1992
“Διαλειμματική” νηστεία εναντίον του καρκίνου
“Διαλειμματική” νηστεία εναντίον του καρκίνου
Η νηστεία δεν αποτελεί κάτι καινούργιο, αφού για αιώνες υπήρξε κομμάτι ιατρικών και θρησκευτικών πρακτικών. Τώρα υπάρχουν πλέον οι επιστημονικές αποδείξεις για αυτό που γνωρίζαμε διαισθητικά ως τώρα: η νηστεία μπορεί να βοηθήσει το σώμα να απελευθερωθεί από ασθένειες. Μία από τις πρώτες σχετικές μελέτες έλαβε χώρα το 1945 [2] και έδειξε ότι η “διαλλειμματική” νηστεία όχι μόνο παρατείνει τη ζωή, αλλά μειώνει τον επιπολασμό όγκων καρκίνου του μαστού σε αρουραίους. Μια άλλη νεότερη μελέτη το 2009 [3] κατέδειξε ότι η συγκεκριμένη πρακτική μπορεί ακόμη και να μειώσει τη σοβαρότητα των ανεπιθύμητων παρενεργειών λόγω της χημειοθεραπείας υψηλής δόσης. Η μελέτη περιγράφει 10 περιπτώσεις στις οποίες ασθενείς που διαγνώστηκαν με μια ποικιλία κακοηθειών υποβλήθηκαν εθελοντικά σε νηστεία πριν από (48-140 ώρες) και / ή μετά από χημειοθεραπεία (5-56 ώρες). Κανένας από αυτούς τους ασθενείς, που έλαβαν κατά μέσο όρο 4 σχήματα διαφόρων φαρμάκων χημειοθεραπείας σε συνδυασμό με νηστεία, ανέφερε σημαντικές παρενέργειες που προκλήθηκαν από την ίδια τη νηστεία, εκτός από την πείνα και τη ζαλάδα.
Η ευπάθεια των καρκινικών κυττάρων στη στέρηση κάποιων θρεπτικών ουσιών και η εξάρτησή τους από συγκεκριμένους μεταβολίτες αποτελούν αναδυόμενα χαρακτηριστικά του καρκίνου. «Οι νηστείες ως διαιτητικά σχήματα (fasting-mimicking diets, FMDs) προκαλούν ευρείες αλλαγές στους αυξητικούς παράγοντες και στα επίπεδα των μεταβολιτών, δημιουργώντας περιβάλλοντα που μπορούν να μειώσουν την ικανότητα των καρκινικών κυττάρων να προσαρμόζονται και να επιβιώνουν, ενισχύοντας την αποτελεσματικότητα των θεραπευτικών πρωτοκόλλων εναντίον του καρκίνου», λέει ο Δημήτρης Κουρέτας. Το καρκινικό κύτταρο, στην πραγματικότητα, διαπράττει κυτταρική αυτοκτονία. Προσπαθεί να αντισταθμίσει την έλλειψη όλων αυτών των στοιχείων που του λείπουν μετά από νηστεία, αλλά δεν μπορεί και μοιραία πεθαίνει.
Οι νηστείες ή οι δίαιτες που μιμούνται τις νηστείες, αυξάνουν επιπλέον, την αντίσταση των φυσιολογικών κυττάρων στη χημειοθεραπεία, αλλά όχι και των καρκινικών, προάγοντας την αναγέννηση φυσιολογικών ιστών, γεγονός που θα μπορούσε να βοηθήσει στην πρόληψη και αποφυγή επιβλαβών και δυνητικά απειλητικών για τη ζωή παρενεργειών που προκαλούν οι θεραπείες. Σύμφωνα με τον Καθηγητή, μέχρι τώρα μελέτες σε ζώα, αλλά και κλινικές μελέτες που αξιολογούν την επίδραση της νηστείας στον καρκίνο δείχνουν ότι οι κύκλοι των FMDs χαμηλής θερμιδικής αξίας είναι εφικτοί και γενικά ασφαλείς.
