Ηρακλής ο μεγάλος Θηβαίος ήρωας

Το μουσείο Θήβας είναι ένα από τα καλύτερα μουσεία παγκοσμίως, αξίζει πράγματι μια επίσκεψη !!

Ευτυχώς τίποτα το σοβαρό

Έκθεματα από το Πάνακτο Δερβενοχωρίων

Αγροτικός οικισμός Πάνακτου

Αν οι άνθρωποι δεν έκαναν ποτέ ανοησίες, τίποτε έξυπνο δεν θα είχε γίνει ποτέ.

«Για όσα δε μπορεί να μιλάει κανείς, πρέπει να σωπαίνει»

Wittgenstein

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα αποτελέσματα από το τμήμα των εκλογέων εξωτερικού. Η διαφορά μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ έφτασε Το 18,61%. Πιο αναλυτικά, η ΝΔ συγκέντρωσε ποσοστό 33,89%, ο ΣΥΡΙΖΑ 15,28%, με το ΚΚΕ να φθάνει το  14,09% και να αποτελεί τη μεγάλη έκπληξη. Ακολουθεί το ΚΙΝΑΛ με 8,58%, το Ποτάμι με 4,95%, η Χρυσή Αυγή με 3,58%, το ΜέΡΑ25 με 3,25%, η Ελληνική Λύση με 1,70% και το ΛΑΟΣ με 1,28%. Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι τα ποσοστά του ΚΚΕ, του Ποταμιού και του ΜέΡΑ25 ήταν κατά πολύ αυξημένα σε σύγκριση με τα αποτελέσματα

γέφυρα Μόρνου

Οι εκλογές της 31-5-1915 ήταν οι πρώτες που έγιναν και στις Νέες Χώρες, τα εδάφη που είχε κερδίσει η Ελλάδα από τους βαλκανικούς πολέμους, δηλαδή Μακεδονία, Ήπειρο, Κρήτη και νησιά Αιγαίου (η Κρητη είχε εκλέξει και παλαιότερα βουλευτές βέβαια). Η πληθυσμιακή σύνθεση των νέων χωρών δεν είχε την παλιοελλαδίτικη ομοιογένεια -στη Μακεδονία υπήρχαν συμπαγείς μουσουλμανικοί πληθυσμοί, το ίδιο και στην Ήπειρο, όπως και Εβραίοι στη Θεσσαλονίκη.

Οι εκλογές έγιναν με σφαιρίδια, σε ατομικές κάλπες για κάθε υποψήφιο. Το σύστημα αυτό, σε συνθήκες πόλωσης, ουσιαστικά μετατρεπόταν σε πλειοψηφικό, εφόσον οι περισσότεροι ψηφοφόροι έριχναν συντεταγμένα λευκή ψήφο στους υποψηφίους της δικής τους παράταξης, μαυρίζοντας εξισου συντεταγμένα τους αντίθετους. Αντιπαρατάχθηκαν βασικά δύο παρατάξεις, το Κόμμα των Φιλελευθέρων υπό τον Ελευθέριο Βενιζέλο και το Κόμμα των Εθνικοφρόνων υπό τον Δημ. Γούναρη, που είχε αναλάβει πρωθυπουργός μετά την παραίτηση Βενιζέλου.

Πρώτη σελίδα του βενιζελικού Έθνους, 31-5-1915

Οι Φιλελεύθεροι πέτυχαν θρίαμβο τόσο στα αστικά κέντρα όσο και στην Ήπειρο και τα νησιά και εξασφάλισαν άνετη πλειοψηφία. Κέρδισαν 189 έδρες έναντι 90 των Εθνικοφρόνων και 37 διάφορων άλλων.

Ανάμεσα στους άλλους ήταν και οι 2 βουλευτές της σοσιαλιστικής Φεντερασιόν, που είχαν εκλεγεί στη Θεσσαλονίκη ύστερα από τακτική συμμαχία με τους Εθνικόφρονες -ήταν ο Αριστοτέλης Σίδερης και ο Αλβέρτος Κουριέλ. Έχει κάποιο γούστο ότι η πρώτη εκλογική εμφάνιση Εθνικοφρόνων στην ιστορία της χώρας έγινε σε σύμπραξη με σοσιαλιστές και άλλα εθνομηδενιστικά στοιχεία

Το γεγονός είναι ότι οι Εβραίοι και οι Τούρκοι της Θεσσαλονίκης ψήφισαν μαζικά εναντίον του Βενιζέλου, δίνοντας έτσι λαβή στις βενιζελικές εφημερίδες να κατηγορούν το κόμμα του Γούναρη για “ανίερον συνεργασίαν μετά νεοτούρκων και αναρχικοσοσιαλιστών εβραίων” (Έθνος 3.6.1915).

