Γιο­λάν­τα Σα­κελ­λα­ρί­ου: Νό­τος

By planodion on 22 Ἰούνιος 2024

ΙΧΕ ΠΟΛΥ ΚΟΣΜΟ ἐκεί­νη τὴ μέ­ρα στὴν Τρά­πε­ζα. Κυ­ρί­ως συν­τα­ξιού­χους, για­τὶ πλη­σί­α­ζε τὸ τέ­λος τοῦ μῆ­να. Τὰ κα­θί­σμα­τα ὅλα πια­σμέ­να καὶ οἱ ὑπό­λοι­ποι ὄρ­θιοι. Στά­θη­κα σὲ μιὰ γω­νιά, πλά­τη στὸν τοῖ­χο. Τὸ νού­με­ρό μου προ­οιώ­νι­ζε ὅτι θὰ περ­νοῦ­σα πολ­λὲς ὧρες ἐκεῖ μέ­σα.

       Γιὰ ἀρ­κε­τὴ ὥρα ἄκου­γα τὶς συ­νο­μι­λί­ες τῶν συν­τα­ξιού­χων ποὺ θύ­μι­ζαν Ἰο­νέ­σκο καὶ εἶ­χα ἀρ­χί­σει νὰ κου­ρά­ζο­μαι ἀπὸ τὴν ὀρ­θο­στα­σία. Ἔκα­να με­ρι­κὲς βόλ­τες στὸν χῶ­ρο καί, χα­ζεύ­ον­τας τὶς κορ­νι­ζα­ρι­σμέ­νες ἀφί­σες στοὺς τοί­χους, τὸ βλέμ­μα μου κον­το­στά­θη­κε στὸ γνω­στὸ ἔρ­γο του Βὰν Γκόγκ, τὴν ψά­θι­νη κα­ρέ­κλα. Μιὰ ἄδεια κα­ρέ­κλα, τρύ­πια, συ­νώ­νυ­μο ἀπου­σί­ας, φθο­ρᾶς, τῆς ψυ­χι­κῆς του κα­τά­στα­σης ἀλ­λὰ καὶ τῆς φτώ­χειας του. Μπο­ρεῖ νὰ ἦταν καὶ ἡ κα­ρέ­κλα ποὺ κα­θό­ταν γιὰ νὰ ζω­γρα­φί­σει ἢ καὶ νὰ φά­ει. Σί­γου­ρα τὴν εἶ­χε χρη­σι­μο­ποι­ή­σει ὡς μο­ντέ­λο καὶ δὲν ἦταν ἀπο­κύ­η­μα τῆς φαν­τα­σί­ας του.

       Δὲν ξέ­ρω πῶς μοῦ ἦρ­θε, ἦταν μιὰ αὐ­θόρ­μη­τη κί­νη­ση. Πῆ­γα κον­τὰ καὶ τρά­βη­ξα τὴν κα­ρέ­κλα ἔξω ἀπ’ την κορ­νί­ζα. Τὴν ἔβα­λα κον­τὰ στὸν τοῖ­χο ὅπου πρὶν λί­γο στε­κό­μουν ὄρ­θια, καὶ κά­θι­σα. Ἕνα δρο­σε­ρὸ ἀε­ρά­κι, αἴφ­νης, διείσ­δυ­σε στὸν χῶ­ρο καί, σύν­το­μα, ἄκου­σα θρόϊ­σμα φύλ­λων, κε­λαη­δί­σμα­τα καὶ κά­που στὸ βά­θος ἕναν ἤπιο πα­φλα­σμὸ νε­ροῦ. Τὴν ἡσυ­χία τοῦ ἄγνω­στου τό­που διέ­κο­ψε μιὰ φρά­ση στὰ γαλ­λι­κά: «Βίν­σεντ, ἔλα νὰ δεῖς ἕνα σκιου­ρά­κι, μό­λις σκαρ­φά­λω­σε στὴ βε­λα­νι­διά. Τὸ ζω­γρα­φί­ζου­με;»

       Δὲν ὑπῆρ­χε κα­μιὰ ἀμ­φι­βο­λία ὅτι βρι­σκό­μουν στὴν Ἀρλ, τὴν ἀγα­πη­μέ­νη πό­λη στὴ νό­τια Γαλ­λία, τοῦ Βίν­σεντ Βὰν Γκόγκ, ὅπου κα­τέ­φευ­γε συ­χνὰ γιὰ νὰ ζω­γρα­φί­σει, κά­ποιες φο­ρὲς πα­ρέα μὲ τὸν Πὸλ Γκογ­κέν.