Οι ερευνητές τώρα εστιάζουν στο συνδυασμό των FMDs με χημειοθεραπεία, ανοσοθεραπεία ή άλλες θεραπείες, που ενδεχομένως αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη στρατηγική για την αύξηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας, την ενίσχυση της αντίστασης σε αυτήν των φυσιολογικών κυττάρων και τη μείωση των παρενεργειών εξαιτίας της.
Από την κουζίνα στο…κύτταρο
Η ικανότητα να νηστεύουμε θεωρείται ως μια εξελικτική προσαρμογή στις κλιματικές συνθήκες του πλανήτη. Στη δική μας κλιματική ζώνη, η δυνατότητα να επιβιώνουμε μέσα στις διαφορετικές εποχές μας καθιστά προνομιούχους. «Φανταστείτε τη ζωή μας πριν την ανακάλυψη του καταψύκτη και της τεχνολογίας συντήρησης τροφίμων. Το καλοκαίρι ο ήλιος επιτρέπει την ανάπτυξη φρούτων, φρέσκων λαχανικών και πολλών άλλων τροφίμων. Το φθινόπωρο που είναι η εποχή συγκομιδής φρούτων και σιτηρών, οι άνθρωποι και τα ζώα τρώνε περισσότερο απ’ όσο χρειάζονται και χτίζουν λιπώδη ιστό.
Όταν με την πάροδο του χειμώνα πέφτει σταδιακά η θερμοκρασία, ένας περιορισμένος αριθμός μη ευπαθών τροφίμων, τα οποία σταδιακά εξαφανίζονται, είναι διαθέσιμα στους ανθρώπους και τα ζώα. Το θερμιδικό έλλειμμα εξισορροπείται από τις αποθήκες του οργανισμού, κυρίως από τα λιποκύτταρα. Την άνοιξη, καθώς η φύση αναγεννιέται, οι άνθρωποι τελειώνουν τη νηστεία και επιστρέφουν σε μια κανονική διατροφή. Αυτό οδηγεί σε μια ισχυρή ανοικοδόμηση καινούριων πρωτεϊνικών δομών στον οργανισμό. Η ικανότητα νηστείας κατά τη διάρκεια έλλειψης τροφής, όπως και ικανότητα υπερβολική κατανάλωσης τροφής όταν υπάρχει πλεόνασμα, υπήρξε διαχρονικά το πλεονέκτημα των ζώντων οργανισμών να επιβιώνουν υπό συνθήκες διακυμαινόμενης προσφοράς τροφίμων στον πλανήτη Γη. Επομένως, ο άνθρωπος για χιλιάδες χρόνια έχει εκπαιδευτεί στη νηστεία κατά τις περιόδους όπου δεν υπήρχε διαθεσιμότητα τροφής», λέει ο Καθηγητής Κουρέτας.
Ο ίδιος επιχειρεί τώρα μέσα από το καινούργιο του βιβλίο με τίτλο: «Διαλλειμματική νηστεία και αποφυγή νόσων-Από την κουζίνα στο κύτταρο» που τελεί υπό έκδοση, να ρίξει φώς στα βιοχημικά μονοπάτια των αλλαγών που πραγματοποιούνται στον άνθρωπο, όταν αυτός σκόπιμα απέχει από την τροφή, δηλαδή εφαρμόζει τη “διαλειμματική” νηστεία. Πως επιδρά η “διαλειμματική” νηστεία στην φυσιολογία μας; Τι γνωρίζουμε σήμερα για αυτό βιοχημικά; Τι επίδραση έχει σε διάφορες νόσους όπως ο καρκίνος, ο σακχαρώδης διαβήτης, το μεταβολικό σύνδρομο, οι νόσοι του καρδιαγγειακού και του νευρικού; Πώς επηρεάζει το φαινόμενο της γήρανσης; Είναι κάποια από τα ερωτήματα που ο Καθηγητής μαζί με τους Βιοχημικούς-Βιοτεχνολόγους Νίκο Γκουτζουρέλα και Φώτη Τέκο, προσπαθούν να απαντήσουν μέσα σε επτά κεφάλαια.
