Τι δεν είναι η φιλία.

Φιλία σίγουρα δε σημαίνει να χρησιμοποιούμε τους ανθρώπους. Ούτε εξαντλείται στο γεγονός ότι απευθυνόμαστε σε κάποιον με το μικρό του όνομα ή μοιραζόμαστε μαζί του το ίδιο γραφείο. Πολλοί κάνουν το λάθος να θεορούν φίλους τους γνωστούς τους. Όμως η γνωστοί δεν είναι φίλοι. Η φιλία είναι κάτι πολύ διαφορετικό. Οι Ηγέτες δεν έχουν ανάγκη από γνωστούς. Έχουν ανάγκη από φίλους πρόθυμους να καταβάλουν μεγαλύτερη προσπάθεια την δεδομένη στιγμή. Φιλιά όμως δεν σημαίνει μένει κανείς απλώς κοντά στους ανθρώπους. Το σημαντικότερο πρότυπο είναι ο Χριστός. Είχε κοντά του πολλούς ανθρώπους. Ένας από αυτούς ο Ιούδας τον φίλησε και ένας άλλος ο Ιωάννης έβαλε το κεφάλι του στο στήθος του. Όμως ο Ιούδας τον φίλιδε γιατί ήθελε να τον προδώσει ενώ ο Ιωάννης ακούμπησε το κεφάλι του στο στήθος του γιατί ήταν πρόθυμος να πεθάνει γι’αυτόν. Και οι δυο ήταν κοντά του και δυο ήταν τρυφεροί όμως μόνο ο ένας ήταν αληθινός ο φίλος. πρέπει να μπορείτε να ξεχωριστό έντυπο του Ιούδα από τον τύπο του Ιωάννη. Θέλω να σε βοηθήσω να ανακαλύψω πραγματικούς φίλους σας στο κόσμο, Τον Ιωάννη που βρίσκεται δίπλα σας γι’ αυτό πρόκειται να συστήσω

Από τα μάτια πιάνεται στα χείλη κατεβαίνει και από τα χείλη στην καρδιά ριζώνει και δε βγαίνει.

Στίχοι απο το αγαπημένο τραγούδι του Χαρίλαου

Αιδώς: η θεραπεία της αυθαιρεσίας

Μια λέξη που ακούγεται ή γράφεται διαρκώς στα ΜΜΕ και στα ΜΚΔ από  πολιτικούς και πολίτες είναι “αυθαιρεσία”. Σίγουρα, δεν είναι σημερινή έννοια, αλλά βρίσκεται θεμελιωμένη στην ελληνική κοινωνία από την  ίδρυση, ακόμα, του νεοελληνικού κράτους.

Η λέξη αυθαιρεσία, σύμφωνα με το Λεξικό της Ν. Ελληνικής1, σημαίνει:

• 1) πράξη που γίνεται μόνο κατά την άποψη του ανθρώπου που την εκτελεί,  χωρίς να ρωτήσει άλλους ή έξω από προϋπάρχοντες κανόνες νόμους ή  περιορισμούς,

• 2) ενέργεια που γίνεται με τρόπο που παραβιάζει τα  δικαιώματα του άλλου,

• 3) κατάχρηση εξουσίας και τα συνώνυμά της:  ετσιθελισμός, κοτζαμπασισμός, τσαμπουκαλίκι.

Η ετυμολογία της λέξης,  σύμφωνα με το λεξικό της αρχαίας ελληνικής2, είναι από το αυτός (=ο  ίδιος) και το ρήμα  αἱρέω= 1. παίρνω με το χέρι, αρπάζω, πιάνω,  δια  της βίας, 2. αφαιρώ, αποσπώ 3. κερδίζω, αποκτώ.

Επομένως, η αυθαιρεσία  είναι αυτόβουλη πράξη που παραβιάζει τους νόμους και αποσκοπεί στο  προσωπικό συμφέρον. Διαπράττεται σε δύο επίπεδα: στη δημόσια ζωή  (πολιτική αυθαιρεσία) και στην ιδιωτική (κοινωνική αυθαιρεσία).

Η πολιτική αυθαιρεσία συνδέεται με τη διαφθορά που ταυτίζεται  εννοιολογικά με τη δωροδοκία και ευρύτερα με τη διαπλοκή, την  κατάχρηση δημόσιας εξουσίας χάριν του ιδιωτικού οφέλους. Αυτή η  προσέγγιση παραπέμπει στη συνεργασία κρατικών οργάνων με εγκληματικές  επιχειρήσεις ή και δίκτυα που η δομή τους υποκαθιστά την κρατική δομή.  Τομείς ευάλωτοι στην αυθαιρεσία και διαφθορά (όπως παρουσιάστηκαν στο  23ο ετήσιο συνέδριο της Π.Ο.ΑΞ.Α.3) είναι Υπηρεσίες Υγείας,  Οικονομικές Υπηρεσίες, Ασφαλιστικές Εταιρίες, Αστυνομικές Υπηρεσίες, η  “Οικονομία της νύχτας” (μπαρ, κέντρα διασκέδασης, παράνομα παίγνια),  ενεχυροδανιστήρεια, Εταιρίες που ενέχουν ξέπλυμα χρήματος (logistics,  μεταφορές, όταν εξυπηρετούν λαθρεμπόριο).