…έφεραν πόρνες για την Ελευσίνα

τα πτώματα ρίχτηκαν με τα μούτρα στο συμπόσιο 

με το πρόσταγμα της τοκογλυφίας…

Εζρα Παουντ (1885-1972) θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς ποιητές του αιώνα μας . Δυστυχώς η εγκατάσταση στο Ράπαλο της Ιταλίας συνοδεύτηκε από μία ολόψυχη υποστήριξη στο φασιστικό καθεστώς του Μουσολίνι, στον οποίο απέστειλε διακηρύξεις, προτάσεις και εκθέσεις, ενώ του αφιέρωσε και ένα «Καντό». Ο Πάουντ συνδέθηκε με την προπαγάνδα υπέρ του φασισμού και εξέφρασε ανοιχτά την επιδοκιμασία του για τον «Αγώνα», το βιβλίο του Χίτλερ, το οποίο χαρακτήρισε «ακριβή πολιτική ανάλυση».

Πριν τα νερά της λίμνης του Μόρνου τις σκεπάσουν ..

Νοικιάστε το Χιλτον..δύσκολο να είσαι μάγισσα στο Εδιμβούργο.

•Η ανεξαρτησία γνώμης των δικαστων,η κατα συνείδηση κρίση ,είναι απαραβίαστη με ένα απαράβατο όρο.Να αρέσει η γνώμη τους στη Πρόεδρο και την Εισαγγελέα του Αρειου Πάγου.Βεβαίως να αρέσει η γνώμη τους και στην λαοπρόβλητη κυβέρνηση και ειδικά να συμφωνεί και ο Φλωριδης.Αν δεν συντρέχουν οι φυσιολογικές αυτές προυποθεσεις οι αποφασεις είναι άκυρες,ανυπόστατες.Οι δικαστες αυτοί πρέπει να εκδιώκονται από το σώμα.Ο Ερντογαν δείχνει το δρόμο.Και ο Κιμ Γιογκ Ουν.Και αν ξεφύγει κάτι εδώ είναι ο Φλωριδης να νομοθετήσει.
•Η Ελλάδα στην ευρωπαϊκή νομοθετική πρωτοπορία.Ο κατηγορούμενος είναι ένοχος μέχρις αποδειξεως της αθωότητος του.Όλοι στη φυλακή αμέσως άνευ πολλών πολλών περιττων διατυπώσεων.Δεν χρειαζονται δίκες.Αυθημερόν.Αν δεν έχετε επαρκείς φυλακές νοικιάστε το Ιλισσιον πρώην Χιλτον.
•Στο Εδιμβούργο η πόλη χωρίζεται με ένα μεγάλο ορυγμα.στα δυο.Στο μεσαίωνα ήταν λιμνη.Εκεί έριχναν τις ύποπτες για μαγεια.Αν πνιγοντουσαν ήταν αθώες.Αν σώνονταν ήταν δεδομένο ότι είναι μάγισσες όποτε τις έκαιγαν στην πυρα.Ήταν πολύ δύσκολο να είσαι μάγισσα στο Εδιμβούργο.
•Να εντρυφήσει η κυβέρνηση στην μεσαιωνική σκωτσέζικη νομολογία.Και να την εφαρμόσει χωρίς δισταγμούς.

Πάνος Μπιτσαξής

Εάν θέλετε να γίνετε πολύ επιτυχημένοι, σταματήστε να κάνετε… τους παντογνώστες, λέει ο CEO της Amazon, Andy Jassy.

Οι επιτυχημένοι άνθρωποι είναι «απίστευτα καλοί μαθητές», πρόσθεσε ο Jassy. Εξηγώντας ότι όλοι οι άνθρωποι που συνάντησε στην διαδρομή του και προόδευσαν, είναι καλοί μαθητές.