«Προσπαθούμε να δείξουμε από τα επιστημονικά δεδομένα που έχουν δημοσιευτεί μέχρι σήμερα πως μια τέτοια διατροφική συμπεριφορά θα μπορούσε να βοηθήσει τον σύγχρονο άνθρωπο να πλησιάσει πιο κοντά σε βιολογικές καταστάσεις που κάποτε του ήταν οικείες και τον βοηθούσαν να είναι υγιής. Παράλληλα, εξηγούμε πως μια τέτοια διατροφική συμπεριφορά μπορεί να βοηθήσει στην αποφυγή σημαντικών σήμερα νόσων όπως αυτές που αναφέραμε λίγο πριν», συμπληρώνει ο Έλληνας ερευνητής.
Η “διαλειμματική” νηστεία μπορεί να εφαρμοστεί με διάφορα πρωτόκολλα, όπως νηστεία σε εναλλασσόμενες μέρες (ΝΕΜ), νηστεία ολόκληρη μέρα (ΝΟΜ) και χρονικά περιορισμένη σίτιση (ΧΠΣ). «Στο εργαστήριό μας ήδη έχουμε ξεκινήσει σε συνεργασία με εξειδικευμένους διαιτολόγους και με θεράποντες ιατρούς από διάφορα μέρη στον κόσμο, την εφαρμογή τέτοιων πρωτοκόλλων, με την μορφή παροχής υπηρεσιών σε ασθενείς που θέλουν να δοκιμάσουν την αποτελεσματικότητά τους. Μάλιστα καλούμε όποιον ενδιαφέρεται, να απευθυνθεί στο Εργαστήριό μας (στο τηλ. 2410565286 ή 2410565277, καθημερινά 9-5μμ.)», καταλήγει ο Καθηγητής.
Αξίζει να σημειωθεί πως ο Καθηγητής τον περασμένο Απρίλιο συμπεριλήφθηκε στην 5άδα των φιναλίστ για το βραβείο καινοτομίας τροφίμων Arell Food Institute του Καναδά. Το ινστιτούτο τροφής Arrell απονέμει σε ετήσια βάση ένα βραβείο ύψους 100.000 $ Καναδά σε δύο επιστήμονες αναγνωρίζοντας την ερευνητική συμβολή τους στα πεδία της διατροφικής καινοτομίας και βελτίωσης της υγείας με έντονο κοινωνικό αντίκτυπο σε παγκόσμιο επίπεδο.
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, “Εμποροι των Εθνών.
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, (1851-1911) εφημερίδα Ακρόπολις, 1896
Η αργία εγέννησε την πενίαν.
Η πενία έτεκεν την πείναν.
Η πείνα παρήγαγε την όρεξιν.
Η όρεξις εγέννησε την αυθαιρεσίαν.
Η αυθαιρεσία εγέννησε την ληστείαν.
Η ληστεία εγέννησε την πολιτικήν.
Ιδού η αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτου.
Άγιοι Ανάργυροι / Παπαδιαμάντης
Το καμαράκι όπου φιλοξένησε ο μοναχός Νήφων τον Παπαδιαμάντη

Μέσα σ’ αυτό το σκοτεινό καμαράκι φιλοξενούσε για λίγα χρόνια ο καλόγερος Νήφων τον Παπαδιαμάντη.
Ο Παπαδιαμάντης έζησε μεγάλο μέρος της ζωής του στην Αθήνα, σε συνθήκες μεγάλης ανέχειας. Έμενε συνήθως σε ενοικιαζόμενα δωματιάκια εντός αυλής, στα οποία στεγάζονταν και άλλες οικογένειες. Ήταν τόσο κακές οι συνθήκες διαμονής του, που μια νύχτα λίγο έλειψε να σκοτωθεί όταν κατέρρευσε από τη δυνατή βροχή η στέγη ενός παλιόσπιτου που νοίκιαζε στην οδό Αριστοφάνους 18.
