Συντάκτης: Kostas Bertsias

Πάσχα πρώτη φορά στα δερβενοχώρια!

Χριστός ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες,
όλοι, μικροί μεγάλοι, ετοιμαστείτε·
μέσα στες εκκλησίες τες δαφνοφόρες
με το φως της χαράς συμμαζωχτείτε·
ανοίξετε αγκαλιές ειρηνοφόρες
ομπροστά στους Αγίους και φιληθείτε·
φιληθείτε γλυκά χείλη με χείλη,
πέστε Χριστός Ανέστη  εχθροί και φίλοι!!

Προτιμούν grappa αντί για άλλοθι…

Νίκος, Ευθυμία και Γιώργος Μπερτσιάς από την ορεινή Δωρίδα στα ορεινά Σκούρτα!

το αμπέλι είναι του Ηρακλή Αγαθή

Το “Έγκλημα και Τιμωρία” έχει μεταφραστεί αμέτρητες φορές στη γλώσσα μας, μια ή δυο φορές από τα ρωσικά και αρκετές φορές από… τα ελληνικά. Το έργο αυτό, μ’ όλη την αφάνταστη εξέλιξη σ’ όλους τους τομείς του Πνεύματος και της Τέχνης, εξακολουθεί να παραμένει κλασικό και ανυπέρβλητο πρότυπο του ψυχολογικού μυθιστορήματος. Όλοι οι ήρωες του έργου: ο δαιμονικός Ρασκόλνικοφ, ο τραγικός Μαρμελάντοφ, η μαρτυρική Σόνια, η βασανισμένη Πουλχερία Αλεξάντροβνα, ο σατανικός Πορφύρης Πετρόβιτς, η υπέροχη Ντούνια Ρομάνοβνα, ο λάγνος Σβιντριγκάιλοβ, όλοι αιώνιοι ανθρώπινοι τύποι, στέκονται μπροστά μας, είτε έξαλλοι είτε θλιμμένοι είτε σαρκαστικοί, και δε μας εγκαταλείπει ποτέ η παρουσία τους, όσα χρόνια κι αν περάσουν απ’ την πρώτη μας γνωριμία μαζί τους.

*Καλοδιατηρημένο μονότοξο γεφύρι, που αποκαλείται και γεφύρι Γκέλη. Σχετικά καλή άσφαλτος φτάνει μέχρι το παρακείμενο χωριό, την Δαφνούλα, από κει κοντά 2χλμ χωματόδρομος καλός βγάζει στο γιοφύρι. Καλύτερα να κάνετε το τελευταίο μισό χλμ πεζή. Κάτωθι του κυλά ο Ασωπός. Γύρω η φύση πλανεύτρα

το γεφύρι του Γκέλη ένωνε τον μύλο με τα κτήματα της οικογένειας Γκέλη. Η Δαφνούλα ονομαζόταν και Ραπτόσα.

Τα θεμέλια της γέφυρας μπήκαν επί Τουρκοκρατίας, μεταξύ 1600 και 1700.

Η μεγάλη καμάρα και το τόξο του πέτρινου γεφυριού θυμίζουν την τεχνοτροπία των φημισμένων μαστόρων της Ηπείρου. 

… Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απάτη από το συμπέρασμα… είμαι υλιστής! Πως είσαι υλιστής, όταν η ύλη μεταμορφώνεται συνεχώς σε όλο πιο μικρά κομμάτια… σε μόρια… σε άτομα… σε ηλεκτρόνια και πρωτόνια… σε κβάντα… σε… σε…. σε… Μια αλήθεια που δεν μπορείς να την πιάσεις ποτέ ώ επιστήμη, αλλά ξεφεύγει και μεταμορφώνεται συνεχώς σε κάτι άλλο;… Για ποια ύλη μου μιλάς λοιπόν, όταν δεν μπορείς να απαντήσεις ώ επιστήμη, στο απλό ερώτημα, από τι αποτελείται το μικρότερο κομμάτι της ύλης που μόλις ανακάλυψες; Μήπως η απόλυτη αλήθεια του κόσμου είναι το κενό; Για ποια ύλη μιλάς, αμετανόητε υλιστή, όταν η αλήθεια αλλάζει συνεχώς και ξεπηδούν από μέσα της καινούρια κεφάλια μυστηρίου, σαν τα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας; Δεν έχεις απαντήσεις εδώ επιστήμη. Και επειδή δεν έχεις απαντήσεις, από δω και μπρος αρχίζει το βασίλειο του θείου. Το αναπάντητο… το ακατανόητο… το βασίλειο του Θεού…

Γιώργος Πύργαρης, συγγραφέας

“Πάντα στον κόσμο θα’ρχεται Παρασκευή μεγάλη..
Και κάποιος θα σταυρώνεται για να σωθούν οι άλλοι..”

Ν.Γκάτσος