Αιδώς: η θεραπεία της αυθαιρεσίας

Μια λέξη που ακούγεται ή γράφεται διαρκώς στα ΜΜΕ και στα ΜΚΔ από  πολιτικούς και πολίτες είναι “αυθαιρεσία”. Σίγουρα, δεν είναι σημερινή έννοια, αλλά βρίσκεται θεμελιωμένη στην ελληνική κοινωνία από την  ίδρυση, ακόμα, του νεοελληνικού κράτους.

Η λέξη αυθαιρεσία, σύμφωνα με το Λεξικό της Ν. Ελληνικής1, σημαίνει:

• 1) πράξη που γίνεται μόνο κατά την άποψη του ανθρώπου που την εκτελεί,  χωρίς να ρωτήσει άλλους ή έξω από προϋπάρχοντες κανόνες νόμους ή  περιορισμούς,

• 2) ενέργεια που γίνεται με τρόπο που παραβιάζει τα  δικαιώματα του άλλου,

• 3) κατάχρηση εξουσίας και τα συνώνυμά της:  ετσιθελισμός, κοτζαμπασισμός, τσαμπουκαλίκι.

Η ετυμολογία της λέξης,  σύμφωνα με το λεξικό της αρχαίας ελληνικής2, είναι από το αυτός (=ο  ίδιος) και το ρήμα  αἱρέω= 1. παίρνω με το χέρι, αρπάζω, πιάνω,  δια  της βίας, 2. αφαιρώ, αποσπώ 3. κερδίζω, αποκτώ.

Επομένως, η αυθαιρεσία  είναι αυτόβουλη πράξη που παραβιάζει τους νόμους και αποσκοπεί στο  προσωπικό συμφέρον. Διαπράττεται σε δύο επίπεδα: στη δημόσια ζωή  (πολιτική αυθαιρεσία) και στην ιδιωτική (κοινωνική αυθαιρεσία).

Η πολιτική αυθαιρεσία συνδέεται με τη διαφθορά που ταυτίζεται  εννοιολογικά με τη δωροδοκία και ευρύτερα με τη διαπλοκή, την  κατάχρηση δημόσιας εξουσίας χάριν του ιδιωτικού οφέλους. Αυτή η  προσέγγιση παραπέμπει στη συνεργασία κρατικών οργάνων με εγκληματικές  επιχειρήσεις ή και δίκτυα που η δομή τους υποκαθιστά την κρατική δομή.  Τομείς ευάλωτοι στην αυθαιρεσία και διαφθορά (όπως παρουσιάστηκαν στο  23ο ετήσιο συνέδριο της Π.Ο.ΑΞ.Α.3) είναι Υπηρεσίες Υγείας,  Οικονομικές Υπηρεσίες, Ασφαλιστικές Εταιρίες, Αστυνομικές Υπηρεσίες, η  “Οικονομία της νύχτας” (μπαρ, κέντρα διασκέδασης, παράνομα παίγνια),  ενεχυροδανιστήρεια, Εταιρίες που ενέχουν ξέπλυμα χρήματος (logistics,  μεταφορές, όταν εξυπηρετούν λαθρεμπόριο).

Η κοινωνική αυθαιρεσία που ο Χρ. Γιανναράς την ονομάζει ενδημική  εκδηλώνεται με πολλές μορφές:

• 1) καταπάτηση της δημόσιας γης που  συνιστά καταλήστευση ενός κοινωνικού αγαθού και χτίσιμο αυθαίρετων  σπιτιών (πολλές φορές δίπλα στο κύμα ή μέσα στο δάσος)

• 2) οικοδομικές  αυθαιρεσίες: ύψος οικοδομών (αριθμός ορόφων), κλεισμένοι ημιυπαίθριοι  χώροι (πατάρια υπόγεια γκαράζ, πέργολες…),

• 3) κατάληψη πεζοδρομίων  από “εκθέσεις αυτοκινήτων”, καφετέριες, μικροπωλητές,

• 4) πορείες που  νεκρώνουν τη ζωή της πόλης, απερεγείες που κλείνουν το οδικό δίκτυο,

• 5) αναγραφή στους τοίχους συνθημάτων κομματικών ή οποιασδήποτε  ιδεολογίας, αφισοκόλληση, χρήση πανό που εγκαταλείπονται στους δρόμους  και ρυπαίνουν την πόλη.