Δεν είχε χαρτί να γράψει

Δυσκολευόμενος να πληρώσει το νοίκι και με κακή κατάσταση υγείας κατέφυγε στις αρχές της δεκαετίας του 1880 στον ναό των Αγίων Αναργύρων στου Ψυρρή, όπου δούλευε ως νεωκόρος ο καλόγερος Νήφων, ο οποίος καταγόταν από τη Σκιάθο και ήταν παιδικός του φίλος. Ο Νήφων τού προσέφερε φιλοξενία στο ίδιο καμαράκι που κοιμόταν και ο ίδιος στον περίβολο της εκκλησίας.
Ο Παπαδιαμάντης έμεινε αρκετά χρόνια σ’ εκείνο το σκοτεινό δωμάτιο, που έμοιαζε με λαγούμι. Παρόλο που αυτός και ο Νήφων ήταν εξαιρετικά ολιγαρκείς, πρέπει να υπέφεραν από την υγρασία και το στρίμωγμα. Λέγεται, μάλιστα, ότι εκεί έγραψε μεγάλο μέρος της «Φόνισσας».
Ούτε χαρτί δεν είχε να γράψει και ευτυχώς που του έδινε χαρτοσακούλες ένας Τριπολιτσιώτης ταβερνομπακάλης, που τον έλεγαν Καχριμάνη και είχε το μαγαζί του στου Ψυρρή, λίγα μέτρα παρακάτω από τους Αγίους Αναργύρους. Έκοβε ο Παπαδιαμάντης τις σακούλες σε ορθογώνιο σχήμα και έβγαζε από αυτές φύλλα χαρτιού, επάνω στα οποία έγραφε τα διηγήματά του.
Είκοσι επτά ολόκληρα χρόνια έτρωγε σχεδόν κάθε μέρα στην ταβέρνα του Καχριμάνη, του οποίου συχνά έπλεκε το εγκώμιο, σαν να επρόκειτο για κάποια ξεχωριστή προσωπικότητα. Τον θεωρούσε άνθρωπο του Θεού επειδή του έδινε χαρτί για να γράφει. Χωρίς εκείνον τον ευλογημένο ταβερνιάρη ποιος ξέρει πόσα από τα έργα του Παπαδιαμάντη δεν θα έβλεπαν το φως.
Τα παραπάνω και πολλά ακόμα περιστατικά από τη ζωή του Παπαδιαμάντη μάς τα διηγιόταν ο ιερέας των Αγίων Αναργύρων Παναγιώτης Μπεκιάρης. Πηγαίναμε αρκετά συχνά στον ναό για να βάλουμε ένα κερί και να ακούσουμε ιστορίες για τον ταπεινό συγγραφέα και την παλιά Αθήνα.
Την τελευταία φορά που ξαναπήγαμε δεν τον βρήκαμε εκεί, επειδή όπως μας είπαν έχει αρρωστήσει βαριά. Στη θέση του ήταν ένας άλλος ιερέας, ο Χρυσόστομος Ευστρατίου, ο οποίος είναι κι αυτός λάτρης του Παπαδιαμάντη.
Το ίδιο ψαλτήρι
Τίποτα σχεδόν δεν έχει αλλάξει στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων, από τότε που έζησε εκεί ο Παπαδιαμάντης. Ακόμα και το ψαλτήρι στο οποίο έψελνε είναι το ίδιο. Δυστυχώς, όμως, έκλεισε η ταβέρνα του Καχριμάνη, που λειτουργούσε μέχρι πρόσφατα. Ο τελευταίος ιδιοκτήτης της είχε κρατήσει το όνομα του Καχριμάνη στην επιγραφή και προκαλούσε νοσταλγία στους λάτρεις του Παπαδιαμάντη. Σήμερα το μαγαζί είναι ξενοίκιαστο λόγω της φοβερής οικονομικής κρίσης και η πινακίδα έχει αφαιρεθεί.
