Συντάκτης: Kostas Bertsias

«Το βράδυ του Σαββάτου, χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους στο κέντρο της Πάλμας για να διαμαρτυρηθούν κατά του μαζικού τουρισμού και της έλλειψης κατοικιών. “Η Μαγιόρκα δεν πωλείται” ήταν το σύνθημά τους. Σύμφωνα με την αστυνομία, ήταν 10.000 άτομα, ενώ οι διοργανωτές έκαναν λόγο για 25.000. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη κινητοποίηση αυτού του είδους μέχρι σήμερα. Κρατούσαν κόκκινες πινακίδες που συνήθως αναρτώνται στα κενά ενοικιαζόμενα διαμερίσματα. Οι πινακίδες έγραφαν “Δεν μπορώ πια να ζήσω εδώ”.

Δεν είναι μόνο στις Βαλεαρίδες Νήσους που η ζωή γίνεται πολύ ακριβή για όλο και περισσότερους ντόπιους. Πριν από λίγες εβδομάδες ξεκίνησαν διαμαρτυρίες και στα Κανάρια Νησιά. Σχεδόν 60.000 κάτοικοι διαδήλωσαν σε όλα τα νησιά του αρχιπελάγους του Ατλαντικού με το σύνθημα “Τα Κανάρια Νησιά έχουν τα όριά τους”. Στις Βαλεαρίδες Νήσους, τις κινητοποιήσεις οργάνωσε η πλατφόρμα “Λιγότερος τουρισμός, περισσότερη ζωή”. Η κατάσταση δεν είναι τεταμένη μόνο στην αγορά κατοικίας, αλλά και στα νοσοκομεία και στους δρόμους, όπου το καλοκαίρι ο τεράστιος στόλος των ενοικιαζόμενων αυτοκινήτων κυριολεκτικά κατακλύζει τη Μαγιόρκα και προκαλεί κυκλοφοριακό κομφούζιο. Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος οι Βαλεαρίδες Νήσοι να προσαράξουν στην ίδια τους την επιτυχία, λένε. Εκείνοι που φροντίζουν τους τουρίστες δεν έχουν τα μέσα να ζήσουν εκεί όπου αυτοί κάνουν τις διακοπές τους.»

FRANKFURTER ALLGEMEINE ZEITUNG, 26.5.2024

Πηγή:Κώστας Κουτσουρέλης /neoplanodion.gr

“Μην λυγίζεις- μην το αραιώνεις- μην προσπαθείς να το κάνεις λογικό- μην επεξεργάζεσαι την ίδια σου την ψυχή σύμφωνα με τη μόδα. Αντίθετα, ακολουθήστε ανελέητα τις πιο έντονες εμμονές σου ”
Τα λόγια του Κάφκα εδώ ενθαρρύνουν την αυθεντικότητα και την αταλάντευτη επιδίωξη των παθών μας, ανεξάρτητα από τα κοινωνικά πρότυπα.

Λάδι στα μέλη,
ίσως ταγγή μυρωδιά
όπως εδώ στο λιόμυλο
της μικρής εκκλησιάς
στους χοντρούς πόρους
της σταματημένης πέτρας.

Ο ελαιόμυλος, η μικρή εκκλησιά, οι ογκώδεις πορώδεις πέτρες, το ιερό πορνείο, τα γυναικεία αγαλματάκια-αναθήματα που προσφέρουν τους μικρούς τους μαστούς, μικρές κεραμικές κούκλες που δώσαν στον τόπο, την πανάρχαια Παλαίπαφο, το σημερινό του προσωνύμιο: Κούκλια. Η περιγραφή του Σεφέρη στο «Επικαλέω τοι την θεόν», το ποίημα το εμπνευσμένο από το πανελλήνιο Ιερό της Αφροδίτης στην Πάφο, είναι ακριβής. Εκεί είδα για πρώτη φορά από κοντά και τον «κωνικό λίθο», ανεικονικό, αφηρημένο σύμβολο της μεγάλης θεάς, που αναφέρει ο Οκτάβο Πας στην Ηλιόπετρα, ποίημα κι εκείνο αφιερωμένο στη χάρη της. Οι ποιητές είναι πάντα ακριβείς.

Ο χριστιανικός ναός, τώρα χωρισμένος τεχνητά και ανόητα με σύρμα από τον αρχαιολογικό χώρο, είναι του 12ου αιώνα. Δεν τον χωρίζει όμως λιγότερο το σημερινό, κατ’ απαίτησιν της Εκκλησίας όπως μας είπαν, όνομά του: Παναγία η Καθολική. Οι ντόπιοι χωρικοί έως πρότινος ήξεραν να τον λένε καταπώς του πρέπει: Παναγία η Αφροδίτισσα.

*

Κούκλια Κύπρου, ναός Αφροδίτης, φωτογραφία του Γ. Σεφέρη, 1953.

