμενου με το ψευδώνυμο τάδε».Αλλά δεν έχει νόημα.Για πόσο θα μείνει ανοιχτή,Για όσο θέλουν.Τυπικά δεν σε αφορά αφού δεν κατηγορείσαι.Στρέψου κατα του Δημοσίου.Έλα τώρα δεν γίνονται αυτά.Αφού ποτέ δεν κατηγορήθηκες δεν έχει ευθύνη το Δημόσιο.Ξέχασε το και προχωρα παρακάτω.Δηλαδή δεν μπορώ να κάνω τίποτα σε κάποιους που με διέσυραν και με έβαλαν να λέω στο κόσμο πως δεν είμαι ελέφαντας.Δυστυχώς ναι.Αστο θα το εξηγήσω εγώ στην γυναικα σου.Τι να εξηγήσω.Η γυναίκα αυτή αριστη επιστημών ,μαχήτρια από κούνια,απο εκείνες που δεν εξαργύρωσαν ποτέ τις αγωνιστικές περγαμηνές τους,πέταγε φωτιές από την οργή.
••Mea Culpa.ok.Αλλά ακούω την κριτική για το κρατος δικαίου κσι σκέπτομαι την ταινία «Κοιτα ποιος μιλάει».Για γέλια και για κλάματα με όλους.Όχι μόνο για τον κ.Mea Culpa.Ποιος θα τους πει ότι οι άνθρωποι δεν είναι πιόνια στα παιχνίδια τους και τις ίντριγκες τους.

Πάνος Μπιτσαξής

Η γλώσσα μας και οι ορθογραφικοί κανόνες

Τα θηλυκά ουσιαστικά σε –ια, -εια γράφονται με «ει» όταν προέρχονται από ρήμα, αλλά γράφονται με «ι» όταν προέρχονται από ουσιαστικό. Π.χ. ειδωλολατρία, πρωτοπορία κ.λπ. (και όχι σε -εία), διότι προέρχονται από ουσιαστικά (ειδωλολάτρης, πρωτοπόρος) και όχι από ρήματα.

  • Λατρεία, αλλά αρχαιολατρία, ειδωλολατρία, τυπολατρία
  • Πορεία, αλλά αεροπορία, πεζοπορία, πρωτοπορία
  • Καπηλεία, αλλά αρχαιοκαπηλία, πατριδοκαπηλία
  • Ανδρεία, αλλά ανανδρία
  • Θρησκεία, αλλά ανεξιθρησκία
  • Η καθιερωμένη -και σωστή- ορθογραφία για εταιρεία και πειρατείαείναι με -εία (λόγω αρχ. προέλευσης)

Οι προπαροξύτονες λέξεις γράφονται με -εια (ευγένεια, ενέργεια, ακρίβεια) με κάποιες εξαιρέσεις (ομόνοια, πρόνοια)
Υπάρχει η άποψη ότι και οι λέξεις κατασκοπεία, συνοδεία θα πρέπει να γράφονται με -ια (προερχόμενες αντίστοιχα από τα κατάσκοπος, συνοδός και όχι από τα κατασκοπεύω, συνοδεύω). Έχει καθιερωθεί όμως ο τύπος σε -εια, και αυτό πρέπει να θεωρείται το σωστό.

Μίσος

Έρμαν Έσσε*: “Όταν μισούμε έναν άνθρωπο, τον μισούμε για κάτι που μας θυμίζει τον εαυτό μας”

Υποδηλώνει μια βαθιά κατανόηση της φύσης του μίσους και της σύνδεσής του με τους δικούς μας εσωτερικούς αγώνες και ανασφάλειες.

*γερμανοελβετός μυθιστοριογράφος και ποιητής.

Γιώργος Σεφέρης

Πεινούσαμε στης γης την πλάτη,
σα φάγαμε καλά
πέσαμε εδώ στα χαμηλά
ανίδεοι και χορτάτοι.

(«Οι σύντροφοι στον Άδη», Στροφή – 1931)