Μπορεί τα ίχνη του Παπαδιαμάντη να χάνονται με το πέρασμα του χρόνου, αλλά το έργο και το παράδειγμά του παραμένει αθάνατο. Ήταν ένας σεμνός γίγαντας της σκέψης με αισθήματα χαμηλής αυτοεκτίμησης, που δόξασε την πατρίδα του χωρίς να ζητήσει και να λάβει απ’ αυτή απολύτως τίποτα.
πηγή:
http://proskynitis.blogspot.gr/
Άγ. Ανάργυροι Ψυρρή
Σύντομη ιστορία των Αγ. Αναργύρων
Οι Άγιοι Ανάργυροι υπήρξαν η λαμπρότερη, ωραιότερη και ιστορικότερη εκκλησία του Ψυρρή.
Κατασκευασμένη τον 11ο αιώνα έχει μορφή σταυροειδούς εγγεγραμμένου ναού με τρούλο, μορφή συνηθισμένη για τις εκκλησίες της εποχής αυτής. Ωστόσο ο τρούλος των Αγ. Αναργύρων έχει το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ότι είναι «διπλοθολικός», έχει δηλαδή δύο πατώματα. Το χαρακτηριστικό αυτό δεν είναι διαδεδομένο και συναντάται σε δύο μόνο άλλες εκκλησίες στην Ελλάδα, του Προφήτη Ηλία στο Σταυροπάζαρο και σε άλλη μία στο Λαδά της Μεσσηνίας.
Το 1651 η εκκλησία των Αγ. Αναργύρων ανακαινίζεται από τον ιερέα Δημήτρη Κολοκύνθη. Για αυτό και ο ναός αναφέρεται και σαν «Άγιοι Ανάργυροι του Κολοκύνθη».
Η εκκλησία των Αγ. Αναργύρων έπαιζε κεντρικό ρόλο στη ζωή του Ψυρρή κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας και του απελευθερωτικού αγώνα.
Στον αυλόγυρο της εκκλησίας θάφτηκε ο οπλαρχηγός Παναγής Κτενάς, που είχε ορκιστεί πρώτος φρούραρχος της Αθήνας, ο οποίος σκοτώθηκε σε ατύχημα κατά τους πανηγυρισμούς για την απελευθέρωση της Αθήνας τη 10η Ιουνίου 1822.
Ο οπλαρχηγός Νικόλαος Σαρρής, άλλος ήρωας του Ψυρρή, που κατά την εκστρατεία του Οδυσσέα Ανδρούτσου στην Βοιωτία πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Τούρκους, αφού κατάφερε να δραπετεύσει περιπλανήθηκε στα βουνά και κατάφερε να φτάσει στην Αθήνα ξημερώματα των Χριστουγέννων. Η οικογένεια του και οι φίλοι του τον θεωρούσαν νεκρό. Και έτσι ξαφνικά, εμφανίστηκε μπροστά τους στην πρωινή λειτουργία των Χριστουγέννων στους Αγίους Αναργύρους «ως αναστημένος εκ νεκρών» φέροντας τους μεγάλη χαρά καθώς και σε όλους τους κατοίκους της Αθήνας.
Όταν οι Τούρκοι επέστρεψαν στην Αθήνα (1826) , ο τότε φρούραρχος Γκούρας έστησε πλάι στην εκκλησία κανόνια για την άμυνα της πόλης. Η εκκλησία χτυπήθηκε από το τούρκικο πυροβολικό, ευτυχώς όμως οι ζημιές δεν ήταν σοβαρές, καθώς στη ζωγραφική απεικόνιση «Πανόραμα της Αθήνας» του Stademann (1835) η εκκλησία δεσπόζει στη γειτονιά.