Η κοινωνική αυθαιρεσία που ο Χρ. Γιανναράς την ονομάζει ενδημική  εκδηλώνεται με πολλές μορφές:

• 1) καταπάτηση της δημόσιας γης που  συνιστά καταλήστευση ενός κοινωνικού αγαθού και χτίσιμο αυθαίρετων  σπιτιών (πολλές φορές δίπλα στο κύμα ή μέσα στο δάσος)

• 2) οικοδομικές  αυθαιρεσίες: ύψος οικοδομών (αριθμός ορόφων), κλεισμένοι ημιυπαίθριοι  χώροι (πατάρια υπόγεια γκαράζ, πέργολες…),

• 3) κατάληψη πεζοδρομίων  από “εκθέσεις αυτοκινήτων”, καφετέριες, μικροπωλητές,

• 4) πορείες που  νεκρώνουν τη ζωή της πόλης, απερεγείες που κλείνουν το οδικό δίκτυο,

• 5) αναγραφή στους τοίχους συνθημάτων κομματικών ή οποιασδήποτε  ιδεολογίας, αφισοκόλληση, χρήση πανό που εγκαταλείπονται στους δρόμους  και ρυπαίνουν την πόλη.

Γίνεται αντιληπτό ότι η αυθαιρεσία με οποιαδήποτε μορφή καταλύει τη  νομιμότητα και τη δικαιοσύνη και ευθύνεται για την κοινωνική κρίση που  δε συνδέεται με την οικονομική, αλλά είναι βαθύτερη και έχει παγιωθεί  πριν από αυτήν.

Τα αίτια που οδηγούν τον πολίτη στην αυθαιρεσία βρίσκονται σε σχέση  αλληλεξάρτησης με τους τρόπους θεραπείας. Τι είναι, λοιπόν, αυτό που  περιορίζει τη δυνατότητα εδραίωσης της δικαιοσύνης, που δεν επιτρέπει  στους ανθρώπους να ενστερνιστούν το ηθικό κίνητρο του καθήκοντος στη  δράση τους; Για να απαντήσουμε στο ερώτημα, θα καταφύγουμε στον αρχαίο  ελληνικό κόσμο και στις ηθικές ιδέες τους, όπως προκύπτουν από τη  λογοτεχνία τους, για να διαπιστώσουμε ότι ο σύγχρονος κόσμος  παρουσιάζει έλλειμα αυτών των ιδεών-αξιών.

Καλή η D-Day, αλλά και οι Σοβιετικοί είχαν 24 εκατ. νεκρούς

Μήπως οι εορτασμοί για την Απόβαση στη Νορμανδία υποβαθμίζουν περισσότερο απ’ όσο πρέπει τους αγώνες και τη συμβολή του Κόκκινου Στρατού στη μάχη κατά της χιτλερικής Γερμανίας; Διότι η «δυτική» Ιστορία τείνει να «ξεχάσει» τη σημασία του Στάλινγκραντ ή της Μάχης του Κουρσκ

Protagon Team

Οι καλές κουβέντες μπορεί να είναι σύντομες και εύκολες να ειπωθούν αλλά ο αντίλαλος τους δεν παύει ποτέ να ηχεί .

Μητέρα Τερέζα.

Δέκα πράγματα που πρέπει να ξέρετε για την D-Day

Δέκα πράγματα που πρέπει να ξέρετε για την D-Day

Τα παπούτσια της κυρίας Ρόμελ και ο βαθύς ύπνος του Αδόλφου Χίτλερ, οι δύο εκατομμύρια στρατιώτες στη Βρετανία και οι… μισθολογικές τους ανισότητες, ο καιρός και ένας θαρραλέος φωτογράφος, όλα συνέθεσαν τη Μεγαλύτερη Ημέρα του Πολέμου, την 6η Ιουνίου 1944 με την Απόβαση στη Νορμανδία

Protagon Team

Στις 6:30 το πρωί της 6ης Ιουνίου του 1944, βρετανικά, αμερικανικά και καναδικά στρατεύματα ξεκίνησαν να αποβιβάζονται στις ακτές της Νορμανδίας στη Βόρεια Γαλλία. Η απόβασή τους αποτέλεσε το πρώτο στάδιο της Επιχείρησης Επικυρίαρχος (Operation Overlord), στόχος της οποίας ήταν η εισβολή των Συμμαχικών Δυνάμεων στην κατεχόμενη από τους ναζιστές Ευρώπη και η μετωπική επίθεση κατά των χιτλερικών δυνάμεων. Εως το βράδυ, περίπου 160.000 στρατιώτες είχαν καταφέρει να αποβιβαστούν, παρά τις άσχημες καιρικές συνθήκες και την ισχυρή αντίσταση των Γερμανών. Στο τέλος της αποκαλούμενης D-Day, της Μεγάλης Ημέρας του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, οι συμμαχικές δυνάμεις είχαν εδραιώσει τη θέση τους στην περιοχή, μην μπορώντας, ωστόσο, να φανταστούν ότι 11 μήνες μετά, η ναζιστική Γερμανία θα είχε ηττηθεί και ο πόλεμος τελειώσει

Με αφορμή την 75η επέτειο της απόβασης που άλλαξε τον ρου της παγκόσμιας Ιστορίας, το BBC παρουσίασε 10 στοιχεία που ενδεχομένως να μην γνωρίζουμε για την Απόβαση στη Νορμανδία.

1. Ζήτηση για φωτογραφίες και καρτ ποστάλ Ηδη από το 1942, το BBC είχε εκφράσει δημόσια το ενδιαφέρον του για φωτογραφίες και καρτ ποστάλ από τις ακτές της Ευρώπης, από τη Νορβηγία έως τα Πυρηναία. Εκατομμύρια φωτογραφίες εστάλησαν, τελικά, στο Γραφείο Πολέμου της Βρετανίας, τις οποίες αξιοποίησαν οι επιτελείς των Συμμαχικών Δυνάμεων για να επιλέξουν, μαζί με μέλη της γαλλικής Αντίστασης, την κατάλληλη τοποθεσία για την απόβαση.

2. «Επιχείρηση Αντοχή» Με στόχο την επιτυχία της απόβασης, οι Συμμαχικές Δυνάμεις εξαπέλυσαν μια εντυπωσιακή εκστρατεία παραπληροφόρησης των Γερμανών ώστε να πειστούν ότι η απόβαση θα γινόταν στο Καλέ. Στο πλαίσιο της αποκαλούμενης «Operation Fortitude» (Επιχείρηση Αντοχή), έχτισαν εικονικές στρατιωτικές βάσεις στο Κεντ της Αγγλίας με φουσκωτά άρματα μάχης, ανδρείκελα αλεξιπτωτιστών και συστοιχίες πυροβολικού φτιαγμένες από κόντρα πλακέ και πεπιεσμένο χαρτί. Την ίδια ώρα, τα στελέχη της βρετανικής αντικατασκοπίας διέδιδαν ψευδώς πως η απόβαση στην ηπειρωτική Ευρώπη επρόκειτο να γίνει μέσω του Καλέ και της Νορβηγίας. H «Επιχείρηση Αντοχή» στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Αρκεί να σημειωθεί ότι αρκετές επίλεκτες μεραρχίες των ναζιστών παρέμειναν στο Καλέ έως το τέλος του Ιουλίου, αναμένοντας μια δεύτερη εισβολή.

3. Δύο εκατομμύρια πολεμιστές Εως το 1944, περισσότεροι από δύο εκατομμύρια στρατιώτες από περισσότερες από 12 χώρες βρίσκονταν στη Βρετανία και προετοιμάζονταν για τη μεγάλη ημέρα. Την ημέρα της Απόβασης οι Συμμαχικές Δυνάμεις αποτελούνταν κυρίως από αμερικανούς, βρετανούς και καναδούς στρατιώτες. Μεταξύ τους, ωστόσο, υπήρχαν και πολεμιστές από την Αυστραλία, το Βέλγιο, την Τσεχία, την Ολλανδία, τη Γαλλία, την Ελλάδα, τη Νέα Ζηλανδία, τη Νορβηγία, τη Ροδεσία (Ζιμπάμπουε) και την Πολωνία.

4. Οι καιρικές συνθήκες Ο προσδιορισμός της ημέρας της απόβασης έγινε λαμβάνοντας προσεκτικά υπόψη τους καιρικούς παράγοντες. Το φεγγάρι έπρεπε να είναι γεμάτο και η στάθμη της θάλασσας χαμηλή με στόχο την ευκολότερη και ασφαλέστερη απόβαση των δεκάδων χιλιάδων στρατιωτών. Σύμφωνα με τον αρχικό προγραμματισμό η απόβαση επρόκειτο να πραγματοποιηθεί την 5η Ιουνίου, ματαιώθηκε, ωστόσο, την τελευταία στιγμή λόγω των προβλέψεων των βρετανών μετεωρολόγων για ιδιαίτερα άσχημο καιρό.

5. Τα υποδήματα της κυρίας Ρόμελ Το ότι επρόκειτο να επικρατούν άσχημες καιρικές συνθήκες προέβλεπαν και οι γερμανοί μετεωρολόγοι. Τόσο άσχημες που ακόμα και ο επικεφαλής των ναζιστικών στρατευμάτων στη Νορμανδία, ο θρυλικός Ερβιν Ρόμελ, θεωρώντας απίθανο ενδεχόμενο μιας απόβασης υπό αυτές τις συνθήκες, αποφάσισε να μεταβεί στη Γερμανία μόνο και μόνο για να προσφέρει στη σύζυγό του ένα ζευγάρι παπούτσια ως δώρο για τα 50ά γενέθλιά της. Οταν οι πρώτοι στρατιώτες των συμμαχικών δυνάμεων αποβιβάζονταν στη Νορμανδία ο Ρόμελ βρισκόταν ακόμα στην πατρίδα του. O στρατάρχης Ρόμελ επιθεωρώντας τις γραμμές άμυνας στη Νορμανδία. Την ημέρα της Απόβασης όμως ήταν στο Βερολίνο

6. Ο ενθουσιασμός του «Φύρερ» Την ίδια ώρα, ο Αδόλφος Χίτλερ βρισκόταν στο κρεβάτι του, κοιμόταν, και κανείς από τους στρατηγούς του δεν ήταν διατεθειμένος ούτε να διατάξει την αποστολή ενισχύσεων στη Νορμανδία δίχως να έχει λάβει την άδειά του αλλά ούτε και να τον ξυπνήσει, με αποτέλεσμα να χαθούν πολύτιμες ώρες. Οταν, ωστόσο, σηκώθηκε, τελικά, από το κρεβάτι του, γύρω στις 10:00, και πληροφορήθηκε το γεγονός, ενθουσιάστηκε, θεωρώντας πως τα γερμανικά στρατεύματα θα επιβάλλονταν εύκολα έναντι των αντιπάλων τους.

7. Η ισχύς της Κοινοπολιτείας Ενώ η Αμερική αποτελούσε το μεγαλύτερο εθνικό στρατιωτικό σώμα που συμμετείχε στην επιχείρηση, η πλειονότητα των στρατιωτών που αποβιβάστηκαν στη Νορμανδία προέρχονταν από χώρες της βρετανικής Κοινοπολιτείας. Από τους 156.000 άνδρες που αποβιβάστηκαν στη Γαλλία την 6η Ιουνίου του 1944, 73.000 ήταν Αμερικανοί και 83.000 Βρετανοί και Καναδοί.

8. Ομάχα, η αιματηρή Για την απόβαση των Συμμαχικών Δυνάμεων επιλέχτηκαν πέντε παραλίες, η Σγουόρντ, η Τζούνο, η Γκολντ, η Ομάχα και η Γιούτα, σύμφωνα με τις κωδικές ονομασίες των Αμερικανών. Μεταξύ αυτών η πιο γνωστή είναι η Παραλία Ομάχα, η επονομαζόμενη Αιματηρή (Bloody Omaha), γιατί εκεί σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν από τα γερμανικά πυρά περί τους 4.000 άνδρες. Οι μάχες που ακολούθησαν μετά την απόβαση ήταν τόσο αιματηρές όσο και οι μάχες που έλαβαν χώρα στα χαρακώματα του A’ Παγκόσμιου Πολέμου. Αμερικανοί στρατιώτες παίρνουν τις πρώτες τους ανάσες στο ανάχωμα της «Ομάχα» (Photo by Keystone/Getty Images)

9. Χάσμα απολαβών Οι βρετανοί πεζικάριοι αμείβονταν για τις υπηρεσίες τους με 3 στερλίνες και 15 λεπτά τον μήνα ενώ οι Αμερικανοί με δώδεκα στερλίνες

10. Ενας φωτογράφος στην πρώτη γραμμή Ο πρώτος (και ο μοναδικός μη στρατιωτικός) φωτογράφος που πάτησε το πόδι του στην Παραλία Ομάχα, μαζί με τους πρώτους στρατιώτες που αποβιβάστηκαν στη Νορμανδία, ήταν ο περίφημος Ρόμπερτ Κάπα ο οποίος βρέθηκε εκεί ως απεσταλμένος του περιοδικού Life. Κατάφερε να βγάλει τουλάχιστον 100 φωτογραφίες, τις περισσότερες από τις οποίες κατέστρεψε κατά την εκτύπωσή τους ένας βοηθός του ατρόμητου φωτογράφου στο Λονδίνο. Περισώθηκαν μόλις 11 τις οποίες δημοσίευσε το αμερικανικό περιοδικό, προσδιορίζοντας στο συνοδευτικό ρεπορτάζ πως ήταν θολές επειδή τα χέρια του Κάπα έτρεμαν όταν τις έβγαζε.

Πηγή: Protagon.gr