Ο Jassy έκανε πολλές καριέρες πριν βρει δουλειά διευθυντή μάρκετινγκ στην Amazon και ανεβεί στην ιεραρχία. Ήταν δικηγόρος, βοηθός αθλητικής παραγωγής, διευθυντής προϊόντων, τραπεζίτης επενδύσεων και πωλητής εμπορευμάτων και ασχολήθηκε με τη διαχείριση μουσικής, σημείωσε ο παρουσιαστής podcast και Διευθύνων Σύμβουλος του LinkedIn, Ryan Roslansky.

Ο Jassy έμαθε περισσότερα για τον εαυτό του και τη δουλειά που έκανε, με κάθε αλλαγή καριέρας, είπε. Ο απόφοιτος του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ επέστρεψε ακόμη και στο πανεπιστήμιο του το 1995 για να ακολουθήσει ένα MBA, πιστεύοντας ότι «θα ήταν ένας ενδιαφέρον τρόπος να μάθω σε ορισμένους τομείς που δεν είχα πάρει στα σοβαρά ή δεν είχα ασχοληθεί καθόλου», είπε

Πηγή:it’s possible.gr

Πηγή: Υστερόγραφα / Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος

Ήταν πριν 15-18 χρόνια όταν με την προτροπή ενός αείμνηστου φίλου (ο Αντρέας «συγχωρέθηκε» πέρσι από εργατικό δυστύχημα) επισκέφτηκα για πρώτη φορά τα Δερβενοχώρια. Πύλη, Πάνακτο, Πράσινο, Δάφνη, Σκούρτα, Στεφάνη τα χωριά στους πρόποδες της δυτικής Πάρνηθας, στα όρια Αττικής και Βοιωτίας. Σκούρτα και Στεφάνη εκεί που έχω πάει εγώ. Ένα καταπράσινο οροπέδιο, με πολύ με χώρο και άπλα για να παίξουν τα παιδιά, να κάνουν ποδήλατο να έρθουν σε επαφή με τη φύση, με πουλιά, με λουλούδια, με δέντρα. Χασαποταβέρνες, λίγες καφετέριες, χαμόγελα κι ανεμελιά. Μόλις λίγα χιλιόμετρα από την Αθήνα, ένα μέρος που πραγματικά θυμίζει – είναι – χωριό. Σε 30’/40’ λεπτά, μέσω Αττικής Οδού, οι Αθηναίοι ξέφευγαν από το αστικό περιβάλλον και μέσα στο δάσος απολάμβαναν στιγμές χαλάρωσης. Πρωτομαγιά, Πάσχα, μονοήμερες, Σαββατοκύριακα κλπ

Αυτά… τότε…

Είχα να πάω 5-7 χρόνια και τα επισκέφτηκα ξανά φέτος το Πάσχα. Εκεί που η σκιά των δέντρων κάλυπτε το οδόστρωμα, σε πολλά σημεία, μέχρι την είσοδο στη Στεφάνη, πλέον μόνο στάχτη κι αποκαΐδια. Μαύροι κορμοί δέντρων υψώνονται σαν σκιάχτρα, επιχειρήσεις καμένες κι εγκαταλελειμμένες, το λιοπύρι να μην αντέχεται. Δίπλα σου, μετά από κάποια στροφή έρχεσαι αντιμέτωπος με τεράστιες μεταλλικές κατασκευές που από πριν αντίκριζες στον ορίζοντα, αλλά πλέον σε συνοδεύουν κατά μήκος όλης της διαδρομής, σε απόσταση 100-200 μέτρων ορισμένες. Ανεμογεννήτριες! Ολοκληρωμένες ή υπό κατασκευή! Αυθαίρετοι χωματόδρομοι, χαραγμένοι στο πουθενά μόνο και μόνο για να περάσουν τα μεταλλικά εξαρτήματα. Βουβαμάρα και πόνος!

Μέσα στο χωριό, φαινομενικά, όλα καλά. Το ίδιο και στα Σκούρτα. Στις παρυφές των γύρω υψωμάτων όμως οι μεταλλικοί γίγαντες σε θωρούν και σε τρομάζουν. Πουλιά, ψάχνεις να τα βρεις, να τα δεις και να τα ακούσεις. Μόνο ο πελαργός στην φωλιά του στο καμπαναριό έχει μείνει κι αυτός για πόσο… Το τοπίο έχει διαταραχτεί! Θλίψη, οργή, απογοήτευση!