Στον περίβολο της εκκλησίας έχουν θαφτεί πολλοί ήρωες της επανάστασης από την περιοχή του Ψυρρή, όπως ο οπλαρχηγός Νικόλαος Σαρρής και ο αγωνιστής και αρχαιολόγος Νικόλαος Πιττάκης. Ο Νικόλαος Πιττάκης έσωσε το μνημείο της Ακρόπολης από καταστροφή, καθώς οι οχυρωμένοι (1821-1822) στην Ακρόπολη Τούρκοι έριχναν τις αρχαίες κολώνες για να χρησιμοποιήσουν το μολύβι των συνδέσμων για πυρομαχικά. Ο Πιττάκης έπεισε τους Έλληνες πολεμιστές να έρθουν σε συμφωνία με τους Τούρκους και να τους προμηθεύσουν αυτοί με όσο μολύβι χρειάζονταν, προκειμένου να σταματήσει η καταστροφή του μνημείου.
Δυστυχώς οι επόμενες γενιές δεν σεβάστηκαν, ίσως από άγνοια, την ιστορία του ναού. Έτσι το 1908 βυζαντινολόγος γνωμοδοτεί:
«Αναφορά Α. Αδαμαντίου της 30/3/1908 προς το επί των Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Υπουργείον «περί του κατά την συνοικίαν Ψυρρή Ναού των Αγίων Αναργύρων»: «… Ο ναός ουδεμίαν αρχαιολογικήν αξίαν κέκτηται, ως επισταμένη έρευνα με έπεισεν, ώστε να είναι άξιος συντηρήσεως υπό τοιαύτην έννοιαν. Αδιστάκτως εκφράζω την γνώμην, ότι οι επίτροποι δύνανται να αφεθώσιν ελεύθεροι εις μεγέθυνσιν του ναού κατά τας ανάγκς της ενορίας».
Υπήρξαν αντίθετες απόψεις και προσπάθεια να αποτραπεί η παραμόρφωση του Ναού, όπως αυτές καταγράφονται στο Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας. Όμως δεν εισακούστηκαν και έτσι το 1908 προχώρησε η επέκταση της εκκλησίας, χωρίς σεβασμό στην αρχιτεκτονική της εκκλησίας, με αποτέλεσμα την αισθητική καταστροφή της.
Αξίζει να σημειωθεί ότι σε κελί της εκκλησίας έζησε για κάποιο διάστημα και ο πεζογράφος Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, το οποίο έχει διατηρηθεί και είναι επισκέψιμο.
Αγιοι Αναργυροι / Ψυρή
Μεγάλη Δευτέρα στην ιστορική εκκλησία των Αγίων Αναργυρων που ακούστηκαν μεγαλοπρεπώς από τους καλλίφωνους ψαλτες τα τροπάρια :
Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται
Τὸν Νυμφῶνὰς σου βλέπω 
Φίλαθλοι
Κομφούκιος
Να ένας άνθρωπος που μπορείς να του μιλήσεις. Δεν του μιλάς; Έχασες τον άνθρωπο. Να ένας άνθρωπος που δεν μπορείς να του μιλήσεις. Του μιλάς; Έχασες τα λόγια σου.
Σοφός είναι ο άνθρωπος που δεν χάνει ούτε τον άνθρωπο ούτε τα λόγια του.
Σημαντική άνοδο 29,6%
Η αυξημένη μέση δαπάνη “κινητήριος δύναμη” των ταξιδιωτικών εισπράξεων το Φεβρουάριο 2019
Σημαντική άνοδο 29,6% σημείωσαν οι ταξιδιωτικές εισπράξεις τον Φεβρουάριο του 2019 σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό διάστημα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος.
Επιπλέον, τον ίδιο μήνα το ταξιδιωτικό ισοζύγιο παρουσίασε πλεόνασμα 51 εκατομμύρια ευρώ, έναντι των 19 εκαττομυρίων ευρώ το Φεβρουάριο του 2018.
πρωταθλήτριες ομάδες
Εβδομάδα Παθών!
Η Εβδομάδα που συνοψίζει την παγκόσμια ιστορία,
που ανακεφαλαιώνει το μεγαλείο της θεϊκής συγκατάβασης
και την τραγωδία του ανθρώπινου παραλογισμού.
Έμψυχα και άψυχα, λογικά και άλογα,
περνούν μπροστά από τον Σταυρό Του και στέκονται
άλλα στα δεξιά και άλλα στα αριστερά Του
άλλα εναντίον Του και άλλα στο πλευρό Του.