Πηγή:Κώστας Κουτσουρέλης /neoplanodion.gr

Επιτέλους, έγινε κι αυτό! «Ερευνα του Historic England υπολόγισε σε χρήματα πόσα κερδίζει ένας πολίτης που έρχεται σε επαφή με την ιστορία και τα μνημεία της χώρας του», διαβάζω στην Καθημερινή.

«Σύμφωνα με τη μελέτη, η συνολική αξία της ευημερίας για την καθημερινή επαφή των πολιτών με την κληρονομιά εκτιμάται ότι ανέρχεται σε 29 δισ. λίρες ετησίως, μόνο στην Αγγλία.»

Μετά από αυτή την ποσοτικοποίηση του οικονομικού όφελους του πολιτισμού που θα μας επιτρέψει να υπολογίσουμε «Πόσα ευρώ κερδίζεις όταν ανεβαίνεις στην Ακρόπολη ή στο Λευκό Πύργο» (αυτός είναι ο τίτλος του άρθρου), θα ανοίξει νομίζω ο δρόμος και για άλλες ποσοτικοποιήσεις:

– Πόσα κερδίζεις όταν πηγαίνεις βόλτα τη φιλενάδα ή τη συζυγό σου;
– Πόσα βγάζεις από ένα φιλί του γιου ή της κόρης σου;
– Πόσα τσεπώνεις κάθε φορά που ακούς ένα τραγούδι του Τσιτσάνη;
– Πόσα ευρώ σου αποφέρει ένας στίχος του Ομήρου ή του Καβάφη;
– Πόσα εξοικονομείς σε κάθε ηλιοβασίλεμα ή ροδαυγή;
– Με μια βουτιά στη θάλασσα το απομεσήμερο πόσα βάζεις στην άκρη;

Κ.ο.κ., κ.ο.κ., ιδού κονόμας πεδίον λαμπρόν! Άσε που έτσι θα ξέρεις καλά και με τι άλλο, ενδεχομένως επικερδέστερο, μπορείς να ανταλλάξεις την πολιτιστική κληρονομιά σου. Αν λ.χ. η Τesla ή η Microsoft εξασφαλίσουν αύριο στην αγγλική κυβέρνηση ετήσια έσοδα ανώτερα των σημερινών 29 δισ. που αποφέρει ο πολιτισμός της χώρας, λογικό δεν θα ’ταν αυτή η τελευταία να τους πουλήσει όλα ανεξαιρέτως τα μνημεία της, συμπεριλαμβανομένου του Στόουνχεντ και του Βρετανικού Μουσείου; Προς όφελος σημαντικό των πολιτών της βεβαίως, και του μερίσματος με το οποίο θα παχύνει ο τραπεζικός τους λογαριασμός.

Κώστας Κουτσουρέλης /neoplanodion.gr

Σημασία
= αισθάνομαι υπερήφανος και καμαρώνω για κάτι, για το οποίο αξίζει να παινεύεται και να καμαρώνει κανείς
π.χ. «H πατρίδα σεμνύνεται για τα άξια τέκνα της».

Ετυμολογία

σεμνύνομαι < αρχαία ελληνική σεμνύνομαι, παθητική φωνή του ρήματος σεμνύνω < σεμνός

Συνώνυμα: 
καμαρώνω
καυχώμαι
υπερηφανεύομαι

Τι προσφέρουν στον άθεο τα έργα της πίστης; Μια ματιά στα παθήματα της ιστορίας; Τη βύθιση στη ζεστή συλλογική αγκαλιά; (Παλιά πικρή αλήθεια: οι αμφισβητίες αναμεταξύ μας δεν συγκροτούμε κοινότητα, ζούμε και πορευόμαστε φερέοικοι…) Τη λύτρωση από τα έσχατα ερωτήματα, έστω και με τη μέθοδο του γόρδιου ξίφους; Τη νοσταλγία των Ουρανών, των ειδάλλως τόσο ανεύρετων; Την επιβεβαίωση πως όλα είναι μάταια, ακόμη και η ίδια αυτή διαπίστωση; Τη φιλύποπτη αναζήτηση της ρωγμής στην ομολογία του άλλου; Τον αυτεπίστροφο καγχασμό του υπερόπτη που καθαιρεί τον Παντογνώστη μόνο και μόνο για να καταλάβει εκείνος τον θρόνο του; Ή μήπως τελικά μια άλλου τύπου, ευφρόσυνη ή οχληρή, επαλήθευση: αυτή της συγγένειας, της ανεκρίζωτης σχέσης του ανθρώπινου με τ’ ανθρώπινο σ’ όλες του τις εκδοχές, εδώθεν κι επέκεινα της, όποιας πάντοτε, «δόξης»;

Πηγή:Κώστας Κουτσουρέλης /neoplanodion.gr