Γίνεται αντιληπτό ότι η αυθαιρεσία με οποιαδήποτε μορφή καταλύει τη  νομιμότητα και τη δικαιοσύνη και ευθύνεται για την κοινωνική κρίση που  δε συνδέεται με την οικονομική, αλλά είναι βαθύτερη και έχει παγιωθεί  πριν από αυτήν.

Τα αίτια που οδηγούν τον πολίτη στην αυθαιρεσία βρίσκονται σε σχέση  αλληλεξάρτησης με τους τρόπους θεραπείας. Τι είναι, λοιπόν, αυτό που  περιορίζει τη δυνατότητα εδραίωσης της δικαιοσύνης, που δεν επιτρέπει  στους ανθρώπους να ενστερνιστούν το ηθικό κίνητρο του καθήκοντος στη  δράση τους; Για να απαντήσουμε στο ερώτημα, θα καταφύγουμε στον αρχαίο  ελληνικό κόσμο και στις ηθικές ιδέες τους, όπως προκύπτουν από τη  λογοτεχνία τους, για να διαπιστώσουμε ότι ο σύγχρονος κόσμος  παρουσιάζει έλλειμα αυτών των ιδεών-αξιών.

Καλή η D-Day, αλλά και οι Σοβιετικοί είχαν 24 εκατ. νεκρούς

Μήπως οι εορτασμοί για την Απόβαση στη Νορμανδία υποβαθμίζουν περισσότερο απ’ όσο πρέπει τους αγώνες και τη συμβολή του Κόκκινου Στρατού στη μάχη κατά της χιτλερικής Γερμανίας; Διότι η «δυτική» Ιστορία τείνει να «ξεχάσει» τη σημασία του Στάλινγκραντ ή της Μάχης του Κουρσκ

Protagon Team

Οι καλές κουβέντες μπορεί να είναι σύντομες και εύκολες να ειπωθούν αλλά ο αντίλαλος τους δεν παύει ποτέ να ηχεί .

Μητέρα Τερέζα.

Δέκα πράγματα που πρέπει να ξέρετε για την D-Day

Δέκα πράγματα που πρέπει να ξέρετε για την D-Day

Τα παπούτσια της κυρίας Ρόμελ και ο βαθύς ύπνος του Αδόλφου Χίτλερ, οι δύο εκατομμύρια στρατιώτες στη Βρετανία και οι… μισθολογικές τους ανισότητες, ο καιρός και ένας θαρραλέος φωτογράφος, όλα συνέθεσαν τη Μεγαλύτερη Ημέρα του Πολέμου, την 6η Ιουνίου 1944 με την Απόβαση στη Νορμανδία

Protagon Team

Στις 6:30 το πρωί της 6ης Ιουνίου του 1944, βρετανικά, αμερικανικά και καναδικά στρατεύματα ξεκίνησαν να αποβιβάζονται στις ακτές της Νορμανδίας στη Βόρεια Γαλλία. Η απόβασή τους αποτέλεσε το πρώτο στάδιο της Επιχείρησης Επικυρίαρχος (Operation Overlord), στόχος της οποίας ήταν η εισβολή των Συμμαχικών Δυνάμεων στην κατεχόμενη από τους ναζιστές Ευρώπη και η μετωπική επίθεση κατά των χιτλερικών δυνάμεων. Εως το βράδυ, περίπου 160.000 στρατιώτες είχαν καταφέρει να αποβιβαστούν, παρά τις άσχημες καιρικές συνθήκες και την ισχυρή αντίσταση των Γερμανών. Στο τέλος της αποκαλούμενης D-Day, της Μεγάλης Ημέρας του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, οι συμμαχικές δυνάμεις είχαν εδραιώσει τη θέση τους στην περιοχή, μην μπορώντας, ωστόσο, να φανταστούν ότι 11 μήνες μετά, η ναζιστική Γερμανία θα είχε ηττηθεί και ο πόλεμος τελειώσει

Με αφορμή την 75η επέτειο της απόβασης που άλλαξε τον ρου της παγκόσμιας Ιστορίας, το BBC παρουσίασε 10 στοιχεία που ενδεχομένως να μην γνωρίζουμε για την Απόβαση στη Νορμανδία.