Οι πέντε άμυαλες κοπέλες με τις σβησμένες λαμπάδες
και οι άλλες πέντε με τις αναμμένες καρδιές.
Η αμαρτωλή γυναίκα που κερδίζει την άφεση
κι ο προδότης μαθητής που κληρονομεί την απώλεια.
Η παιδίσκη που δοκιμάζει την αντοχή της πίστεως
κι ο μαθητής που βρίσκει τα δάκρυα της συντριβής.
Οι μαθητές που σκορπίζονται φοβισμένοι στη νύχτα
κι οι μαθήτριες που συσπειρόνονται «λίαν πρωί».
Ο αγρότης που αγγαρεύεται να σηκώσει το Σταυρό
κι οι «θυγατέρες Ιερουσαλήμ» που μαζεύουν τον ιδρώτα.
Οι απόστολοι που δειλιάζουν και κρύβονται
και ο κεκρυμμένος που τολμά να φανερωθεί.
Οι στρατιώτες που «διεμερίσαντο» τα ρούχα του Καταδίκου
και ο Εκατόνταρχος που ομολογεί «τον αναβαλλόμενον το φως ως ιμάτιον».
Ο ληστής που αναγνωρίζει «Θεόν τον κρυπτόμενον»
κι εκείνος που Τον ειρωνεύεται και Τον βλασφημεί.
Η μαθήτρια που ακούει το «μη μου άπτου»
κι ο μαθητής που καλείται ν’ αγγίξει τις πληγές.
Η συκιά που ξεραίνεται «δια την ακαρπίαν»
κι οι ελιές που αγρυπνούν στην προσευχή.
Οι δάφνες και τα βάγια της αποθέωσης
και το ακάνθινο στεφάνι του χλευασμού.
Το γαϊδουράκι στην οδό της ταπείνωσης
κι ο πετεινός που ξυπνά συνειδήσεις.
Το πραιτόριο της ανθρωπαρέσκιας
και το υπερώο της φιλανθρωπίας.
Η ευωδία του μύρου και η δυσοσμία των αργυρίων.
Το νερό που «νίπτει τους πόδας»
και ξανά πάλι «νίπτει τας χείρας».
Τα ιμάτια που διαρρηγνύει η υποκρισία
και η πένα που υπογράφει την καταδίκη του Αθώου.
Ο ήλιος που σκοτίζεται κι η γη που συγκλονίζεται.
Οι πέτρες που ραγίζουν και το καταπέτασμα που σχίζεται.
Τα ραπίσματα και οι εμπτυσμοί του ευτελισμού
κι η σιωπή που οριοθετεί την αξιοπρέπεια.
Η κόκκινη χλαμίδα του εμπαιγμού
και τα λευκά οθόνια του θριάμβου.
O Σταυρός που καθορίζει τα όρια της Αγάπης
κι ο Τάφος που φανερώνει το μέτρο της Υπακοής!
Από την Βηθανία στην Αγία Πόλη,
κι απ’ το Πραιτόριο στον Γολγοθά,
απ’ το σκοτάδι στο φως κι απ’ το θάνατο στη ζωή,
απ’ τη γη στον ουρανό κι απ’ το χρόνο στην αιωνιότητα,
απ’ το «Ωσαννά» στο «σταύρωσον»
κι απ’ το «μνήσθητι» στο «τετέλεσται»,
για κάποιους τετέλεσται η απώλεια,
για μας είθε να τελεστεί η σωτηρία!…
Καλή Ανάσταση!
Π. Βασίλειος
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗΝ
Yannis Emm. Anagnostakis Ph.D.
Pharmacist for
Κολιμπρί
Είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά πτηνά της φύσης. Το κολίμπρι που μοιάζει συχνά να αιωρείται, πετά με έναν μοναδικό τρόπο που δεν έχει όμοιο στο βασίλειο των πτηνών.
