Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.
Οκτώ χρόνια μετά τη διακήρυξη διαγωνισμού για το εκσυγχρονισμένο 112, η χώρα μας, ενώ πλήττεται από φονικές πυρκαγιές και θεομηνίες, συνεχίζει να μην έχει κάποιο –έστω στοιχειώδες– σύστημα προειδοποίησης πολιτών. Σύμφωνα μάλιστα με ευρωπαϊκό έγγραφο, δεν έχουμε καν σειρήνες!
Χάρης Καρανίκας
Δύο πλευρές, μια θετική και μια αρνητική εμφανίζει η χθεσινή καταδικαστική απόφαση, που εξέδωσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και αφορά στο τσίπουρο και την τσικουδιά.
Η χώρα μας καλείται να διπλασιάσει το φόρο από 50% σε 100%, καθώς κρίθηκε ότι η έκπτωση φόρου, που έχει υιοθετηθεί στο εμφιαλωμένο τσίπουρο, κινείται εκτός των ευρωπαϊκών κανονισμών.
Αυτό αναμένεται να επιφέρει ένα πρόσθετο βάρος για τους παραγωγούς “Σίγουρα θα είναι δυσβάσταχτο”, ανέφερε στο FnB Daily, ο Μάκης Τσιλιλής, ιδιοκτήτης της ομώνυμης αποσταγματοποιίας, καθώς ο φόρος στο τσίπουρο θα πρέπει να ισοσταθμιστεί με τη φορολογία, που εφαρμόζεται στα υπόλοιπα αποστάγματα, με εξαίρεση το ούζο, το οποίο υπόκειται σε καθεστώς μειωμένου συντελεστή.
ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΧΘΗΚΕ Η ΑΠΟΦΑΣΗ
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ότι δημιουργείται στρέβλωση στην αγορά, ενώ τα εισαγόμενα από τα άλλα κράτη μέλη αποστάγματα υπόκεινται στον κανονικό συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης.
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει η απόφαση, ο ευρωπαϊκός κανονισμός προβλέπει ότι κανένα κράτος μέλος δεν επιβάλλει, άμεσα ή έμμεσα, στα προϊόντα άλλων κρατών μελών, φόρους ανωτέρους από εκείνους που επιβαρύνουν, άμεσα ή έμμεσα, τα ομοειδή εθνικά προϊόντα. Κατά συνέπεια, το τσίπουρο και η τσικουδιά είναι παρόμοια, τουλάχιστον με όλα τα εισαγόμενα αλκοολούχα ποτά, που περιλαμβάνονται στην κατηγορία “αποστάγματα στεμφύλων σταφυλής”.
STOP ΣΤΟ ΧΥΜΑ ΤΣΙΠΟΥΡΟ
Από την άλλη, ωστόσο, κρίνεται ως θετική εξέλιξη η καταδίκη της Ελλάδας για το καθεστώς των διήμερων, το οποίο εφαρμόζει εδώ και χρόνια, για το χύμα τσίπουρο. “Πρέπει να μπει ένα τέλος σε αυτή την ανεξέλεγκτη κατάσταση με το χύμα τσίπουρο. Σε κανένα ανεπτυγμένο κράτος δε διατίθεται έτσι αλόγιστα, χωρίς πληροφορίες προέλευσης και περιεκτικότητας σε αλκοόλ”, επισημαίνει ο κ. Τσιλιλής.
Με τη συγκεκριμένη καταδίκη θα επιβληθεί πρόστιμο στη χώρα μας, καθώς επιτρέπει το χύμα τσίπουρο στην ευρεία κατανάλωση.
Σύμφωνα με τον κ. Τσιλιλή, είναι ακόμη νωρίς για να δούμε πως θα εφαρμοστεί η συγκε- κριμένη απόφαση από την ελληνική πολιτεία, ενώ, όπως λέει, αφήνει ανοιχτά κάποια παραθυράκια, καθώς κατονομάζει ως τσίπουρο και τσικουδιά, το προϊόν, που παράγεται στη χωρική απόσταξη, το οποίο κανονικά είναι προϊόν απόσταξης μικρού παραγωγού.
Φορολογία
Τσίπουρο: €0,075 ανά 700 ml Αλκοολούχα ποτά:
€0,11 ανά 700 ml
Χύμα τσίπουρο: 85% της εγχώριας κατανάλωσης
Ματίνα Χαρκοφτάκη
Τα τρία Α: Πολλή ανάπαυση, λίγη απόλαυση, και μια δόση αναψυχής
Ένα βιβλίο σταθμός για τις ασφάλειες και τον Ασφαλιστικό Σύμβουλο του σήμερα
Έχοντας μια πείρα και μια εμπειρία 41 και πλέον χρόνων στον Κλάδο της Ασφάλισης, ο κ. Μιχάλης Ανδρουλιδάκης εξέδωσε το νέο βιβλίο του με τίτλο «Η Ιστορία των Ασφαλειών και ο Ασφαλιστικός Σύμβουλος σήμερα» το οποίο και μου έστειλε τιμητικά με ιδιόχειρη αφιέρωση.
