Συντάκτης: Kostas Bertsias

Αυτός ο κόσμος είναι μια αβέβαιη σφαίρα, γεμάτη με κίνδυνο. Η τιμή υπονομεύεται από την άσκηση της εξουσίας, η ελευθερία θυσιάζεται όταν οι αδύναμοι καταπιέζονται από τους ισχυρούς. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που αντιτίθενται σε αυτές τις ισχυρές δυνάμεις, που αφιερώνουν τη ζωή τους για την αλήθεια, την τιμή και την ελευθερία.

Αλεξανδρός Δουμάς

Φωτιά μαίνεται αυτή την ώρα στα Δερβενοχώρια, στην βορειοδυτική πλευρά , ξεκίνησε από δασική έκταση κοντά στην Ασωπία και λόγου των βορείων ανέμων κατευθύνεται προς την Πύλη . Μεγάλη δύναμη της Πυροσβεστικής βρίσκεται ήδη στο σημείο.

Στο σημείο, σύμφωνα με την Πυροσβεστική, έχουν σπεύσει 52 πυροσβέστες με 15 οχήματα, ενώ από αέρος επιχειρούν δύο αεροσκάφη ΤΥΠΟΥ CANADAIR, δύο αεροσκάφη PZL και δύο ελικόπτερα.

Η φωτό τραβηγμένη από την θέση Κιάφα των Σκούρτων από Σπύρο Γκίκα

Στο βάθος διακρίνεται η Ασωπία , η φωτιά είναι δυτικά του μοναστηριού της Ανάληψης των Σκούρτων στη θέση Τσατσαρη, η κατεύθυνση της τώρα είναι νότια προς Καταβόθρα ενδιάμεσο Πύλης και Σκούρτων .

Δεν φαίνεται να κινδυνεύουν κατοικημένες περιοχές αυτή την ώρα ..

φ

φωτό από Σ Καρασαββα από το κάμπο των Σκούρτων

Τα παντρολογήματα του Ν.

Όταν ο Ν. έφτασε σε ηλικία γάμου, του προξένεψαν μια κοπέλα από ένα γειτονικό χωριό. Ήταν μετά τον Εμφύλιο, που στην περιοχή της Πυλίας είχε αρκετές χιλιάδες θύματα, νεκροί ή σακάτηδες, οι περισσότεροι νέοι άνδρες. Πολλές κοπέλες έμεναν ανύπαντρες και οι απαιτήσεις των οικογενειών από τους υποψήφιους γαμπρούς είχαν πέσει δραματικά. Έτσι έφτασε και η σειρά του Ν, ο οποίος ξεκίνησε από το χωριό του με τη συνοδεία ενός μακρινού του θείου και μετά από λίγες ώρες ποδαρόδρομο έφτασαν στο χωριό και το σπίτι της νύφης.

Φυσικά, έστρωσαν τραπέζι για το γαμπρό, ο οποίος δεν είχε ιδέα ότι η οικογένεια της μελλοντικής καλής του ήταν εαμίτες. Έτσι, όταν καταναλώθηκε κάμποσο κρασί και όλοι απαίτησαν να πει ένα τραγούδι και ο γαμπρός, ο Ν, ενθουσιασμένος από την περίσταση, άρχισε να τραγουδάει δυνατά:

Του αετού ο γιος πάει κι αυτός εμπρός

και στη δόξα κι αυτός μας οδηγεί μας οδηγεί

με γυμνό σπαθί, ο αετός μαζί,

ο αετός όπου πατεί,

πατεί και τρέμει η γη!

Του ναύτη τα κανόνια δεν θέλουν προσταγή,

ο βασιλιάς εκείνα αυτός τα οδηγεί ! 

 

Οι συμπέθεροι στην αρχή πάγωσαν και μετά αγανάχτησαν.

– Τι λέει ο κερατάς;

– Θα τον…

Έπεσαν οι γυναίκες στη μέση, τους συμμάζεψαν και δεν τον, τελικά. Ο Ν. κατάλαβε τι παραλίγο να συμβεί (και να χαλάσει ο γάμος) μετά από καιρό, όταν του τα εξήγησε η γυναίκα του

Πηγή : Σημειώσεις για τον Εμφύλιο

Συμπληρώνονται φέτος 45 χρόνια από την επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή και την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Η 24η Ιουλίου 1974 υπήρξε ιστορική ημέρα και σηματοδότησε την απαρχή μιας σειράς εξελίξεων που οδήγησαν στη θεμελίωση του αρτιότερου δημοκρατικού πολιτεύματος που γνώρισε ποτέ η πατρίδα μας. Οι χειρισμοί του Κωνσταντίνου Καραμανλή για την εξουδετέρωση των πολλών και σημαντικών κινδύνων, που άφησε πίσω της η δικτατορία των συνταγματαρχών, υπήρξαν αριστοτεχνικοί. Η δημοκρατική μετάβαση της Ελλάδας έχει καταγραφεί ως η πιο γρήγορη και η πιο ομαλή στην παγκόσμια ιστορία και γι’ αυτό δικαίως αναγνωρίστηκε διεθνώς ως «το ελληνικό πολιτικό θαύμα».