Το κολιμπρί μπορεί να ταξιδέψει ασταμάτητα πάνω από 1000 χιλιόμετρα και να ξοδέψει μόνο 2 γραμμάρια από το λιπος του σώματος του. Το πιο οικονομικό πετούμενο στο κόσμο!
Ένα βίντεο που ανέβασε το Deep Look στο youtube ξεπέρασε το μισό εκατομμύριο χτυπήματα καθώς δείχνει τις προσπάθειες των επιστημόνων να καταγράψουν on camera τις ιδιαιτερότητες του πετάγματος των κολίμπρι και την αποτελεσματικότητά τους ακόμα και κάτω από αντίξοες συνθήκες όπως δυνατός αέρας και βροχή.
Σύμφωνα με μελέτη που συγκρίνει τα μικροσκοπικά πτηνά κολιμπρί με ένα από τα πιο εξελιγμένα μικρο-ελικόπτερα του κόσμου, η φύση διατηρεί το πλεονέκτημα απέναντι στους μηχανικούς.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι όσον αφορά την ισχύ που απαιτείται για να σηκώσει το βάρος του, το καλύτερο κολιμπρί ήταν έως και κατά 27 τοις εκατό περισσότερο αποδοτικό από το ελικόπτερο.
Ο επικεφαλής της έρευνας καθηγητής Ντέηβιντ Λέντινκ, από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ στην Καλιφόρνια, εξήγησε ότι η απόδοση της πτήσης του κολιμπρί, του μοναδικού πτηνού ικανού να αιωρείται επικρεμάμενο, ήταν εξαιρετικά δύσκολο να μετρηθεί, λόγω των υπερβολικά μικρών διαστάσεών του.
Τα περισσότερα είδη κολιμπρί έχουν μέγεθος 7,5 με 13 εκατοστά, ενώ το μικρότερο είδος έχει μέγεθος πέντε εκατοστών και ζυγίζει περίπου 2,5 γραμμάρια. Τα κολιμπρί μπορούν να χτυπούν τα φτερά τους 50 έως και 200 φορές το δευτερόλεπτο, αναπτύσσοντας ταχύτητες 54 χιλιομέτρων την ώρα, ή αλλιώς 15 μέτρων το δευτερόλεπτο.
Η ερευνητική ομάδα συνέκρινε την απόδοση του πτηνού με τη «Μαύρη Σφήκα», ένα προηγμένο μικρο-ελικόπτερο βάρους 16 γραμμαρίων το οποίο χρησιμοποιείται για κατασκοπεία από το Βρετανικό στρατό στο Αφγανιστάν. Για να πραγματοποιήσουν τις μετρήσεις, πέρα από τη βιντεοσκόπηση πτήσεων, χρησιμοποίησαν φτερά από κολιμπρί που διατηρούνται ως εκθέματα σε μουσεία και τα τοποθέτησαν σε μία μικρή συσκευή που προσομοίωνε το μηχανισμό των κινήσεών τους.
Οι αεροδυναμικές μετρήσεις έδειξαν ότι ένα συγκεκριμένο είδος κολιμπρί ήταν αρκετά πιο αποδοτικό, αλλά η ανθρώπινη κατασκευή ήταν πολύ κοντά σε απόδοση με κάποια από τα άλλα είδη.
«Αυτό δείχνει ότι, αν σχεδιάσουμε τα φτερά καλά, μπορούμε να κατασκευάσουμε σκάφη και drones που θα αιωρούνται το ίδιο αποτελεσματικά, αν όχι περισσότερο, όπως τα κολιμπρί», δήλωσε ο Λέντινκ. «Είναι σαφές ότι δεν είμαστε κοντά σε πολλά άλλα σχεδιαστικά ζητήματα, όπως η ανοχή του ανέμου και ο οπτικός έλεγχος κατά την πτήση. Ωστόσο αν επικεντρωθούμε στην αεροδυναμική απόδοση, θα είμαστε πολύ πιο κοντά από ότι ίσως φανταζόμασταν», πρόσθεσε.