Μας λένε ότι για να μπουν ανεμογεννήτριες ΔΕΝ χρειάζεται να καεί δάσος, για να μας πείσουν ότι δεν καίγονται τα δάση και τα βουνά μας για αυτόν τον λόγο. Όμως μετά την περσινή, μεγάλη, πυρκαγιά της Πάρνηθας, όλες τις άλλες «προσπάθειες» των τελευταίων χρόνων, ότι κάηκε στα Δερβενοχώρια έχει «γεννήσει» ανεμογεννήτριες! Φυσικά, αφού κάηκε, το κόστος επαναφοράς της γης στο προηγούμενο σκηνικό πριν την εγκατάστασή τους, το καμένο δηλαδή, μετά το πέρας ζωής τους (τα δέκα χρόνια παραγωγικής ζωής των ανεμογεννητριών) υποχρεωτική δέσμευση των εταιρειών που τις τοποθετούν, θα είναι πιο μικρό. Το πράσινο είχε ήδη χαθεί πριν εμφανιστούν!

Μας υποχρεώνουν να κάνουμε μελέτες και να λάβουμε προληπτικά μέτρα για την «προστασία των σπιτιών μας» (εφαρμογή κανονισμού προληπτικής πυρόσβεσης για οικήματα πλησίον δασικών εκτάσεων). Μας υποχρεώνουν να καθαρίσουμε τα οικόπεδά μας (και καλά κάνουν). Στραγγίζουν τις τσέπες μας (τις ήδη βεβαρημένες από το υψηλό κόστος διαβίωσης). Παράλληλα μεταφέρουν την κρατική ευθύνη και μέριμνα (λόγω δεδομένης ανικανότητας) στον πολίτη. «Ατομική ευθύνη» την ονομάζουν! Με μοναδικό σκοπό να έχουν «πάτημα» να αποφύγουν αποζημιώσεις από κρατική αδιαφορία, κακοτεχνίες ή αστοχίες (οι ίδιοι και οι ασφαλιστικές).

Την ίδια ώρα αφήνουν ανυπεράσπιστο κάθε ΠΡΑΣΙΝΟ σημείο του τόπου μας (δες Εύβοια, Δαδιά στον Έβρο κλπ), έρμαιο στην ιδιωτική αδηφαγία! ΜΟΝΑΔΙΚΗ μέριμνα η «κλιματική αλλαγή» και η «πράσινη ανάπτυξη» μέσω των ΙΣΧΥΡΩΝ που αυξάνουν τα πλούτη τους. ΠΟΙΑ «πράσινη» ανάπτυξη όμως; Αυτή, σε βάρος των δασών και των βουνών, που επιβαρύνουν την κλιματική αλλαγή; Αυτή, που μας στερεί πράσινο, οξυγόνο, που ανεβάζει την θερμοκρασία, που «ανοίγει» χώρο για… χορό δισεκατομμυρίων σε βάρος της ζωής μας και της ζωής, κυρίως, των παιδιών μας; Μόνο και μόνο για να αλλάζουν ονομασίες εταιρείες προκειμένου να εισαχθούν σε ξένα χρηματιστήρια και να πολλαπλασιάζουν τα κέρδη τους; Ή με το πρόσχημα κάποιας χορηγίας και ανακατασκευής σχολείων, κλειστών γυμναστηρίων κλπ να μας ρίχνουν στάχτη στα μάτια, ένα ξεροκόμματο για να «έχουνε να λένε»;

Αυτά δεν είναι ούτε συνομωσιολογίες ούτε παραμύθια θερινής νυκτός! Δυστυχώς είναι γεγονότα. Όσοι «κινούμαστε» τριγύρω τα βλέπουμε και τα βιώνουμε. Όσοι πάλι, κολλημένοι στις οθόνες, περιμένουν να τα πληροφορηθούν…, κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου! Ή απλά λαμβάνουν κανένα ψίχουλο από τα υπερκέρδη των ΜΕΓΑΛΩΝ και  αποσιωπούν!

ΚΡΙΜΑ κι ΑΔΙΚΟ για τον Έλληνα και την Ελλάδα που έχει καταντήσει το αποκούμπι της Ευρώπης και των λίγων ισχυρών.

ΚΑΜΙΑ ΣΩΤΗΡΙΑ από τον καναπέ και την, όποια, οθόνη!

ΚΑΜΙΑ ΣΩΤΗΡΙΑ για τα παιδιά μας!

Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος