Συντάκτης: Kostas Bertsias

Κάθε Παρασκευή της Σαρακοστής, μέσα σε μισοσκότεινους ναούς, ακούγεται το μελιστάλαχτο «Χαῖρε…» .

Επαναλαμβάνεται όχι σαν τυπική φράση, αλλά σαν να δοκιμάζει ο άνθρωπος να πει, διστακτικά στην αρχή, και με βεβαιότητα στο τέλος, ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα…

Ο Ακάθιστος Ύμνος δεν γεννήθηκε σε εποχές εύκολες. Γεννήθηκε σε πολιορκία. Σε φόβο. Σε αβεβαιότητα. Και ίσως γι’ αυτό επιβίωσε. Γιατί δεν είναι ύμνος των νικητών, αλλά των ανθρώπων που στέκονται όρθιοι μέσα στον κίνδυνο και την αμφιβολία.

Στον κόσμο της ταχύτητας και της πληροφορίας, οι Χαιρετισμοί μοιάζουν σχεδόν παράταιροι. Και όμως, είναι πιο επίκαιροι από ποτέ. Γιατί υπενθυμίζουν κάτι που ξεχνάμε:

η ελπίδα είναι δύναμη..

Σκούρτα Βοιωτίας

Οι Χαιρετισμοί δεν είναι απλώς ένας ύμνος. Είναι:

ποίηση υψηλής αισθητικής

θεολογία σε λυρική μορφή

σύνδεση ιστορίας και πίστης

Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια,

ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν, εὐχαριστήρια,

ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου, Θεοτόκε.

Ἀλλ’ ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον,

ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον

ἵνα κράζω σοι· Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

Αρχές δεκαετίας 90

Από τον φίλο ΝΠ ή πιο κάτω ανάρτηση

Και  στη  δική  μου  βιβλιοθήκη  η  διάσημη  “Κυβερνητική”  του  πριν  50  χρόνια  προφητικου  Wiener  φίλε  Κωστα . Τι  μου  θύμησες !  Ήμασταν  νιοί  και  γεράσαμε  φίλε  και  τα  πρωτοποριακά  τότε  βιβλία  που  μας  εντυπωσίαζαν  και  μας  γέμιζαν  ερωτήσεις  κι  αμφιβολιες  ξεπερνιουνται  πλέον  απ’  την  πραγματικότητα !

      Χαίρε  και  υγιείαινε .

ΝΠ

Απλά για την ιστορία αγαπητέ Νίκο ..εγώ άκουσα την λέξη Κυβερνητική από κάποιον νεοπροσληφθέντα συνάδελφο μου, όταν των ρώτησα τι έχει σπουδάσει . Μου λέει με στόμφο Κυβερνητική στη Οξφόρδη!

Έτρεξα στον εκδοτικό οίκο Παπαζήση και βρήκα το σχετικό βιβλίο . Το παράδοξο ήταν ότι ο συνάδελφος μου δεν είχε σπουδάσει αυτή την επιστήμη και χρησιμοποίησε ένα ψέμα για να εντυπωσιάσει! Αυτό είναι μια άλλη ιστορία που μπορεί κάποτε να την γράψω ..

ΚΜ

Από τον ΓΛ η πιο κάτω ανάρτηση.

Τα καράβια δεν φτιάχνονται για να μένουν αγκυροβολημένα σε ασφαλείς λιμένες.

Ο προορισμός τους (ήδη από το στάδιο της κατασκευής) είναι το ταξίδι.

Συνεπώς είναι ευθύνη του καπετάνιου και του πληρώματος να μάθουν να τα ταξιδεύουν με όλους τους καιρούς…

Η “ασφάλεια” δεν βρίσκεται στην εμμονική προσπάθεια αποφυγής της καταιγίδας, αλλά στην καλή προετοιμασία (σκάφους και πληρώματος), ώστε να μπορούν να τη διαχειριστούν όταν προκύψει, χωρίς να βουλιάξουν…

Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον ανθρώπινο βίο.

Ο άνθρωπος από τη φύση του (καθ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωση) προορίζεται για δημιουργός !!

Δεν έρχεται στον κόσμο για να τη βγάλει σαν χρυσόψαρο στη γυάλα…

Και σίγουρα δεν μπορεί σε όλη τη διάρκεια της ζωής του να αποφεύγει μονίμως και σταθερά όλες τις δυσκολίες (οφειλόμενες είτε σε δικά του σφάλματα ή/και σε εξωγενείς παράγοντες, επί των οποίων δεν έχει δυνατότητα επιρροής). 

Όλα αυτά – εκ των πραγμάτων – συνθέτουν την “αρένα” του καθενός, όπου δίνει τη δική του “παράσταση” ζωής, σμιλεύοντας και αναδεικνύοντας την ιδιαίτερη προσωπικότητά του.

Μέμνησο : Η “αρένα” είναι εύπλαστη και στη διάρκεια της “παράστασης” μπορείς πάντα να διαμορφώσεις και να φέρεις το “ρόλο” που παίζεις στα μέτρα σου.  Δεν υπάρχουν “αδιέξοδα” και “μονόδρομοι”, εκτός από αυτά που το επίπεδο γνώσεων, δεξιοτήτων, συνεργατών κλπ. που κατέχεις ή έχεις πρόσβαση τη δεδομένη χρονική στιγμή, σε κάνουν να πιστεύεις ότι υπάρχουν…. 

Εν κατακλείδι λοιπόν, το “lateral thinking” του Edward de Bono είναι πάντα επίκαιρο…(δείτε αναρτήσεις Ορεινού στις 13 & 15/03). 

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς στο πνεύμα της Εθνικής Επετείου !

Γ.Λ.

Γυμνάζοντας τους νέους!

Με τον αξέχαστο Νίκο Μαντζάρη