Αρωγός στην προσπάθεια του Καραμανλή στάθηκαν όλες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου, οι οποίες με υπευθυνότητα συνέβαλαν στην αποκατάσταση του ομαλού πολιτικού κλίματος και στη θεμελίωση ισχυρών και υγιών δημοκρατικών θεσμών. Οι επιτυχίες της περιόδου 1974-75 που περιλαμβάνουν τη νομιμοποίηση όλων των πολιτικών δυνάμεων, τη διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών, την οριστική λύση του πολιτειακού ζητήματος μέσω της διεξαγωγής ενός αδιάβλητου δημοψηφίσματος, την τιμωρία των προταίτιων της εκτροπής, την ψήφιση νέου Συντάγματος και την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την τότε ΕΟΚ, συνεχίζουν να εμπνέουν και να συσπειρώνουν τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων σαράντα χρόνια μετά και δείχνουν τι μπορεί να πετύχει η χώρα όταν ο λαός είναι ενωμένος και η ηγεσία του διαθέτει όραμα και αποφασιστικότητα.

Σήμερα, που η Ελλάδα βρίσκεται στη δίνη μιας βαθιάς κρίσης, το έργο του Καραμανλή είναι ταυτόχρονα δικαιωμένο αλλά και επίκαιρο. Δικαιωμένο γιατί η πλειοψηφία του ελληνικού λαού και οι πολιτικές δυνάμεις που την εκφράζουν συντάσσονται με τις μεγάλες στρατηγικές επιλογές του Καραμανλή, δηλαδή τον ομαλό δημοκρατικό βίο και την ευρωπαϊκή προοπτική της Ελλάδας. Και επίκαιρο γιατί ο Καραμανλής πέτυχε όχι μόνο να εξουδετερώσει τους πολλαπλούς εσωτερικούς και εξωτερικούς κινδύνους που αντιμετώπισε αλλά και να τους μετατρέψει σε ευκαιρία για την αναζωογόνηση του εθνικού μας βίου εντός της μεγάλης ευρωπαϊκής ο

Την Κυριακή 3 Αυγούστου 1969, στα πλαίσια ειδικής μεγάλης

δοξολογίας που τελέστηκε μετά από απόφαση της Αρχιεπισκοπής

Αθηνών με την ευκαιρία της αποστολής του Απόλλωνα 11, εψάλη

και το ακόλουθο απολυτίκιο, που συντάχθηκε από τον Μητροπολίτη

Κοζάνης.

Μεγαλύνομεν το θείον κράτος και δοξάζομεν τον

Ζωοδότην ον υμνεί και δοξάζει τα σύμπαντα. Ως αγαθόν σε αυτόν

ικετεύομεν, ίνα καρδίας ημών και νοήματα από πάσης αλαζονείας

και επάρσεως φρουρών ιλασμόν παρέχηται ημίν και Σωτηρίαν την

αιώνιον._

Είμαστε άραγε σίγουροι ότι οι ‘Αρμστρονγκ, Κόλινς και Όλντριν

που επέστρεψαν στη Γη ήταν οι ίδιοι με τους ‘Αρμστρονγκ, Κόλινς

και Όλντριν που ξεκίνησαν από αυτήν; Ναι. Ο λόγος είναι απλός.

Οι αστροναύτες, επιστρέφοντας στη Γη, μαζί με τα φιλμ και τα

γεωλογικά δείγματα, έφεραν και μισό χαρτονόμισμα του ενός

δολαρίου που είχαν στην τσέπη τους όταν έφυγαν από το

ακρωτήριο Κένεντι. Αυτή την περίεργη ανακοίνωση έκανε στις 17

Ιουλίου 1969 εκπρόσωπος της NASA προσθέτοντας ότι το μέσο αυτό

αναγνώρισης είναι παμπάλαιο. _Μπορεί κάποτε να βρούμε ένα πιο

σύγχρονο τρόπο, μια πιο επιστημονική μέθοδο για την αναγνώριση

της ταυτότητας ενός ατόμου. Όμως για την ώρα κόψαμε στη μέση

τέσσερα χαρτονομίσματα του ενός δολαρίου και δώσαμε τα μισά

στους αστροναύτες_. Όταν ρωτήθηκε γιατί δόθηκαν τέσσερα μισά

χαρτονομίσματα αφού οι αστροναύτες είναι μόνο τρεις, ο

εκπρόσωπος της NASA απάντησε ότι το ένα απόκομμα ήταν

εφεδρικό, αφού μέσα στο διαστημόπλοιο κάποιος αστροναύτης θα

μπορούσε να χάσει το μισό του δολάριο. Τα τέσσερα μισά δολάρια

που έμειναν στη Γη, φυλάχθηκαν στο θησαυροφυλάκιο του

Ακρωτήριου Κένεντι. Το περιστατικό αυτό απέδειξε ότι ακόμα και

το πιο σοβαρό γεγονός έχει πάντα και αστείες πτυχές.

Ο ξεροκέφαλος αρνείται ότι δεν ξέρει. Ο υπερόπτης νομίζει ότι τα λίγα που ξέρει είναι πολλά.