1. Ζήτηση για φωτογραφίες και καρτ ποστάλ Ηδη από το 1942, το BBC είχε εκφράσει δημόσια το ενδιαφέρον του για φωτογραφίες και καρτ ποστάλ από τις ακτές της Ευρώπης, από τη Νορβηγία έως τα Πυρηναία. Εκατομμύρια φωτογραφίες εστάλησαν, τελικά, στο Γραφείο Πολέμου της Βρετανίας, τις οποίες αξιοποίησαν οι επιτελείς των Συμμαχικών Δυνάμεων για να επιλέξουν, μαζί με μέλη της γαλλικής Αντίστασης, την κατάλληλη τοποθεσία για την απόβαση.

2. «Επιχείρηση Αντοχή» Με στόχο την επιτυχία της απόβασης, οι Συμμαχικές Δυνάμεις εξαπέλυσαν μια εντυπωσιακή εκστρατεία παραπληροφόρησης των Γερμανών ώστε να πειστούν ότι η απόβαση θα γινόταν στο Καλέ. Στο πλαίσιο της αποκαλούμενης «Operation Fortitude» (Επιχείρηση Αντοχή), έχτισαν εικονικές στρατιωτικές βάσεις στο Κεντ της Αγγλίας με φουσκωτά άρματα μάχης, ανδρείκελα αλεξιπτωτιστών και συστοιχίες πυροβολικού φτιαγμένες από κόντρα πλακέ και πεπιεσμένο χαρτί. Την ίδια ώρα, τα στελέχη της βρετανικής αντικατασκοπίας διέδιδαν ψευδώς πως η απόβαση στην ηπειρωτική Ευρώπη επρόκειτο να γίνει μέσω του Καλέ και της Νορβηγίας. H «Επιχείρηση Αντοχή» στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Αρκεί να σημειωθεί ότι αρκετές επίλεκτες μεραρχίες των ναζιστών παρέμειναν στο Καλέ έως το τέλος του Ιουλίου, αναμένοντας μια δεύτερη εισβολή.

3. Δύο εκατομμύρια πολεμιστές Εως το 1944, περισσότεροι από δύο εκατομμύρια στρατιώτες από περισσότερες από 12 χώρες βρίσκονταν στη Βρετανία και προετοιμάζονταν για τη μεγάλη ημέρα. Την ημέρα της Απόβασης οι Συμμαχικές Δυνάμεις αποτελούνταν κυρίως από αμερικανούς, βρετανούς και καναδούς στρατιώτες. Μεταξύ τους, ωστόσο, υπήρχαν και πολεμιστές από την Αυστραλία, το Βέλγιο, την Τσεχία, την Ολλανδία, τη Γαλλία, την Ελλάδα, τη Νέα Ζηλανδία, τη Νορβηγία, τη Ροδεσία (Ζιμπάμπουε) και την Πολωνία.

4. Οι καιρικές συνθήκες Ο προσδιορισμός της ημέρας της απόβασης έγινε λαμβάνοντας προσεκτικά υπόψη τους καιρικούς παράγοντες. Το φεγγάρι έπρεπε να είναι γεμάτο και η στάθμη της θάλασσας χαμηλή με στόχο την ευκολότερη και ασφαλέστερη απόβαση των δεκάδων χιλιάδων στρατιωτών. Σύμφωνα με τον αρχικό προγραμματισμό η απόβαση επρόκειτο να πραγματοποιηθεί την 5η Ιουνίου, ματαιώθηκε, ωστόσο, την τελευταία στιγμή λόγω των προβλέψεων των βρετανών μετεωρολόγων για ιδιαίτερα άσχημο καιρό.

5. Τα υποδήματα της κυρίας Ρόμελ Το ότι επρόκειτο να επικρατούν άσχημες καιρικές συνθήκες προέβλεπαν και οι γερμανοί μετεωρολόγοι. Τόσο άσχημες που ακόμα και ο επικεφαλής των ναζιστικών στρατευμάτων στη Νορμανδία, ο θρυλικός Ερβιν Ρόμελ, θεωρώντας απίθανο ενδεχόμενο μιας απόβασης υπό αυτές τις συνθήκες, αποφάσισε να μεταβεί στη Γερμανία μόνο και μόνο για να προσφέρει στη σύζυγό του ένα ζευγάρι παπούτσια ως δώρο για τα 50ά γενέθλιά της. Οταν οι πρώτοι στρατιώτες των συμμαχικών δυνάμεων αποβιβάζονταν στη Νορμανδία ο Ρόμελ βρισκόταν ακόμα στην πατρίδα του. O στρατάρχης Ρόμελ επιθεωρώντας τις γραμμές άμυνας στη Νορμανδία. Την ημέρα της Απόβασης όμως ήταν στο Βερολίνο