Δεν θα πίστευε κανείς ότι το θέμα και το πρόβλημα της Ασφάλειας και Ασφάλισης ανθρώπου, εργασίας και εμπορεύματος, έχει ρίζες χιλιάδων ετών τόσο στη χώρα μας όσο και στις τότε γνωστές χώρες της Μεσογείου.
Αυτό μας το αποδεικνύει με απόλυτα πειστήρια το βιβλίο του κ. Ανδρουλιδάκη ο οποίος δεν είναι ένας απλός Ασφαλιστής μιας κάποιας Ασφαλιστικής Εταιρίας, αλλά ένας αδιαμφισβήτητα ηθικός, εργατικός, δυναμικός και ξεχωριστός εργάτης της μεγάλης INTERAMERICAN που την άνδρωσε και της έδωσε παγκόσμιο κύρος ο κ. Δ. Κοντομηνάς.
Από μικρό παιδί ο κ. Ανδρουλιδάκης συναντώντας και συνομιλώντας με χιλιάδες ανθρώπους, έβαλε και αυτός πολλές «πέτρες» στο οικοδόμημα της «δικής του Εταιρίας», αυτής της μεγάλης οικογένειας από την οποία έζησαν εκατοντάδες οικογένειες εργαζομένων, σπούδασαν τα παιδιά τους και έκαναν και αυτά οικογένειες.
Και δεν την εγκατέλειψε ποτέ γιατί ήταν το δεύτερο σπίτι του και χάρις σ’ αυτή ανέβηκε τα σκαλιά της ιεραρχίας ώστε να φαντάζει ανάμεσα στα πρώτα ονόματα της INTERAMERICAN.
Δίκαια έλαβε τον επίζηλο τίτλο του «Επίτιμου Επιθεωρητή Πωλήσεων» που απονέμεται σε πολύ ολίγους επιτυχημένους Συντονιστές ασφαλιστικών συμβούλων μεγάλων Εταιριών.
Τα βραβεία και οι διακρίσεις άπειρες, τα Διπλώματα κάθε φορά για τις πρωτιές στις πωλήσεις ασφαλειών τόσα πολλά ώστε να είναι από τους πολύ ολίγους που η Εταιρία του παρείχε τιμητικά ταξίδια σε δεκάδες χώρες.
Παντού όπου βρισκόταν, έπαιρνε στοιχεία για το ασφαλιστικό καθεστώς και τις ασφαλιστικές καλύψεις όλων των πολιτών που ζούσαν στις χώρες αυτές. Και όλες του τις γνώσεις και εμπειρίες τις μετέφερε κάθε φορά στους δεκάδες ασφαλιστικούς συμβούλους που εκπαίδευσε.
Απόσταγμα όλης αυτής της πολυετούς γνώσης και σοφίας, αποτελεί το εν λόγω βιβλίο του, που δίνει θάρρος, δύναμη και εμψυχώνει τον νέο ασφαλιστή αλλά και τον δοκιμασμένο γιατί οι σημερινές συνθήκες αποτελούν πρόσφορο έδαφος για την ιδιωτική ασφάλιση με τις προϋποθέσεις όπως τις αποτυπώνει στο βιβλίο του ο κ. Ανδρουλιδάκης.
Ήθος, Ηθική, Αλήθεια, Αγωνιστική διάθεση, Καθημερινή παρουσία και προ πάντων Υπομονή, αποτελούν τις δικλείδες της επιτυχίας Ασφαλιστή και Ασφαλιζόμενου.
Το βιβλίο θεωρείται απαραίτητο στοιχείο για κάθε ασφαλιστικό γραφείο και κάθε εργαζόμενο σ’ αυτό.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΚΑΛΑΚΗΣ
Αρθογράφος εφημερίδας Μεσολογγίτικων Χρονικών
«Οι Θεοί φεύγουν»! Αυτό ήταν το επιφώνημα του Γάλλου περιηγητή και εκδότη Joseph François Michaud (1809-1864) όταν έβλεπε τo 1830 στον Πειραιά τα πλοία, τα οποία αποκαλούσε πειρατικά καράβια, να μπαρκάρουν γεμάτα αρχαίους θησαυρούς, κάτω από τα βλέμματα και τις οδηγίες των «παραγγελιοδόχων της επιστήμης», όπως ονομάτιζε τους εμπόρους.
Οι λεηλασίες που υπέστησαν οι αρχαίοι θησαυροί των Αθηνών έχουν συζητηθεί και αποτελέσει αντικείμενο επιστημονικών εργασιών, δημοσιεύσεων αλλά και προβληματισμών σε διεθνές επίπεδο. Μπορεί να είναι ευρέως γνωστή η περίπτωση του άρπαγα Έλγιν, αλλά δεν ήταν παρά μόνον ένας από τους χιλιάδες βέβηλους που άπλωσαν τα χέρια τους για να αρπάξουν θησαυρούς από τα σπλάχνα της αττικής γης.
