«Σεβαστείτε τον εαυτό σας και θα σας σεβαστούν και οι άλλοι», Κομφούκιος
Εργαστείτε πιο έξυπνα, όχι πιο σκληρά. Αυτό λέει ο Cam Moar, ένας αυτοδημιούργητος Αυστραλός εκατομμυριούχος. Πιστεύει ότι οι άνθρωποι «σπαταλούν ασυνείδητα τη ζωή τους» δουλεύοντας σε κλασικές δουλειές με ωράριο 9-5.
«Τους μαθαίνουν ότι το μόνο που κάνεις στη ζωή είναι να πας στο σχολείο, μετά να πάρεις ένα πτυχίο, να βρεις μία εργασία, να αγοράσεις ένα σπίτι και να περάσεις το υπόλοιπο της ζωής σου, αποπληρώνοντάς το» εξηγεί ο Moar.
Μια νέα ζωή μια ελπίδα για την κοινωνία!
Καλότυχο στη ζωή του! Να το χαίρονται γονείς, παππούδες γιαγιάδες συγγενείς και φίλοι !!!
Το ποτάμι δεν πίνει το νερό του, τα δέντρα δεν τρώνε τα φρούτα τους, ο ήλιος δεν ζεσταίνεται με το φως του και τα λουλούδια δεν ευωδιάζουν για τον εαυτό τους…
Ο,τι υπάρχει στη φύση υπάρχει για τους Άλλους. Υπάρχει επειδή χαρίζεται δηλαδή…
Αν κάνατε λάθος, πείτε «έκανα λάθος». Αυτός είναι ένας από τους πιο ισχυρούς τρόπους οικοδόμησης αξιοπιστίας. Σε μια έρευνα, το 84% των εργαζομένων στις ΗΠΑ είπε ότι είναι σημαντικό για τους διευθυντές να παραδέχονται τα λάθη, αλλά μόνο το 51% είπε ότι οι διευθυντές τους το έκαναν. Διευθυντές ή όχι, πολύ συχνά προσπαθούμε να καλύψουμε τα λάθη μας. Αλλά μην κοροϊδεύετε τον εαυτό σας – συνήθως οι άνθρωποι τα έχουν προσέξει μέχρι να το κάνετε! Παραδεχόμενοι τα λάθη σας, δείχνετε ότι είστε ειλικρινείς και αξιόπιστοι.
Στὰ Χρόνια τοῦ Κόκκινου Κόμη
Δημήτρης Κανελλόπουλος:Στὰ Χρόνια τοῦ Κόκκινου Κόμη, σελ. 210. Ἐκδόσεις Καστανιώτη, Ἀθήνα 2022
………
Το βιβλίο «Στὰ Χρόνια τοῦ Κόκκινου Κόμη» εἶναι ἕνα προϊὸν λογοτεχνίας. Εἶναι μιὰ πινακοθήκη προσώπων καὶ χαρακτήρων, ποὺ ἁπλώνεται σὲ ἕναν ἄχρονο χρόνο, σὲ μιὰ συνθήκη στέρεη ὅσο καὶ ρευστή, ὅσο καὶ ἡ ἱστορία τοῦ πολιτισμοῦ.
Ὡς μέλος καὶ ἐγὼ τῆς γενιᾶς τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου, αἰσθάνομαι ἰδιαίτερη συγκίνηση ἀπὸ τὴν ἀνάγνωση τοῦ Κόκκινου Κόμη. Καὶ αὐτὸ διότι πιστεύω ὅτι ἀκόμη καὶ σήμερα ὑπάρχει ἔλλειμμα γνώσης καὶ σκέψης γιὰ τὶς δεκαετίες μετὰ τὸ 1945 στὴν ἀνατολικὴ Εὐρώπη, καθὼς νέες γενιὲς μεγαλωμένες μετὰ τὸ 1990 βιώνουν τὴν ἰδέα τῆς Εὐρώπης ἀλλὰ καὶ τὴν ἰδέα τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς καταστολῆς μὲ ἄλλους ὄρους ἐντελῶς διαφορετικοὺς ἀπὸ τὶς γενιὲς ποὺ ἐνηλικιώθηκαν μεταπολεμικά.
Ἂς μείνει ὅμως στὸ νοῦ μας πὼς ὁ «Κόκκινος Κόμης» εἶναι λογοτεχνία, δὲν εἶναι ἱστορικὸ δοκίμιο. Καὶ εἶναι λογοτεχνία ἀληθινή, βγαλμένη μέσα ἀπὸ τὴ χώρα τῆς μνήμης, σὲ ἐκεῖνο τὸ μεταίχμιο ποὺ ἀγαπᾶ ἡ δική μας ἐποχή, τὸ σύνορο λογοτεχνίας καὶ βιωματικών ἐμπειριῶν. Τὸ σύνορο αὐτὸ σφραγίζει τὸν χαρακτήρα αὐτῆς τῆς λογοτεχνίας, τῆς λογοτεχνίας ποὺ μὲ τέτοια ἀμεσότητα, οἰκονομία καὶ γνώση τῆς ἀνθρώπινης κατάστασης, ὑπηρετεῖ ὁ Δημήτρης Κανελλόπουλος. Ὅσα ἔχει προσφέρει στὴν ὑπηρεσία τῆς ἑλληνορουμανικῆς φιλίας καὶ κατανόησης εἶναι ἀνεκτίμητα.
Θὰ ἦταν πολὺ ἐνδιαφέρον νὰ δοῦμε τὸν Κόκκινο Κόμη μεταφρασμένο καὶ σὲ ἄλλες γλῶσσες.
Ἕνα ταξίδι ἔχει ξεκινήσει καὶ πιστεύω ὅτι τὸ βιβλίο αὐτὸ τοῦ Δημήτρη Κανελλόπουλου προσφέρεται γιὰ πολλαπλὲς ἀναγνώσεις.
ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ
Περιοδικὸ Ὀροπέδιο, χειμῶνας 2023-2024