6. Ο ενθουσιασμός του «Φύρερ» Την ίδια ώρα, ο Αδόλφος Χίτλερ βρισκόταν στο κρεβάτι του, κοιμόταν, και κανείς από τους στρατηγούς του δεν ήταν διατεθειμένος ούτε να διατάξει την αποστολή ενισχύσεων στη Νορμανδία δίχως να έχει λάβει την άδειά του αλλά ούτε και να τον ξυπνήσει, με αποτέλεσμα να χαθούν πολύτιμες ώρες. Οταν, ωστόσο, σηκώθηκε, τελικά, από το κρεβάτι του, γύρω στις 10:00, και πληροφορήθηκε το γεγονός, ενθουσιάστηκε, θεωρώντας πως τα γερμανικά στρατεύματα θα επιβάλλονταν εύκολα έναντι των αντιπάλων τους.

7. Η ισχύς της Κοινοπολιτείας Ενώ η Αμερική αποτελούσε το μεγαλύτερο εθνικό στρατιωτικό σώμα που συμμετείχε στην επιχείρηση, η πλειονότητα των στρατιωτών που αποβιβάστηκαν στη Νορμανδία προέρχονταν από χώρες της βρετανικής Κοινοπολιτείας. Από τους 156.000 άνδρες που αποβιβάστηκαν στη Γαλλία την 6η Ιουνίου του 1944, 73.000 ήταν Αμερικανοί και 83.000 Βρετανοί και Καναδοί.

8. Ομάχα, η αιματηρή Για την απόβαση των Συμμαχικών Δυνάμεων επιλέχτηκαν πέντε παραλίες, η Σγουόρντ, η Τζούνο, η Γκολντ, η Ομάχα και η Γιούτα, σύμφωνα με τις κωδικές ονομασίες των Αμερικανών. Μεταξύ αυτών η πιο γνωστή είναι η Παραλία Ομάχα, η επονομαζόμενη Αιματηρή (Bloody Omaha), γιατί εκεί σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν από τα γερμανικά πυρά περί τους 4.000 άνδρες. Οι μάχες που ακολούθησαν μετά την απόβαση ήταν τόσο αιματηρές όσο και οι μάχες που έλαβαν χώρα στα χαρακώματα του A’ Παγκόσμιου Πολέμου. Αμερικανοί στρατιώτες παίρνουν τις πρώτες τους ανάσες στο ανάχωμα της «Ομάχα» (Photo by Keystone/Getty Images)

9. Χάσμα απολαβών Οι βρετανοί πεζικάριοι αμείβονταν για τις υπηρεσίες τους με 3 στερλίνες και 15 λεπτά τον μήνα ενώ οι Αμερικανοί με δώδεκα στερλίνες

10. Ενας φωτογράφος στην πρώτη γραμμή Ο πρώτος (και ο μοναδικός μη στρατιωτικός) φωτογράφος που πάτησε το πόδι του στην Παραλία Ομάχα, μαζί με τους πρώτους στρατιώτες που αποβιβάστηκαν στη Νορμανδία, ήταν ο περίφημος Ρόμπερτ Κάπα ο οποίος βρέθηκε εκεί ως απεσταλμένος του περιοδικού Life. Κατάφερε να βγάλει τουλάχιστον 100 φωτογραφίες, τις περισσότερες από τις οποίες κατέστρεψε κατά την εκτύπωσή τους ένας βοηθός του ατρόμητου φωτογράφου στο Λονδίνο. Περισώθηκαν μόλις 11 τις οποίες δημοσίευσε το αμερικανικό περιοδικό, προσδιορίζοντας στο συνοδευτικό ρεπορτάζ πως ήταν θολές επειδή τα χέρια του Κάπα έτρεμαν όταν τις έβγαζε.

Πηγή: Protagon.gr

Το φαινόμενο «Θύμιος»

ο φαινόμενο «Θύμιος» Επιβάτης πολυτελείας στο όχημα του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρόεδρος των ταξιτζήδων (ΣΑΤΑ) και διαγραφείς νεοδημοκράτης Θύμιος Λυμπερόπουλος προειδοποιεί την «όποια κυβέρνηση» του Ιουλίου ότι θα υπερασπιστεί τα «κεκτημένα» των ιδιοκτητών, δηλαδή την πληθώρα των προνομίων που παρέσχε ο Τσίπρας Χάρης Καρανίκας

Από στέλεχος της ΝΔ, που διαγράφτηκε επειδή αποκάλεσε «φασισταριό» τον διοικητή του ΙΚΑ το 2011, ο πρόεδρος του συνδικάτου των ταξί είναι πλέον ένας από τους πολύτιμους συμμάχους του Τσίπρα –σε τέτοιον βαθμό που πριν από μερικές εβδομάδες αποκρίθηκε θετικά σε δημόσια προτροπή του υπουργού Μεταφορών να μετατραπούν τα ταξί σε εκλογικά κέντρα του ΣΥΡΙΖΑ. Το Protagon καταγράφει τα οφέλη του Λυμπερόπουλου κατά τη θητεία της «πρώτης φοράς Αριστερά» και αναλύει πώς το φαινόμενο Θύμιος έφθασε στο σημείο να απευθύνει συστάσεις σε «όποια κυβέρνηση» προκύψει από τις ερχόμενες εθνικές εκλογές.

Στις 27 Μαΐου, μία ημέρα μετά τις ευρωεκλογές και ενώ είχε κατασταλάξει η διαφορά τουλάχιστον εννέα ποσοστιαίων μονάδων της ΝΔ από τον ΣΥΡΙΖΑ, το Συνδικάτο Αυτοκινητιστών Ταξί Αττικής, υπό την προεδρία του Θύμιου Λυμπερόπουλου, εξέδωσε μία ανακοίνωση η οποία κουνούσε το δάχτυλο σε «όποια κυβέρνηση» προέκυπτε μετά και τις εθνικές εκλογές – αλλά όχι στον ΣΥΡΙΖΑ… «Στην τετραετία που πέρασε, ο κλάδος μας έδωσε μεγάλες μάχες για να επιβιώσει. Το νομοθετικό έργο που παρήχθη αποκατέστησε το μεγαλύτερο μέρος των αδικιών που είχαν επιβάλει οι μνημονιακές πολιτικές των δανειστών και εφήρμοσαν οι πρόθυμοι και πιστοί πολιτικοί τους εκπρόσωποι στην Ελλάδα. Οσα πέτυχε το ταξί δεν είναι διαπραγματεύσιμα, ούτε προσωρινά» ανέφερε η ανακοίνωση, εξυμνώντας την κυβέρνηση. «Αποκτήσαμε με αίμα και ιδρώτα το ταξί μας και δεν το χαρίζουμε, ούτε το ξεπουλάμε σε κανέναν. Οποια κυβέρνηση προκύψει από τις προσεχείς εθνικές εκλογές είναι υποχρεωμένη να συμβιβαστεί με το ευρωπαϊκό δίκαιο και την προσαρμοσμένη σε αυτό ισχύουσα ελληνική νομοθεσία για τις επιβατικές μεταφορές» τόνιζε το ΣΑΤΑ απευθυνόμενο σαφέστατα στη ΝΔ, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ είχε παράξει, όπως ανέφερε στο προηγούμενο μέρος της ανακοίνωσης, διορθωτικό νομοθετικό έργο κατά των αδικιών των μνημονιακών πολιτικών. Μία εβδομάδα μετά, από τα 16.500 μέλη του συνδικάτου, μόλις τρία είχαν κάνει like στην ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε στο site του ΣΑΤΑ. Την ίδια περίοδο κυκλοφόρησε και η πληροφορία ότι ο Θύμιος Λυμπερόπουλος, ενώ στρεφόταν κατά της ΝΔ όπου στεκόταν και βρισκόταν, ζητούσε πλέον συνάντηση με την ηγεσία της.

Στις αρχές της δεκαετίας ο Λυμπερόπουλος δεν χρειαζόταν να μπει σε τέτοιες διαδικασίες. Είχε το «ελευθέρας» στη δεξιά παράταξη ως κεντρικό στέλεχός της – μάλιστα ο Σαμαράς είχε διακόψει δημόσια ομιλία του για να τον υποδεχθεί λέγοντας «Καλώς τον Θύμιο»… Ομως, ο αναπληρωτής γραμματέας παραγωγικών τάξεων υπό τον Σουφλιά και εκλεγμένο μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ Λυμπερόπουλος θεωρήθηκε ότι υπερέβη τα επιτρεπτά όρια δημόσιας έκφρασης και τον Οκτώβριο του 2011 διεγράφη από το κόμμα λόγω των υβριστικών χαρακτηρισμών του κατά του τότε διοικητή του ΙΚΑ Ροβέρτου Σπυρόπουλου που ζητούσε εισφορές από τους αυτοκινητιστές την περίοδο που έκαναν απεργίες. «Ενα μήνα έψαχνα να σε βρω και οι γραμματικοί σου λέγανε ότι είσαι σε ραντεβού. Για να πίνεις ούζα στην παραλία έχεις χρόνο αλλά για να μας δεις δεν έχεις… Είσαι φασισταριό, ρε. Να σηκωθείτε να φύγετε μπας και ξεβρωμίσει ο τόπος» είχε εκστομίσει ο Λυμπερόπουλος στον αέρα του Alter και μέσα σε λίγη ώρα ο τότε εκπρόσωπος της ΝΔ Γιάννης Μιχελάκης ανακοίνωσε τη διαγραφή του.

Ο παράγων Σπίρτζης Λίγα χρόνια μετά, επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ο Λυμπερόπουλος θα ένωνε τις δυνάμεις του με έναν άνθρωπο που προερχόταν από το ΠΑΣΟΚ (για το οποίο είχε πει να φύγουν «μπας και ξεβρωμίσει ο τόπος») και που είχε στηρίξει τον Γιώργο Παπανδρέου μέχρι τα χρόνια των μνημονίων: τον Χρήστο Σπίρτζη. Στο πλευρό του υπουργού Μεταφορών του ΣΥΡΙΖΑ ο Λυμπερόπουλος πήρε μέρος στη μάχη κατά των πλατφορμών διαμεσολάβησης ταξί, όπως η Beat – μάλιστα ο πρώτος εμφανίστηκε ως μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη του δεύτερου τον Νοέμβριο του 2018, ύστερα από αγωγή της εταιρείας για συκοφάντηση καθώς είχε δηλώσει ότι φοροδιαφεύγουν, ενώ ο φορολογικός έλεγχος δεν έδειξε κάτι τέτοιο. Οι σχέσεις των δύο ανδρών δεν είναι κάτι κρυφό: Δύο εβδομάδες πριν από τις πρόσφατες ευρωεκλογές, σε συγκέντρωση αυτοκινητιστών στη Θεσσαλονίκη, ο Λυμπερόπουλος δήλωσε: «Θα στηρίξουμε αυτούς που μάς στήριξαν, που μας κράτησαν όρθιους, που στάθηκαν στο πλευρό μας απέναντι στις πολυεθνικές και την UBER, θα στηρίξουμε τον Αλέξη Τσίπρα, τον Χρήστο Σπίρτζη και την Κατερίνα Νοτοπούλου να γίνει δήμαρχος Θεσσαλονίκης». Αυτό ειπώθηκε ως απάντηση στην πρόσκληση του Χρήστου Σπίρτζη, κατά τη διάρκεια της ίδιας εκδήλωσης, να κάνουν οι αυτοκινητιστές «τα ταξί τους εκλογικά κέντρα του Αλέξη Τσίπρα που στάθηκε στο πλευρό τους και της Κατερίνας Νοτοπούλου που είναι νέο πρόσωπο με όραμα για τη Θεσσαλονίκη». Ο Λυμπερόπουλος –πέρα από τη μάχη που δόθηκε κατά των πλατφορμών ταξί- εξασφάλισε πληθώρα ωφελημάτων από τον ΣΥΡΙΖΑ. Για παράδειγμα, ενώ ο χρόνος κυκλοφορίας για επιβατικά μέχρι 2.000 κυβικά φτάνει τα 15 έτη και για άνω των 2.000 κυβικών τα 18 έτη, παραχωρήθηκε παράταση κυκλοφορίας των ταξί των οποίων έχει λήξει ο χρόνος κυκλοφορίας έως και τον Μάρτιο του 2021.

