Συντάκτης: Kostas Bertsias

08/06/2019

Στο παρά πέντε της διάλυσης της Βουλής ενόψει των εκλογών στις 7 Ιουλίου 2019 το υπουργείο Περιβάλλοντος προχώρησε χθες στην κατάθεση σειράς τροπολογιών, που αφορούν, μεταξύ άλλων, τους δασωμένους αγρούς και την παράταση των δασικών χαρτών. Στο μεταξύ, την τελευταία στιγμή, ο υπουργός Περιβάλλοντος Γιώργος Σταθάκης, απέσυρε τροπολογία με την οποία δινόταν η δυνατότητα για τη συνένωση μη άρτιων οικοπέδων.

Ειδικότερα, με την τροπολογία για τους δασωμένους αγρούς δίνεται η δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί έκταση δάσους έως 30 στρεμμάτων μόνο για γεωργική ή δενδροκομική καλλιέργεια. Για εκχερσώσεις μεγαλύτερες των πέντε στρεμμάτων απαιτείται τεχνοοικονομική μελέτη ώστε να αποδεικνύεται η βιωσιμότητα της καλλιέργειας που θα αντικαταστήσει το δάσος. Οπως επισημαίνεται, η ρύθμιση αφορά όσους έχουν ιδιοκτησία στην περιοχή της παραχώρησης.

Σημειώνεται ότι οι δασωμένοι αγροί είναι εκτάσεις που το 1945 ήταν αγροί και σήμερα εμφανίζονται στους δασικούς χάρτες ως δάση. Με την ανάρτηση των δασικών χαρτών έχει αναδειχθεί ότι υπάρχουν 3.500.000 στρέμματα δασωμένων αγρών στο 51% της χώρας ή 2.820.000 στρέμματα στο 40,4% της μερικής κύρωσης των δασικών χαρτών, δηλαδή εκτάσεων που το 1945 καλλιεργούνταν αγροτικά και σήμερα έχουν αποκτήσει δασική βλάστηση. Οι εκτάσεις αυτές προστατεύονται από τη νομοθεσία και υπάρχει περιορισμός των χρήσεων, ιδιαίτερα σε αυτές που χαρακτηρίζονται ως δάση.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της τροπολογίας, καθώς η ανάρτηση των δασικών χαρτών στο 51% της χώρας έδειξε ότι οι εκχερσωμένες εκτάσεις (δηλαδή αυτές που το 1945 ήταν δάση και σήμερα εμφανίζονται με άλλη μορφή) είναι περίπου 1.600.000 στρέμματα (περίπου 1,2% της έκτασης της χώρας) δηλαδή το θετικό ισοζύγιο του κράτους είναι περίπου δυο εκατομμύρια στρέμματα, η προτεινόμενη διάταξη – κατά το υπουργείο Περιβάλλοντος – εκτιμάται ότι θα έχει μικρή επίπτωση στο δασικό ισοζύγιο της χώρας.

Δασικοί χάρτες

Σε ό,τι αφορά τους δασικούς χάρτες, με την τροπολογία δίνεται παράταση έως τις 30 Αυγούστου στην ανάρτηση των δασικών χαρτών (η οποία με τον αρχικό σχεδιασμό εκπνέει στις 27 και 28 Ιουνίου 2019 για τους κατοίκους εσωτερικού). Η νέα παράταση δίνεται κατ’ εξαίρεση για τις περιοχές όπου ο δασικός χάρτης αναρτήθηκε από τις 19 Οκτωβρίου 2018 έως 1 Μαρτίου 2019 και αφορά περιοχές: της Ανατολικής Αττικής, της Δυτικής Αττικής, των Κυκλάδων, της Θεσσαλονίκης, της Δράμας, της Κοζάνης, της Μαγνησίας και της Καρδίτσας.

Επιπλέον, θεσπίζεται ανώτατο χρονικό όριο εξέτασης αντιρρήσεων από τις Επιτροπές Εξέτασης Αντιρρήσεων (ΕΠΕΑ) η 31η Δεκεμβρίου 2019 προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της κύρωσης των δασικών χαρτών, εντός των χρονοδιαγραμμάτων ολοκλήρωσης του έργου.

Ανέκρουσε πρύμναν

O υπουργός Περιβάλλοντος απέσυρε τροπολογία που έδινε τη δυνατότητα για συνένωση οικοπέδων με σκοπό τη δημιουργία άρτιων και οικοδομήσιμων οικοπέδων μετά την αφαίρεση της οφειλόμενης προσφοράς γης.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της τροπολογίας «προκειμένου να αποφευχθεί ο μονόδρομος της προσκύρωσης, η οποία θα επιβαρύνει υπέρμετρα οικονομικά τους εμπλεκόμενους ιδιοκτήτες, προτείνεται η συνένωση των εμπλεκόμενων ιδιοκτησιών, όταν τουλάχιστον μια εξ αυτών είναι ανοικοδόμηση, με τη σύσταση σε αυτές κάθετης ιδιοκτησίας».

tanea.gr

Το παρόν έχει ένα πλεονέκτημα σε σχέση με το παρελθόν και το μέλλον, μας ανήκει

Η Ολλανδία παράγει σε αξία 1700 ευρώ το στρέμμα, το Ισραήλ 1290 και η Ελλάδα μόλις 190…

*«Η Ολλανδία ακολουθεί πολιτική αγοράς, το Ισραήλ πολιτική καινοτομίας και η Ελλάδα πολιτικές σκοπιμότητες»

Φιλία σίγουρα δε σημαίνει να χρησιμοποιούμε τους ανθρώπους. Ούτε εξαντλείται στο γεγονός ότι απευθυνόμαστε σε κάποιον με το μικρό του όνομα ή μοιραζόμαστε μαζί του το ίδιο γραφείο. Πολλοί κάνουν το λάθος να θεορούν φίλους τους γνωστούς τους. Όμως η γνωστοί δεν είναι φίλοι. Η φιλία είναι κάτι πολύ διαφορετικό. Οι Ηγέτες δεν έχουν ανάγκη από γνωστούς. Έχουν ανάγκη από φίλους πρόθυμους να καταβάλουν μεγαλύτερη προσπάθεια την δεδομένη στιγμή. Φιλιά όμως δεν σημαίνει μένει κανείς απλώς κοντά στους ανθρώπους. Το σημαντικότερο πρότυπο είναι ο Χριστός. Είχε κοντά του πολλούς ανθρώπους. Ένας από αυτούς ο Ιούδας τον φίλησε και ένας άλλος ο Ιωάννης έβαλε το κεφάλι του στο στήθος του. Όμως ο Ιούδας τον φίλιδε γιατί ήθελε να τον προδώσει ενώ ο Ιωάννης ακούμπησε το κεφάλι του στο στήθος του γιατί ήταν πρόθυμος να πεθάνει γι’αυτόν. Και οι δυο ήταν κοντά του και δυο ήταν τρυφεροί όμως μόνο ο ένας ήταν αληθινός ο φίλος. πρέπει να μπορείτε να ξεχωριστό έντυπο του Ιούδα από τον τύπο του Ιωάννη. Θέλω να σε βοηθήσω να ανακαλύψω πραγματικούς φίλους σας στο κόσμο, Τον Ιωάννη που βρίσκεται δίπλα σας γι’ αυτό πρόκειται να συστήσω

Οι άνθρωποι που υπερέχουν δεν πιστεύουν στην υπεροχή , πιστεύουν μόνο στην σταθερή βελτίωση και αλλαγή.

Αρχές της δεκαετίας του 90 στα βουνά των δυτικών Βαρδουσίων

Από τα μάτια πιάνεται στα χείλη κατεβαίνει και από τα χείλη στην καρδιά ριζώνει και δε βγαίνει.

Στίχοι απο το αγαπημένο τραγούδι του Χαρίλαου

Μια λέξη που ακούγεται ή γράφεται διαρκώς στα ΜΜΕ και στα ΜΚΔ από  πολιτικούς και πολίτες είναι “αυθαιρεσία”. Σίγουρα, δεν είναι σημερινή έννοια, αλλά βρίσκεται θεμελιωμένη στην ελληνική κοινωνία από την  ίδρυση, ακόμα, του νεοελληνικού κράτους.

Η λέξη αυθαιρεσία, σύμφωνα με το Λεξικό της Ν. Ελληνικής1, σημαίνει:

• 1) πράξη που γίνεται μόνο κατά την άποψη του ανθρώπου που την εκτελεί,  χωρίς να ρωτήσει άλλους ή έξω από προϋπάρχοντες κανόνες νόμους ή  περιορισμούς,

• 2) ενέργεια που γίνεται με τρόπο που παραβιάζει τα  δικαιώματα του άλλου,

• 3) κατάχρηση εξουσίας και τα συνώνυμά της:  ετσιθελισμός, κοτζαμπασισμός, τσαμπουκαλίκι.