Αλλά το πιο παράξενο που συνέβη σ’ αυτές τις εκλογές είναι ότι, παρά την κατά κράτος νίκη των Φιλελευθέρων, δεν σχηματίστηκε αμέσως κυβέρνηση Βενιζέλου.

Πράγματι, ήδη πριν από τις εκλογές, ο βασιλιας Κωνσταντίνος είχε ασθενήσει βαριά, πλευριτιδα με πνευμονία. Σύμφωνα με τα ιατρικά ανακοινωθέντα, πάλευε για μεγάλο διάστημα με τον θάνατο, και μάλιστα μεταφέρθηκε από την Τήνο η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας για να την ασπαστεί ο ασθενής και να γιατρευτεί. (Φήμες έλεγαν πως ο βασιλιάς δεν αρρώστησε αλλά τον τραυμάτισε η βασίλισσα Σοφία, η αδελφη του Γερμανού Κάιζερ, πάνω στον καβγά σχετικά με το αν η Ελλάδα θα έβγαινε στον πόλεμο).

Οπότε, μετά τις εκλογές, ο Γούναρης συνέχισε να κυβερνά το κράτος, αφού ο ασθενής βασιλιάς δεν μπορούσε να υπογράψει το διάταγμα για να συγκληθεί η Βουλή και να δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Βενιζέλο. Η καθυστέρηση δεν θα είχε μεγάλη σημασία σε άλλους καιρούς, αλλά μέσα στη βράση του ευρωπαϊκού πολέμου και ενώ οι Αγγλογάλλοι πίεζαν την Ελλάδα να βγει στον πόλεμο ήταν σαφώς παράγοντας ανωμαλίας.

Ο Ιούνιος και ο Ιούλιος πέρασαν με τον Γούναρη πρωθυπουργό, σε αναμονή της ανάρρωσης του Κωνσταντίνου. Οι βενιζελικές εφημερίδες κατηγορούσαν την κυβέρνηση ότι οχυρώνεται πίσω απο την ασθενεια του Κωνσταντίνου για να κρατηθεί στην αρχή ενώ οι κυβερνητικές εφημερίδες μέμφονταν την αντιπολίτευση που δεν σέβεται τη μάχη του βασιλιά για τη ζωή του. Πολύ δηλητήριο χύθηκε αυτούς τους δυο μήνες, κι ο σπόρος του λεγόμενου εθνικού διχασμού άρχισε να ριζώνει.

Τελικά στις αρχές Αυγούστου ο βασιλιάς συγκαλεσε τη Βουλή και σχηματίστηκε κυβέρνηση από τον Βενιζέλο, που όμως υπήρξε βραχύβια. Στις αρχές Οκτωβρίου, και ενώ η Βουλγαρία ετοιμαζόταν να βγει στον πόλεμο με το μέρος των Κεντρικών Δυνάμεων, ο Βενιζέλος έδωσε στους Αγγλογάλλους την άδεια να αποβιβάσουν στρατεύματα στη Θεσσαλονίκη. Παρά το γεγονός ότι πήρε ψηφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, ο Κωνσταντίνος τον απέπεμψε και λίγο αργοτερα διέλυσε τη Βουλή, προκηρύσσοντας εκλογές για τον Δεκέμβριο του 1915. Οι Φιλελεύθεροι δεν συμμετείχαν σε αυτές τις εκλογές, κάτι που οριστικοποίησε τον διχασμό, που πήρε απο το καλοκαίρι του 1916 και θεσμική μορφή με τον σχηματισμό επαναστατικής κυβέρνησης στη Θεσσαλονίκη και τη δημιουργία δεύτερου ελληνικού κρατικού μορφώματος στη βόρεια Ελλάδα και στα νησιά.

Αλλά η Βουλή της 31.5.1915 δεν είχε πει την τελευταία της λέξη. Όταν το καλοκαίρι του 1917 οι γαλλικές λόγχες εκδίωξαν τον Κωνσταντίνο, και το ελληνικό κράτος ενώθηκε και πάλι, ο Βενιζέλος συγκάλεσε ξανά την τελευταία (κατ’ αυτόν) νόμιμα εκλεγμένη Βουλή, δηλ. τη Βουλή του Μαΐου 1915.

Πολύ λογικά, ο λαός ονόμασε “Βουλή των Λαζάρων” αυτή τη νεκραναστημένη Βουλή, η οποία μάλιστα συμπλήρωσε τρία και πάνω χρόνια νέας ζωής, αφού ο βίος της έφτασε μέχρι τις εκλογές του Νοεμβρίου 1920, που αποτέλεσαν πανωλεθρία για τη βενιζελική παράταξη -και διεξήχθησαν για πρώτη φορά με ψηφοδέλτια έστω και σε ένα μέρος του κράτους, στην ενιαία Θράκη. (Γι’ αυτές τις εκλογές έχουμε γράψει κάτι).