Joseph François Michaud.
Η περιγραφή του Michaud για την Αθήνα, όταν την επισκέφθηκε, είναι συγκλονιστική. Έγραφε πως δεν υπήρχε ούτε δρόμος ούτε πλατεία ούτε μοναστήρι ούτε εκκλησία. Περπατώντας κάποιος ανάμεσα στα ερείπια έπρεπε να βάζει σημάδια, όπως στην έρημο, για να ξαναβρεί τον δρόμο. Το πουλί των Αθηνών, η κουκουβάγια, η οποία συχνά ξεπετιόταν μέσα από τα ερείπια ενός τζαμιού ή μιας εκκλησίας, είχε μετατραπεί σε σύμβολο της άφωνης και ερημικής εγκατάλειψης. Συμπλήρωνε όμως ότι η ερήμωση της «πόλης μητέρας των Τεχνών» δεν ήταν έργο μόνον του πολέμου και της πυρκαγιάς.
Οι δύο αυτές μάστιγες βρήκαν πολυάριθμους συνεργάτες, οι οποίοι δεν έπρεπε να αναζητηθούν μεταξύ των βαρβάρων. Πολλοί ήταν εκείνοι που έμαθαν ότι οι «πέτρες» είχαν αξία και ότι μπορούσαν να τις πουλήσουν. Από τότε άρχισε η εξαγωγή αναρίθμητων γλυπτών και μαρμάρων. Μόλις κυριευόταν μια πόλη, η λεηλασία και οι αρπαγές διαρκούσαν από λίγες ώρες μέχρι μερικές ημέρες.
Αλλά η διαρπαγή και ο όλεθρος στην Αθήνα συνεχίστηκαν επί χρόνια. Στόλοι στάλθηκαν στην Ανατολή για να σταματήσουν την πειρατεία και οι πειρατές τιμωρήθηκαν. Αλλά οι πειρατές των αρχαιοτήτων εξακολούθησαν ήσυχοι την αρπαγή τους χωρίς να ακουστεί καμιά διαμαρτυρία από το βήμα των ευρωπαϊκών Κοινοβουλίων, τις ακαδημίες ή τα φιλελληνικά κομιτάτα.
Η Σμύρνη και όλες οι παραθαλάσσιες πόλεις της Ανατολής γέμισαν από «συντρίμμια των Αθηνών». Πουλιoύνταν στην αγορά, όπως τα τόπια υφάσματος ή η ξερή σταφίδα. Όλοι γύρευαν να αποκτήσουν τα λείψανα της πόλης του Θησέα. Υπήρχαν δίκες και καταγγελίες στους Καδήδες για Ερμές, τμήματα γλυπτών από το Γυμνάσιο ή επιγραφές που έφεραν το όνομα ενός Θεού ή ενός σοφού της Ελλάδας.
Ο περιηγητής αυτός υπήρξε μάρτυρας των αρπαγών στα διάφορα λιμάνια της Ανατολής. Φαίνεται, δε, ότι η Σμύρνη ήταν το μεγαλύτερο κέντρο του ληστρικού αυτού εμπορίου. Η αιτία μάλλον θα πρέπει να αναζητηθεί στην παρουσία εκεί του περίφημου Φωβέλ, για τον οποίο πρέπει να ανοίξει ιδιαίτερος φάκελος έρευνας ώστε να αποκαλυφθεί ο ρόλος του ως αρχαιοκάπηλου. Η παρουσία του στην Αθήνα, τα προηγούμενα χρόνια, τα τελευταία της Τουρκοκρατίας, είναι γνωστή. Κατά την Επανάσταση, μετακινήθηκε στη Σμύρνη, απ’ όπου εξακολούθησε το ανθελληνικό έργο του. Εξάλλου έγραφε στον «Ανατολικό Παρατηρητή», ένα μισελληνικό γαλλικό φύλλο, το οποίο με τις ψευδολογίες του έκανε μεγάλο κακό στον αγώνα των Ελλήνων.
To εξώφυλλο του πρώτου τόμου από το έργο του Michaud.
Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς.
Θέλεις αφοσίωση ;
Αγόρασε ένα σκύλο !!!
Μπράβο στα παιδιά της Μινέττα ασφαλιστικής !!
Δώσε την άδεια στον εαυτό σου να περνάς καλά, να γελάς με τους φίλους σου, να κάνεις αστεία. Είναι δικαίωμά σου και, επιπλέον, θα σε βοηθήσει πολύ να έχεις κάποιες στιγμές αβίαστης απόλαυσης. Οι κακές στιγμές έρχονται από μόνες τους, για τις καλές στιγμές, όμως, θα χρειαστεί να πάρεις πρωτοβουλία.
Το έργο σου είναι να ανακαλύψεις το έργο σου και με όλη σου την καρδιά να δοθείς σαυτό.
Βούδας