Η ετυμολογία της λέξης,  σύμφωνα με το λεξικό της αρχαίας ελληνικής2, είναι από το αυτός (=ο  ίδιος) και το ρήμα  αἱρέω= 1. παίρνω με το χέρι, αρπάζω, πιάνω,  δια  της βίας, 2. αφαιρώ, αποσπώ 3. κερδίζω, αποκτώ.

Επομένως, η αυθαιρεσία  είναι αυτόβουλη πράξη που παραβιάζει τους νόμους και αποσκοπεί στο  προσωπικό συμφέρον. Διαπράττεται σε δύο επίπεδα: στη δημόσια ζωή  (πολιτική αυθαιρεσία) και στην ιδιωτική (κοινωνική αυθαιρεσία).

Η πολιτική αυθαιρεσία συνδέεται με τη διαφθορά που ταυτίζεται  εννοιολογικά με τη δωροδοκία και ευρύτερα με τη διαπλοκή, την  κατάχρηση δημόσιας εξουσίας χάριν του ιδιωτικού οφέλους. Αυτή η  προσέγγιση παραπέμπει στη συνεργασία κρατικών οργάνων με εγκληματικές  επιχειρήσεις ή και δίκτυα που η δομή τους υποκαθιστά την κρατική δομή.  Τομείς ευάλωτοι στην αυθαιρεσία και διαφθορά (όπως παρουσιάστηκαν στο  23ο ετήσιο συνέδριο της Π.Ο.ΑΞ.Α.3) είναι Υπηρεσίες Υγείας,  Οικονομικές Υπηρεσίες, Ασφαλιστικές Εταιρίες, Αστυνομικές Υπηρεσίες, η  “Οικονομία της νύχτας” (μπαρ, κέντρα διασκέδασης, παράνομα παίγνια),  ενεχυροδανιστήρεια, Εταιρίες που ενέχουν ξέπλυμα χρήματος (logistics,  μεταφορές, όταν εξυπηρετούν λαθρεμπόριο).

Η κοινωνική αυθαιρεσία που ο Χρ. Γιανναράς την ονομάζει ενδημική  εκδηλώνεται με πολλές μορφές:

• 1) καταπάτηση της δημόσιας γης που  συνιστά καταλήστευση ενός κοινωνικού αγαθού και χτίσιμο αυθαίρετων  σπιτιών (πολλές φορές δίπλα στο κύμα ή μέσα στο δάσος)

• 2) οικοδομικές  αυθαιρεσίες: ύψος οικοδομών (αριθμός ορόφων), κλεισμένοι ημιυπαίθριοι  χώροι (πατάρια υπόγεια γκαράζ, πέργολες…),

• 3) κατάληψη πεζοδρομίων  από “εκθέσεις αυτοκινήτων”, καφετέριες, μικροπωλητές,

• 4) πορείες που  νεκρώνουν τη ζωή της πόλης, απερεγείες που κλείνουν το οδικό δίκτυο,

• 5) αναγραφή στους τοίχους συνθημάτων κομματικών ή οποιασδήποτε  ιδεολογίας, αφισοκόλληση, χρήση πανό που εγκαταλείπονται στους δρόμους  και ρυπαίνουν την πόλη.

Γίνεται αντιληπτό ότι η αυθαιρεσία με οποιαδήποτε μορφή καταλύει τη  νομιμότητα και τη δικαιοσύνη και ευθύνεται για την κοινωνική κρίση που  δε συνδέεται με την οικονομική, αλλά είναι βαθύτερη και έχει παγιωθεί  πριν από αυτήν.

Τα αίτια που οδηγούν τον πολίτη στην αυθαιρεσία βρίσκονται σε σχέση  αλληλεξάρτησης με τους τρόπους θεραπείας. Τι είναι, λοιπόν, αυτό που  περιορίζει τη δυνατότητα εδραίωσης της δικαιοσύνης, που δεν επιτρέπει  στους ανθρώπους να ενστερνιστούν το ηθικό κίνητρο του καθήκοντος στη  δράση τους; Για να απαντήσουμε στο ερώτημα, θα καταφύγουμε στον αρχαίο  ελληνικό κόσμο και στις ηθικές ιδέες τους, όπως προκύπτουν από τη  λογοτεχνία τους, για να διαπιστώσουμε ότι ο σύγχρονος κόσμος  παρουσιάζει έλλειμα αυτών των ιδεών-αξιών.