Για να πάρουμε μια γεύση του εκλογικού κλίματος, από το βενιζελικό Έθνος της 31.5.1915 αντιγράφω μερικά “στιγμιότυπα” από εκλογικά τμήματα, φυσικά γραμμένα από τη σκοπιά των Φιλελευθέρων.

Στην τελευταία σελίδα, που τυπώθηκε ενώ είχαν αρχίσει οι εκλογές, με τον γενικό τίτλο: ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ – ΠΑΜΒΕΝΙΖΕΛΙΣΜΟΣ ΑΠ’ ΑΚΡΗ Σ’ ΑΚΡΗ, διαβάζουμε (εκσυγχρονίζω την ορθογραφία):

…Ομάδες πολιτών διαρκώς καταφθάνουν όπως ψηφίσωσιν. Οσάκις ακουσθεί μία φωνή, αυτή είναι:

– Άγκυρα! [το σήμα του κόμματος των Φιλελευθέρων]

– Βενιζέλαρος!

– Βράκα!

Εις την στοάν Καραμάνου. Ψηφίζουν οι του ψηφίου Α. Και εδώ παρατηρείται Βενιζελισμός. Δεν ακούει κανείς τίποτε άλλο εκτός από τας ζητωκραυγάς των Βενιζελικών:

– Βενιζέλαρος!

– Άγκυρα! Άγκυρα!

Κάπου κάπου κανέν χαμίνιον ζητωκραυγάζει και υπέρ των αντιθέτων. Μέχρι της 10ης πρωινής είχον ψηφίσει περί τους τριακοσίους.

………….

Οι ψηφοφόροι προσερχόμενοι καθ΄ομάδας βροντοφωνούσι:

– Και τους 22 θα τους βγάλωμε. [Η Αττικοβοιωτία εξέλεγε 22 βουλευτές]

– Βενιζέλαρος… Άγκυρα

– Τελειώνουν τα κάρβουνα του Στόλου!

…..

Η διεξαγωγή των εκλογών εις το τμήμα τούτο βαίνει καβουροειδώς. Πολλοί περιμένοντες από το πρωί εις το προαύλιον του Βαρβακείου αναχωρούν περί την 11ην χωρίς να ψηφίσουν. Παρ’ ολον το πείσμα του αθηναϊκού ηλίου, ο οποίος εννοεί σήμερον να τσουρουφλίσει το άστυ, οι εκλογείς, καίτοι ψηνόμενοι εις την ζέστην, δεν παύουν να φωνάζουν:

– Βενιζέλαρος!

– Βράκα!

– Βράκαρος!

……

Εις την επί της οδού Μεγάλου Αλεξάνδρου 15ην δημοτικήν σχολήν θηλέων, όπου το 19ον εκλογικόν τμήμα, παρατηρείται η αυτή επικράτησις του κόμματος των Φιλελευθέρων.

Εις το τμήμα τούτο χρησιμεύει ως έξοδος των ψηφοφορησάντων εκλογέων, διά την έλλειψιν άλλης θύρας, ένα χαμηλόν παράθυρον.

Καθιδρος εκλογεύς πηδών εκ του παραθύρου φωνάζει:

– Βενιζέλαρος! Άσπρο και στο Ραλλάκι, που το μαυρίζουν οι κολπατζήδες!

Το Ραλλάκι ήταν ο Δημήτριος Ράλλης, ο οποίος αν και αντιβενιζελικός γενικά, συμφωνούσε με τους Φιλελευθέρους στο θέμα της εξόδου στον πόλεμο. Τελικά, επειδή ψηφίστηκε από αρκετούς βενιζελικούς, ηταν ο μόνος μη βενιζελικός που εκλέχτηκε στην Αττικοβοιωτία, πλάι σε 21 φιλελεύθερους.

Το 1915 ο Ράλλης είχε περάσει την πρώτη και τη δεύτερη νιότη -ήταν 71 ετών. Το παρατσούκλι “Ραλλάκι” ή “το Ραλλάκι το τρελό”, που του το είχαν κολλήσει εξαιτίας του ορμητικού του χαρακτήρα όταν πρωτοβγήκε βουλευτής πριν κλείσει τα τριάντα του χρόνια, τον συνόδευε ακόμα. Είναι κι αυτός ένας τρόπος να κερδίσει κανείς την αιωνία νεότητα….

πηγή: Sarantakos.wordpress.com

Αγροικιές Άγιος Θωμάς Ηράκλειο Κρήτης

Διαβάστε τώρα μια μικρή ιστορία για να καταλάβετε με ποιους έχουμε μπλέξει. Φαγώθηκαν την προεκλογική περίοδο με την 13η σύνταξη (εδώ γελάνε) που έδωσαν στα τιμημένα γηρατειά και την οποία ο νεοφιλελεύθερος Κυριάκος θα κόψει. Τρία κατοστάρικα έδωσαν κατά μέσο όρο και έκαναν τέτοιο θόρυβο σαν να μπήκε ο Κάστρο ένοπλος στην Αβάνα του Μπατίστα. Την ίδια στιγμή, στα μουλωχτά, με τον νόμο 4578/18 έκοψαν μια ολόκληρη σύνταξη σε κάθε νέο ασφαλισμένο. Όχι παίζουμε.

Προσέξτε το μουλωχτό του πράγματος. Ως τώρα, από την ημερομηνία που ένας νέος ασφαλισμένος κατέθετε τα χαρτιά του, η σύνταξη άρχιζε να τρέχει. Μπορεί να την έπαιρνε σε έναν ή δυο χρόνια, όμως το ταμείο του χρωστούσε τα χρήματα από την πρώτη μέρα κατάθεσης της αίτησης και όταν ολοκληρωνόταν η διαδικασία του τα έδινε αναδρομικά. Τι έκανε η Αχτσιόγλου κι ο Πετρόπουλος, που παριστάνουν τους φύλακες αγγέλους των συνταξιούχων από τον αδηφάγο νεοφιλελευθερισμό; Με τον νόμο 4578/18, ορίζουν ότι η σύνταξη αρχίζει να τρέχει όχι από την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης, αλλά από την πρώτη του επόμενου μήνα.

Δηλαδή, καταθέτει κάποιος τα χαρτιά του για σύνταξη στις 2, στις 3 ή στις 5 Ιουνίου, αλλά αυτή θα αρχίσει να τρέχει από την 1η Ιουλίου. Πάει λοιπόν η σύνταξη ενός μήνα, την έκανε μια χαψιά το κράτος του Σύριζα-Προοδευτική Συμμαχία. Θα μου πείτε βέβαια ότι διυλίζω τον κώνωπα, καθώς συφοριασμένος νεοσυνταξιούχος το μόνο που θέλει είναι να δει την σύνταξη του να μπαίνει στην τράπεζα, σιγά μην ασχοληθεί με τριάντα ή είκοσι μέρες που του έφαγαν.

Αμ αυτό σκέφτεται και η Αχτσιόγλου, να μην ασχοληθούν και να μην μιλήσουν οι δικαιούχοι. Για υπολογίστε 50.000 καινούριους συνταξιούχους κάθε χρόνο, με 700 ευρώ κατά μέσο όρο που τους τρώνε. Πάνε 35.000.000 ευρώ από τις τσέπες του κοσμάκη στην τσέπη του υπουργείου. Κι έπειτα, με ποια λογική το προεκλογικό 300άρι που τους έδωσαν ήταν φοβερή και τρομερή παροχή, αλλά το μουλωχτό 700άρι που τους βουτάνε είναι αμελητέο; Για πείτε μου.

Αμ δεν είναι μόνο αυτό. Μέχρι τώρα, οι νέοι συνταξιούχοι μόλις κατέθεταν τα χαρτιά τους για κύρια σύνταξη, έκαναν το ίδιο και για την επικουρική, που κι αυτή έτρεχε από την πρώτη μέρα. Προϋπόθεση βέβαια για να πάρει κανείς επικουρική ήταν πρώτα να εγκριθεί η κύρια σύνταξη του, αλλά τότε έπαιρνε αναδρομικά όλα τα χρήματα του επικουρικού από την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης. Τι έκανε το φιλολαϊκό υπουργείο κοινωνικής ασφάλισης;

Άλλαξε τον νόμο και θέσπισε πως για να καταθέσει κανείς χαρτιά για επικουρική (και ν’ αρχίσει να τρέχει η πληρωμή), πρέπει πρώτα να πάρει την κύρια σύνταξη. Όχι την προσωρινή, αλλά την οριστική. Πόσο καιρό θέλει να βγει μια οριστική κύρια σύνταξη; Από έξι μήνες ως τρία χρόνια. Πάνε λοιπόν οι επικουρικές όλου αυτού του χρονικού διαστήματος. Τρώνε από τον νεοσυνταξιούχο από έξι μέχρι τριάντα έξι επικουρικές συντάξεις. Για αθροίστε τα ποσά να δείτε πόσα συγκεντρώνονται και πως κοκορεύονται ότι τα ασφαλιστικά ταμεία είναι πλεονασματικά. Είδατε πόσο μάγκες είναι; Απ’ έξω κούκλες κι από μέσα πανούκλες.

Κατά τα λοιπά αναρωτιούνται γιατί δεν τους εμπιστεύονται οι συνταξιούχοι και γιατί τους μαύρισαν στις εκλογές, παρά το δωράκι των 300 ευρώ. Γιατί τους πήραν χαμπάρι, είναι η απάντηση.

Πηγή : liberal.gr