Παρέα φίλων από τη Κύπρο

Ο ναρκισσιστής είναι ένας άνθρωπος ο οποίος στον επιχειρηματικό χώρο παρουσιάζεται να είναι ικανότατος, έξυπνος, αποτελεσματικός και που μπορεί να αναλάβει πολλά πράγματα και να τα φέρει σε πέρας μόνος του.

Έχει έντονη την αίσθηση του ελέγχου κι είναι άνθρωπος που έχει εξελιχθεί και έχει αναπτυχθεί πολύ.

Αυτός ο συγκεκριμένος νάρκισσος όταν δει κάποιον άλλον να εξελίσσεται και να φτάνει σ’ ένα επίπεδο εξίσου δυνατό κι υψηλό σαν το δικό του, αρχίζει τον τρελαίνεται .. Και βγάζει μια απίστευτη ζήλεια απέναντι του.

Μπορεί να τον τσακίσει συναισθηματικά αν ο άλλος δεν τον θαυμάζει, δεν τον αναγνωρίζει ότι είναι ο καλύτερος, νιώθει σα να χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια του. Εκεί όμως πρέπει η εταιρεία να επέμβει και να βάλει φραγμούς δηλαδή κατά πόσο επιθυμεί τέτοιες συμπεριφορές και βάζει όρια με τα οποία κάποιος ή συμμορφώνεται ή φεύγει.

Δυστυχώς πολλές φορές οι εταιρίες κάνουν πως δεν βλέπουν εκτιμώντας θετικότερα την αποτελεσματικότητα του νάρκισσου από την τοξικότητα που διαχέει στον οργανισμό και που τελικά προκαλεί μεγαλύτερες ζημιές…

Βέβαια η αλήθεια είναι ότι είναι δύσκολο να αλλάξεις έναν νάρκισσο καθώς δεν αντιλαμβάνεται ότι έχει κάποιο πρόβλημα, αντιθέτως μάλλον οι άλλοι έχουν. Επίσης, ποτε δεν κάνουν λάθος !

*Ο ναρκισσισμός, περιγράφει ένα πρότυπο συμπεριφοράς που χαρακτηρίζεται από υπερβολική αυτοεκτίμηση, έντονη ανάγκη για θαυμασμό και έλλειψη ενσυναίσθησης. Μερικά άλλα στοιχεία του νάρκισσου είναι: 

• Η υπερβολική αίσθηση ότι είναι ένα πολύ σημαντικό άτομο
• Απαιτεί συνεχόμενο θαυμασμό από όλους
• Επικεντρώνεται μόνο στα ταλέντα του και στα δυνατά του σημεία 
• Είναι απορροφημένος στις σκέψεις του σχετικά με την επιτυχία, την δύναμη και την ομορφιά
• Μονοπωλεί το ενδιαφέρον και επιδιώκει να είναι το επίκεντρο της προσοχής
• Υπερισχύει η αλαζονεία και ταυτόχρονα δυσκολεύεται να συνδεθεί συναισθηματικά σε οποιοδήποτε επίπεδο

Είμαι πάντα ευτυχισμένος. Ξέρετε γιατί; Γιατί δεν περιμένω τίποτα από κανέναν.

Οι προσδοκίες πάντα πληγώνουν.

Η ζωή είναι η μικρή γι’ αυτό αγάπα τη ζωή σου και συνέχισε να χαμογελάς.

ζήσε για σένα και πριν μιλήσεις, άκου.

Πριν γράψεις, σκέψου.

Πριν ξοδέψεις, δούλεψε.

Πριν προσευχηθείς, συγχώρεσε.

Πριν τα παρατήσεις, προσπάθησε.

Και πριν πεθάνεις ζήσε.!!

Σαίξπηρ

Μαραθώνας 1999

Interamerican 1990

Μπάμπης Παπαβασιλείου, Ρούσος Καμαριανάκης, Μπάμπης Βατικιώτης, Νινή Λίβα, Γιάννης Κασσελάκης , δυστυχώς άπαντες απόντες από το κόσμον τούτο….

Όλοι οι άνθρωποι κάποια μέρα θα πεθάνουν` όλοι, και οι απαισιόδοξοι και οι αισιόδοξοι. Απλώς, οι αισιόδοξοι θα έχουν ζήσει μια πιο χαρούμενη ζωή!

«Πάρκο των ψυχών»: Το τρομακτικό μουσείο του Αλιαρτινού Σπύρου Ντασιώτη

Η Πάρνηθα δεν είναι για τον Σπύρο Ντασιώτη, δασοφύλακα από την Αλίαρτο,με ρίζες από την Πρασιά της Ευρυτανίας, ένα οποιοδήποτε βουνό και το δάσος της, δεν ήταν γι’ αυτόν ένα πλήθος δέντρων στο οποίο έπρεπε να έχει την προσοχή του μόνο όσο στέκονταν όρθια… 

Εμπνευσμένος από το Σανατόριο Πάρνηθας ο γλύπτης Σπυρίδων Ντασιώτης δημιούργησε απέναντι από το εγκαταλελειμμένο πλέον κτίριο «Το Πάρκο των ψυχών».

Eνα σύνολο γλυπτών από κορμούς καμένων δέντρων από την γύρω περιοχή του Σανατορίου. Ωστόσο, ο γλύπτης δεν χάραξε απλά κορμούς. Έδωσε «ζωή» σε νεκρούς κορμούς δέντρων εκφράζοντας έτσι τα συναισθήματα που κατείχαν τους τροφίμους του Σανατορίου κατά την περίοδο του εγκλεισμού τους.

Εκθέματα όπως «Η έγκυος», «Ο σταυρός του μαρτυρίου», «Η νοσταλγία της μάνας για το παιδί που άφησε πίσω», «Το ζευγάρι», «Το αυτί», «Το φτερό», «Ο συλλογισμός» κ.ά. συνθέτουν αυτό το εναλλακτικό αν μη τι άλλο μουσείο.

Πηγή: permissos.gr

…….Όταν η κουβέντα γυρίζει στο μυστικό του γάμου τους, ο Άρης λέει χωρίς δισταγμό: «Η συνεννόηση. Όλες τις αποφάσεις τις παίρναμε μαζί. Δεν έκανα ποτέ τίποτα χωρίς να μιλήσουμε με τη Βούλα». Την κοιτά και τα μάτια του βουρκώνουν, καθώς όλη η κοινή τους ζωή μοιάζει να περνά από το νου του σαν καρέ ταινίας.

Η Βούλα χαμογελά και προσθέτει, με εκείνη την απλότητα που χωράει όλη τη σοφία: «Αγάπη, σεβασμός, και να στέκεσαι δίπλα στον άλλον σε όλα. Αυτά κρατούν τον γάμο».

Κι ύστερα, με μια δόση χιούμορ που σπάει τη συγκίνηση, θυμάται μια κουβέντα που έλεγε κάποια γνωστή της στην Αφρική: «Όταν δεις ένα ζευγάρι ότι περνάει καλά, να ξέρεις ότι ένας από τους δύο κάνει τα στραβά μάτια. Ε, αυτή ήταν η δικιά μου η δουλειά», λέει γελώντας. Όμως πίσω από το γέλιο της φωλιάζει μια αλήθεια απλή: η ικανότητα να παραβλέπεις τα μικρά, για να κρατήσεις το μεγάλο και το πιο σημαντικό…….

Απόσπασμα συνέντευξης ενός ζευγαριού που είναι μαζί εβδομήντα χρόνια.