Επίσης, εκδόθηκε απόφαση για τον καθορισμό ποινών που χαμηλώνει αρκετά τις ποινές στους παραβάτες οδηγούς ταξί, ενώ δεν προβλέπεται πλέον η αφαίρεση πινακίδων. Ακόμα: εξαιρέθηκαν τα ταξί από την υποχρέωση χρήσης τερματικού POS, ενώ πέρασε τροπολογία για την απαγόρευση πληρωμής του κομίστρου ηλεκτρονικά, με σκοπό να πλήξουν τις πλατφόρμες διαμεσολάβησης ταξί. Επιβλήθηκε μέσω τροποποίησης Κοινής Υπουργικής Απόφασης ελάχιστη χρέωση 180 ευρώ για τη μίσθωση των ιδιωτικής χρήσης αυτοκινήτων με οδηγό για μίνιμουμ 3 ώρες (το οποίο σημαίνει ότι και για 45 λεπτά 180 ευρώ θα πληρώσεις), ενώ για μισή ώρα που ισχύει στα νησιά το κόμιστρο ανέρχεται στα 80 ευρώ. Αυτές οι τελευταίες ρυθμίσεις επίσης ευνοούν τα ταξί σε σχέση με τους ανταγωνιστές. 600 εκατομμύρια το όφελος Μέσα σε όλο αυτό το περιβάλλον κυβερνητικής εύνοιας άρχισαν να φαίνονται και σημαντικότερα οφέλη: η αξία των αδειών των ταξί –που αφορά το μεγαλύτερο επαγγελματικό περιουσιακό στοιχείο των αυτοκινητιστών- άρχισε να ανεβαίνει. Το 2015 οι τιμές αγοραπωλησιών στην Αττική ήταν σύμφωνα με πληροφορίες στα 60.000 ευρώ – 70.000 ευρώ, ενώ σε μικρότερες πόλεις, όπως η Πάτρα, είχαν εντοπιστεί αγγελίες και για 45.000 ευρώ. Το 2018, λίγο μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου για τις πλατφόρμες ταξί όπου επιβλήθηκε η τριετής σύναψη συμβολαίων μόνο με επαγγελματίες του χώρου, οι άδειες άρχισαν να διατίθενται στα 80.000 – 90.000 ευρώ, ενώ σήμερα υπάρχουν αγγελίες στις οποίες ζητούνται έως και 110.000 ευρώ για άδεια στην Αττική (συμπεριλαμβανομένου και ενός γερασμένου ταξί στην τιμή). Εάν λάβει κανείς υπόψη του ότι οι άδειες ταξί μόνο στην περιοχή της πρωτεύουσας φτάνουν τις 15.000, τότε η αύξηση της αξίας από τα 60.00 ευρώ – 70.000 ευρώ το 2015 στα 100.000 ευρώ – 110.000 ευρώ σήμερα, σημαίνει οφέλη ύψους σχεδόν 600 εκατομμυρίων στο σύνολο για τους ιδιοκτήτες στην Αττική. Σημειώνεται βέβαια ότι προ της κρίσης, το 2008, μία άδεια μπορεί να έφθανε σε αξία και τα 250.000 ευρώ. Η ευνοϊκή μεταχείριση του Λυμπερόπουλου από τον ΣΥΡΙΖΑ επεκτάθηκε και σε άλλον έναν τομέα: το ηλεκτρονικό σήμα (τσιπάκι) που επικολλάται στα παρμπρίζ το ταξί και τις σχετικές βεβαιώσεις που εκδίδονται κάθε χρόνο ώστε να μπορούν να περάσουν ΚΤΕΟ. Ο συνδικαλισμός… βεβαιώνει Το τσιπάκι καθιερώθηκε το 2004 επί Νέας Δημοκρατίας και σε αυτό καταγράφονταν τα στοιχεία κυκλοφορίας των ταξί, με σκοπό οι αστυνομικές αρχές (εφοδιασμένες με κατάλληλο εξοπλισμό) να ελέγχουν τη νομιμότητά τους. Αντίστοιχες νομοθετικές ρυθμίσεις για τσιπάκι έγιναν και για τα φορτηγά και λεωφορεία δημόσιας χρήσης. Επί ΣΥΡΙΖΑ καταργήθηκε η υποχρέωση να υποβάλλονται βεβαιώσεις από τα φορτηγά και τα λεωφορεία κατά τον τεχνικό έλεγχο από τα ΚΤΕΟ – όχι όμως και για τα ταξί. Σημειώνεται ότι η διαχείριση του σήματος έχει ανατεθεί στον ΣΑΤΑ και για να λάβει κανείς τη βεβαίωση –η οποία παραμένει ως προϋπόθεση για να περάσει κανείς ΚΤΕΟ- θα πρέπει να έχει καταβάλει την ετήσια συνδρομή. Με άλλα λόγια το κράτος σε υποχρεώνει να εγγραφείς σε συνδικαλιστικό όργανο, προκειμένου να σου χορηγηθεί μια βεβαίωση, που πρακτικά δεν χρειάζεσαι, μια που όλο το σύστημα είναι μηχανογραφημένο και οι αστυνομικές αρχές δεν διαθέτουν τον κατάλληλο εξοπλισμό για να «διαβάζουν» αυτά τα τσιπάκια. Εκτιμάται δε ότι η συνέχιση της επιβολής των βεβαιώσεων μεταφράζεται σε σίγουρα ετήσια έσοδα ύψους 600.000 ευρώ για τον ΣΑΤΑ, όπου ο Λυμπερόπουλος είναι πρόεδρος. Στις τελευταίες εκλογές του Συνδικάτου στην Αττική τα ποσοστά συμμετοχής ήταν ενδεικτικά της «δύναμης» του Λυμπερόπουλου: από τους 16.500 ιδιοκτήτες ψήφισαν περίπου 3.800, εκ των οποίων οι 2.130 τάχθηκαν υπέρ του προέδρου. Σε αυτές τις διαδικασίες δεν συμμετέχουν όμως οι «υπάλληλοι», οι οδηγοί ταξί που νοικιάζουν τις άδειες από τους ιδιοκτήτες για να βγάλουν μεροκάματα, τα οποία μηνιαίως μπορεί να μη φθάνουν τα 800 ευρώ, για 12 ώρες δουλειά τη μέρα, τριάντα ημέρες τον μήνα. Οι 8.000 παρίες του βολάν Οπως λέει ο Δημήτρης Χ., οδηγός ταξί που από το 2012 νοικιάζει άδεια αντί 60 ευρώ την ημέρα για ολόκληρη τη βάρδια, «είμαι ευτυχισμένος εάν βγάλω πάνω από 25 ευρώ καθαρά την ημέρα». Ο Δημήτρης, πέρα από το νοίκι των 60 ευρώ την ημέρα για την άδεια, πληρώνει άλλα 20 ευρώ για πετρέλαιο και περίπου 10 ευρώ για την ασφάλισή του – σύνολο 90 ευρώ έξοδα, ενώ νιώθει τυχερός εάν τα έσοδα της βάρδιας ξεπεράσουν τα 110 ευρώ. Δεν νιώθει όμως καθόλου μέρος του συνδικάτου, καθώς θεωρεί ότι το κλειστό επάγγελμα έχει οδηγήσει σε στρεβλώσεις όπως να πληρώνει ενοίκιο για μια άδεια σε κάποιον που δεν δουλεύει σχεδόν τα διπλάσια απ’ όσα βγάζει εκείνος δουλεύοντας για 12 ώρες την ημέρα.  Και οι οδηγοί αυτοί σαν τον Δημήτρη, που δεν είναι ιδιοκτήτες, δεν είναι λίγοι – στην Αθήνα μόνο ο αριθμός τους μπορεί να ξεπερνά τις 8.000.

Πηγή: Protagon.gr

– Last straw

// Οι δηλώσεις της Τασίας Χριστοδουλοπούλου ότι “αξιοποιήθηκαν γνωριμίες” για τη μετάταξη της κόρη της και ότι δεν επιβαρύνει το Δημόσιο, “αφού ήδη εργαζόταν σε αυτό και πριν τη μετάταξή της στη Βουλή”, την οδήγησαν στην παραίτηση και στη δήλωση ότι δεν θα είναι ξανά υποψήφια. Η ανακοίνωση έγινε ύστερα από τηλεφώνημα που δέχτηκε από τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος της εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του. Το θλιβερό φαινόμενο των μετατάξεων της τελευταίας στιγμής οδήγησε σε κατακραυγή, με αποτέλεσμα να παραιτηθούν άλλοι δύο συγγενείς εργαζομένων στη Βουλή για λόγους ευθιξίας.